رواية ليل الفريد الفصل العاشر 10 - بقلم جنى ابراهيم

رواية ليل الفريد الفصل العاشر

بعد شهر

ليل تعاملها مع فريد بقى رسمى و ده مزعلها جدا ،علاقتها بولاد عمها سليمان بقت إلى حد ما كويسه ، معاذ بدء يتعالج من العقده اللى عنده ،و مالك ومريم علاقتهم بقت قويه جدا و مالك وقف كتير جدا فى ضهرها لما كان ابن عمها يحاول يتعرضلها و مضاه على ورق عدم تعرض و سامر خاف فهرب لانه جبان فى الحقيقه ،فريده و حمزه بقوا بيشتغلوا مع فريد فى الشركه ، اما بقى فيروز اتخرجت وا شتغلت فى الشركه بشهادتها و بدأت تتدرب علشان تشتغل فى الشركه، و بدأت تعجب بحمزه .

عند فريد

فريد استحمى و صلى و لبس هدمه وبعدها افتكر ليل و قد ايه بتعامله برسميه:انا لازم النهارده اعترفلها بحبك ليها و اتقدملها .

فريد راح لجدته

فريد:صباح الخير.

كوثر:صباح النور يا عيون جدتك.

فريد:انا قررت اتجوز.

كوثر بفرحه:مين هى اللى قررت تتجوزها انا اعرفها ولا لا .

فريد:الدكتورة ليل اللى معايا فى المستشفى.

كوثر:الف مبروك يا حبيبي اخواتك هيفرحه اوى لما يعرفه يلا بينا ننزل نفرحهم.

فريد : لا استنى شويه يا حبيبتى لحد ما توافق.

كوثر: هتوافق بإذن الله يا حبيبي.

عند حمزه و فريده

حمزه:انا خلاص هقول لأبيه انى عايز اتجوزها البت كده هتروح منى.

فريده : يا بنى انت لسه تحت التدريب ازاى يعنى هتتجوز

حمزه:هخطبها و بعد ما بنى نفسى نبقى نتجوز.

فريد:صباح الخير يا حبايبي.

حمزه و فريده: صباح النور يا ابيه.

حمزه:ابيه انا عايز اكلمك فى موضوع مهم.

فريد:اتفضل اتكلم.

حمزه بتسرع:انا عايز اخطب فيروز.

فريد:فيروز مين.

حمزه:فيروز اللى انت كنت مشغلها سكرتيره عندك قبل ما تتخرج و تبقى تحت التدريب.

فريد:هتخطبها ازاى وانت لسه تحت التدريب ما اعتمتدش على نفسك.

حمزه:هخطبها و بعديها نبقى نتجوز.

فريد باستسلام:خلاص ماشى.

حمزه: يعنى اكلمها اتفق معاها على الجواز.

فريد:ماشى ، و يلا افطروا علشان تلحقوا التدريب ، واعملوا حسابكم انى مش هروح الشركة النهارده .

فريده:ليه يا ابيه.

فريد:هروح المستشفى علشان فى شغل مهم.

كوثر: ربنا معاك يا حبيبى.

حمزه بمشاكسة: يعنى مبركتليش يا ريري على الخطبه.

كوثر: ايه ريري ديه يا قليل الادب،و غير كده اباركلك ليه هى لسه وافقت عليك.

حمزه:هتوافق ان شاء الله.

فى المستشفى.

ليل شافت سليم وراحتله.

ليل:ازيك يا سليم،انت جاي لمين.

سليم بتسرع: جيالك انتى.

ليل باستغراب: ليه.

سليم:ليل انا عايز اتقادملك للجواز.

ليل:انا اسفه يا سليم لكن انا مش هقدر اتجوزك ربنا يوفقك مع واحده تانيه تحبك.

سليم بحزن:يعنى مفيش امل.

ليل مكنتش عارفه تقول ايه

سليم بحزن:مع السلامة يا ليل .

ليل: مع السلامة.

فى الوقت ده فريد جه،و كان متعصب جدا لما شاف ليل مع سليم .

فريد بغضب:ليل انا عايزك فى مكتبى.

ليل راحتله المكتب.

فريد بغيره و غضب:ازاى تقفى معه لوحدكوا.

ليل بغضب:انا مكنتش وقفه معه لوحدنا احنا فى مستشفى و فيها ناس كتير،وغير كده انت مالك انت هنا صاحب المستشفي مش ولى امرى.

فريد:لكن انا مسمحش ان مراتى تقف مع راجل غريب .

ليل:لكن انا مش مراتك.

فريد: هتبقى مراتى قريب .

ليل اتصدمت من اللى قاله لكن بدات ترجع لوعيها:وانت بقى مين اللى قالك انى هوافق عليك .

فريد:انا الكينج مترفضش.

ليل:لا انا ممكن ارفضك عادى و اكملت بسخريه ولا انت ناوى تتجوزنى غصب.

فريد:انتى عارفه كويس انى مستحيل اعمل كده ثم أكمل بحب انا بحبك يا ليل و مقدرش اعيش من غيرك ،يمكن اتعصبت عليك لكن ده علشان انا بغير عليك و مقدرش اشوفك قعده مع راجل لوحدكم ،انا عارف كويس انك محترمه و ما بتقبلي اى راجل يتخطى حدوده معاك لكن اعمل ايه بغير عليكى.

ليل واقفه مصدومه من اللى قاله معقول فريد بيحبها زى ما هى بتحبه.

فريد:ها ردك ايه على اللى قولته.

ليل : ادينى فرصه افكر.

فريد:تمام بلغيني بكره بقرارك .

فريد طلع من المكتب.

ليل باستنكار:بكره ،ده مشى و سابنى من غير حتى ما يسلم .

ليل طلعت من المستشفى و روحت البيت.

عند مريم

مريم : يا ترى مالك هيرجع امتى من السفريه واحشنى اوى.

مريم جالها رساله على التليفون

مالك:البسي وتعالى على العنوان ده (……..).

مريم بحماس قامت لبست فستان لونه ازرق و لبست عليه طرحه نفس اللون

مريم:يا ماما انا خارجه مع مالك .

فاطمه: هو مش كان مسافر،وغير كده ايه الحلوه دى كل ده علشان رايحه تقابلى مالك .

مريم:ما هو رجع من السفر،و يلا بقى مع السلامه علشان متأخرش.

فاطمه :مع السلامه.

مريم راحت المطعم اللى فى العنوان.

مالك لما شافها قام من على الكرسى:ايه الجمال ده.

مريم بخجل:شكرا.

مالك سحبلها كرسى:اتفضلى.

النادل :طلب حضرتكم ايه.

مالك:تطلبى ايه.

مريم بخجل:عصير مانجا.

مالك :عايزين اتنين عصير مانجا.

النادل:تمام يا فندم.

مالك بجديه:مريم انا عايزك فى موضوع مهم.

مريم:اتفضل.

مالك :بصى انا بحبك و معرفش ده حصل امتى واتمنى انك تكونى بتبادلينى نفس الشعور.

مريم بخجل و صدمه:مالك انا …….

مالك وهو بيقدملها الخاتم :تقبلى تتجوزنى .

مريم بفرح:موافقه.

مالك بفرحه لبسها الخاتم :انا هاجى بكره واجيب اهلى علشان اتقدملك .

مريم:ماشى .

مالك و مريم قضوا سهرتهم مع بعض وبعديها مريم روحت و

حكت لمامتها كل حاجة ومامتها بدأت تجهز علشان تستقبل اهل مالك.