رواية عشق اولاد العم الفصل الخامس 5 - بقلم ندى سمير

ابعدوو عنيي ي فهددد ابعدوا. وأنا هديكوا اللى انتوا عايزينه. شاب: هشش بقى. ما انتى لو فضلتى تصوتى من هنا لبكرة محدش هيعرفلك طريق. فخليكى هادية كده وهتنبسطى معانا. ندى بغضب: والله جدى هويديكوا ورا الشمس لو حاولتوا تلمسوا شعرة واحدة منى. الشاب٢: اكتمى بقى. انتى رغايه اوى. شاب ١: بس طلقة. وكانوا رابطينها ولسه بيقربوا عليها. سمعوا صوت تكسير. شاب٢: ايه الصوت دا؟

شاب ١: معرفش. بس هتلاقى قطة وقعت حاجة. متركزش. يلا نشوف هنعمل ايه. ولسه هيلمسها لقى نفسه واقع فى الارض وبيتالم. شاب ٢: انت مين ي اخ انت؟ وايه اللى انت عملته دا؟ _انا عملكم الاسود. وفضل يضرب فيهم لحد ما هربوا منه. ولسه هيجرى وراهم سمع صوت بنت. ندى بوجع: لو سمحت ممكن تفكنى؟ مهاب: ااه. انا اسف. نسيت افكك. وراح فكها. ندى بشكر: شكرا اوى ليك على مساعدته. مش عارفه من غير مساعدتك كنت هعمل ايه.

مهاب بابتسامه: دا واجبى. واى حد فى مكانى كان هيعمل كده. المهم انتى ايه اللى خلاكى تخرجى من بيتكم لوحدك؟ ندى حكتله اللى حصل وانها مكانتش عايشة هنا ومتعرفش الاماكن. مهاب بغضب: دا مجنون. ازاى يعنى يسيبك لوحدك وهو عارف انك متعرفيش الاماكن. ندى بحزن: مش مهم. انا بس عايزة اروح بيتى. انا مش عايزة اى ضغط تانى. مهاب بشفقة: تعالى. انا هوصلك. بس على الاقل عايز اعرف اسم عيلتك علشان اعرف اوصلك. ندى بتعب: عيلة الأنصارى.

مهاب بصدمة: عيلة الأنصارى؟!! ندى: انت تعرفهم؟ مهاب باستيعاب: يعنى فهد اللى كنتى بتتكلمى عنه دا يطلع فهد الأنصارى. ندى باستغراب: ايوه. هو فيه ايه؟ مهاب وهو بيخبط رأسه بايده: هيفضل فهد غبي كده دايما ويضيع كل حاجة من أيده. ندى: هو انت تعرفه؟!! مهاب بابتسامه: فهد الأنصارى دا يبقى صديق الطفولة بتاعى. انا كنت لسه عندهم قبل ما اسافر من شهرين كده. ندى بتفهم: اها تمام. معلش انا تعبانة. ممكن توصلنى البيت؟ مهاب: تعالى يلا. ***

الجد: انت ازاى كنت مستهتر كده؟ انت نزلت من نظرى اوى ي فهد. انا دايما كنت بقول انك اكتر واحد عاقل. فهد بحزن: جدى ممكن تهدى علشان صحتك. انا والله هرجعها. انت بس ارتاح. الجد بغضب: فهد مترجعش من غير ندى. انت فاهم. ولو حصلها حاجة تنسى انك ليك جد. فهد: صدقنى والله ما هنام من غير ما ارجعها. انا عرفت رقم العربية وبلغت البوليس وهما بيدوروا على مكان العربية و.. فيروز بمقاطعة: فهد ي فهد الحق. فهد بسرعه: فيه ايه ي فيروز؟

فيروز بسرعه: الحق مهاب جه. فهد بعصبية: وهو دا وقت كلامك دا ي فيروز؟ استنى نعرف ندى فين. ... : ندى معايا. الكل بص على ناحية الصوت ولقوا مهاب شايل ندى. الكل جرى على مهاب. الجد بخوف: مالها ي مهاب؟ هى كويسة؟ ردى عليا ي نن عينى ردى عليا. فهد بعصبية: مترد ي مهاب. ندى مالها وحصلها ايه؟ وانت لقيتها فين وجبتها ازاى؟ مهاب بعصبيه: لو سمحت ي فهد ممكن تهدى؟!!

ورونى قوضت ندى الاول. اطلعها. هى كويسة. انا وديتها للدكتور وطمنى محتاجة راحة بس. فيروز بدموع: تعال. انا هوريك اوضتها. فهد وهو بيحاول ياخد ندى منه: هات ها. انا هطلعها. مهاب بعد ندى عن فهد: هطلعها انا. شكرا ليك. ورينى اوضتها ي فيروز. فهد كان متعصب بس دا مش وقت الخناق. ومهاب طلع ندى ونزل. الجد بخوف على حفيدته: ها قولى حصل ايه؟ هى بجد كويسة ولا بتضحك علينا؟

مهاب بحزن: الدكتور قالى انها دخلت فى حالة انهيار عصبي. وأنها محتاجة ترتاح فترة بعيد عن كل الضغوطات. فهد: انت عرفت مكانها منين ولا شوفتها. فين اصلا؟ مهاب فضل باصص عليه شويه ومش بيتكلم. وفجاه قام وو........