الفصل الثاني عشر

رواية عشق القاسم الجزء الثاني عشر 12 بقلم ياسمين سمير عشق القاسمرواية عشق القاسم الحلقة الثانية عشر يجلس قاسم بجوار روعه وسانيه والدكتوره تقوم بفحصها قاسم :ف اى ي دكتوره الدكتوره :لازم اتاكد من حاجه تانيه ياريت تيجى على المستشفى ف اقرب وقت قاسم :انتى شاكه ف حاجه الدكتوره :تعمل الفحوصات دى وتجيلى عن اذنكم قاسم :يلا ي روعه قومى البسى روعه :على فين قاسم :المستشفى روعه :اهدى مفيش حاجه ممكن نروح بكره او بعده

قاسم :لا مفيش بكره او بعده قومى دلوقتى روعه :ي قاسم … قاسم :قومى ي روعه سانيه :طب هنزل انا عبال متلبسى ي بنتى روعه :خاليكى ي ماما سانيه :لا هنزل بقا روعه :حاضر تخرج يحملها قاسم ويذهب بيها الى الحمام روعه :خلاص ي قاسم انا مش صغيره قاسم :لا صغيره وانا الى مسؤل عليكى روعه :طب اخرج يغمزلها قاسم :طب هعد ومش هعمل صوت روعه وهيا تقف امامه بضحك :قليل الادب اصلا

قاسم :ههههههههههههه انتى لسه عارفه انا بقا محكلتكيش حكايه البانيو دا روعه وهو يسحب يديه للخارج:لا مش عايزه اعرفه قاسم وهو يقف امام الحمام :طب بقولك …. يقطع كلامه غلق روعه الباب يذهب الى السرير ينتظرها قاسم :انا اتبهدلت خااالص راحت هبتك ي قاسى يتاع وهو ينظر الى الحمام :يلا كل يهون عشان روعتى ف المشفى يدخل قاسم وبيديه روعه يجرى الفصوحات والتحاليل تجلس روعه بغرفه بالقرب منها قاسم يمسك يديها روعه:هما هيعدو كتير قاسم :لا

زمانهم جاين ي حبيبتى روعه:تفتكر انى اكون تعبانه فعلا يضع قاسم يديه على خدها اليمين قاسم:اكيد مش تعبانه دى دكتوره هبله ي بنتى روعه :انت جايبلى دكتوره هبله ي قاسم قاسم وهو يحاول استفزازها :اهو الى لقتها بقا اعمل اى روعه :هبله ي قاسم قاسم :خلاص المره الجايه اجبها مجنونه تضربه روعه بخفه على صدره روعه :زعلانه قاسم وهو يحضنها :يالهوووى مقدرش على زعلك مستعد اصلحك هنا وف الاوضه دى كمان تفهم روعه مايرمى اليه روعه :لا

نتصالح ف البيت احسن قاسم :ههههههه يقطع كلامهم طرقات على الباب دق دق قاسم :ادخل يدخل الممرضه الممرضه:الدكتور سامح عايز حضرتكم قاسم :قوليله احنا جايين يذهب الاثنان الى غرفه الدكتور قاسم :ها ي دكتور طمنا سامح :هو ف خبرين واحد حلو والتانى للاسف قاسم ؛قلقتنا ف اى سامح :الخبر الحلو ان المدام حامل ينظر اليها قاسم بدهشه ثم يمسك يديها يقبلها قاسم:انت متأكد ي دكتور سامح :انا دكتور ي قاسى بيه قاسم وهو ينظر الى روعه روعه :طب

والخبر التانى سامح :انتى لازم توقفى المخدر&ات الى انتى بتاخديها لانها بتأثر على الجنين تنظر روعه الى قاسم بصدمه :مخدر&ات قاسم :مخدرات اى ي دكتور انت اتجننت سامح :دا الى موجود ف تحليل الدم بتاع المدام بتاخدها على فترات وبكميه قليل احنا ف الاول سهل تبطلى روعه :ابطل اى انا معرفش اصلا اى ثم تنظر الى قاسم بدموع:قاسم انا معرفش هو بيقول اى قاسم :اتاكد ي دكتور كدا اكيد دا مش بتاع مراتى

سامح :بس انا بنفسى الى اشرفت على التحليل ومتأكد من الى بقوله دا قاسم بعصبيه :ازززاى يعنى انت اتجننت سامح :قاسم بيه اهدى حضرتك مش شرط تكون المدام هيا الى بتاخدها بنفسها قاسم :يعنى اى مش فاهم سامح :يعنى ممكن المدام تكون بتتعرض ل دا وهيا متعرفش قاسم :وضح اكتر سامح :يعنى ي قاسم بيه احتمال كبير تكون المدام بشرب حاجه او بتأكل حاجه فيها المخد&*رات قاسم :يعنى تقصد ان حد متعمد يعمل كدا سامح:دا تفسير للحاله قاسم :شكرا عن اذنك

يأخد روعه ويخرج دون كلام يستقلان السياره للعوده الى القصر ف الطريق روعه بدموع:قاسم قاسم :لا رد تضع روعه يديها على يد قاسم روعه :قاسم ينظر اليها بخضه :ف روعه :انا مش باخد الحاجات دى والله صدقنى قاسم : مصدقك ي روعه روعه :انت بجد مصدقنى يقوم قاسم بركن سيارته ثم ينظر اليها قاسم وهو يضع قبله على يديها :مصدقك والله انا بس مش عارف افكر مين ممكن يعمل كدا روعه :انا مش عارفه ثم تضع يديها وتتابع:انا خايفه على البيبى اووى

ينظر قاسم الى بطنها ويتذكر حملها :متخافيش هيطلع جامد زى ابوه روعه :بس مش عايزه قاسى قاسم :لى روعه :عايزاه زبك ف حنيتك الى محدش شافها غيرى مش عايزه قاسى والكل يخاف منه قاسم :افرضى بنت روعه :عايزاها شبهك يضحك قاسم :ههههه شبهى ازاى بس لا انا عايزها بنوته قمر شبهك عشان افضل ابوس فيها روعه :وهتنسى روعه خااالص قاسم :عمرى ماانسى الشبر ونص روعه :انا شبر ونص ي قاسم قاسم :احلى شبر ونص ف حياتى روعه :هنعمل قاسم :ف

روعه :ف الموضوع الى الدكتور قال عليه يقوم قاسم باداره السياره قاسم :انا عارف هعمل اى اهم حاجه تطمنى وترتاحى عشان ابنى روعه :ابننا قاسم بفرحه :ابننا بعد قليل يصلنا الى القصر سانيه ؛اى ي ابنى طمنى قاسم :هيا فين فاطمه سانيه :فوق ي ولدى قاسم :فتحيه بت ي فتحيه فتحيه :ايوا ي بيه نعم قاسم ؛قولى فاطمه تيجى فتحيه :حضر ي بيه روعه :هتعمل اى ي قاسم قاسم :هتعرفى تنزل فاطمه قاسم :استنى ي فتحيه فتحيه :حاضر ي بيه قاسم :عايز اقولكم

خبر ليكو كلكم سانيه :ف اى ي ابنى قاسم وهو يمسك يد روعه :روعه حامل تنزل الكلمه على مسامع فاطمه كالصاعقه سانيه :الف مبروك ي ولدى الف مبروك ي بتى فتحيه :الف مبروك ي بيه الف مبروك ي هانم قاسم موجه كلامه لفاطمه :وانتى فاطمه :اها الف مبروك ي قاسى قاسم :دلوقتى دى مراتى حامل ف ابنى يعنى من النهارده لمده تسع شهور هيا ف اوضتها انا بنفسى الى مسؤل على الاكل الشرب كل حاجه تخص روعه وابنى مفهوم سانيه :ولى ي ابنى دا كله انا مسؤله دا

انا هشلها ف عنن عينى قاسم:عارف ي امى بس دا ابنى سانيه :دا حفيدى بس الى تشوفه زى ابوك بالظبط قاسم وهو يتنذكر ابيه :اممم قاسم :يلا ي روعه روعه :فين قاسم :عايزاك ف الاوضه يصعدان الى غرفته اول مدخلو الاوضه حملها وذهب بيها الى السرير روعه:ف قاسم :هوص ثم يضع رأسه بجوار بطنها قاسم محدثا ل ابنه : اوعى تتاثر بالكلام دا والى بيحصل انت قوى زى ابوك روعه وهيا تضع يديها على راس قاسم :ي حبيبى مش هيسمعك دا لسه صغير قاسم :لازم

يكون قوى زى ابوه روعه :طبعا ي روحى لازم تمر الايام ويأتى سامر زياره الى القصر يدخل سامر الى القصر فجأه سامر :انا جيييييييييت سانيه :ابنى يذهب احضانها ثن يحلس بجوارها سامر :امال فين الباقى سانيه :قاسم وروعه ف اوضتهم وفاطمه ف اوضتها سامر :هو قاسم كل يوم مع روعه سانيه:والله ي ابنى معرفش انت عارف اخوك ينزل قاسم وروعه ف تلك اللحظه قاسم :انت مالك انت يذهب سامر لاحتضانه :الكبير سامر وهو ينظر الى روعه سامر :ازيك ي روعه

روعه :الحمدلله قاسم وهو يضرب سامر على كتفه قاسم :مش تباركلنا سامر وهو ينظر اليهم :لى قاسم :روعه حاااامل هتبق عم يبصدم سامر ف تلك اللحظه سامر :اااااى قاسم :هو اى الى لى سامر :…………… تخيلو سامر هيعمل اى لو عايز الرواية كاملة اضغط على : (رواية عشق القاسم)