الفصل الخامس عشر

رواية عشق القاسم الجزء الخامس عشر 15 بقلم ياسمين سمير عشق القاسمرواية عشق القاسم الحلقة الخامسة عشر افكركم بالبارت الى فات ي حلوين روعه :متخافش انا بس الى بحس بيها قاسم :روعه انتى اتجننتى روعه :طب بص وراك كدا ينظر خلفه لينصدم:ريم؟ روعه :انا قولتلها تيجى قاسم :قولتلها ازاى ؟ روعه :ماانا ي حبيبى خطفت الفون وانت بتنزل الشطه وكلمتها قولتلها تجى على هنا قاسم :بتخطفى التلفون ي روعه ريم :ياعم احمد ربنا انها خطفت الفون بس

ينظر اليها قاسم لتخاف ريم ريم :احنا اسفين قاسم :دراكولا هااا ريم :هههه انت لسه فاكر دا كان ف حاجات تانى اصل.. تقطعها روعه :احم ريم مش وقته ريم :اه صح فعلا انا هطلع اكمل بقا قاسم :مخلتهاش تكمل لى روعه :هتقول حاجات مينفعش تقولها قاسم :طب ف هنا اكل روعه :لا ممكن ننزل نشترى قاسم :لا لا خاليكى انا هجيب اكل واجى روعه :حاضر يتركها ويذهب الى السوبر ماركت لجلب الاشياء تصعد روعه الى ريم ريم :تعالى اعدى تجلس روعه على السرير

روعه:ااه الڤيلا وحشتنى اوووى كل حاجه ف اسكندريه وحشتنى ريم : متقوليله وتفضلو اعدين هنا على طول روعه :مش هيوافق طبعا اهله والارض لا لا انا مش موافقه اصلا هناك ماما سانيه ريم :هو ف ارض وزرع وكدا روعه :ايوا وشكلهم حلو اووى ولا بليل بقا الجو تحفه ريم :انتى حبيتى هناك ولااى روعه :شكلى كدا ي ريم كنت مفتقده اووى جو العيله من بعد موت عمتى ريم :والكليه ي روعه الكليه الى كان نفسك فيها روعه وهيا تنظر الى بطنها :وابنى

ريم :المفروض كنتى ترفضى ان يكون فين بنكم واصل انتى نسيتى هو اتجوزك ازاى روعه:بس انا فرحانه انى هكون ام ريم :ي روعه… روعه :خلاص ي ريم انا مبسوطه كدا لو على الكليه انتى فيها اهو انا وانتى واحد تحضنها ريم:بحبك اوووى روعه :وانا كمان اوووى تلفون ريم يتصل تمسح دموعها وترد ريم:الو ازيك ي روان روان :الحمدلله وانتى عامله اى ريم ؛الحمدلله روان :انتى فين ريم وهيا تنظر الى روعه :عند روعه روان :عند.روعه فين ريم :روعه جت اسكندريه

هيا وجوزها روان بفرحه :بجد جت امتا ريم :لسه جايه دلوقتى روان :هيا جنبك ريم :اه خديها معاكى اى روعه :ازيك ي روان روان :روعه عامله اى وحشتينى روعه :الحمدلله انتى اكتر فينك دلوقتى روان :ف البيت روعه :هههه لا اقصد دخلتى اى روان :طب روعه :صحبى بقا دكتور روان :صحبك بيطلع عينه يلا الحمدلله …عايزه اشوفك روعه :تعالى نعد سوا النهارده انا وانتى وريم روان :خلاص اتفقنا هجيلك بليل روعه :خلاص مستنياكى يأتى قاسم قاسم :انا

هدخل اعمل الاكل ريم :لا خاليك هعمله قاسم :لا خاليكى دا حاجه خفيفه روعه:خلاص ي ريم انتى تعبتى النهارده اعدى ارتاحى شويه يجهز قاسم ويبدء بالاكل على السفره روعه :روان جايه النهارده قاسم :امم تشرف ريم بصوت واطى :مش مطمنه من مجيتها ينظر قاسم الى ريم قاسم:بتقولى حاجه ريم :اها لا مفيش قاسم وهو ينظر الى روعه :هتاخدى الحقنه ازاى روعه :روان اكيد بتعرف لما تيجى بقا قاسم :وروان دى ف اى روعه :روان طب وريم هندسه قاسم :ربنا معاكم

ثم تنظر ريم الى روعه :عبالك ي روعه تضع روعه يديها على بطنها :لا ي ستى انا عايزه ابنى يشرف وكدا انا عملت انجاز كبير يمسك قاسم يديها ويقبلها يأتى المساء ويجلس قاسم ورعه التى ارتدت نقابها وريم روعه :اتاخرت ريم :دا لسه الساعه ٨ زمانها جايه ترن ترن قاسم :انا هفتح يقوم بفتح البوابه روان بارتباك:روعه موجوده قاسم :اه يأتى احمد الذى كان يركن السياره قاسم :انت مين روان :دا الدكتور احمد اخويا قاسم وهو يتذكر تلك الرساله (بحبك )

احمد وهو يصافحه :دكتور احمد قاسم :اتفضل تقوم روان باحتضان روعه ومن بعدها ريم احمد :اذيك ي روعه تنظر روعه الى قاسم ثم تلتفت الى احمد :الحمدلله احمد وهو ينظر الى بطنها المنتفخه :انتى حامل قاسم :اتفضل اعد يجلس احمد بجوار قاسم اما تجلس بجوار قاسم وبجوارها روان وريم احمد :دخلتى اى بقا ي روعه يرد قاسم :دخلتى حياتى ونورتها احمد :انا بكلمها قاسم :وانا جوزها روان :احم بقولك اى ي روعه روعه :نعم ي حبيبتى روان :الدكتوره قالتلك

انتى ف الشهر الكام روعه :التامن خلاص قربت ثم تضع يديها على يد قاسم :واجيب احلى بيبى ف الكون قاسم هو يقبل يديها :وتقومى بالسلامه ي حبيبتى يقف احمد ف تلك اللحظه :انا همشى قاسم بصوت واطى :احسن روان :انا لسه مشبعتش من روعه اعد شويه وحياتى يجلس ثم تقوم ريم بتقديم المشروبات روعه:تعالى بقا ي روان عايزاكى روان :ف روعه :هاخد الحقن عشان الى تعبنى دا روان :ههههه تعالى ي روحى ثم يذهبان الى الداخل قاسم:وانت بقا دكتور اى

احمد :اطفال قاسم :اممممم احمد :انت متأكد ان روعه عايزاك قاسم ببرود:متأكد الف ف الميه احمد :بس هيا مكنتش بتحبك ولا شافتك قبل كدا قاسم :صح بس حبتها وهيا حبتنى بعد الجواز احمد :مش فارق معاك ان كانت بتحب ولا لا قاسم :انا عارف كل حاجه عن روعه احمد:بس انا متأكد انها كنت بتحب قبل الجواز قاسم :ام.و.ته وخاف على حياتك بعد كدا عشان الرساله الى انت بعتها مش هسكت عليها احمد بخوف من طريقه كلامه ف الداخل روعه:الحقنه دى وحشه اووى

روان :ايوا عشان البيبى ريم :قلب خالتو امتا يجى على الدنيا روان :روعه كنت عايزاكى ف حاجه روعه :قولى ريم :طب هطلع انا روان :لا خاليكى مفيش حاجه سر بينا احنا التلاته بصراحه ي روعه احمد اخويا لسه عايزاك روعه :ياربى ي روان افهمى انا متجوزه واجوزى اعد مع اخوكى فاهمه يعنى وابن خلاص هيجى على الدنيا انتى ليه مش قادره تفهمى روان :قولتله كدا قالى بس اقولك وخلاص دا حتى جاى عشان يشوفك ريم:خلاص ي روان قفلى على الموضوع

ينزلان لاسفل ويودعو روان واحمد وريم التى ذهبت معاهم قاسم وهو يحضن روعه :مبسوطه روعه :اوى اوى ي حبيبى قاسم :طب تعالى بقا احكيلك حكايه الفيلا دى روعه :هههههههههههههههه دى فيلاتى انا ههههه قاسم يحملها ويصعدان للاعلى :ومالو انا و انتى واحد ملناش دعوه ! ف الصباح قاسم :انا لازم اروح المينا روعه وهيا مازال على السرير تغطى نفسها :هتتاخر قاسم وهو يقترب منها :لا بس لازم اشوف الوضع هناك واجى على طول ثم يقبل روعه ويخرج ف المينا

قاسم لمصطفى (دراعه اليمين) :اى الوضع مصطفى :اكتشفت انهم بدخلو حاجات شمال قاسم :ازاى يعنى مصطفى : انت عارف يتركه قاسم ويذهب الى شركه مجدى يدخل فورا المكتب قاسم :اى شغل الى انت بتعمله دا مجدى :قاسم بيه اتفضل جيت امتا قاسم :انا هحترمك عشان بنتك بس والمره دى مش هبلغ البوليس بس ورحمه ابويا ي مجدى لو سمعت حاجه تانى لتكون ف الارض مش ف السجن ثم يتركه ويذهب يدخل رامى :هو ماله يجلس مجدى على مكتبه :عرف كل حاجه رامى :عرف

ازاى طب العمل مجدى :مش عارف بعد قليل رامى :نخلص منه مجدى :لا طبعا رامى :دا الحل الوحيد ومين هيعرف اصلا اننا الى زى دا ليه اعداء كتير مجدى:بس ي رامى رامى :مفيش حاجه هتلمسنا مجدى ؛اتفقنا غافلين عن تلك الاذان التى تسمعهم يجلس قاسم بغرفته قاسم :بتقول الشخص :زى مبقول كدا ي بيه بيتفقو عشان يخلصو عليك قاسم :طب اقفل قاسم :بقا عايز تخلص منى انا ي مجدى دا هيبقى اخر يوم ف حياتك روعه من الخارج تسمعه روعه:يالهووووى يالهووووى

تحس انه هيخرج ثم تدخل الى الغرفه الموجوده بالقرب منها بعد ماتطمن انه خرج تعزم امرها على الخروج ايضا ياترى روعه راحه فين ؟ لو عايز الرواية كاملة اضغط على : (رواية عشق القاسم)