رواية دكتور بطاطس الفصل الثالث عشر والاخير
كريم يصيبها بملامح غاضبه استخبت موده ورا مالك.
مالك:خلاص يا باشا هى فى حمايتى دلوقتى
ريم:موده ايه رأيك فى الفستان.
موده:مش هقولك انتى بقيتى شريره معايا
ريم ضحكت:كل ده عشان قولتلك متقولوش ياض انا كان قصدى قدام الناس لكن لوحدنا اعملى إلى انتى عايزاه يا صاحبتى.
موده ابتسمت
الدى چى: دلوقتى فقره السلو يتفضل العريس وعروسته على المسرح وبطلب من الكابل الموجودين يشاركوهم الرقصه
كريم وريم راحو ومالك مسك أيد موده وراحو
المسرح ورقصو سلو وموده حاسه بضيق تنفس بس استحملت ووليد ومحمود سوا سلو بدل السنجله😂😂😂
بعد الفرح في عربيه مالك وموده
مالك:حبيبتى انتى كويسه حاسك مش كويسه
موده:دوخه بسيطه متقلقش
مالك:تحبى نروح للدكتوره.
موده:لا مفيش داعى.
مالك بصيلها لقاها بتدوخ وسندت رأسها على الكرسى وبتفتح عينيها بالعافيه لف بالعربيه للمستشفى
مالك:موده خليكى معايا يا حبيبتى موده موده.
موده:اممممم
مالك: قربنا للمستشفى خليكى معايا اوكى خليكى فاتحه عينيكى.
وصل المستشفى ركن ونزل شالها ودخل بيها بسرعه العياده
خرجت الدكتوره بعد شويه
مالك:ها يا دكتوره هى كويسه صح هى كويسه.
الدكتوره:اه كويسه وبومب كمان
مالك:امال ايه تعبها.
الدكتوره:هى داخت بس وده من أعراض الحمل عادى.
مالك بصدمه:حمل.
الدكتوره:انتو متعرفوش ديه المدام حامل فى شهر ونص.
مالك:ايه
الدكتوره:مبروك يا استاذ عن أذنك.
دخل مالك ليها بسرعه
موده:مالك الدكتوره اديتنى حقنه والدوا ده ومش فاهمه هى كانت بتقولى اخدهم ليهاو حتى عندى ايه هى قالتلك حاجه.
مالك بصيلها بدموع
موده بخضه:فى ايه متقولش انا عندى زى ماما وهمو..
سمعتها مالك بايديه
مالك:متنطقهاش تانى انتى سامعه انتى زى الفل بس هتجيبلنا لعبه نلعب بيها بعد فتره كده
موده بصيتله بصدمه ولان ايديه على بقها معرفتش تتكلم
مالك حط أيده على بطنها:هتجيبى نونو صغير انتى حامل يا حياتي كلها.
موده دموعها نزلت وهى مصدومه مالك شال أيديه ومسح دموعها.
موده بدموع:انا هبقا ماما وانت بابا يا مالك بجد.
مالك:بجد
موده:مش مصدقه
مالك:لا صدقى بقالك شهر ونص حامل يا حبيبتى
موده حطيت إيديها على بطنها:شهر ونص بحالهم
ابتسمت وبصيت لبطنها ومالك وطى وباس بطنها وهى حطيت إيديها التانيه على شعر مالك
مالك مسك أيديها وباسها موده اتكسفت قام مالك وشالها وركبها العربيه ومشيو.
فى البيت كانت موده قاعده على السرير وأيديها على بطنها
ومالك نايم على رجلها وهى بتلعبله فى شعره بايديها التانيه
مالك:تفتكرى هيحبنى.
موده:اكيد هيحبك وتكون قدوته وهيقلدك فى كل حاجه
مالك:تفتكرى
موده:انا متأكدة اناوامه شخصيا وبحبك.
مالك:فعلا
موده باست رأسه:اكيد طبعا انت جوزى وحبيبى وقره عينى كمان
مالك:لا كده كتير عليا
موده:مش كتير وله حاجه انا بجد بحبك يا مالك وكل يوم بعيشه معاك بحبك اكتر من اليوم إلى قبله عارف بقيت اكتر حاجه بتخوفنى انك فى يوم تبطل تحبنى وتبعد عنى ساعتها انا هموت بجد .
مالك:قولتلك متجبيش سيره الموت تانى وانا عمرى ما هبطل احبك ومش هبعد عنك ابدا ببساطة عشان بحبك.
موده:وانا كمان بحبك
مالك قام ومسك وشها بايديها:انتى حياتى
موده وهى بتبصله وهو بيقرب:وانت كونى وروحى.
مالك طبع شفايفه على شفايفها بحنيه ونيمها ونام جمبها
بعد فتره
موده:مالك.
مالك:امممم
موده:انت شامم إلى انا شماه.
مالك:شامه ايه.
موده:ريحه بيتزا سجق
مالك: دلوقتى
موده بعياط:ايوه انا عايزه منها دلوقتى.
مالك:خلاص خلاص هطلبلك واحده.
موده بابتسامه:كبيره لو سمحت.
مالك بضحك:حاااضر.
موده:اقولك خليها شاورما.
مالك:ماشى إلى انتى عايزاه.
موده:وله خلينا فى حبى القديم البطاطس.
مالك:ايه.
موده:اصل انا وانا صغيره مكنتش باكل من بره غير البطاطس على طول بطاطس بطاطس غيرت فى الجامعه بس وبقيت شاورما بس حبى القديم بطاطس.
مالك حضنها.
موده:شوفت غبائى كنت عايزاك تعرفها لوحدك.
مالك:انا بموووت فيكى.
موده:وانا كمان يا يادكتور بطاطس ههههه.
بعد كام شهر فى معاد الولاده.
موده:مالك انا خايفه.
مالك:متخافيش هو بس مقلوب ومش هينفع طبيعى متقلقيش مش هتحسى بحاجه.
موده:عارفه بس خايفه خليك معايا.
كريم:كلنا معاكى يا حبيبتى.
موده:هيما لو حصل حاجه خلى بالك من بنتى ومن مالك كويس.
هيام بدموع:يا حبيبتى مفيش حاجه هتحصل صدقينى.
مالك:متخافيش انا معاكى.
كريم:موده اسمعى انتى لازم ترجعى عشانى عشان مفيش كريم من غير موده.
موده بابتسامه:ومفيش موده من غير كريم.
وليد:والله هعيط منكم.
ريم:متخوفنيش يا موده الله يخليكى انا حاسه ان أعصابى سايبه خالص.
موده بتعب:لا انشفى كده لسه قدامك اربع شهور.
ريم بعياط:هستناكى هنا لحد ما تخرجى.
موده:إلى عايزه ربنا هيكون.
مالك:انا واثق أن ربنا هيحفظك ليا انتى وبنتنا وهترجعى انا واثق فى حكمه ربنا.
موده:لو حصلى حاجه مش عايزاك تزعل وعيش حياتك وخليك مبسوط ولما تيجى تزورنى ابقى اضحك عشان اشوف غمزتك الحلوه ولما تجوز بنتنا ابقى ازرع ورده حلوه على قبرى ماشى ولو فى يوم حبيت اتجوز تانى عشان انا هكون مبسوطه لما اشوفك مبسوط.
كريم مستحملش وخرج وعيط
مالك كان بيعيط حضنها:انتى هترجعيلى عايزك قويه واوعدينى متسبنيش لو مش عشانى عشان بنتنا يا موده.
سيد:مكنتش اتخيل اسمع نفس الكلام من بنتى.
موده:بابا خليك قوى عشان كريم ماشى.
الممرضه:يالا العمليات جهزت.
مالك:لو حصلها حاجه هوديكو كلكم فى داهيه.
الممرضه بخوف:حاضر.
سحبت موده بالسرير ومالك كان ماشى معاها وماسك ايديها وهى مبتسمه ليه واول ما وصلت لباب العمليات سابها وهو بيعيط.(الراجل لما يحب يجدعااااان)
فضلت ساعتين جوه.
الدكتوره بصوت عالى:انقلو الطفله من هنا.
خرجت الممرضه بالطفله للحضانه ومالك راح وراها.
مالك:فى ايه مالها موده كويسه وبنتى كويسه.
الممرضه:بنت حضرتك بس عندها مايه كتير على الرئه أما حاله المدام فى الدكتوره إلى تعرف عن أذنك.
وقف قدام العمليات وهو بيشوفهم الدكتوره بتخيط وموده بتكلمهم وده طمنه.
بعد فتره خرجت الدكتوره.
الدكتوره: حمدالله على سلامتها إلى حصل معاها معجزه إلى زيها بيكونو صعب يكملو بس هى كانت قويه وشجاعه.
مالك بدموع:يعنى كويسه.
الدكتوره:ايوه بس كان ألمها كبيره فأضطرينا نزودلها بنج.
مالك:وده هيأثر عليها في حاجه.
الدكتوره:هلوسه بسيطه مش اكتر.
مالك بارتياح:متشكر جدا يا دكتوره.
الدكتوره:العفو ده واجبى عن أذنك.
مشيت الدكتوره والممرضات نقلو موده إلى كانت بتهلوس.
الممرضات بضحك:تقدر تدخل يا استاذ المدام بسم الله ماشاء الله عليها دمها خفيف.
مشيو ودخل مالك.
مالك: حمدالله على سلامتك يا حبيبتى.
موده:الله يسلمك يا دكتور بطاطس هههههه.
مالك:بقالى كتير مسمعتهاش منك.
موده:انا بحبك اوى على فكره.
مالك:وانا كمان بحبك اوى.
موده:بنتنا شبهك صح.
مالك:اكيد شبهك انتى.
موده بعياط:بس انا كنت عايزاها شبهك.
مالك قرب وحضنها:شبهنا احنا الاتنين.
موده حضنته:هو انا مت وله لا.
مالك:لا ومتقوليش كده تانى مش هستحمل تبعدى عنى.
موده حضنته جامد:انت حبيبى.
ونامت وهى بتخطرف وبتقول كلام مش مفهوم وتضحك.
مالك كان بيمشى إيده على شعرها لحد ما نامت ونايمها وقام صلى ركعتين شكر لربنا وكان بيعيط وهو بيشكر ربنا.
كريم رجع المستشفى وعينيه مورمه من العياط ومعاه ريم ووليد كمان وكلهم نفس الحاله وسيد رجع وهو مش حاسس بحد زى ما يكون عنده فقدان للأمل خلص مالك صلى وجرى عليهم.
مالك:موده كويسه الحمدلله كويسه
كريم بضحك وسط عياط:كنت متأكد انها هتكون كويسه.
ريم بضحك: الحمدلله الحمدلله والنونو الصغيره.
مالك:هتتحجز اسبوع وقالولى فى تحسن.
سيد: الحمدلله يا رب الحمدلله.
دخلو ليها كانت بتحلم وبتضحك.
مالك ابتسم:طفلتى نايمه.
سيد: الحمدلله.
خرجو من عندها وروحو.
مالك كان قاعد جمبها قامت موده.
مالك:صحى النوم.
موده بابتسامه: حبيبى انا عايشه
مالك: الحمدلله يا حياتى.
موده ابتسمت وبصيتله: كان فى حاجه كنت واعده نفسى لو عيشت اعملها اول ما افوق.
مالك:ايه.
موده:قرب عشان اقولك.
بص مالك حواليه وقرب عشان يسمعها بإستغراب.
موده مسكت وشه وطبعت شفايفها على شفايفه جامد وشديته.
مالك فتح عينيه جامد من الصدمه بس بعدين اندمج معاها.
بعد فتره بعدت موده وهى بتنهج:عملتها ووفيت بوعدى لنفسى هههه.
مالك حضنها:وحشتينى اوى.
موده حضنتها:وانت كمان وحشتنى اوى مالك هى بنتنا فين.
مالك:فى الحضانه متقلقيش هى بتتحسن وهتبقا كويسه انا لسه راجع من عندها.
موده: الحمدلله.
بعد كام شهر.
موده:يا ريم مخنوقه مخنوقه مش عايز يقربلى خالص.
ريم بضحك:تلقيه بس خايف عليكى يا موده.
موده:انا هموت من بعده عنى يا ريم مش قادره.
ريم: بصى عشان انتى صعبتى عليا انا هقولك تعملى ايه.
موده:قولى بسرعه.
ريم:انا هاخد نغم معايا وانتى تعملى****************.
موده:الله على افكارك الجهنميه يالا بسرعه بسرعه هو قدامه ساعتين بس.
ريم:طيب انا ماشيه.
موده:كده كده هيما عند اختها ومش هتيجى غير بعد بكره يالا بقا يا ريم طرقينا بسرعه.
ريم ضحكت واخدت نغم ومشيت.
وموده زينت الأوضه بتاعتهم بورد وشموع وبلالين كتير
ولبست فستان جميل اوى وحطيت مكياج خفيف وحطيت البرفان بتاعها الى مالك بيحبه.
وقفلت انوار الشقه كلها ودخلت الاوضه تستناه.
رجع مالك لقا البيت ضلمه.
مالك:غريبه هى موده نزلت وله ايه غريبه مش بتنزل غير لما بتقولى.
مالك دخل الاوضه وانصدم عمر ما موده عملت كده فكانت متوتره ..
مالك:انا بحلم صح.
موده:اعتبر نفسك في حلمك.
مالك قرب ليها وحضنها من وسطها.
مالك:عارفه نفسى فى ايه دلوقتي.
موده بابتسامه:اعمل إلى نفسك فيه.
مالك:مش هقدر اعرضك للخطر تانى انا لما صدقت بقيتى كويسه مش هستحمل خسارتك.
موده بصيتله وهى ماسكه وشه:مفيش خطر دلوقتى وانت مش هتخسرنى انا معاك بس لو فضلت كده اكيد هتخسرنى يا مالك.
مالك:لا لا مستحيل اسمح اخسرك.
موده بابتسامه:لو كان معادى اول ما اخلف مكنش زمانى هنا لو ربنا افتكرنى ممكن يفتكرنى فى اى وقت وانا بصلى وانا فى الشارع وانا قاعده حتى مش ضرورى وانا بخلف او وانا حامل وبعدين انت دكتور وعارف كل ده وله ايه يا دكتور بطاطس.
ضحك مالك وسط دموعه وحضنها.
موده:وبعدين هنقضيها احضان كتير انا تعبت وانت وحشتنى اوى.
ضحك مالك: المهم متندميش. وشالها.
موده ضحكت:لا مش هندم عشان انا بحباااااااااك.
مالك:اوكى.
وعاشوا حياتهم فى سعاده أبديه
تمت