رواية احببت ابن خالتى الفصل السابع 7 - بقلم هوما مسعد

انجى: خاااالتو

مصطفى: ماما ردى عليا ماما بالله عليكي ردي عليا

نور: عمتى بسرعه الاسعااااف

انجى: انتى السبب ايوه انتى نا شوفتك

أحلام: حرام عليكي يست هانم انا .. انا اعمل كده انتى اللى زقتيها و لما انا شوفتك قلتى اقول منها هى حرام عليكي

انجى بصدمه: اخرسي ي كدابه

مصطفى: بااااااس انجى صح اللى أحلام بتقولو دا

انجى مش مصدقه ان مصطفى شاكك فيها..... انا. ي مصطفى اعمل كده ف خالتو انتا انجننت

هوووب بقلم ع وشها

مصطفى متعليش صوتك أمى لو جرلها حاجه نا مش هرحمك

انجى بدموع: والله هى اللى زقتها

أحلام مع نفسها: يارب تكون مايته هى لو عايشه نا هروح ف داهيه

نور: الاسعاف وصلت يلا بسرعه

مصطفى: خليكى انتى هنا حسابي معاكي بعدين

انجى: نا مش هسيب خالتو

مصطفى: بقولك اقعدى هنا. تعالى معانا ي أحلام

أحلام بوساخه: جايه معاك ي بيه

انجى: خليك معاها يااارب يااااارب تصحا و تقول مين اللي عمل معاها كده ياارب ازاي مصطفى صدقها

في مستشفى

مصطفى: الدكتور بسرعه

دكتور: خدوها ع اوضه العمليات بسرعه

مصطفى: عمليات لى عمليه

دكتور: انتا مش شايف النزيف هى محتاجه عمليه بسرعه

مصطفى: استر يااارب. ... والله مهرحمك ي انجي انتى السبب

أحلام بفرح: ايوه كده .... عشان تبقي تخدى حاجه مش بتعتك يست انجى

بيت السواعدى

معتصم: انا عملت اللي قلتلك عليه ي عمى

احمد بخبث: عفارم عليك

معتصم: المحضر هيوصله انهارده عشان بعد كده يبقا يعناد عليه السواعدى

احمد: والله مهرحمو

دق دق دق

فايزه: يست انجى

انجى: نعم

فايزه: في واحد عايز مصطفى بيه

انجى: ايوه اتفضل ان بنت خالتو

شخص: هو لزم يمضيلنا ع محضر دا

انجى بصدمه: محضر محضر لى. طب هو مش موجود نا ممكن امضى مكانه

شخص: مافيش مشكله

انجى: تمام اتفضل

شخص: شكرا

انجى: نهار اسود دا بابا رافع قضيه ع مصطفى

رد بقا ي مصطفى رد

مصطفى:هاا ي دكتور طمنى ع ماما

دكتور:هى كويس بس

مصطفى: بس اى

دكتور: هى دخلت في غيبوبه

مصطفى بصدمه:غيبوبه.طب هتقد قد اى فيها ي دكتور

الدكتور:الله اعلم تقدرو تشفوها على اذن حضرتك

مصطفى: ماما حمدالله بسلامتك ي حبيبتي. .... والله مهرحمها اللي كانت السبب

و هنا أحلام بدأت تستغل الفرصه

أحلام و هى بتقرب بطريقه مقرفه: مصطفى بيه متقلقش هتكون كويسه

نور اخد باله و عرف انها بتحاول توقع بينهم

نور: روحى انتى للبيت و طمنى انجى هانم

مصطفى: متجبيش سيرتها قدامى

نور: الوو ايوه ي انجي

انجى: ايوه ي ابيه خالتو عامله اى

نور: احسن الحمدلله

انجي: مصطفى حنبك

نور: ايوه خدى اهو معاكي

مصطفى: مش عايز اكلمها المجرمه دى

انجي انكسرت اوي من كلامه

انجي: يااارب يعرف الحقيقه بس مش واقته. خلاص ي ابيه نا كنت بطمن ع خالتو و قولو ان ف محضر جالى انهارده وفي كذا كذا كذا

مصطفى: انتى من يوم مدخلتى بيتنا و المصايب عماله ترف ع دماغي ابعدى عنا بقا

نور: مصطفى مينفعش كده

فقلت الخط انجى و قعدت تبكى بكاء يكسر القلب

انجى: انتا تقولي كده ي مصطفى دنا حبيتك انتا تكسرنى كده وتصدق الحيوانة دى

خدت بعضها و سااابت البيت

نعرف مشيت فين بس نرجع المستشفى

بعد3 ايام

دكتور: حمدالله بالسلامه المدام ي مصطفى بيه

مصطفى: أمى فاقت الحمدلله يااارب و سجد سجده شكر لله

دكتور: تقدر تدخلها هى عيزاك

نور: تمام ي دكتور شكرا جدا

مصطفى: ماما حمدالله بسلامتك ي حبيبتي الف سلامه عليكي

نور: الف سلامه عليكي ي عمتى

مريم بتعب: الله يسلمكم. انجى فين انجى فين ي مصطفى

مصطفى: شششش سيبك منها دى واحده حيوانه

مريم: ازاي تتكلم كده ع مراتك

مصطفى: عيزانى اتكلم عليها ازاي وهى السبب انك توصلى لكدا ي ماما

مريم: مش هى ي مصطفى دى أحلام مش انجى ي مصطفى

مصطفى بصدمه: ازاي ونا اللي صدقت عليها الكلام و سمعتها كلام محدش يقدر يستحمله

مريم: هاتلى انجى دلوقتي ي مصطفى هاتلى ينتى دلوقتي

نور: بس

مصطفى: بس اى انجى مالها

نور: انتا لما كنت قاعد مع عمتى هنا انجى سابت اليوم ومعرفش هى فين

مصطفى معصبيه: ازاي هتكون فين يعني

مريم: دور عليها يبنى و صلحها دى زعلانه منك وهى عيله صغيره

مصطفى: هجييها ي امى

و هو ماشي ازاي ي مصطفى صدقت ع حبيبتك ع ملاكك الصغيره الكلام اللي قلتو الحيوانة الخدامه ازاي هتكونى فين بس يا انجى انا اسف انا عارف انى غلطت ف حقكك كتيير

هو ميعرفش الكلام اللي قلتو أحلام ل انجى

دا لو عرف هيدبح أحلام اصلا و انجى مستحيل ترضه مش عشان اتهمه ف خالتها لا دا عشان الكلام اللي عى سمعته من أحلام