رواية العقيمه بقلم هشام | كاملة
قيّم الرواية:
لا توجد تقييمات بعد
من أحداث الرواية
معرفش ابويا كان بيفكر فى ايه لما سماني نبع، وكانلى من إسمى نصيب كبير، انا نبع الحنان مش لاقيه حاجه أحطه فيها، على رأى جوزى، أرض بور، وده لإنى مبخلفش. متجوزة بقالى 10 سنين ولسه معرفش إحساس الحمل والأمومه. كل واحده حامل أو معاها أطفال بتتدارى منى وكإنى هخطفهم منها، كل اللى عايزة أقوله بس للستات اللى انا منهم، إرحمونى ده احنا ستات وغلابه زى بعض ومش المفروض انتو اللى تيجوا عليا. أااه نفسي أخلف ونفسي يبقى معايا أطفال زيكم، بس عمرى ماهبص لنعمه فى إيد غيرى وأحسدها. ولازم كمان تعرفوا إن حملكم او ولادكم اللى فى إيديكم نعمه من ربنا بيديها لناس ويمنعها عن ناس، يعنى مش عشان إنتو شاطرين وبتعرفوا تخلفوا. انا بقول الكلام ده لكل واحده قابلتها فى حياتى ودارت عنى ولادها، أو قعدت تعايرنى وتحسسنى بالنقص، أو جابت ولادها وقررت تغيظنى بيهم، بقول الكلام ده تحديدآ لفيفي، شخصيه فى حياتى حابه تشوفوها وتحكموا عليها بنفسكم. الكلام...
