رواية ادهم وملك الفصل الحادي والعشرون 21 - بقلم الكاتبة كيان

الفصل العشرين الدكتوره: شكلك شقي يا حضرت الظابط... بس متقلقش نزيف بسيط الحمدالله وقدرت اوقفهآدهم: الحمدلله الدكتور: استاذ آدهم في موضوع كنت عايزه اكلمك فيه آدهم بسغراب: خير الدكتوره: بقالك قد اي متجوز المدام ملكآدهم: حوالى 15 يومالدكتوره: مراتك ومع وزنها دا صعب انها تحمل آدهم: وضحى اكتر يا دكتوره الدكتوره: الوزن بياثر على الخلفه يا استاذ آدهم يعني حاول معاه انها تخس انا مش بقول انها مش هتحمل هتحمل عادى بس هيبقا صعب

شويهآدهم هز راسه ملك بتعب: آدهم آدهم جرى عليها بلهفه: ايوه يا ملكملك: سعدنى آدهم سندها وطلعوا في العربيه ملك سانده راسها على كتف آدهم : يارب تتهد بقا آدهم ضحك: ما اانتى كويسه اهو ملك ضربته على كتفه: والله كنت تعبانه يا آدهم آدهم ابتسم وباس راسها: هبقا اخد بالى بعد كدا ومبقاش بالعنف دا.... وصلنا يا برنسيسة ملك: شلينى آدهم شالها: تعالى يا مغلبانى آدهم وهو طالع بيها على السلم فضل يبوس فيهاملك:

اتلم بقا آدهم: لا يا حبيبتى انا هسيبك بس يومين ترتاحى بس كدا وهنشوف الحوار دا يا حلوآدهم نزلها: الفجر على اذان تعالى نستحما وصحى امى ونصلي ملك ببتسامه: حاضر *****تانى يوم انس فتح بنوم وبص على فاطمه الى نايمه في زاويه ودموعها على خدها اتنهد وقام شالها حطها على السرير وسرح في ملامحه: ليه ليه يا فاطمه بتخلبنى اقسا عليكى كل حاجه مازن مازن وانا ولا كنى موجود قدامك....

من صغرنا يا فاطمه بس انا هعرف اربيكى ميل باسها وبداء يغيرلها هدومها علشان تنام براحه شويه وفاطمه فتحت عنيها شهقت بخضه ورجعت لورا وهى بدارى جسمها فاطمه بخوف: ان... انا انس ابتسم وقرب يلبسها بلوفر البجامه: مفيش داعى تدارى انا شفت كل حاجه على فكره... بس متقلقيش مقربتش منك... مكنتش هتبفي مرتاحه لو نمتى بالدرس الى كنتى لابسهانس كان بيكلمها ويلبسها خلص وخد

مفتاحه من على الطربيزه : انا هنزل وانتى نامى شويه وياكى تنزل من غير ما اقولك ****ملك بنوم: صباح الخير آدهم باسها برقه: صباح الجمال ملك حاوطت رقبته: صاحى بدرى آدهم: قلت اقعد معاكى شويه قبل ما اروح الشغلملك: والمرادى بقا هتخونى كمانآدهم ابتسم بخبث: اه علشان انتى مش مستحمله ملك: آدهم انا كويسه وممنعتكش عن حاجه آدهم ميل باس جبينها: ولا بنات العلم كله يقدرو يلفتوا انتباهى وانا معاى ستهمملك: انت

كلامك حلو اوى يا آدهمآدهم: طيب بوسه كدا طصبيره*****فاطمه واقفه في المطبخ بتساعدهم في الاكل بعد ما انس اتاكد ان مازن في الشعل سمحلها تنزل فاطمه نشفت اديها: هروح افتح دا اكيد انس فاطمه فتحت الباب وبصت للى واقف برعب: باباوالد فاطمه شدها: يلا بسرعه قبل ما يجى مازنفاطمه بتقاوم: مش هروح معاك سيبنى. والدها ضربها قلم خلال الدم ينزل من بقه: بقولك يلا وفي ثانيه حس بقبضه من فولاز على رقباه

ومرفوع على الحيطهانس بغل: ايدك الى اتمدت عليها دى انا هقطعهوالد فاطمه مش قادر ياخد نفسه انس: انا مش مازن بيحترم انك عمه والله اخلص عليكوالد فاطمه بخنفه: ابوس ايدك سيبنى والله ما هاجى هنا تانىام فاطمه طلعت على الصوت : انس سيبهانس صغط عليه جامد وكان خلاص هيموتام فاطمه بدموع: ابوس رجلك سيبهانس سابه نزل على

الارض بياخد نفسه بالعافيه: رجلك لو شفته هنا تانى هكسرها فاهم وقرب من فاطمه الى قاعده في زاويه تعيط وشالها دخل بيها اوضتها وحطها على السرير وهى في حضنه حرك ايده على شعرها : خلاص هو مشيفاطمه دافنه وشها في صدره.. : هيرجع تانىانس حرك ايده على دراعه: هو مكنش يعرف انى موجود ودلوقتى عرف يخاف يجىفاطمه: متسبنيش انس ابتسم: متخفيش مش، هسيبك فاطمه دموعها نزلةوانس

بصلها وهى في حضنه : هو ممكن يعمل حاجه وهى ضعيفه وبين آديه كدا تخليها ملكه طول الحياه انس بصلها برغبه والفكره عجبته قرب وزاح الفستان وباس كتفها هو ناوى يخليها ليه علطول وو... يتبعكيان