رواية قدر حمزة بقلم زهرة الجناين | كاملة
قيّم الرواية:
لا توجد تقييمات بعد
من أحداث الرواية
_ ادخلى الاوضة يلا ياعروسة _انت رايح فين ..انا مش هقعد معاك فى نفس الاوضة (باستهزاء)_شكلك ناسية أن انهاردة كان الفرح ودلوقتى دخلتنا ياحلوا _انت عبي*ط ولا تستع*بط*بط انت عارف كويس إن مفيش حد فينا بيحب التانى ضر*بها بالقلم _شكلك نسيتى انتى متجوزة مين وانا مين وانتى مين (بدموع)_انا بكر*هكم وب*كره اليوم اللى جيت فيه هنا (هو ماس*كها من شعرها)_اسمعى يابت انتى،انتى هنا فى الاول وفى الاخر خدامة عارفة يعنى ايه خدامة وانا ميشرفنيش انى الم"س واحدة زيك _يعنى انا اللى هم*وت عليك يعنى _انا حمزة بيه نصار اللى البنات كلهم هيمو*توا عليه تيجى واحدة زيك وتقول الكلام دا _لا هو انا اقدر ،انا بقى قولك انت مين ،انت واحد مدلع مولود فى بوقة معلقة من دهب كل اللى بيعوزه بيجيله وبسبب الدلع دا طلع شخص أقل ما يقال عنه أنه زبا*لة حمزة_ انتى بتقولى لمين الكلام دا يابت انتى _بقوله ليك انت إنما انا بقا انا البنت الفقيرة اللى...
