رواية ملاكي الفصل الحادي عشر 11 - بقلم رنا شريف

قاسم : موضوع ايه؟ امينه بصت ل قاسم بخوف وقفلت الفون. امينه بخوف : ها، ده الشقه اللى فى اسكندريه يعنى جالها مشترى وأنا قولت اروح أنا اخلص الموضوع ده. قاسم بخبث : ماشى، أنا خارج. امينه : ماشى، ترجع بالسلامه. مشى قاسم وامينه زفرت بارتياح. عند فهد. وصل مالك وسلمى وملاك نزلت وقعدت معاهم. سلمى : ألف سلامه عليك يا فهد. فهد : الله يسلمك يا سلمى. مالك : اخبارك ايه دلوقتي؟ فهد : أنا بخير الحمد لله.

مالك بهمس ل فهد : عايزك فى حاجة مهمه. فهد : ملاك روحى انتى وسلمى الجنينه شويه. ملاك : حاضر، اتفضلي. ملاك وسلمى راحوا الجنينه وفضل فهد ومالك. فهد : فى ايه؟ مالك : سامح. فهد : ماله؟ مالك : انت عارف إن هو اللى كان عايز يموتك. فهد : عارف. مالك : وساكت ليه؟ فهد : عشان يجيب آخره. مالك : فهد، دى حياتك مش صفقه فى الشركه وكمان انت دلوقتي متجوز وأكيد هيعرفوا وانت عارف انهم مستنين يعرفوا نقطه ضعف واحده ليك غير اختك عشان يوقعوك.

فهد : متقلقش كل حاجه مترتبلها. مالك : طيب وفى حاجه كمان. فهد : ايه هي؟ مالك : أنا هسافر. فهد : هتسافر فين؟ وليه؟ مالك : باريس. فهد : أمجد!! مالك : أيوة، هو واللى معاه كلهم هيقعوا قريب. فهد : انت هتسافر امتى؟ مالك : لسه شهر او شهرين بس بعرفك من دلوقتي. فهد : ماشى، أول ما تسافر والدتك واختك فى عنيا هيفضلوا هنا لحد ما ترجع بالسلامه. مالك : يا عالم هرجع ولا لأ. فهد : هترجع بإذن الله. مالك : تمام أنا هزود الحراسه عليهم.

فهد : تمام. مالك : أنا همشى وهبقى اعدى على مها فى الكليه. فهد : ليه؟ مالك : انت عارف انى بحب اختك. فهد : وعارف كمان انها بتحبك وانت هتضيعها من ايدك. مالك : أنا ماشى. فهد : خلى بالك من نفسك. مالك : ماشى وانت كمان، يلا سلام. فهد : سلام. عند ملاك وسلمى فضلوا يتكلموا مع بعض فى أمور عامه واتعرفوا اكتر واخدوا أرقام بعض وخرج مالك. سلمى : ماشى. مالك : أيوة يلا. سلمى وهي تحتضن ملاك : هكلمك وقت ما ارجع.

ملاك : ماشى، مع السلامه. مالك وسلمى مشيوا وملاك دخلت. ملاك : هي عمتى فين؟ فهد : قالت خارجه مش عارف راحت فين. ملاك : تمام، هتعمل ايه؟ فهد : فى ايه؟ ملاك : انت عارف إن الحادثه دى مقصوده يا فهد. فهد : حتى لو مقصوده، هو انتى شوفتى شكل السواق ولا فاكره العربيه أساسا؟ ملاك : لأ، بس انت عارف مين اللى عمل كده. فهد : هعرف منين؟ ملاك بعصبيه : فهد بطل برود وفهمنى فى ايه أنا عارفه انك مخبى حاجات كتير.

فهد بحده : أول حاجة صوتك ميعلاش تانى، وتانى حاجه قولتلك هتعرفى كل حاجه في وقتها. ملاك : وامتى وقتها؟ فهد بتجاهل ل سؤالها : ملاك معلش جهزيلى هدوم عشان خارج. ملاك : خارج فين؟ فهد : رايح الشركه. ملاك : يعنى أنا السليمه وقولتلى مش هخرج وانت عاوز تخرج. فهد : ده كسر بسيط، انما انتى واخده رصاصه ومكملتيش ٣ اسابيع حتى وشكلك تعبان. ملاك : شوف مفيش خروج ولا أنا ولا انت متحركين من هنا يا فهد. فهد : اسمعى الكلام.

ملاك : مفيش خروج يا فهد. فهد باستسلام : اتصلى ب سيف. ملاك : ماشى. ملاك مسكت الفون وكانت بترن على سيف. ملاك : مشغول. فهد بضيق : بيكلم مين ده. ملاك : أنا هكلم منه تشوفلى حد وتجيب منه المحاضرات. بعد لحظات. ملاك ومنه كمان موبايلها مشغول. فهد : أنا طالع انام، شويه وكلمى سيف وقوليله يجيب الملف اللى ع المكتب. ملاك : السكرتيرة بتاعتك أنا بقلمي، رنا شريف. فهد : اها، ولو آدم جه صحينى. ملاك بهمس : بارد. فهد : ربما يكرم اصلك.

فى باريس. أمجد وسيرا بيتكلموا فى الفون. سيرا : يعنى كل حاجه تمام عندك. أمجد : أيوة، أنا بعتلك ظرف وصلك ولا لسه. سيرا : لأ م...... استنى كده الباب بيخبط. فتحت سيرا واستلمت ظرف والراجل مشى. سيرا : ماله ده؟ امجد : افتحيه وانتى تعرفى. سيرا فتحت الظرف وكان فيه صور ليها هي وفهد. سيرا : جبتهم منين؟ أمجد : مش مهم، المهم انى جبتهم عشان هتحتاجيهم لما ترجعي مصر. سيرا : مش قولت هنأجل. أمجد : أيوة بس لازم اجهز كل حاجه.

سيرا : ودول هيفيدونا فى ايه م الكل عارف إن أنا وفهد كنا مخطوبين. أمجد : بس مراته مش عارفه، انتى عارفه مراته دى مين؟ سيرا : لأ مين؟ أمجد : شوفتى خطيبه سامح اللى كانت شافتكوا مع بعض. سيرا : أيوة وسابته يومها فعلا، بس دى ايه علاقتها ب فهد؟ أمجد : مراته. سيرا بصدمه : ملاك تبقى مرات فهد؟ أمجد : أيوة. سيرا : بس دى شافتنى وأكيد مش هتصدق الصور. أمجد : بس فهد مش هينكر لأنها حقيقيه. سيرا : انت ناوى على ايه يا أمجد.

أمجد : لما ارجع هفهمك. سلام. سيرا : سلام. فى الكليه عند مها. مها كانت فى كافتيريا ومستنيه مالك. مالك وهو يجلس : معلش اتاخرت. مها : كل ده يا مالك مش انت مكلمنى من ساعه. مالك : أيوة معلش الطريق زحمه. مها : ماشى المهم مالك؟ مالك : تعالى نمشى من هنا وهحكيلك. مها : ماشى، يلا. مشيوا وبعدها راحوا مطعم بعيد عن الكليه. مها : ها احكى بقا مالك؟ مالك : اصبرى طيب تشربى ايه؟ مها : هو ده وقته يا مالك انت قلقتنى من امبارح.

مالك : ماشى خساره فيكى. مها : شكرا، اتفضل قول ايه الموضوع. مالك : الموضوع يخص ملاك. مها بقلق : مالها ملاك يعنى؟ مالك : اهدى مفيش حاجه هي مش حاجه وحشه. مها : اتكلم بسرعه. مالك : ملاك تبقى اختى. مها :