يوسف : انتى حلوة اوووى يا سلوى
سلوى : ابعد عنى ابعد
يوسف: انا عارف اصلا انك مش بنت متستعبطيش
سلوى بصت باندهاش
يوسف : انتى فاكرة انى مش عارف جدك قالى على كل حاجة ده انتى الواحد ميتشرفش انه يقول انك مراتى اصلا بلا قرف قومى يلا
سلوى : اقوم فين
يوسف اتجه ناحية الدولاب و طلع منه قمي*ص نو*م يظهر اكثر ما يخفى
يوسف هو بيرميه الهدوم فى وشها : قومى لبسى ده انا جوزك من حقى اشوفك كده براحتى ولا الغريب يشوف و جوزك لاء
سلوى : انت مش را*جل
يوسف ش*د شعرها : انا هوريكى اذا كنت را*جل ولا لاء
سلوى : يوسف ارجوك بلاش كده خلينا نتفاهم احسن انا حاسة انك شخص كويس
يوسف : علشان افضل كويس انج*رى خشى البسى زى ما قولتلك و جهزيلى العشا يا سلوتى عايز اكل و انتى اللى تاكلينى بايدك
سلوى : نعم انت فاكر جوزنا ده بجد ولا ايه انت نسيت نفسك ده انت حتة مكانيكى عمرى ما اهتم ابصله ولا انت كنت تطول تتجوزنى
يوسف : ميكانيكى ده طالب فى هندسة انتى ايه بقى عيلة تافهة و صا*يعة مش فلحة فى اى حاجة غير قل*ة الاد*ب
سلوى : انت هتعمل واصى عليا و بعدين اكل و عملت و روقت الزف*ت البيت عايز ايه تانى ملكش حاجة عندى و على فكرة مش هعمل كده تانى اصلا انا مش خدامة اهلك
يوسف : انتى متربتيش و انا جوزك و هعلمك الاد*ب من اول و جديد يا سلوى روحى يلا حضريلى العشا
سلوى ببرود : لاء
يوسف راح مسك تلفونها ك*سره : انجرى حضرى العشا بدل ما تشوفى وش منى هتندمى على اليوم اللى اتولدى فيه
سلوى : انت متخلف
يوسف : كلمة كمان يكون دراعك بدل الموبيل انجزى انا على أخرى حضرى الاكل و البسى زى ما قولتلك
سلوى بخوف من شكله دخلت حضرت الاكل و غيرت هدومها
يوسف اكل و كان الاكل إلى حدا ما كويس و يتاكل بس مش احسن حاجة
سلوى غيرت و كانت واقفة فى المطبخ مكسوفة لقيت يوسف جى من وراها بيحط الأطباق و بغسلها و بيمسك ايدها مع ايديها و بيغسل
سلوى مبقتش عارفة تتكلم
يوسف : انا اسف لو خوفتك و ك*سرت الموبيل
سلوى : ممكن تبعد شوية
يوسف ازاح خصلات شعرها ورا ودنها و بيهمس فى اذنها : سلوى انا عايز نبدأ صفحة جديدة
سلوى : بس انا فى حياتى حد تانى بحبه
يوسف بصلها بذهول ممزوج بغضب و خذلان من الداخل
يوسف : .....
سلوى بذهول : اكيد لاء مش ممكن