تحميل رواية مجنونة أسرت قلبي بقلم سهير أحمد pdf

ماهو أنا مش فاهمك بصراحه أخوك وأنا مالى أتجوز بنته ليه

# يرضيك البت تطلع للغريب وأنت شحط يعنى يا ياسين

ياسين: يرضينى ياعم مالكش دعوة

محمد الأب : دى بتتعاكس متخيل بيعاكسوها وهى ماشيه

ياسين : هضرب اللى يعاكسها بس مش متجوزها أنا

محمد ببرود : أنا بقول كده برده تقوم تلبس علشان نلحق

ياسين بحزم : بابا أنا بجد مش عاوز أكسر كلمتك بس أنا مش عاوزها طيب لو لازم حد من ولادك يتجوزها يا صقر يا حمزة

محمد : ياسين أدخل البس يا حبيبى علشان متعصبش

ياسين بغضب : أوف مش رايح

محمد بلا مبالاه : عادى جدا هستناك بعد الاجتماع أن شاء الله سلام

ياسين لأمه : أنتى بتضحكى يا ماما

سميه الأم : معلش ياحبيبى أنا داخله ألبس علشان نلحق

ياسين بغيظ: برده طب ماشى يا بابا ماشى يا عروسه

فى مكان آخر لإحدى شركات الألفى

= عاصم بيه جوة

السكرتيرة بخوف : آنسه ورد هو فى اجتماع دلوقتى

= طيب هستناه

بعد شويه وقت

= اجتماعاتك خلصت أو بمعنى أصح حججك

عاصم فى نفسه : أشهد أن لا إله إلا الله يارب أنا عمرى ما أذيت حد سامحنى

= بصراخ أفهم منك ايه اللى حصل وايه ده

عاصم : أهدى يا ورد علشان صحتك

ورد : أهدى أنا ريلاكس خالص ألقى الكل بيباركلى وأنا زى الهبله صح

عاصم : يا ورد أنتى متعصبه ليه بس

ورد : أنا متعصبه خبر خطوبه مين معلش أنا اتخطبت امتى

عاصم : النهاردة هتتخطبى النهاردة

ورد ببرود : مش موافقه

عاصم : طب يرضيكى ده بقى عانس ده تم ٢٨سنه

ورد بسخريه: يا حرام صعب عليا تصدق

عاصم : شوفتى وهو ابن أخويا الناس يقولوا عليه واحده ضحكت عليه وسابته

ورد : كفايه يا بابا خلاص هعيط مش قادرة

عاصم بتمثيل : بتتريقى يا بنتى ليكى حق مانا معرفتش أربيكى بس اعملى اللى أنتى عاوزاه طالما ده هيريحك مش مشكله أنا

ورد : تمثيلك أوفر بطريقه بس مش موافقه برده

عاصم : ورحمه أمك وحياة فرح عندك لتوافقى

ورد : حلفتنى بالغاليه لأ

عاصم ببرود : طيب عمك جاى النهاردة الساعه سبعه

ورد بنبرة تهديد : هطفشه يا عاصم يا ألفى مابقاش بنتك أن ما طفشته

عاصم : متنسيش تجيبى فرح من المدرسه باى يا بنوته

ورد فى نفسها : ماشى يا بابا ماشى يا عتريس

////////////////////////////////////////////////////////

: كنتى فين يا ست هانم مالسه بدرى

+ بتعب منى حقيقى مش قادرة المحاضرات بهدلتنى

منى بألم ولادة : مالك ياصبا

صبا : مفيش صحيح الدكتورة قالتلك هتولدى امتى

منى : قالتلى انى هولد فى أى وقت الأسبوع ده

صبا : طيب أنا هدخل أعمل حاجه أكلها وسابتها ودخلت المطبخ بعد وقت

منى بصويت : صبااا الحقينى

صبا بخوف : مالك فى ايه

منى : مش قادرة شكلى بولد

صبا : طب يلا بسرعه نروح المستشفى

ونزلوا على السلم والجيران ساعدوهم للوصول للمستشفى

منى : أخوكى فين عمل عملته وهرب صح

صبا : يا مجنونه هو شاقطك ده جوزك

منى بصوت عالى : ماليش دعوة أنا عاوزة جوزى جمبى

صبا : طب أنا هجيبه منين دلوقتى

منى ببكاء وألم : والنبى ممكن مطلعش عاوزاه هنا

صبا : حاضر يا حبيبتى هروح له الشغل وأمرى لله

صبا نزلت جرى من المستشفى وركبت تاكسى

صبا : شركه الألفى بسرعه

////////////////////////////////////////////////

فى الشركه

صقر بغضب : ايه المهزلة دى أنتم حمير وبهايم ده شغل

مدير الحسابات بخوف : صقر بيه والله الملف كان مع عادل

صقر. : ومراجعتوش ليه اتفضل اندهلى سى زفت

عادل بأدب : حضرتك طلبتنى

صقر : أفهم ايه من الورق ده فين الصفقه

عادل : حضرتك الصفقه مينفعش تكمل احنا كدا بنلعب

صقر ببرود : هتعلمنى شعغلى ولا ايه اسمع قاطعه

السكرتيرة : يا آنسه مينفعش تدخلى

صبا بنهجان : عادل مراتك تعبت بسرعه

عادل بخوف : صبا ايه اللى حصل

صبا : بتولد فى المستشفى ولازم تروح لها

صقر : ايه هى وكاله من غير بواب ولا ايه

عادل : أنا آسف يا فندم بس مراتى تعبت ولازم أمشى

صقر : تمشى تروح فين والورق

صبا : ورق ايه بيقولك بتولد يلا بسرعه وسحبته من أيده من غير ما تسمع رد

صقر بغضب : مين الهبله دى ازاى تدخل هنا أصلا

السكرتيرة : آسفه يا فندم بس هى دخلت غصب عنى

صقر بشرود : مين دى أصلا

السكرتيرة : دى أخت مستر عادل اللى فى الحسابات

صقر : طيب روحى شوفى شغلك

///////////////////////////////////////////

صقر الألفى : صقر الاقتصاد ٣٤ سنه عصبى جدا كلمته سيف على أى حد الكبير قبل الصغير

ياسين الألفى : أخو صقر ٢٨ سنه عصبى بس مش زى صقر ونفس طباع صقر فى كل حاجه

ورد الألفى : ٢٠ سنه جميله جدا بس عنيدة العند بيتعلم منها

صبا التهامى : ٢٠ سنه جميله بطريقه فاتنه طيبه بس مجنونه

الاتنين مع بعض فى نفس الكليه وأصحاب جدا

ياسين بعصبيه : طبعا هو جناب سيادتك هامه حاجه

صقر بغضب : ولا اتلم وأظن انى قولتلك مليون مرة متعليش صوتك

رايح جاى بغضب فى المكتب

ياسين : أبوك ملقاش حاجه يعملها غير أنه يجوزنى هو أنا عيله يا جدعان

صقر : أبوك وأدرى بمصلحتك واهدى بقى

ياسين : أنت الكبير هاه ليه مجوزكش أنت

صقر : اطلع برة يالا ولما تشوف الصايع أخوك قوله ييجى علشان عاوزه

///////////////////////////////////////////

عند ورد فى التليفون

ورد بغضب : بت متعصبنيش بقولك جايين النهاردة

صبا : بصى يا ورد أنتى مش موافقه اقعدى وطفشيه زى ما بنعمل عادى يعنى

ورد : ماهو المشكله فى أبويا مش هيعديها بالساهل بس ماشى يا عاصم

صبا بضحك: يا بنتى بقى ده أبوك

ورد : صدقينى أشك والله المهم مرات أخوك ولدت

صبا : أيوة وجابت صبا صغيرة قمر أوى

ورد بشهقه : يا نهار أسود احنا ناقصين واحده لما يجيبو لنا التانيه

صبا بغيظ : روحى يا بعيدة الهى أبوك يجوزهولك غصب وتحبوا بعض آمين

///////////////////////////////////////////////////

الساعه سبعه

محمد : يلا يا ياسين

ياسين بابتسامه ماكرة : يلا يا حبيبى

محمد بخوف : ياسين أنا أبوك لو فكرت تعمل حاجه ربنا هيقفلك

ياسين : ودى تيجى يا بابا يلا علشان منتأخرش على العروسة

راحوا وياسين بيتوعد لها

عاصم بترحاب : محمد منور يا راجل

محمد : بنورك عاش من شافك

صقر : أظن أنكم شايفين بعض امبارح ملوش لازمة الجو ده

عاصم بهمس : هضريه هضربه

محمد : لو تقدر ده أنا بخاف منه

قعدوا وشويه وورد جات وقدمت الحاجه

عاصم : نسيبهم مع بعض شويه بقى

////////////////////////////////////////////

بعد أما طلعوا

ياسين : أنتى يا قومى هاتيلى الطفايه

ورد : وأنت اتكسحت ماتقوم أنت

ياسين : اتكسحت فى واحده تقول لجوزها كده

ورد : جوزها مين يا عنيا أنت صدقت ولا ايه بص علشان منكترش فى الكلام أنا قاعدة القعدة دى غصب عنى

ياسين بصدمه : بتهزرى

ورد : وأنت مين علشان أهزر معاك أنا مش موافقه ياريت تطلع تقول انك مش موافق معلش

ياسين : طب وليه ماتقوليش انك أنتى اللى مش موافقه

ورد : علشان أنت ابن عمى بقى فأبويا قال ايه هتتجوز واحده من برة

ياسين فى نفسه : يا بن ال يا بابا أنت وأخوك متفقين علينا

ورد : يا بنى أنت روحت فين

ياسين بابتسامه: اظاهر أن فى سوء تفاهم بصى يا ستى أنا وأنت قاعدين غصب عننا فكل واحد فينا يقول أنه مش موافق

ورد : قصدك

ياسين : بالظبط نفس اللى اتقالك اتقالى

ورد : آه يا عاصم يابن كريمه ماشى أنا آسفه على الطريقه اللى اتكلمت مع حضرتك بيها

ياسين : حضرتك بعد ايه ولا يهمك المهم

ورد بابتسامه ساحرة : متقلقش أنا مش موافقه ومدت ايديها فرصه سعيدة

ياسين : أنا أسعد يلا نقوم بقى

محمد : هاه يا ولاد اتفقتوا

ورد : بصراحه يا عمى

عاصم : لأ دول شكلهم اتفقوا شايف عاملين ازاى

ياسين : لأ حضرتك احنا مش

محمد بمقاطعة علشان فاهم ابنه : خلاص بقى الخطوبه الخميس الجاى أن شاء الله

ورد بصدمه : خميس ايه

عاصم : متأخر صح أنا بقول كده برده خلاص يبقى بكرة إن شاء الله

ياسين : احنا محتاجين وقت نتعرف فيه على بعض

عاصم : ليه بس. هى اسمها ايه

ياسين باستغراب الموقف : ورد

محمد : وهو اسمه ايه

ورد : ياسين

عاصم : خلاص على خيرة الله أن شاء الله نتقابل بكرة بقى

ورد وياسين بصدمه : 😳😲😳😲

ومشوا والاتنين لسه في صدمتهم

اليوم عدى بدون أحداث تذكر وجه اليوم اللى بعده

//////////////////////////////////////////////

ورد بغيظ : منك لله يا بعيدة الهى يبتليكى بواحد يطلع على جتتك كل ده

صبا : وأنا مالى الله

ورد : ماشى يا صبا المهم أنتى تجيلى النهاردة

صبا : عيب يا صاحبى أسيبك فى جوازتك يا راجل

ورد : غورى يا صبا

///////////////////////////////////////////////

صقر مش عارف يشيل صبا من تفكيره وخصوصا جسمها وهو من النوع اللى لما بيعوز حاجه بياخدها وهو عاوزها

صقر : أمل هاتيلى ملف كامل عن عادل التهامى اللى فى الحسابات

بعد وقت

أمل : حضرتك هو كان استلف من الشركه مبلغ ولسه مرجعهوش

صقر : طيب ابعتيهولى

عادل : أيوة يا فندم

صقر : اتفضل يا عادل مراتك عملت ايه

عادل باستغراب : بخير الحمد لله خير حضرتك فى حاجه

صقر : لا أبدا بس مين اللى جات هنا امبارح دى

عادل : دى أختى الصغيرة

صقر : صغيرة يا راجل دى جامده

عادل بعصبيه : أفندم

صقر : عادل كنت استلفت فلوس مجيبتهاش ليه لدلوقتى

عادل بتوتر : ماهو حضرتك عارف ظروفى يعنى بس أنا بحاول والله

صقر ليقوم من مكانه : مفيش داعى انك تجيبهم أنا مش عاوزهم أصلا

عادل : لأ يا فندم أنا بجد هجيبهم اديلى وقت بس

صقر بنبرة خبيثه : تؤ قولتلك مش عاوزهم أنا عاوز حاجه تانيه

عادل : خير

صقر : أختك عاوزها عندى

عادل بغضب : نعم أنت سامع أنت بتقول ايه

صقر : أيوة أنا قلت حاجه غلط لاسمح الله

عادل : أنت جاى تطلب أختى لطلب زى ده أنا مستحيل أقبل

صقر : أظن أن أختك أحسن من أن بنتك تكبر وأبوها فى السجن بتهمه اختلاس ونصب خمسه مليون جنيه من الشركه

عادل بصدمه : اختلاس بس أنا معملتش كده

صقر : مانا عارف بس أنا هقول انك اختلست

عادل : عادى اتسجن أحسن من اللى أنت بتقوله ده

صقر بضحك بصوت عالى : حتى لو اتسجنت أنت عارف انى أقدر برده ولا ايه

عادل بحزن : مقدرش أطلب منها كده ده زنا وحرام وهى مش هتعمل حاجه زى كده

صقر بخبث : يبقى أتجوزها

عادل :

عادل : ايييه أنت عاوزنى أجوزهالك أنت ( هو عارف أنه ميصلحش يكون زوج )

صقر ببرود : خلاص مش مشكله من غير جواز

عادل بسرعه : لأ لأ خلاص أنا موافق

صقر : هو ده الكلام بينا بقى على المأذون

عادل بخوف أخوى : طب مش آخد رأيها

صقر بضحك : ياشيخ ضحكتنى يلا ياعم

راحوا للمأذون وصقر رشاه يكتب الكتاب من غير العروسه

صقر : أختك تبقى فى بيت جوزها النهاردة بالليل

عادل سابه ومشى هو عارف أنه يقدر يعمل أى حاجه رجع لمراته المستشفى

صبا بضحك: الحق مراتك رجعت تتوحم تانى

عادل بحزن أخفاه ببرود : جهزى هدومك علشان تروحى بيت جوزك

صبا بضحك : بطل هزار يا دوله لحقت تزهق منى

عادل : لأ مبهزرش واجهزى يلا

صبا بتكشيرة : عادل أنت بتتكلم جد أنا اتجوزت امتى

عادل : وأنا امتى بهزر معاكى يلا

صبا: أنت أهبل ولا مجنون جاى تقول روحى بيت جوزك ومبتهزرش

عادل : أنتى قليله الأدب وأنا معرفتش أربيك

صبا مشت بصدمه من المستشفى وروحت بيتهم

منى بحزن : ليه كده يا عادل حرام عليك

عادل بحزم : أنتى مش هتعلمينى أتصرف ازاى مع أختى أنتى سامعه فياريت تخليكى فى نفسك

////////////////////////////////////////////////

ياسين : ورد ينفع أتكلم معاكى النهاردة فى موضوع ضرورى

ورد : أنا اللى محتاجه أتكلم معاك نتقابل فين

ياسين : قابلينى فى كافيه .......................

فى الكافيه

ياسين : بصى أنا هتكلم معاكى من غير لف ولا دوران

ورد : ياريت لأن بجد الموضوع ده بايخ

ياسين : اظاهر ان والدى ووالدك متفقين علينا

ورد : أيوة والدليل اللى حصل امبارح

ياسين : احنا للاسف مفيش قدامنا مفر من الموضوع ده

ورد : طب أنا عندى فكرة ايه رأيك لو نقول إن احنا موافقين

ياسين بعصبية : نعم

ورد : اسمع بس أحنا نعمل نفسنا موافقين أسبوع أسبوعين شهر بالكتير ونقول متفاهمناش

ياسين : وهما هيصدقوا

ورد : عندك حل تانى طيب

ياسين ييأس : للأسف لأ بس مش لازم نطول وكمل بكدب علشان أنا بحب بنت تانيه

ورد بكذب : يعنى أنا عاوزة الموضوع يكمل أوى أنا كمان بحب واحد زميلى مش متخيله منظره أما يعرف

ياسين : طيب استأذن أنا ونتقابل فى الخطوبه بالليل

/////////////////////////////////////////////////

صبا بعياط : هو ده اللى حصل يا ورد مش عارفه أعمل ايه

ورد بهدوء : هشش ينفع تهدى أخوك بيحبك وأنتى عارفه تلاقى حاجه حصلت جبرته

صبا : جبرته ايه طب يحكيلى مش ييجى على طول كده أنا أتصرف ازاى بس

ورد : بس يا حبيبتى وبعدين يلا علشان نلبس السواريه بقى أصلا أنا مش فاهمه اللى متجوزك ده وافق عليكى ازاى

صبا بغيظ ونيت حزنها : قصدك ايه يابت أنتى كنت أوحش منك ولا ايه ده أنا حته سكرة

ورد : لأ واضح قومى نلبس بقى

صبا باستغراب: هو أبوك جايب الفستان أبيض ليه

ورد : أنا أعرف معدش فاهمه عاصم ده ناوى على ايه قاموا لبسوا

عاصم : ورد جهزت يابنتى

صبا : أيوة ياعمى اتفضل

عاصم بدموع فرحه : قمر يا حبيبتى ربنا يحميكى ويحرسك

ورد بمزاح : على فكرة أمى مكانتش هتعيط كده امسح دموعك يا حج مش نازلين نتجوز احنا

عاصم: يلا يابنت الكلب قدامى يلا

نزلوا القاعه والكل انبهر من جمالهم البنات على ياسين والشباب على ورد وصقر شاف صبا بس مبينلهاش حاجه وصبا متعرفش أنه جوزها

عاصم ببعض من الشجاعه : اتفضل يا سيدنا الشيخ

ورد : شيخ مين مش دى الخطوبه

محمد بتوتر : أصل احنا قولنا خير البر عاجله بقى وكده يلا بقى

ياسين بعصبية : لأ طبعا أحنا وافقنا تكون خطوبه وبس

ورد : عاصم الكلام ده صح

عاصم باستهبال : عبد العزيز استنانى

ورد : عمى محمد

محمد : عبد العزيز خدنى أنا كمان

ياسين وورد : مستحيل ده يحصل

After 15 minities

المأذون : بارك الله لكما وبارك عليكما وجمع بينكما في خير

طلى بالأبيض طلى يا زهرة بيسان

عاصم : يلا ياحبايبى علشان الطيارة

ورد بتهديد : اللعبه مخلصتش يا عاصم يا بن كريمه بس هوريك

عاصم : ابقى سلميلى على صاحب الفندق على ماجى

ركبوا طيارة ياسين الخاصه وانطلقوا إلى أوروبا لبدايه شهر العسل

ورد ببرطمه : آه شهر عسل جوازة غصب وكمان مفيش شهر عسل كملت

ياسين بعصبية: ممكن تسكتى علشان أنا مش عارف ازاى وافقنا

نزلت الطائرة عند الفندق والموظفه دلتهم على الجناح المحجوز ليهم دخلوا الأوضه وقفلوا الباب

ياسين وورد بصدمه : ايييه ده 😳😲😳😲😳😲

//////////////////////////////////////////////////////////

قبل ده بكام ساعه

صقر ببرود : اتفضلى يا عروسه

صبا باستغراب : عروسه مين أنت أهبل

صقر لاستفزاز : هنشوف الموضوع ده بعدين اركبى

صبا : أركب فين يا جدع أنت أنت مجنون ولا ايه

صبا : ألو أيوة يا عادل مدير الشركه بتاعتك عمال يقولى اركبى ياعروسه

...................................

صبا بصدمه : ج جوززى أنت جوزتنى علشان الفلوس مش مسامحاك يا عادل والله ما هسامحك ولينا قعده وقفلت

صبا بصرامه : أعرف ازاى أنى مراتك بقى إن شاء الله

صقر : لأ باينك أنتى هبله أمال كنتى بتعملى ايه من شويه

صبا : ملكش فيه أعمل اللى أنا عاوزاه

صقر بغضب وصوت عالى : بت اركبى مش فايق أنا للعب العيال ده

صبا ركبت بخوف وفضلوا طول الطريق ساكتين ونزلوا القصر بتاع صقر

محمد : مين دى يا صقر وبتعمل ايه معاك

صقر ببرود : مراتى وقبل أما تتكلم محدش له دعوة

محمد : لأ ياحبيبى أنا كنت هباركلك بس

حمزة : يا بختك صاروخ أرض جو والله

صقر بغضب : أنزل بس وأروقلك يا صايع

//////////////////////////////////////////////

فى الأوضه

صقر بخبث : هتفضلى لابسه كده كتير

صبا بخوف : أفندم

صقر بسخريه : أفندم هنشوف احنا أفندم دى كمان شويه وبدأ يقلع هدومه

صبا بخوف : أنت بتقلع ليه الجو مش حر

صقر : اتنين النهاردة ليله دخلتهم تفتكرى بقلع ليه

صبا وهى بتمسك السكينه : يمين بالله العلى العظيم لو قربتلى لأغزك

صقر: أرمى القصافه دى بس لتعورك

صبا : أنا بتكلم جد على فكرة لو فكرت تلمسنى السكينه دى هترشق فيك

صقر اتجاهلها وقرب منها أوى

صقر بغضب : يابنت المجانين

صقر بغضب : آآآه يا بنت المجانين

محمد بخوف : مش ده أخوك

حمزة : تلاقى العروسه طلعت جامده ولا حاجه

محمد بمزاح : ولو لازم أتأكد على ابنى البت تتغرغر بيه ولا حاجه

وطلعوا لفوق شافوا صقر متعور فى دراعه وعمال يجرى وراها وتعب

محمد بخضه : ايه اللى حصلك

حمزة بسخريه : لأ صقر أوى يعنى

صقر : أمشى من قدامى يا مجنونة

صبا : الله مش النهاردة الدخله ولا ايه يا عريس هه منظرك بيئه أوى الصراحه

سميه : أنتى عملتى فى ابنى ايه يا مجنونة أنتى

صبا ببرود : عادى يا حماتى غرزتين وهيبقى زى الحصان صح يا صقورة

صقر : أمشى من خلقتى يا بنت الكلب

صبا بغضب : أهو أنت اللى ابن ستين كلب سورى يا عمى

محمد : عادى يا بنتى ولا يهمك

حمزة : أطلبلك الدكتور يا صقورة أحم قصدى يا صقر

صقر بغضب: برة برة

صبا : طالعين مش من الجنه احنا يعنى

////////////////////////////////////////////////////

وطلعوا

محمد : أنتى اسمك ايه يا عسل

صبا : محسوبتك صبا يا حج أما الرجاله العسل اللى زيك بيقولى يا صاصا

محمد : اشطا يا صاصا أنا بقى الأسطى محمد السيد الوالد لجوزك بس ده بينى وبينك يعنى تمام

صبا : سرك فى بير يا فواز يا أخويا

حمزة : فسح كده يا حج خلينا نتعرف على البنيه أنا بقى حمزة الفرع العسل فى العيله دى كلها

صبا : أه تصدق باين عليك بتلزق

حمزة : بتقلشى هناخد على بعض جامد أوى

محمد بتفكير: صبا محتاجك ثوانى ممكن

صبا : أوامرك يا حج

/////////////////////////////////////////////////

عند ياسين وورد

دخلوا الأوضه وقفلوا الباب

ياسين وورد بصدمه : ايييه ده

الأوضه كانت متزينه بطريقه رومانسيه والسرير كله ورد ومكتوب عليه Y & R

ياسين بعصبية: هما شكلهم ناويين على مصيبه

ورد : والله العظيم يا عاصم أما أرجع ليك تانى هوريك

ياسين : طب يلا ننام بقى علشان أنا هموت

ورد : يلا

راحوا غيروا هدومهم وجم يناموا

ياسين : أنتى هتنامى على السرير

ورد : آه

ياسين : وأنا هنام فين أن شاء الله

ورد : على الكنبه

ياسين : طب ماتنامى أنتى على الكنبه وأخد منها المخده

ورد : مش مكسوف من نفسك يالا وأخدت المخده تانى

ياسين : بت متعصبنيش بقولك ايه أنا هنام هنا وخلاص

ورد : ولا هموتك فى ايدى يالا أنا اللى هنام على السرير

ياسين : أبدا والله ما يحصل

After 15 minities

ياسين على الكنبه وورد على السرير

ياسين : ورد أنتى فى كليه ايه

ورد : تجارة وقبل أما تتكلم أنا داخلاها بمزاجى

ياسين : لا انا كنت علوم سياسيه و اقتصاد

ورد : صبا كان نفسها تجيب الكليه دى

ياسين : مين صبا دى

ورد بنبرة صادقه : صبا دى عمرى أكتر واحده بعشقها مجنونة وطيبه وفيها كل حاجه تخليك تحبها ربنا ميحرمنيش منها يارب

ياسين بتركيز : طب الولد اللى أنتى بتحبيه ده اسمه ايه

ورد بتوتر : هاه اسمه اسمه كريم وأنت بقى

ياسين بضيق : أنا ايه

ورد : البنت اللى أنت بتحبها اسمها ايه

ياسين : سلمى ( سلمى ده اسم السكرتيرة هنحتاجه قدام )

ورد : أه تصبح على خير بقى

ياسين : وأنتى من أهله

/////////////////////////////////////////////////////////////////

محمد : اتجوزتوا ازاى يا صبا

صبا بحزن : حضرتك يعنى مش عارف

محمد : معرفش احكيلى

صبا حكتله على اللى عادل قاله لدلوقتى

محمد : طب أنا عندى ليكى عرض كويس

صبا : ايه يا أونكل

محمد : بصى بقى صقر عصبى جدا وعنده عقده من كل حاجه ساعديه يتغير وأنا أوعدك تتطلقى منه على طول

صبا : يعنى أغيره وأطلق منه

محمد : أيوة تمام ايه رأيك

صبا : معلش بس ليه أنا

محمد : صقر ابنى لما بيعوز حاجه من حد بياخدها أنتى مش أول بنت يعمل معاها كده بس الفرق أنه اتجوزك وأنتى بصراحه باين عليكى مجنونة وعنيده

صبا : ربنا يكرم أصلك يا حج

محمد : قصدى انك مختلفه واثق انك هتغيريه وأنا أوعدك اللى أنتى عاوزاه

صبا : تمام أنا موافقه ممكن حضرتك تديلى الأوضه اللى جمب أوضته

محمد : ليه

صبا : ليه دى بتاعتى بقى

محمد : تمام يا ريسه ربنا يستر

/////////////////////////////////////////////////////

على التليفون

عاصم : الواد ده عفريت اتجوز كده من غير مايقولك

محمد : أنا واثق أنه جبر أخوها وهعرف

عاصم : وكنت عاوزنى أجوزه بنتى يا شيخ أتقى الله

محمد : الدكتور قالك ايه

عاصم : فى المرحله الأخيرة وخلاص مفيش أمل

محمد بحزن : الدكتور ده مبيفهمش حاجه هنروح للدكتور التانى وهتقوم

عاصم : ده قضاء ربنا بس أمانه عليك تخلى بالك من ورد وفرح دول أمانه فى رقبتك

محمد بدموع : متقولش كده والله هتقوم وهتجوز فرح وهتشيل عيال ورد

عاصم : فكرتنى تفتكر قتلوا بعض ولا لسه

محمد : لسه يا عاصم متقلقش ملحقوش ممكن ساعتين كده ولا حاجه

عاصم بمزاح : على العموم أنا جهزت حاجه العزا بس معزمتش حد

محمد : طب تمام تابع تليفونك علشان نروح نستلمهم

/////////////////////////////////////////////////////////

الكل نام وجاهزين ليوم جديد على الجميع

عند صقر

صبا : سورى بقى يا صقورة ههه

صقر بغضب : طيب هقتلك والله أقتلك

صبا : سورى بقى يا صقورة

ههه

حطت المنبه بتاع التليفون على صوت واحده ياااا لهووتتتتتتتى يا اااخرااااااابببى ياااا لهووتتتتتتتى

بتصوت

صقر قام مفزوع

صقر بغضب : هقتلك والله أقتلك

صبا بضحك : معلش معلش صباحيه مباركه يا عريس

صقر بعصبية : يابت اتقى شرى

وجذبها من ايديها له فوقعت فوقه

أنا لو كنت سيبتك امبارح فده مش علشان سواد عيونك

وكمل بنبرة خبيثه

أنا لما بعوز حاجه باخدها يا شاطرة

صبا بخجل وغضب : هنشوف يا صقر بيه

ممكن أقوم بقى

صقر ببرود : قومى هو أنا مسكتك

وسابها وراح أخد شاور وهى بتفكر تتعامل معاه ازاى علشان يتغير

صبا بخضه: يا لهوى دراعك أزرق

صقر : واحده مفتريه ربنا ينتقم منها كده

صبا : على فكرة دراعك لو فضل كده ممكن يلتهب اظاهر انك سيبته امبارح

صقر : لماحه البت لماحه أوى

صبا : ياشيخ اتنيل وأنت عامل شبه فرقع لوز كده

وراحت جابت مرهم وشاش

صبا بتركيز : بص أنا مش عارفه أعمل ايه فأنا هحاول أعقمه وأنت روح لدكتور

صقر : أنا مطلبتش مساعدتك على فكرة

صبا بتجاهل : أستحمل شويه معلش

صقر اتعصب لأنه مبيحبش يقول لحد حاجه ويتجاهله

صبا بدأت تعقم الجرح

صقر بألم : آه بالراحه يا جموسه أنتى جايه من أنهى زريبه

صبا : من نفس الزريبه اللى أنت جاى منها يا صقورة

صقر بغضب : أنا جاى من زريبه يبنت ال...........

وشدها من شعرها بايده السليمه

صبا : آه مش أنت اللى بتقول الجموسه هتتجوز ايه غير طور يعنى

صقر بصدمه : بت أنا ممكن أقتلك أنتى مش خايفه منى

صبا بطريقه مضحكه: وتدخل السجن فى واحده زيى وتخسر دنيتك وآخرتك طب علشان حد يستاهل طب

وبعدين أنت مفكر أنها النهايه ههه

بتحلم ده أنا هنطلك هنا كل شويه

صقر ابتسم على طريقتها بس محى الابتسامه دى بسرعه

صقر ببرود : نبطل كلام بقى ونشوف هنعمل ايه علشان مزعلكيش

صبا ببرود هى الأخرى : مع انك متقدرش تعمل حاجه بس ماشى

////////////////////////////////////////////////////////////////

ورد بفزع : عااا يالهوى حرامممى

ياسين : فين حرامى مين فين

ورد : أنت مين ودخلت هنا ازاى

ياسين: يا رب الصبر من عندك فى حد يصحى حد كده

ورد بتذكر: آه معلش بس أنا مبكونش مركزة الصبح

ياسين بعصبية: لأ عادى انا هرجع مصر مشلول منك

ورد بلا مبالاه : ماخلاص بقى لكلك ايه افصل واوعى بقى

ودخلت تستحمى على التليفون

صبا : صاحبى اللى كان بيتجوز امبارح صباحيه مباركه يا عسل

ورد : بلا نيله يا أختى كانت جوازة منيله من الأول

صبا : أنتى لحقتى أنتى مكملتيش ١٢ ساعه

ورد : سيبك المهم عملتى ايه مع عادل

صبا : طلعت متجوزة أخو جوزك طلعنا سلايف

ورد بعدم تصديق : بتهزرى صح اتجوزتى حمزة

صبا : حمزة مين لأ صقر

ورد بهلع : ملقيتيش إلا صقر ده مفترى وبتاع بنات وحاجه زباله

صبا بضحك: لأ مانا محكتلكيش أنا عملت فيه ايه

ورد : يخربيتك ده أبوه بيخاف منه

صبا : مش معايا أنا هوريه النجوم فى عز الضهر

ورد : صبا اقفلى أنا راجعه مصر دلوقتى

صبا : بس يا مجنونة أنتى لسه مكملتيش أسبوع هترجعى ازاى

////////////////////////////////////////////////////////////////

ياسين بعصبية: نعم أنت اتجوزت بجد

صقر : حيوان وصوتك عالى آه

ياسين : هو مش امبارح كان فرحى أنا اتجوزت امتى

صقر : امبارح برده بس ده اللى حصل

ياسين : والبت وافقت بكل بساطه كده

صقر بغضب : ياسين ايه بت دى كانت بتلعب معاك فى الشارع دى مراتى

ياسين : صقر أنا نازل مصر نبقى نتكلم

ياسين وورد فى نفس واحد : أنا لازم أنزل مصر دلوقتى

ياسين : فى ايه

ورد : صبا اتجوزت صقر أخوك

ياسين بقرف : صاحبتك دى زباله ازاى توافق تتجوز فى يوم وليله كده

ورد : روح شوف أخوك الأول بس صاحبتى مش زباله

ياسين : : وأنتى مضايقه نفسك ليه

ورد بنفاذ صبر : ياسسيين الله ملكش دعوه بيها الله

ياسين : خلاص خلاص يلا علشان نمشى

وركبوا الطيارة الخاصه بصمت ورجعوا تانى

///////////////////////////////////////////////////////

الخادمه : صقر بيه الفطار جاهز تحت

صقر: طيب نازلين يلا يا أختى علشان تطفحى

صبا : ودى تيجى يا راجل لأ لازم نطفح سوا

على السفرة

صبا : السلام عليكم يا حاج محمد

محمد : وعليكم السلام يا صاصا تعالى يلا افطرى معايا

صبا : عينيا ازيك يا حماتى

سميه : حمات مين يا بت ده أنا أصغر منك

صبا : اشطا يا سوما

صقر بقرف : ايه القرف ده أنا مش قايل مفيش بيض على السفرة

صبا : قرف يا مقرف فيه حد مبياكلش البيض

صقر بغضب: حسنيه حسنيه

حسنيه ( الخدامه ) : أيوة يا بيه

صقر : شيلى الأكل ده

حسنيه : حاضر يا بيه

صبا : استنى يا حسنيه مفيش حاجه هتتشال

حسنيه : أوامرك يا هانم

صقر : هانم مين شيلى الأكل

صبا : مفيش أكل هيتشال يا حسنيه وهتاكلى غصب عنك

صقر : أتلمى يا حسنيه ومش واكل

صبا : أنا ملمومة يا حسنيه ولو مش عاوزة تاكلى براحتك

سميه بهمس : كان معاك حق دى اللى هتعرف تتعامل معاه

محمد : عارف بس احنا شكلنا هنضحك ضحك

حمزة : آه والله يا بابا طول مسخرة

صقر : أنتى واقفه بتعملى ايه

حسنيه : مستنيه أشوف أخرتها معاكم ايه

صبا : اتفضلى يا طنط ولو عوزنا حاجه هنندهلك

صقر بملل : صبا أقسم بالله مش بحب آكل بيض بقرف

صبا : أنت استحملتنى من امبارح لدلوقتى مش هتفرق بقى

صقر : عندك حق

حسنيه : صقر بيه أستاذ عادل برة

صبا : دولة حبيبى

وجريت عيطت فى حضنه

عادل بحنيه : هشش أهدى بس بس أنا اهوه

صبا ببكاء : كده يا عادل بنوتك هانت عليك

عادل : بنوتى عمرها ما تهون عليا أنا جيتلك أهوه

محمد : منظر عائلى مدهش

عادل : معلش أصل أنا وهى متعلقين ببعض أوى

محمد : ولا يهمك يابنى اطلعوا أوضتك ياصبا

صبا : حاضر يا أونكل

فى الاوضه

عادل : عملك حاجه أنتى كويسه

صبا : أهدى أنا بخير أنا بس كنت زعلانه منك شويه

عادل باهتمام : ردى عليا يا صبا حصل بينكم حاجه

صبا باستغراب : ايه السؤال ده يا عادل الله

عادل بزعيق : اتكلمى لمسك امبارح ولا لأ

صبا : لأ يا سيدى ممكن تفهمنى بقى فى ايه

عادل حكالها كل حاجه علشان تاخد حذرها

صبا ببكاء : أنا آسفه علشان شتمتك آسفه أوى

عادل بحنان : بس يا قلبى بصى من هنا لغايه أما تتطلقوا مش عاوزه يلمسك زهقيه منك بأى طريقه ماشى

صبا : عيب عليك ده أنا مكنتش أخليه يحرم من الستات مبقاش أنا

////////////////////////////////////////////////////////////////

محمد : ايه يا ياسين أنتم لحقتوا يابنى ده أنتم مكملتوش ليلتين

ياسين : معلش بقى احنا تعبانين بعد اذنك

ورد : اتصل بأخوك يا عمى

محمد : معلش يا بنتى ده مهما كان أبوك

ورد : أبدا أنت حسابك لسه جاى معايا

عادل : أستاذن أنا بقى يا فندم

محمد : خليك يابنى اتغدى معانا

عادل : معلش مرة تانيه خلى بالك منها

محمد : صاصا دى فى عينى

عادل بمزاح : لحقتى عملتى شهرة هنا كمان

صبا : أختك مش أى حد برضه

ورد : طبعا مش أختى

صبا : عاااا وردتى

ورد : صبارتى

الاتنين جريوا حضنوا بعض بفرحه فظيعه

///////////////////////////////////////////////////

الصديق مش كل اللى حواليك أصدقاء مش كلهم يستحقوا اللقب ده ده لقب فعلا كبير يعنى أخ وسند وفرحه وحزن وكل حاجه

ربنا يبعد عننا كل صاحب سئ واللى يعوز الخير ليك ييجى ليك وله أما اللى يعوز ليك الأذى يتردله مرتين

دى نصيحه منى كأخت لأى حد متأمنش لكل اللى حواليك علشان مليون رايدلك النار وواحد أو مفيش رايدلك الجنه

//////////////////////////////////////////////////

صقر : ايه البرود ده أنتم كنتم مع بعض امبارح

صبا : ملكش فيه صاحبتى الله

ورد : صاحبى يا صاحبى يا صاحبى

صبا : لو يوم فارقت هيولع قلبى

حمزة : أنت أخويا شقيقى وربى

ورد : موزة جدع

صبا : أيوة ده عسليه خالص

ياسين وصقر فى نفس واحد : مكنتيش متجوزة سوسن ياروح أمك

صبا ممسكه بخدود صقر : بتغيرى عليا يا بيضه

صقر : مكنتش ابن أختك والله أنا رايح الشركه

ياسين : خدنى معاك

محمد : ياخدك معاه فين النهاردة الصباحيه

ياسين : أنا رايح يلا سلام

اليوم عدى بدون أحداث تذكر

//////////////////////////////////////////////////////////////

فى الأوضه عند صقر وصبا

صقر : هجيبك يمين بالله لأجيبك

صبا بغضب : والله ماههتعرف تلمسنى لو نمت على ودانك

وفضلوا يجروا ورا بعض

صقر وهو بيمسكها : مش هتعرف تلمسنى ههههه مش معايا يا ماما

وكمل بخبث تلاقيكى هتموتى بس بتعملى الشويتين دول

صبا بغضب ضربته بالقلم : أنت حيوان وقليل الأدب وسافل أنا مش زيك يا زباله أنت

وكملت بسخريه هموت عليك أنت ده أنت قد أبويا اتكسف على دمك وراعى سنك وسيب اللى أنت بتعمله ده لأخوك الصغير

صقر :.......................

صبا بغضب وضربته بالقلم: أنت حيوان وقليل الأدب وسافل أنا مش زيك يا زبالة. أنت وكملت بسخرية: هموت عليك أنت ده أنت قد أبويا، اتكسف على دمك وراعي سنك وسيب اللي بتعمله ده لأخوك الصغير.

صقر بغضب أعمى: مين ده الحيوان يا زبالة يا تربية الحواري؟ دول أنتم خدامين عندي يا روح أمك، بس أنا هعلمك الأدب دلوقتي. ونزل عليها ضرب ولسه بيقرب منها.

صبا بتعب من كثرة الضرب: بالله ما تعمل حاجة، أبوس إيدك.

صقر ببرود: قومي اطلعى برة، أنا مش عاوزك النهاردة.

صبا استندت بتعب وقامت، وهو بدأ يكسر كل حاجة حواليه بغضب ونزل ركب عربيته.

ساق السيارة بغضب، وتردد في ودانه:

"أنت قد أبويا، راعي سنك".

"أنت قد أبويا، راعي سنك".

الكلام كان بيعمل صدى صوت في ودنه. وقف بغضب.

صقر: بس بس كفاية.

عقله: إيه هي دي الحقيقة؟ هي فعلاً قد بنتك؟

قلبه: بس هي فيها حاجة غريبة.

عقله: متتوهمش نفسك، زيها زي أي واحدة عجبتك.

قلبه: ما عجبتنيش، أنا مش عارف ليه قلت له إني أتجوزها.

عقله: علشان غبي.

قلبه: متشتمش، أنا خفت لأجرحها وأكسرها.

عقله: طب ما أنت كسرت بنات كتير.

قلبه: ما قلتلك فيها حاجة غريبة وحلوة، منكرش إنها عجبتني.

عقله: كلهم خاينين، فاكر صاحبك ومراته.

قلبه: هي مش زيها.

صقر: كفاية، هي زيها زي أي واحدة عجبتني وخلص الكلام.

وقعد شوية وقت ورجع القصر تاني.

***

صبا دخلت أوضتها وقعدت تعيط من الوجع.

ورد: صبا، شوفتي اللي البنات؟ إيه ده اللي حصل؟

صبا بتعب: سيبيني شوية لوحدي.

ورد: إيه اللي حصل يا حبيبتي؟ قومي بس قومي.

صبا ببكاء: أنا مش عاوزة أعيش هنا، ده من يوم وهموتني.

ورد: طب استنيني بس.

وراحت ملت البانيو مياه سخنة: قومي يلا، أنا هجهزلك لبس واطلعي.

دخلت الحمام ونامت في البانيو وعيطت وحست نفسها كويسة وطلعت.

ورد: فهميني، عملتي إيه علشان تتخرمشي بالمنظر ده؟

صبا: المفترى. وحكتلها كل حاجة قالهاله.

ورد: أنتي غلطتي يا صبا، مكنش ينفع تقولي له كده.

صبا: مكنش ينفع، ومكنش ينفع اللي هو عمله ده. كان هيسجن أخويا واتجوزني لسبب زبالة. ومع ذلك بيقولي إن...

ورد: صبا، صقر أنا عارفاه كويس، محدش يعرف هو متعقد ليه، بس صدقيني هو لو حبك هيفهم إن تصرفاته غلط.

صبا: طب تمام، إحنا هنرجع الكلية بكرة.

ورد: اشطا، روحي أوضتك ونامي. (صبا كانت استأذنت تبات في الأوضة اللي جنبه ليلة واحدة).

صبا رجعت أوضتها ولقتها متكسرة ومتبهدلة. بدأت تنضفها ونامت على الأرض من كتر التعب.

صقر دخل الأوضة وشافها نايمة على الأرض. قرب شالها ونيمها على السرير. قلقت في نومتها.

صقر بحنان: هشش، أهدي ونامي تاني.

صبا بنوم: دولا اطفى النور وراك، مش رايحة الكلية النهاردة.

صقر ضحك عليها وحضنها ولمس وشها: أنا آسف علشان عملت فيكي كده، مش عارف أنا عملت كده إزاي، بس كلامك وجعني. هو أنتي ممكن تسيبيني وتروحي لواحد من سنك؟ انزعج من الفكرة. لأ يا صبا، أنتي مش هتروحي لحد غيري. أنا مش هأذيكي، بس مش هسمحلك تمشي.

ونام بعد كلام كتير.

***

ياسين: أيوة يا سلمى، الملف بتاع الصفقة راجعيه وحطيه على مكتبي.

ورد في نفسها: هو بيكلمها دلوقتي للدرجادي؟ مش قادر على بعدها.

ياسين: طب تمام، سلام.

ورد: أنت كنت بتكلم مين؟

ياسين بعدم انتباه: سلمى، كنا بنراجع شوية ورق مهم كده.

ورد: آه تمام.

ياسين: ورد، هو أنتي تعرفي كريم من امتى؟

ورد اتوترت. وتوترها كان ملحوظ أوى بالنسبة له.

ياسين: اهدى، أنا قلت حاجة غلط؟ أنت اتوترتي ليه؟

ورد بكذب: أنا... أنا كده لما ب... بتيجي سيرة كريم بتوتر وبسرعة أوى. أصل إحنا بنحب بعض أوى من أيام الثانوي.

ياسين: آه، طب يلا نامي. وأخد مخدة وراح نام على الكنبة.

ورد: ممكن يا ياسين بابا ييجي يقعد معانا هنا؟ هو وفرح.

ياسين: آه طبعاً، بس ليه؟

ورد: أصل بابا بيتعب، غير أن فرح أنا اللي بعرف أذاكر لها.

ياسين بابتسامة: تمام. وكمل في سره: ربنا ياخدك يا كريم ويريحنا منك. أنا مالي أصلاً.

واستناها تنام وراح حضنها.

الاثنين ناموا وكل واحد فيهم مش عارف هو مضايق ليه.

***

محمد: عاصم، أنا قلتها كلمة وخلاص، هتيجي تقعد معانا.

عاصم: مينفعش أجى بيت بنتي.

محمد: طيب، أنت مش راضي تيجي هنا؟ إيه رأيك نروح القصر الكبير.

عاصم: مابلاش، بترجع تزعل في الآخر.

محمد: هزعل من إيه؟ عادي اللي يحصل يحصل، ده بيت أبويا. يلا.

عاصم: براحتك، أنا معنديش مشكلة. سلام.

محمد: سلام.

***

يوم جديد على الجميع.

صقر وهو بيمشي إيده على شعرها: صبايا، صبايا، قومي يلا.

صبا بغضب وهي نايمة: يا بارد يابن الباردة، اطلع وروح لمراتك شوفها بتولد وسيبني أنام بقى يا جاحد.

صقر: اتلمي يابت، أنتي بتشتمي أمك.

صبا: كتك نيلة عليك وعلى أمك، اطلع بقى.

صقر بزعيق مصطنع: قومي بقى، قومي.

صبا: مين؟ هاه؟ مين؟ أنا عارفة إن منى أم كرش دي مش سايباني في حالي، هي اللي موحياك عليا صح؟ وأنت بتسمع كلامها. طبعاً ماهي لو أمك عايشة مكنتش هتعمل فيا كده يا ابن تفيته.

كانت بتتكلم وهي بتفرك في عينيها بنعاس.

صقر مقدرش يمسك نفسه من الضحك: هههههههه، بعد كل ده يا ابن تفيته؟ أنتي مسخرة على فكرة، هههههههه.

صبا بإحراج: أنا آسفة، بس أنا وعادل ومنى أصحاب أوى يعني.

صقر وهو بيرجع خصلات شعرها: عادي، يلا اصحي علشان تروحي الكلية النهاردة.

صبا بخوف: حاضر، حاضر.

صقر بحنان وحزن أنها خايفة: صبا، متزعليش مني، أنا مش هزعلك تاني وهسيبك براحتك، بس أنتي متعصبنيش.

صبا ببراءة: بذمة أهلك، أنا اللي بعصبك ولا أنت اللي مفترى وظالم؟

صقر بغضب: تصدقي بالله، أنا غلطان علشان بتكلم معاكي بالذوق.

صبا: شوف رجعت سكار تاني إزاي؟ أنت مش موفاسا.

صقر بغباء: موفاسا مين واسكار مين؟

صبا بشهقة: أنت متعرفش مين سكار؟ يا حرام.

صقر: شخصية مهمة يعني؟

صبا: اتفرج على كرتون سيمبا وأنت تعرف.

وسابته ببرود.

صقر بغضب: بقى كل ده وكرتون؟ إيه الجنان ده.

***

ورد: أنت يا عمي، يا لا.

ياسين بنوم: أممم.

ورد: لأ، أنت لسه هتنام؟ وراحت كبت عليه كوباية المياه عليه.

ياسين بغضب: يالهوي، يالهوي، يالهوي، أنتي عملتي إيه؟

ورد ببرود: خلص، بس وصلة يالهوي دي وقوم صباح الخير.

ياسين بعصبية: صباح الزفت على دماغك.

ورد ممسكة إياه من البيجامة: ولا، أنت مش كنت نايم على الكنبة؟

ياسين: شيلى إيدك بس، أنا حر. ويلا علشان نمشي.

***

محمد: رايحين الكلية النهاردة؟

ورد: أيوة يا أونكل.

ياسين: آجي أوصلك؟

ورد: شكراً، صبا معايا.

صبا: مش عارفة، من غير صبا كنتي هتعملي إيه؟

ورد: أقولك وما تزعليش.

صقر: كفاية كده بقى، كلوا يلا.

الكل خلص فطاره طبيعي واتجهوا لمصالحهم. البنات راحوا الكلية، وكل صحابهم باركوا لورد على الجواز، ومحدش بارك لصبا علشان محدش يعرف إنها اتجوزت.

جاسم: صبا، استني.

صبا باحترام: أيوة يا دكتور.

جاسم بتوتر: مجيتيش امبارح ليه؟

صبا: حصلت ظروف، أنا آسفة.

جاسم باطمئنان: ولا يهمك، أنا خفت عليكي. على العموم، دي محاضرات امبارح كلها.

صبا بابتسامة: شكراً يا دكتور، تعبت حضرتك معايا.

جاسم بابتسامة كلها حب: لا أبداً، تعبك راحة. روحي كملي شغلك.

جاسم بعد أما مشيت: آه يا صبا، لو تعرفي بحبك قد إيه، تلات سنين في قلبي ومش عاوزة تطلعي.

اليوم كمل طبيعي جداً والكل رجع البيت تاني.

محمد بقلق: هما اتأخروا كده ليه؟

صقر: السواق قال إنهم راحوا المول يجيبوا حاجات.

ياسين: هما قربوا على الوصول، لو اتأخروا أكتر من كده نروح.

بعد شوية وقت.

صقر وياسين بصدمة وفرحة: إيه اللي أنتم عاملين في نفسكم ده؟

بيعى واتجهوا لمصالحهم البنات راحوا الكليه وكل صحابهم باركوا لورد على الجواز ومحدش بارك لصبا علشان محدش يعرف انها اتجوزت جاسم : صبا استنىصبا باحترام : أيوة يا دكتور جاسم بتوتر : مجيتيش امبارح ليه صبا : حصلت ظروف أنا آسفه جاسم باطمئنان : ولا يهمك أنا خفت عليكى على العموم دى محاضرات امبارح كلها صبا بابتسامه : شكرا يا دكتور تعبت حضرتك معايا جاسم بابتسامه كلها حب : لا أبدا تعبك راحه روحى كملى شغلك جاسم بعد أما مشيت : آه يا صبا لو تعرفى بحبك قد ايه تلات سنين فى قلبى ومش عاوزة تطلعى اليوم كمل طبيعى جدا والكل رجع البيت تانى محمد بقلق : هما اتأخروا كده ليه صقر : السواق قال انهم راحوا المول يجيبوا حاجات ياسين : هما قربوا على الوصول لو اتأخروا أكتر من كده نروح بعد شويه وقت صقر وياسين بصدمه وفرحه : ايه اللى أنتم عاملينه فى نفسكم دهة أسرت قلبي "لكي يظهر لك الفصل كاملا