رواية شروقي الفصل الثالث بقلم شروق عادل

يا بنت ال.... شروق شروق ردى عليا. الهاتف الذى تطلبه غير متاح الآن. لحق قفله، يا ترى هيعملوا فيكى ايه. لا بس انا لازم أدور عليها مش هسيبها كدا. بس فين؟ ولا أعرف عنها ولا حاجة. فكرة🤔. عاوزة تفضحينا يا بت. خلاص والنبى يا عموهاتى العارفون. دا يا بت ولا هتشوفى نور بعد كدا. هاتى. والله حرام شروق بتخاف من الضلمة. جتك نيلة غورى. يا ماما ماما تعالى خدينى. انا مش عارفة عمو دا بيعمل كدا ليه. هقول لبابا عليه بس كدا.

حرام عليك يا اخى بنت أخوك عاجبك رميتها دى مع مرضهادى عيانة دى. ماهى زى البقرة فالحة بس تمثل دور العيله ودايرة فى الشوارع. كم مرة أقولك دى تعبانه تعبانه مش بتمثل. خلى عندك قلب. مات من زماان. واعملى حسابك لو عرفت انك فتحتيلها انتى عارفة هعمل ايه. يا شيخ روح منك لله. حسبى الله ونعم الوكيل. غورى مَرة نكدية. بدأ تيم يفتكر كل حاجة قلتها. إنما انتى ساكنة فينش. شروق متعرفش بس هناك جنب البحر. ايوة البحر فى كل حته فين بقا.

حته كدا بتعملى صدام وفى حاجة كل شوية تعمل صوت عالى عاملة زى العربية بس كبييرة اووى. قطر يعنى. معرفش هو بيعمل صوت وناس كتيير بتركبه. لو سمحت هو فيه هنا بنت كبيرة بس طفله كدا فى أفعالها. أنت اهبل يابنى ازاى كبيرة وازاى طفله. خلاص يا حج انا آسف. يابنى أنت بتسأل عن حد. بصى يا حاجة.................... ااه ياعينى عليها كانت وردة مفتحة. اسمها ايه. شروق ايوة هى. صح يا حجة متعرفيش ايه اللى حصلها.

والله يابنى فى يوم وليلة كل أحوالهم اتبدلت من ساعة ما مات أبوها وعمها جيه من البلد. طل متعرفيش ايه السبب فى إنها تبقا كدا. صراحة كلنا اتفاجئنا. كانت مُدرسة قاعدة مع أبوها وامها. صحينا فى يوم على خبر موت أبوها وعينك ما تشوف إلا النور. كل يوم ضربة واتنيه البت حصلها كدا وعمها مش ساكت مبيخليش حد يفر منهم. حتى دا مره روحت اعزى طردنى. يلا ربنا يهديه. متشكر جدا.

بس كدة فى حاجة ناقصة. يا ترى ايه اللى خلها تبقا كدا. ماهو اكيد مش من الباب للطاق كدا لازم أعرف. راح البيا وبدأ يخبط. شروق هنا يا حجة. هااأنت تانى. يا عم أنا عاوز شروق. وهتعوزة فى ايه إن شاء الله. اتكلم معاها. عيب اللى بتقول عليه دا يا افندى البت كبيرة ومينفعش تقعد مع حد غريب. خلاص اتجوزها. ضحكتنى والله تتجوز مين يا حضرت ما اديك شايف عيله يعنى لا محصلة دا ولا دا. طب خلاص خلينا اقعد معاها كصديق.

صديق، امشى من هنا يا حضرت احنا معندناش الكلام دا. ماماا. مين اللى قافل الباب كدا. افتحى عاوزة اتوضى. شروق مالك. انتى كويسة. هى مالها بتتكلم كدا كيف. يلا يا اخى افتح الباب خلينى اشوف بنتى جايه. يا ماما جايه يا حببتى. عمى. وانت مين أنت كمان. رأسى هتنفجر. دى بقيه التمثلية صح. كفايه يا اخى مش شايف البنت تعبانه لازم نكشفلها.

اخدوها على المستشفى وتين مُصر انه يروح معاهم. مع إن نظرات شروق مختلفتش لكن ناضجة بتبص فى حيرة اللى هو مين دا ومن أمتى فى حد مهتم كدا. عن خوفه لما تقفل عينها من الوجع عن اغمائها أول ما وقعت هو اللى سندها. قطعهم الدكتور. خير يا دكتور بنتى مالها. مبروك يا حجة بنتك رجعتلها الذاكرة. ألف حمد وشكر ليك يا رب. الحمد لله. أنت متأكد يا دكتور. أكيد يا حج. هى بس الإصابة اللى سببت كل دا. إصابة ايه يا دكتور.

وأنت مالك اش حشرك. شكرا يا دكتور اتفضل أنت. انا هروح الحسابات. يا طنط ممكن تقوليلى اى اللى حصل معاها. أنا عارف كل حاجة ومش هتخلى. مقدرش مقدرش يا بنى. اوعدك هحميكى وهحمى شروق بس قولى. تضمنلى. أقسم بالله اللى مفيش بعده ضمان.

بص يابنى من ساعة ما مات ابو شروق واهله مش سايبنا عاوزين الورث كمننا ستات ومفيش راجل معانى كله عاوز ينهش فينا. فى يوم جيه عمها طلب منها تتجوز ابنه لكن شروق موافقتش لأنه مش مناسب ليها وزى ما قولتلك عاوزين الورث كله يبقا بتاعهم. مكفهمش اللى خادوه لما رفضت على صوته عليها وبدأ يضربها ويلطش فيها لغايه ما اتخبطت وسقطت على الأرض ملهاش حس ومن ساعتها وهى زى ما شوفتها كدا لغايه انهاردة وربنا بدل الأحوال. مبلغتيش عنه ليه.

هددنى يابنى انه هيقتلها لو فتحت بُقى. قولت اهى عايشة، تعيش كدا احسن ما تموت. ربنا يسامحه. راح تيم للدكتور. دكتور هو احتمالية تذكر اللى حصل فى الفترة اللى فاتت كام. هو اكيد الذكريات بترجع بس مع الوقت فى ناس بتاخد كتير ولى ناس بتبقا فى نفس اليوم. طب واللى حصل قبل الاصابة. برضو بتسترجع ويبدأ المخ يجمع الأحداث ويربطها ببعض عشان يكون ذاكرة كاملة بدون مفقودة. نقدر نروح امتى.

بكرة او بعده بالكتير عشان نتابع الحالة لو اتعرضت للانهيار. تمام شكرا جداا. تانى يوم بدأت شروق تفتكر عمها واللى عمله وتيم والبحر الأوضة الضلمة اللى كانت بتتحبس فيها لأيام. روحوا البيت وهناك كان مستنيهم عمها اللى مجهز المأذون بس مش هو بس اللى مجهز. تفضل يا سيادة الظابط دا المتهم. أنا معملتش حاجة. كله معترف عليك مفيش داعى الإنكار. ^ودينى هوريكو. ابره، ما عدا أنت يا حضرت المأذون عندنا جوازة. تتجوزينى.

_موافقه بس عندى شرط. امُرى. اوعدنى متزعلنيش عشان خاطر شروق. عشان خاطر شروق. "ايا شمسُ ذاك يوم مُكرّم، قد حان شروقها على قلب مُحرّمُ"