الفصل 37 | من 58 فصل

رواية أبناء الكابر - روزان مصطفى (خارج قانون الحب الجزء الثالث) الفصل السابع والثلاثون 37 - بقلم روزان مصطفى

المشاهدات
19
كلمة
2,151
وقت القراءة
11 د
التقدم في الرواية 64%
حجم الخط: 18

سليم بفزع: استنى يا عزيز هتعمل إيه! دخل عزيز الجامعة ووراه سليم وهو بيحاول يوقفه. الأمن حاولوا يمنعوه، بس شاورلهم سليم إن مفيش حاجة. بالرغم من كده، دخلوا ورا سليم وعزيز. اتجه عزيز بغضب العالم كله ناحية سامح وهو بيسحبه من قميصه وبيقول: فاكر نفسك مين عشان تلمس حرم عزيز القائد؟ فاكر نفسك مين بروح أمك! بدأ يضربه وسليم بيحاول يبعده عنه وهو بيقول: كفاية يا عزيز. سيليا واقفة بتترعش وبتعيط، مش عارفة تتصرف إزاي.

وقعه عزيز على الأرض وقعد فوقه وهو ماسكه بيضربه بغل وبيقول: محدش ليه الحق يلمسها غيري. هقطعلك إيدك دي دلوقتي حالا! الأمن قوموا عزيز عنه وهما بيسحبوه وبيسحبوا سليم معاه. عزيز بنبرة غضب: إبعد إيدك إنت وهو! إنتوا لسه متعرفوش أنا مين! الأمن بعدوا عنهم وواحد منهم قال بهدوء: من فضلك تخرج عشان ده حرم جامعي ليه احترامه. واحد من الأمن شاور بإيده لسيليا وهو بيقول: على مكتب رئيس الجامعة لو سمحتي.

سيليا حاضنة شنطتها من الرعب وقالت بنبرة مبحوحة من العياط: بس أنا.. الأمن بمقاطعة: من فضلك. اتحركت سيليا وراه وهي بتبص للبوابة لعزيز وهي بتعيط. لماذا كل شيء بالغ الصعوبة لتلك الدرجة! * في مكتب رئيس الجامعة قعدت سيليا قدام مكتبه، ف قال هو: آنسة سيليا عندك فكرة إنتي هنا ليه؟ عشان تعدي مرحلة الجامعة وتدرسي الشيء اللي اخترتيه صح؟ مردتش سيليا بس فضلت منزلة راسها والدموع بتنزل على الأرض.

رئيس الجامعة بضيق: علاقاتك العاطفية ومشاكلك أتمنى تكون خارج الحرم الجامعي. ومن فضلك متدخليش الجامعة المرة الجاية غير بوالدك. رفعت سيليا راسها برعب وقالت: ينفع عمي أو مامي؟ رئيس الجامعة بتكشيرة: أفضل المقابلة تكون مع السيد بدر الكابر. اتفضلي روحي. سحبت شنطتها وخرجت برة مكتب رئيس الجامعة وهي معيطة وحالتها حالة. خرجت من البوابة ف بصلها عزيز. لسه بيقربلها راحت وقعت من طولها قدامه. * في فيلا بدر الكابر

كانوا قاعدين بيتغدوا ف نزل كادر من فوق. أول ما بدر شافه قال: أهلاً بالفارس الأبيض. تعالى اقعد اتغدى طالما معندكش محاضرات إنهاردة. قعد كادر قدامهم على السفرة وهو بيقول: بمناسبة الفارس الأبيض، أنا رأيي نتقدم لميرا عشان أستر عليها وكده البت سيرتها بقت على كل لسان. لازم أصلح غلطتي. ضحكت سيا ف قال بدر: شهامة منك دي. وهتقول إيه لأبوها؟ كادر بهزار: هقوله إزيك يا عمي.

ضحكت سيا ف بصلها بدر وقال: هو إنتي أديتي دم زيادة للواد ده وإنتي حامل فيه؟ كادر بتنهيدة: يعني هقوله إيه يا أبو البداير دي خطوبة عاوز أحجزها أصل الزمن غدار. سيا بهدوء وهي بتاكل: أنا أصلاً فاتحت مادلين في الموضوع مرتين وهي مش ممانعة قالت اتكلموا مع كينان. وحظك حلو إن الأمور بينها وبين جوزها هديت عشان نعرف نتناقش معاهم. بس مينفعش النهارده بالليل عشان كينان ومادلين وميرا عند والدته. بدر: أنا بقى شايف لسه بدري.

كادر بإعتراض: لييييه بتقطع الأرزاق ليييه؟ صدقني مفيش أحسن من خير البر عاجله. ساب بدر الشوكة وهو بيقول: لا فيه. في التأني السلامة ولا مسمعتش عنها دي. كادر وهو بياكل سلطة: أنا سمعي خفيف اليومين دول إعذرني يا بابا. سيا بضحك: هو بيحبها وعاوز يخطبها وهي بتحبه يبقى إيه المانع؟ من ساعة الصفقة اللي تممتوها والعيون والأضواء علينا مش عاوزين كلام ملوش لازمة على الأولاد. بدر بجمود: ربنا يسهل.

دخلت سيليا الفيلا وهي بتحط المفاتيح في شنطتها تاني. قالت بتعب: مساء الخير. سيا بإستغراب: مساء خير إيه يا بنتي! مش قولتي هتيجي الساعة ٤؟ جاية ٢ ليه! سيليا بتعب: أغمى عليا ف اضطريت أروح. سيا بخضة: يالهوي! بدر بجدية: هقوم أغسل إيدي ونروح الدكتور. كادر بتدخل: مش مستاهلة دكتور يا جماعة ما هي زي القرد أهي. بدر وهو بيقوم: يلا نروح للدكتور يشوف مالك. سيليا بتعب وهي بتقعد

ف قعد بدر تاني ف قالت: مش مستاهلة دكتور يا بابي. هبقى كويسة لما أرتاح. سيا بحزن عليها: ده إنتي عينك وااارمة مبتهداش. ووشك أصفرر يابنتي حرام عليكي مبقتيش تاكلي كويس.. مبقتيش تاكلي أصلاً. سيليا بتردد وتعب: مش مسموحلي أدخل الكلية من غير بابي. بدر بشك: يعني إيه الكلام ده؟ صدر منك إيه عشان يتقالك كده؟ بصت سيليا ل سيا ف غمضت عينيها وقالت: في شابين اتخانقوا عشاني في الجامعة. سيا بغضب: طب ما الأمن يرميهم برة!

إنتي مالك هو هتتحكمي في تصرفات غيرك؟ بدر بذكاء: ثانية واحدة بس. الشابين دول أعرف حد فيهم؟ رفعت سيليا راسها وجت عنيها في عيون بدر. ومن كتر تعبها النفسي وعدم تحملها قالت عشان ترتاح: أيوه. عزيز الإبياري منهم. * في فيلا إكس كان في البسين المقفول مع ريما بتاع فيلتهم. البسين المغلق ده في سرداب في فيلا كل واحد منهم عشان يلبسوا مايوه براحتهم وعشان أجوازهم بيغيروا عليهم. بالرغم من كده ريما بتتكسف تلبس مايوه فاضح.

كانت قاعدة على طرف البسين وقاسم بيعوم وبيرجع يوقف عن ريما اللي قاعدة ويقول: كل مرة بتبقي خايفة رغم إني بكون معاكي. البسين مش عميق أوي كده. ريما بتوتر: معرفش حتى في شهر العسل وإحنا في المركب كنت خايفة. تؤ طب ما تعوم إنت. باس قاسم إيديها وهو بيقول: عاوزك معايا تحت. تعالي متخافيش. نزلت رجليها في المياه وحركتها بهدوء. فجأة سحب آلل رجليها جامد ف وقعت في البسين وهي بتصوت وبتحضنه. بعدها

بدأت تضرب دراعه وتقول: كل مرة تعملها فيا مش هتبطل بقى؟ إكس وهو حاضنها: أبطل إيه بالظبط؟ واحد عاوز حبيبته معاه إيه الغلط في كده؟ بصي سيبي نفسك والمياه هترفعك. ضحكت ريما وهي بتقول: هترفعني للسما مش كده؟ ضحك قاسم وقال: تؤ. هترفعك على وشها. ملس على وشها وعلى شفايفها اللي بتترعش

من البرد والخضة وقال: أنا مقدر غيرتك. مقدرها تماما. بس إنتي بتغيري من بنت أنا اتقدمتلك في سبوعها. مش منطقي أبدا تعملي كده. وعاوز أقولك حاجة. عمري ما حبيت ولا هحب غيرك. حاوطت

ريما رقبته وهي بتقول: أنا بقى مش شايفة إني أوفر خالص. أصل بالعقل كده واحدة عاشت طول سنين جوازها زي الأميرة وجوزها مفتون بيها مجرد ما تشوفه مع واحدة تانية حتى لو أمه هتغير. ما بالك لو جوزها ده زي القمر وواخد تصويت أوسم رجال الأعمال في الشرق الأوسط. وحنين ورياضي وغني أغير ولا مغيرش. قاسم بتأكيد وهو بيتكلم قدام شفايفها: متتغيريش. لإن عمر ما واحدة شغلت تفكيري زيك. * في بيت والدة كينان

كينان بهدوء: اقعدي دلعيها وهي تطلعه على دماغي أنا. والدة كينان: براحتها يا ولد! مش أم ولادك دي وحامل لازم تهتمي بيها وبابنك. يلا خلصي الشوربة عشان عملالكم مهلبية قمر الدين. كينان بغزل: هنحتاج قمر الدين في إيه ومادلين قمر كينان موجودة؟ ولا هنحتاج مهلبية ليه وخدود مرمور هناا. مسك وش ميرا وفضل

يبوس في خدودها وهي بتصوت:

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآهآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ

لازم أروح. ريما بطريقتها المعتادة: هي سيليا معندهاش غيرك تلجأ له؟ إكس وهو بيلبس: لو بدر مش خايف عليها لدرجة صعبة كانت لجأت له. بعدين هي مش سيليا بنت صاحبتك برضو؟ ريما بتعب: أها، خلاص روح بس متتأخرش عشان عمر بيصحى بيقلق عليك هو وأخوه. آكس بهدوء: حاضر يا حبيبتي. خرج من الفيلا وراح فيلا بدر عشان يعرف اللي حصل. * في منزل عزيز القائد سليم قاعد على سرير عزيز وشايفه وهو بيلعب بوكس،

ف قاله: إنت كدة سببت لها مشكلة يا عزيز. أكيد لما رئيس الجامعة طلبها، إداها كلمتين. مسك عزيز البوكسينج بإيده وهو بيقول والعرق مغرق وشه: يبقى هكسر عضمه بكرة هو كمان. سليم بصدمة: ياعم فوق! إنت العشق عاميك للدرجة دي؟ البنت أنا شوفتها وحالتها صعبة، متزودش عليها المشاكل يا عزيز. كمان ملحقناش نعرف مالها لما أغمى عليها، صحابها اتلموا والأمن ولحقوها.

عزيز بتعب وهو بياخد نفسه: مش متخيل تكون لحد غيري. حاسس هقتل أي حد يفكر بس يروح ينطق اسمها قدام أبوها. أبوها ابن الـ *** اللي رافض يخليها ملكي. أنا هكون الشوكة اللي هتوقف في زوره. سليم بهدوء: أنا صاحبك ومعاك. بس رأيي بدل ما تعاديه وتطين الدنيا أكتر، تحاول تكسبه لصفك. فهمتني؟ * في أحد المناطق المتوسطة

راجل خمسيني ماسك أقلام الرسم الخشب والفرش وبيكسرهم بإيده وبيرميهم على الأرض. وورق الرسومات بيقطعه نصين ويكرمشه. واقفة قدامه بنت ١٨ سنة وهي بتتنطط وبتعيط وتقول: ليييه طيب لييييه! أنا بحبهم! دي رسوماتي وتعبي. دة حلمي! أبوها بعصبية: حلمك! بدل ما تدخلي طب ولا هندسة، رايحة تدخلي كلية هتطلعك شحاتة! البنت بعياط وكسرة خاطر: أنا فنانة! أنا عندي موهبة، ممكن لما أتخرج أرسم وأبيع رسوماتي. بس مفيش حد بيدعمني.

أبوها ضربها بالقلم وقال: دعمتك عربية نقل تخلصنا منك. فضلت هي تعيط على الأرض وعنيها مغلوشة من الدموع، بتلم ورق رسوماتها المقطوعة وهي عمالة تعيط بهستيريا. أبوها خرج من الأوضة، راحت قايلة بغيظ: عشان ماما الله يرحمها. ماما لو كانت هنا، مكنتش هتضربني وتقطع حاجتي. فضلت تلم الورق وهي حضناه وبتعيط ووشها وارم من القلم. مسحت بدموعها بيجامتها وشها، وهي بتبص على باب الأوضة بغضب مكتوم، بعدها بدأت تعيط تاني.

باب شقتهم خبط، ف راح أبوها فتح. لقى جارتهم اللي قدامهم بتقول: هي خديجة كويسة؟ بالله عليك ما تضربها، دي يتيمة وغلبانة. ونظرها ضعف من كتر الأقلام على وشها. أبو خديجة بغضب: بتدخلي ليه في خصوصيات غيرك؟ جارتهم الطيبة: عشان ميرضيش ربنا. البنت كل يوم بسمع صوت عياطها، قلبي بيوجعني. أمها الله يرحمها وصتني عليها قبل ما تموت.

وقفت خديجة بخدها الوارم ووشها اللي مليان دموع، وهي بتشاور لجارتها تترجاها تاخدها تبات عندها النهاردة عشان خايفة تنام. جارتهم الطيبة: طب خليني أخدها تنام عندي النهاردة، أنا عايشة لوحدي زي ما إنت عارف. أبوها بلا مبالاة: خديها عشان مش عاوز أسمع زنها وعياطها، بتصدعني. قالت جارتهم بهدوء: تعالي يا بنتي. تعالي متخافيش.

مشيت خديجة على جمب وهي بتبص لابوها، راح رافع إيده عشان يهرش، ف انكمشت خديجة على نفسها وهي بترمش كذا مرة، افتكرته هيضربها. خدتها جارتهم وهي بتحضنها، لقتها بتترعش، راحت بايسة راسها وبتقول: تعالي يا بنتي، متخافيش. دخلت الشقة معاها، وأول ما خديجة دخلت، راحت قعدت على الكنبة بتعيط وبتمسح دموعها في هدومها وهي بتقول: قطعلي رسوماتي ومش راضي يعملي نظارة نظر، مبقتش شايفة وهسقط في الكلية.

جارتهم بغضب من أبوها: والله يابنتي بلغت البوليس مرة، معرفش خرج منها إزاي. المفروض ميمدش إيده عليكي كدة، بس مفيش في إيدي حاجة أعملها غير إني أخدك تباتي عندي. خديجة بعياط: إوعي تقوليله على الفلوس اللي ماما سابتهالي معاكي. بالله عليكي هياخدها ويرميني في الشارع. جارتهم: أمك كانت أكتر من أخت ليا. متخافيش يا بنتي. هقوم أحطلك أكل.

خديجة بتعب: لا مش عاوزة. أنا لازم أشتري أقلام وفرش جديدة، بس هخبيهم عندك لو مش هضايقك عشان ميكسرهمش. جارتهم بتفهم: حاضر يابنتي، بكرة الصبح ننزل سوا ونجيبلك كل حاجة نفسك فيها. بس متعيطيش، وعوضك على الله في حاجتك. خديجة بتعب: حاضر. * في فيلا بدر الكابر

إكس بهدوء لسيليا: عاوز أساعدك بس خايف زي أبوكي. تعرفي لو اتأكد إن الواد دة بيحبك بجد ومش عاوز ينتقم مننا فيكي، قسما بالله هساعدك تكوني معاه في الحلال. بس خايف عليكي يا سيليا ومقدرش أخاطر، افهميني. سيليا بهدوء: بيحبني لدرجة.. بيفقد أعصابه لما حد يحاول يقربلي. بيراقبني من ورا بوابة الجامعة، وبحس إن في سور مفرق بيني وبينه. بيفضل واقف بالساعات عشان بس يبصلي. محتاجين حد يصدق حبنا دة. * في منزل عزيز القائد

عزيز لسليم: عاملة زي ما تكون بقالك ساعات ماشي في طريق ضلمة وبرد. لدرجة جسمك من التعب والبرد واجعك. ولقيت بيت دافي فيه نار منوراه ودخلت وبدأ جسمك يهدى ويدفى. البيت دة هو سيليا. عارف يعني إيه تبقى عايش من غير روح ولما تقابل حد تحس إن روحك ردت ليك تاني؟ مقدرش أسيبها. لما بحضنها بحس إني طفل فضل يعيط طول اليوم عشان تايه ولما لقى أمه ارتاح في حضنها وهدى. دي أغلى حاجة عندي.

سليم بتصفيرة: يا سيدي يا سيدي على الرومانسية والمشاعر. طب بجد يا قائد هتعمل إيه؟ اتعدل عزيز وهو ماسك مجلة فيها صورة بدر وآكس وكينان وهو بيقول: المشكلة التلاتة محدش منهم يقدر يساعدني. إيه الرابط اللي ممكن يكون بيني وبينهم؟ إيه الرابط؟ * في صالون نسائي كانت لطيفة بتعمل ضوافرها وحاطه الهاندفري

بتتكلم فون وبتقول: لا، بطلت أروحلهم. حسيت حصل مشاكل فمحبتش أكون دخيلة. أه، أكيد شركاء عمل فقط. هههههه، حلوين أكيد، لكن متزوجين فميصحش تقربيلهم. خلاص هكلمك بس أخلص أظافري. أوك، بحبك إنتي. باي قلبي. قفلت لطيفة مع صديقتها وهي بتقول لصاحبة الصالون: بفضل مانيكير سوفت بينك عشان هيكون لبسي بكرة في الشغل. وافقت الست ومسكت لطيفة بإيديها التانية الفون وهي بتتصفحه على الأكونت الشخصي بتاعها البرايفت.

وصلها أدد من أكونت اسمه: black one. لطيفة بتضييق عين: إيه الاسم الغريب دة؟ خليك متعلق أفضل. * في فيلا بدر الكابر كان قاعد بدر مع سيا وسايب سيليا تتكلم مع آكس. وفي وسط ما هما قاعدين، جالهم كادر جري وهو بينهج وبيقول بصدمة: بابا إلحق!

ابق قريبًا من جديدنا

تابعنا وما يفوتك جديد

اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.

أكمل القراءة في التطبيق

تجربة قراءة أفضل مع إشعارات الفصول الجديدة والوضع الليلي المريح



التعليقات (0)

جاري تحميل التعليقات...