رواية جحيم عشقه الفصل الرابع 4 - بقلم ندى احمد

سهى : مكنش ده اتفقنا يا معاذ معاذ : انتى مش كنتى عايزة تذ*لى آدم اهو بذ*له ليكى عايزة ايه أنا مش عارف ارضيكى و استغلة كيان الفرصة و هربت من معاذ و هو مشغول بالكلام مع سهى سهى : ادخل معايا دلوقتى نخرجه من الحجز معاذ : موافق بس بشرط يا سهى سهى : منغير شروط انت لو عايز يرجع اللى بينا يبقى تخرجه دلوقتى معاذ علشان يرضى سهى علشان بيحبها من زمان معاذ: حاضر يا سهى اتفضلى قدامى

و دخلوا و معاذ أتنازل عن المحضر و عملوا محضر صلح و آدم خرج آدم خرج من الحجز سهى : ادم أنت كويس أنا خليته يتنازل عن المحضر يلا يا آدم نروح آدم : فين كيان معاذ : انت بتسال عن مراتى ليه آدم : مراتك منين انت اصلا تعرفها انت مش هتروح بيتك غير و انت مطلقها معاذ : أنا مش هطلقها هسيبك مقهور كده يا آدم و مش عارف تعمل حاجة و مشى معاذ و فاكر أن كيان فى العربية و لما اكتشف أن كيان هربت ركب عربيته و اتصل على رجالته

معاذ بعصبية : المدام هربت مش عايز يطلع الصبح غير و هى قدامى مفهوم عند كيان ماشية مش عارفة تعمل ايه و قاعدة على شط النيل بتعيط على كل اللى حصلها و افتكرت أن أول مرة عرفت آدم كان هنا فلاش باك كيان كانت بتبيع ورد على الشط و كانت واقفة تبيع لقيت آدم قاعد و كان باين عليه الحزن كيان جت قاعدة جنبه تبيعله كيان: الجميل قاعد مهموم ليه آدم: امشى يا شاطرة ربنا يسهلك كيان : ايه شاطرة ديه و بعدين يا عم أنا قاعدة على حجرك أنا قاعدة

على النيل مش ملك ابوك ادم: ملك ابوك ماهى كانت ناقصة يارب امشى من قدامى علشان أنا على أخرى يا بت انتى كيان : تلاقى اصلا معكش فلوس يلا زبائن تعبانة آدم: انتى ايه يا بت لسانك مبرد مش عارفة تقولى كلمة عدله بياعة هبلة كيان: ايه هبلة ديه متحسن ملفظك يا بغل انت آدم : اسمك ايه يا بت كيان بتلقائية : أسمى عفت عفت الشربينى😂 آدم معرفش يمسك نفسه من الضحك على تلقائيتها آدم : لاء بجد اسمك ايه كيان قعدت جنبه و طلبت شاى له كيان :

أسمى كيان و انت آدم : اسمك حلو يا كيان أنا آدم كيان : و ايه اللى حدفك هنا يا سى آدم آدم : حدفك ايه بت لسانك ده ايه كيان : خلاص مش هرخم بس شوفتك مهموم قولت اخفف عنك آدم : كده بتخففى عنى واضح واضح هاتى الورد اللى معاكى كيان : ليه آدم : هو ايه اللى ليه عايز اشتريه كيان: اصل مش شايفك يعنى منهم ولا معاك حد تجيبله آدم : منهم ازاى يعنى كيان : اقصد حبيب يعنى آدم : والله كيان : بص علشان شكلك بائس أنا هديك وردة لله يلا أزكى

بيها عن صحتى و عافيتى آدم: لاء شكرا من كرم اخلاقك كيان : ده عبيط ده ولا ايه و مشيت من قدامه آدم ضحك على طريقتها الله و بعد كده آدم اتعود يروح يقعد هناك يشوف كيان و يتعرف عليها اكتر و عرف انها يتيمة و ملهاش اى حد باااااك كيان قاعدة و هى بتعيط لقيت حد من وراها حط منديل على وشها و اغمى عليها