رواية قمر الصقر الفصل الرابع عشر 14 - بقلم بسملة حسان

رواية قمر الصقر الفصل الرابع عشر

عند دعاء:&;

دعاء:الوو

الشخص:الوو دعاء فى خبر مش كويس

دعاء:ارغى هو فى حاجه عدله تيجى من خلقتك

الشخص:صقر ومراته عملوا حادثه كبيره***

دعاء:اييييييييييي انتى بتقول اى

الشخص:والله يادعاء كان غصب عنى انا كنت براقبه ف كان ماشى ودخل فى عربيه نقل كبيره وانا روحتله لقيته كله دم هو ومراته اخدت عربيتى ومشيت بسررعه

دعاء:وبعدين

الشخص:اتصلت الإسعاف ومشيت بسررعه

دعاء:انت متخلف واحد متخلف صحح اى اللى خلاك تقررب منهم كده

الشخص:اعمل اى يعنى اهو اللى حصل بقى

دعاء:انت يازفت اختفى خااالص وارمى الخط اللى معاك ده انت فاهم واوعى تكلمنى تاانى لحد مااشوف الاحوال مش عاوزاك تبان ولو مسكوك متجبش سيرتى فى حاجه ولا كأنك تبعى

الشخص:ماشى بس الفلوس

دعاء:فلوس فى دماغك...&;قفلت فى وشه&;

دعاء:غبييي..لازم اعرف اى اللى بيحصل

عند زياد"

سمع صوت البوليس بره

الظابط(ادهم):اثبت مكانك

زياد:مكانى اى انا معملتش حاجه

ادهم:قتلتها وتقولى معملتش حاجه..بعدين قال للعسكرى خده ..العسكرى اخد زياد ومشوا والبوليس شاف شغله والبصمات وكده*

فى المستشفى*

الاسعاف اخدت صقر وقمر ودخلوا العمليات

ام قمر:قولى يابنى اخبارهم اى

الدكتور:صقر بيه حالته خطر جدا اما قمر عندها كسر فى دراعها وخيطنالها دماغها وساعتين كده وهتفوق ادعى ل صقر عنده ارتجاج فى المخ واحتمال يأثر عليه جامد

الام:ربنا معاه ياارب

قمر:اااااه انا فين

الام:انتى فى المستشفى ياحبيبتى اهدى انا معاكى

قمر:ماما صقر فين اى اللى حصل

الام:انتى وصقر عملتوا حادثه يابنتى وصقر حالته خطر

قمر بهستريا وعياط فكت الكلونه من ايدها وقامت من ع السرير:انا عاوزه صقرر لا صقر متسبنيش اهئ اهئ ماما هاتيلى صقر

الام:اهدى ياقمر اهدى يابنتى هيبقى كويس والله

قمر:مم مما ماما انا رايحه لصقر...وطلعت تجرى ل اوضه صقر اللى جمبها

الممرض:اهدى يا آنسه مينفعش تدخلى

قمر بغضب:سيبنى انت مالك انت

الممرض(مروان):اهدى انتى لسه تعبانه وصقر بيه مصحاش لسه ف ادخلى وتعالى اركبلك الكلونه تانى واهدى لحد مايصحى.

قمر دخلت وبعد مرور خمس ساعات:

مروان:قمر صقر بيه صحى

قمر قعدت ع كرسى متحرك وفى ايدها المحلول وامها بتزقها وراحت ل اوضه صقر واول ما دخلت اتضايقت جدآ

قمر بغضب:*