رواية ادهم وملك الفصل الثالث والعشرون 23 - بقلم الكاتبة كيان

الفصل الثالث والعشرين فاطمه بعدت بخوف من كلامه: ا... انا هروح انام على الكنبه انس ضحك ضحكه الى تجنن وبانت غمزاته فاطمه سرحت فيه دى اول مره تاخد باله انه حلو كدا وملامحه رجوليه كدا انس صوت ضحكته هدية : متخفيش انا بهزر معاكىفاطمه رجعت شعرها لورا بخجل: مكنتش اعرف انك بتهزر زينا انس اتعدل: ليه يعني بقطع ارقاب الناس دا انا حته ياما لعبتك

وانتى صغيره فاطمه بتوتر: هو انت هتخلى مازن يتجوز البنت دى بجدانس ملامحه اتغيرت وبصلها بهدوء فاطمه خافت من ملامحه انس: نامى يا فاطمه فاطمه حطت راسها على المخده والدموع ماليه عنيها *******آدهم بهدوء: و اي دخل آدهم في خنقتكم بقا مازن: يعني علشان انت تعرف بنات كتير وعلا***قاتك كتيرهآدهم اتعدل: ايوه يا مازن اعرف بنات كتيره وعلا***قاتى كتيره بس عمرى ما استغليت بنت لمجرد انها بتحبنى وانا عارف انها

مش بتاعت كدا مازن بضيق: هى الى جلتى لاوضه تعترف بحبها عايزنى اعمل اي آدهم: تفهما بهدوء يا مازن انك متستهلش تتحب اصلا مازن بضيق: آدهم... بص انا بحكيلك علشان تلاقيلي حل انا عايز فاطمه ليا بإى طريقة آدهم: عارف يا مازن كل ما املاحظ انك عايز فاطمه عند او تملك بدليل انك رضيت انس يطلقها ولا انت ولا هو تتجوها..... قوم يا مازن ربنا يهديك روح صالح اخوك ولم اليله الصور دى لو وصلت لحد الوا هيروح فيها آدهم قام مازن:

اي ماشى آدهم: مراتى بترن عليا اكيد جهزت العشاء مازن: تصبح على خير آدهم: وانت من اهله آدهم طلع الشقه بتاعته رن الجرس وفتحتله ملك وعنيها كلها لهفه كإنه راجع بعد غياب سنين مش سعتين ملك بحب وعينون بتلمع : اتإخرت ليه آدهم وهو داخل ميل با**سها برقه : متفتحيش الباب كدا تانى علشان مزعكيش يا ملوكتى ملك دخلت وراه : ما انا كنت عارفه انه انت ومش معاك حدآدهم قعد: طيب افرض حد

معادى وشافكملك ابتسمت بحب: حاضر مش هعمل كدا تانى آدهم ابتسم وهو حاسس ان ملك حاجه كبيره عليه : امى فينملك: في المطبخ كيان هروح اجيب باقي الاطباق معاه ملك وام آدهم جهزوا السفره وآدهم زى العاده بيحرك ايده على ضهر ملك بحنبه وهى بتاكل ولما تخلص يقلها الف هنا بعد شويه قدام التلفزيون بيشربوا الشاى معاده ملك عصيرأم آدهم: اي يا ملك مفيش حاجه تفرحناملك: ادعيلي يا خالتى ام آدهم من قلبها: ربنا يزقك يا بنت اختى بتؤام كدا يجننواكى

انتى وآدهمآدهم ضحك: لو مليون من ملك انا راضيملك ابتسمت بخجل آدهم اتاوب: هروح انام انا آدهم قام ودخل اوضته ام آدهم: قومى يا بت ورا جوزك ملك: هااا ام آدهم: يخرابي عليكى يا ملك وانا الى قلت لما تتجوز هتفتح شويه قومى ورا آدهم ملك قامت: حاضرملك دخلت الاوضه لقيته غير هدومه ولبس بنطلون قطن بس وقاعد على طرف السرير بيشرب سجاره لفت من النحيه التانيه وطلعت على السرير وقربة منه : كدا يا خاين هتنام من غيرى آدهم

لف وبصلها كيان وهو مبتسم: شيفانى نمت ملك قعدت على السرير : لا الصراحه آدهم حط السجاره في الطفايه ولف مسك وشها بين اديه وعيونه بتتحرك على ملامحه : وحشتيني السعتين دول يا ملك... حرك صباعه الخشن على خدها... من شويه لما فتحتيلي الباب وعنيكى كلها اشتيقا ولهفا كإنى بقالى عشر سنين غايب مش سعتين حسسنى قد اي انا كنت غبي وكنت بهتم بشكل الست اكتر من الحضن الى هترمى فيه آخر اليوم او الوش

الحلو الى هتقبلنى بيهملك: وانا بحب احساس لما بتحرك ايدك على ضهرى كإنى بنتك الصغيره وعايز تشبع منها آدهم بصلها شويه وميل با***سها بو***سات متقطعه وهمس من بين انفاسه: بحبك يا ملك ملك بهمس وهى بتنهج: من زمان وووو تانى يوم فاطمه حست بحاجه فى رقبته حركه راسها بضيق : بس بقا فتح عنيها لما العضات زادت وكا انس انسبعد وزحلها شعرها : صباح الخير ملك عضت على شفيها بخجل: صباح النور انس ميل با،،،سها : قومى حضري الفطار

هنفطر هنا فاطمه برقه: حاضر *****عند آدهم ملك فتحت عنيها كيان حست بجسم آدهم محوطها كلها بصتله شويه وهى مبتسم افتكرت ليلة امبارح دى كانت اكتر ليله حنين فيها كان حنين زى كلمت بحبك الى قالها آدهم فتح عنيه بنوم وقرب با،،،،سها: صباح القمر ملك بخجل: صباح النور انت اتاخرت على الشغل آدهم ابتسم: لا النهارده مفيش شغل اليوم كله ليكى... قام وشالها.. الاول بس ناخد دش وووو... يتبع كيان