رواية حماتي الفصل الثامن 8 - بقلم ليان محمد

محمد سمع كلام اسماء وامه وده اللى دار بينهم _فيه ايه ياخالتى _ابو الكلبه مريم عايزنى احلف عالمصحف _طب ماتحلفى _انتى بتقولى ايه يابت احلف كدب عالمصحف لا طبعا _يعنى ياخالتى ماخوفتيش لما اتبليتى عليها ورشتيلى السم ولما خدتى برشام عملك.هبوط وخلتيه يكرهها ويطردها من البيت واتهمتيها انها ضربتك وده ماحصلش وخايفه دلوقتى من حلفان المصحف _وانتى مالك زى ماتكونى بتبكتينى كده هو انا مش عملت ده كله عشان يرجعلك _طي هنعمل ايه دلوقت

_مش عارفه بس انا قولت لمحمد لا _ومحمد اقتنع _لا مااقتنعش بس انا هلعب على حته انه شاكك فيا لعند مايروح يطلقها رسمى عند ماذون ونخلص _صح كده عشان تبقى تقولى بيتى تانى محمد كان مصدوم من اللى بيسمعه وكأن شريط مر عليه كده بكل اللى حصل وعمال يفتكر قد ايه ظلم مريم وبهدلها وافترى عليها وفضحها فى الشارع وكسرها رغم انه وعدها انه هيصدقها قال لنفسه هدخل ازعق في امى ولا اقولها ايه وهى فى الاول والاخر امه ماينفعش يعاقبها

ولا قادر يواجهها باللى سمعه مش قادر يستحمل يشوفها بالشكل ده قدامه طلع على شقته فوق وهو مقهور هيواجه ابو مريم ازاى ولا مريم نفسها طب هيقولهم انه عرف الحقيقه ويكسر امه قصادهم واصلا هو بعد اللى عمله فى مريم ده ابوها هيسامحه طبعا مستحيل وهو اكتر حد عارف مريم انه يكسرها دى بالنسبالها كبيره قوى لكن محمد ماقدرش يتماسك ونزل على امه وهو منفعل واول مادخل بص لأسماء _لمى هدومك وامشى _نعم يامحمد

_زى ماسمعتى يااسماء لمى هدومك وامشى حالا بدل ماانفعل عليكى يلا " اسماء اتخضت من اسلوب محمد معاها وامه جت زعقت فيه بص لأمه بغضب شديد وقالها خليها تمشى احسن واقسم بالله هجيب اجلها اسماء خدت هدومها ومشيت من البيت وام محمد بصتله بعد مااسماء مشيت وضربته بالقلم " _اضربينى كمان اضربينى يمكن تطلعى كل الغل اللى جواكى _انت اتهبلت فى مخك _ايوه اتهبلت لما عميت عيونى عن تصرفاتك مع مريم لما قبلت انها تتهان وفوق ده كله جيت عليها

_والله وضحكت عليك بأيه الوسخه دى _لو سمحتى ياامى مااتجبيش سيرتها بقى وكفايه _انت مالك بتتكلم كده ليه _انتى عارفه ايه هى الحقيقه انا حتى مكسوف اواجهك باللى عملتيه بس انتى فاهمه كويس وبطلى كدب بقى وظلم وخلاص عندك البيت اشبعى بيه انا هروح لمراتى ارجعها ولو حكمت هبوس على رجل ابوها وامها _اه ماانت دلدول ليهم ماانا مااعرفتش اربى _للاسف ياامى انتى عرفتى تربى عشان كده انا لازم اصلح غلطى عن اذنك

"محمد خرج من البيت على طول وطلع على بيت ابو مريم وخبط عالباب جامد ام مريم فتحت الباب اترمى فى حضنها زى العيل الصغير وبكى كتير قوى ابو مريم اتخض عليه وفضل يقوله مالك واخوات مريم كلهم اتلموا عليه مريم اول ماسمعت صوت عياط محمد قلبها اتخلع ونسيت كل اللى حصل اصله مش سهل انك تشوف الشخص اللى روحك فيه بيبكى مريم طلعت بسرعه عليه كانت عايزه تحضنه لكن ابوها برقلها وقفت بصت لمحمد وعيونها بتبكى

_انا اسف يامريم انا ظلمتك وامى ظلمتك عشان خاطرى سامحينى عشان خاطرى سامحونى كلكوا انا عارف ان امى غلطت وغلط كبير وانا غلطت غلط ابشع لما صدقتها وكدبت مريم انا مستعد اعمل اى حاجه واصلح غلطتى وانا هاخد مريم ونسافر والله وهقعد معاكوا الايام اللى قبل السفر دى كمان مش هنرجع عند امى تانى _انت اه يابنى غلطت بس امك كمان غلطت وزى ماانت اعتذرت امك كمان تيجى لبنتى وتعتذرلها وده اللى عندى

محمد حاول يتحايل على ابو مريم لكن ابو مريم صمم على رأيه محمد رجع البيت وطلب من امه تروح تعتذر لمريم على كل اللى عملته امه انكرت كل ده حتى رغم انه سمع بودانه وقالتله مش هروح محمد مااتحايلش على امه تانى وطلع شقته والدنيا كلها كانت متقفله فى وشه امه افتكرت ان الموضوع هياخد وقته ويعدى لكنها اتصدمت لما محمد قالها انه مسافر بعد اسبوع ومابقاش يكلمها ولما بتطبخ مابياكلش من اكلها

ماكنتش مصدقه ان محمد خلاص هيسافر وحست خلاص ان ابنها هيضيع منها ام محمد راحت بسرعه على بيت مريم واعتذرت لابوها ولمريم واعترفت بكل اللى هى عملته وقالتلها تمنع محمد انه يسافر مريم كانت قاعده قصادها ابو مريم بص لأم محمد وقالها انا لما طلبت من ابنك يجيبك تعتذرى لمريم ده مش عشان ترجعله لا ده عشان يتردلها اعتبراها لكن بنتى مستحيل ترجعلكوا تانى

"مريم اتصدمت من جواها لان رغم كل اللى حصل افتكرت بعد اعتذار حماتها ابوها هيوافق يخليها ترجعله بس مهما كان اللى والدها هيختاره هى هتوافق عليه " ام محمد بصت لمريم وقالتلها ماتقولى حاجه يابنتى ابو مريم بص لأم محمد وقالها مريم مش هتقول حاجه ياحاجه وياريت بعد كده تتعلمى تتقى الله فى بنات الناس بنتى ماكانتش هتاكل ابنك لكن انتى الغيره والحقد عماكى ادعى ربنا يغفرلك ويهديكى

ام محمد مشيت من عندهم وهى حاسه بخيبه امل كبيره كان عندها امل ان الموضوع يتحل _مريم _نعم يابابا _عايزه ترجعى لمحمد _اللى تشوفه _مش اللى اشوفه انتى سامحتيه وعايزه ترجعيله _مش عارفه ( قالتها وهى بتبكى) _خلاص يابنتى يبقى كده انا عملت الاصلح ليكى وعدت الايام وخلاص المفروض محمد هيسافر بعد بكره _مريم _نعم يابابا _فى عريس جاى يتقدملك _عريس ازاى يابابا وانا لسه على ذمه محمد

_هطلقك منه دى مجرد شكليات بس اقعدى مع العريس ولا ناويه تقصرى برقبه ابوكى _لايابابا هقعد معاه هيجى امتى بعد ساعه _خلاص هجهز واطلع " كنت منهاره ازاى اكون مع حد غير محمد بس انا مش هخذل بابا وهطلع بعد مالبست وجهزت امى دخلت قالت العريس وصل والعصير فى المطبخ دخلت جبت العصير واول مادخلت الصاله لقيت محمد وامه فى وشى والعصير اتقلب منى فى الارض "

_بابا بصلى وقالى انا قولت اديله فرصه تانيه بس يتقدموا من اول وجديد ها قولتى ايه ياعروسه _موافقه طبعا كلهم ضحكوا وبابا بصلى طب اتقلى شويه نغلبهم محمد وقف قصاد ابويا وفضل يعتذرلى ويقولى عمره ماهيزعلنى وحماتى حضنتنى وقالت انها هتتقى ربنا فيا ورجعت بيتى وحياتى استقرت مع محمد وحماتى بقت زي امي بالضبط تمت لقراة باقي الفصول