تحميل رواية تزوجت معاق وأصبحت جيشه الوحيد بقلم شهد الشيخ pdf

لما عاصم وفريده رجعوا للصالون لقيوا احمد واقع على الارض.

فريده اتخضت وجريت عليه وقالت: الحقه يا استاذ عاصم.

عاصم: لا عادي، هو كده على طول.

فريده: طيب ما تشوف له دكتور.

عاصم بعصبية: آخر*س، والله اسمع منك الكلمة دي تاني أو اسمع صوتك هنا، والا هقعدك على كرسي زيه.

فريده خافت وسكتت.

عاصم: أنا هنده على حد من الحراس يجيوا يشيلوه.

وفعلاً جه واحد من الحراس وشال احمد وطلعه الأوضة وحطه على السرير.

فريده فضلت واقفة قدامه ساكتة، وبعدين قطعت الصمت ده.

فريده: استاذ احمد، أنا اسمي فريده، وأنا هنا لو عاوزت أي حاجة.

احمد كان قاعد على السرير ثابت، على عكس تحت شوية، واتكلم.

احمد: تعالي يا فريده.

فريده بصدمة: إيه ده؟ انت بتتكلم؟

احمد ضحك ضحكة رجولية وقال: طبعًا بتكلم، حد قالك إني اخرس؟

فريده قربت منه وقعدت وقالت: لا، بس من ساعة ما شوفتك وحضرتك ساكت.

احمد: في واحدة تقول لجوزها حضرتك؟

فريده سكتت وفضلت تبص في كل اتجاه في الأوضة لحد ما عينه وقعت على صورة واحد طويل وجسمه رياضي وواقف بيضحك. فضلت تبص على الصورة وتبص على احمد.

احمد: مالك بتبصيلي كده ليه؟ بتشبهي. أيوه، أنا اللي في الصورة قبل سنة واحدة بس.

فريده: لا، مش بشبه، ما أنا عارفه إنك اللي في الصورة، بس مستغربة إيه اللي حصل خلاك كده.

احمد: ده كله بسبب الحيوان عاصم ومراته الحية.

فريده باستغراب: مالهما؟

احمد: هما سبب اللي أنا فيه دلوقتي.

فريده: إزاي؟ ده أخوك، مفيش أخ بيأذي أخوه.

احمد: لا فيه. وبمناسبة إنه أخويا، هو أخويا من أمي بس. وبسبب طمعه قتل أبويا عشان الفلوس، عشان لما أبويا يموت أمي تورث، وهو يعرف ياخد كل اللي عايزه منها. بس المفاجأة إن أبويا كان كاتب كل حاجة باسمي، ما عدا 15% اللي كانوا لأمي.

فريده: طيب وأمك فين؟

احمد: ماتت بعد أبويا بفترة بسبب ساكتة قلبية بسببه برضو. وما كفاهوش، لا ده جاب بلط*جية يضربوني لحد ما وصلت للي أنا فيه دلوقتي، وبيديني دوا هلوسة عشان أفقد عقلي، ودوا أعصاب عشان يدمرني، ورافض يسفرني عشان أعمل عملية عشان أرجع أمشي تاني.

فريده عيونها اتملت بدموع وقالتله: متخافش، من النهارده أنا معاك ومستحيل اخليه يقربلك تاني. بس هو فيه كده، فيه أخ بيعمل كده في أخوه عشان الفلوس؟ ربنا ينتقم منه.

احمد: للأسف فيه. وسكت شوية وكمل قال: كنت عايز أطلب منك طلب.

فريده: إيه هو؟

احمد: بصي، فيه دكتور في ألمانيا هيعملي العملية دي، عشان كده كنت عايزك تساعديني عشان أسافر أعملها.

فريده: إزاي؟

احمد: بصي، عاصم مسافر بكرة إيطاليا عشان شغل وهياخر هناك، فعايزك تساعديني بأنك تيجي معايا توافقي على العملية بما إنك مراتي وتفضلي معايا يعني لحد ما أرجع.

فريده: موافقة طبعًا، بس بعد ما تعمل العملية دي وتقوم بالسلامة، تتطلقني.

احمد: موافق.

فريده ابتسمت وفضلت ساكتة.

احمد: تعرفي، كنت بدعي ربنا كتير إنه يبعتلي حد ينجدني، وأول ما شوفتك حسيت إنك الشخص ده، حسيت إنك إنتِ الشخص اللي هيساعدني إني أرجع لحياتي تاني.

فريده: وأنا إن شاء الله هفضل جنبك لحد ما تقوم بالسلامة.

احمد: تحبي تاخدي كام؟

فريده انصدمت من الجملة وفضلت ساكتة.

كمل احمد كلامه وقال: ولا أقولك، أنا هديكي شيك على بياض، تكتبى فيه الرقم اللي تحبيه.

فريده أخيراً نطقت: انت بتقول إيه؟ انت مفكر إن هساعدك عشان الفلوس؟

احمد: اومال عشان إيه؟ ما هو أبوكي جوزك ليا عشان الفلوس.

فريده: بس أنا مش زيه، وعمري ما هعمل حاجة عشان الفلوس. أنا هساعدك عشان ترجع حقك وعشان انت جوزي، حتى لو كان على الورق، فانت جوزي.

وسابته ودخلت الحمام تغير.

احمد: ربنا يعديها على خير. ونام.

فريده خرجت لقيته نام، راحت نامت جنبه هي كمان.

تاني يوم كانت فريده في المطبخ بتحضر فطار ليها ولاحمد، وعاصم دخل عليها المطبخ.

عاصم: القمر بيعمل إيه؟

فريده اتخضت ووقعت اللي في إيدها.

عاصم: إيه ده؟ خضيت؟ تؤتؤ، أخص عليا.

فريده: حضرتك عاوز حاجة؟

عاصم: عايزك يا قمر.

فريده: استاذ عاصم، الزم حدودك وخلي بالك من كلامك.

عاصم مسك إيدها وشدها ليه: ليه بس كده؟ ده أنا هبسطك.

فريده: ابعد عني يا حيو*ان. زقته وطلعت جري على الأوضة وهي بتعيط.

احمد: مالك يا فريده؟

فريده: أصل شفت صرصار تحت في المطبخ وأنا بخاف منه.

احمد ضحك وقال: خايفه من صرصار؟ اومال إزاي هتتعاملي مع عاصم الحيوان ومراته الحية؟

أما تحت،

عاصم: أنا هسافر يا دريه عشان عندي شغل في ألمانيا.

دريه: خلاص ماشي، وأنا هسافر باريس أغير جو.

عاصم: وهتسيبى احمد ومراته؟

دريه: وإيه يعني؟ هقعد أعملهم إيه دول؟ هو أنا هحبس نفسي عشانهم؟ وبعدين انت خايف من إيه؟ ما أخوك معاق وأنتِ متقدرش تعمل حاجة.

عاصم: خلاص، براحتك يا روحي.

وسابها ومشي.

فوق في أوضة احمد وفريده.

احمد: ها يا سفيان، مشي؟

سفيان: أيوا ياحمد، يلا انزلوا.

احمد: طيب، سلام.

احمد لفريده: يلا بينا.

فريده: هنزل إزاي والحراس اللي تحت دول؟

احمد: مليكيش دعوه، سفيان مجهز كل حاجة، متخافيش.

فريده: طيب، يلا.

رواية تزوجت معاق وكنت جيشه الوحيد الفصل الثاني

البارت التانى ( روايه تزوجت معاق واصبحت جيشه الوحيد) ❤️✨

لما عاصم وفريده رجعوا للصالون لقيوا احمد واقع ع الارض

فريده اتخضت وجريت عليه وقالت: الحقه يا استاذ عاصم

عاصم: لا عادي هو كده ع طول

فريده: طيب ما تشوفله دكتور

عاصم بعصبيه:اخر*سى وعالله اسمع منك الكلمه دى تانى او اسمع صوتك هنا والا هقعدك ع كرسى زيه

فريده خافت وسكتت

عاصم: انا هنده على حد من الحراس يجيوا يشيلوه

««««««««««««

وفعلاً جه واحد من الحراس وشال احمد وطلعه الاوضه وحطه ع السرير

فريده فضلت واقفه قدامه ساكته وبعدين قطعت الصمت ده

فريده: استاذ احمد انا اسمى فريده وانا هنا لو عوزت اى حاجه

احمد كان قاعد ع السرير ثابت ع عكس تحت شويه واتكلم

احمد: تعالى يا فريده

فريده بصدمه: ايه ده انت بتتكلم

احمد ضحك ضحكه رجوليه وقال: طبعا بتكلم حد قالك انى اخرس

فريده قربت منه وقعدت وقالت: لا بس من ساعه ما شوفتك وحضرتك ساكت

احمد: فى واحده تقول لجوزها حضرتك

فريده سكتت وفضلت تبص ف كل اتجاه فى الاوضه لحد م عينه وقعت ع صوره واحد طويل وجسمه رياضى وواقف بيضحك فضلت تبص ع الصورة وتبص على احمد

احمد: مالك بتبصيلي كده ليه بتشبهى ايوا يست انا اللى فى الصورة قبل سنه واحده بس

فريده: لا مش بشبه مانا عارفه انك اللى فى الصورة بس مستغربه ايه اللى حصل خلاك كده

احمد: ده كله بسبب الحيوان عاصم ومراته الحيه

فريده باستغراب: مالهم

احمد: هما سبب اللى انا فيه دلوقتي

فريده: ازاى ده اخوك مفيش اخ بيأذى اخوه

احمد: لا فيه وبمناسبه انه اخويا هو اخويا من امى بس وبسبب طمعه قت*ل ابويا عشان الفلوس عشان لما ابويا يموت امى هتورث وهو يعرف ياخد كل اللى عايزه منها بس المفاجأة ان ابويا كان كاتب كل حاجه باسمى ما عدا15٪ كان كانوا لامى

فريده: طيب وامك فين؟

احمد:ماتت بعد ابويا بفترة بسبب ساكته قلبيه بسببه برضو ومكفهوش لا ده اجر بلط*جيه يضربوني لحد ما وصلت للى انا فيه دلوقتي وبيدينى دوا هلوسه عشان افقد عقلى ودوا اعصاب عشان يدمرنى ورافض يسافرنى عشان اعمل عمليه عشان ارجع امشى تانى

فريده عيونها اتملت بدموع وقالتله:متخفش من النهارده انا معاك ومستحيل اخليه يقربلك تانى بس هو فيه كده فيه اخ بيعمل كده ف اخوه عشان الفلوس ربنا ينتقم منه

احمد:للاسف فيه وسكت شويه وكمل قال: كنت عايزة اطلب منك طلب

فريده:ايه هو

احمد: بصى فيه دكتور ف المانيا هيعملى العمليه دى عشان كده كنت عايزك تساعدينى عشان اسافر اعملها

فريده:ازاى؟

احمد:بصى عاصم مسافر بكره ايطاليا عشان شغل وهياخر هناك فعايزك تساعدينى بانك تيجى معايا توافقى ع العمليه بما انك مراتى وتفضلى معايا يعني لحد ما ارجع

فريده:موافقه طبعا بس بعد ما تعمل العمليه دى وتقوم بالسلامه تتطلقنى

احمد:موافق

فريده ابتسمت وفضلت ساكته

احمد:تعرفى كنت بدعى ربنا كتير انه يبعتلى حد ينجدنى واول ما شوفتك حسيت انك الشخص ده حسيت انك انتى الشخص اللى هيساعدنى انى ارجع لحياتى تانى

فريده:وانا ان شاء الله هفضل جنبك لحد ما تقوم بالسلامه

احمد:تحبى تاخدي كام

فريده انصدمت من الجمله وفضلت ساكته

كمل احمد كلامه وقال:ولا اقولك انا هديكى شيك ع بياض تكتبى فيه الرقم اللى تحبيه

فريده أخيراً نطقت:انت بتقول ايه انت مفكر انى هساعدك عشان الفلوس

احمد:اومال عشان ايه مهو ابوكي جوزك ليا عشان الفلوس

فريده:بس انا مش زيه وعمرى ما اعمل حاجه عشان الفلوس انا هساعدك عشان ترجع حقك وعشان انت جوزي حتى لو كان على الورق فانت جوزى

وسابته ودخلت الحمام تغير

احمد: ربنا يعديها على خير ونام

فريده خرجت لقيته نام راحت نامت جنبه هى كمان

(معلش نسيت اوصف احمد الصويفى

هو من اكبر رجال اعمال فى الشرق الاوسط طويل عريض جسمه رياضى شعره بنى ناعم وعينه بنى وعنده دقن خفيفه لونها بنى عنده 30سنه)

««««»»««««««««

تانى يوم كانت فريده فى المطبخ بتحضر فطار ليها ولاحمد وعاصم دخل عليها المطبخ

عاصم:القمر بيعمل ايه

فريده اتخضت ووقعت اللى فى ايدها

عاصم:ايه ده خضيت تؤتؤ اخص عليا

فريده:حضرتك عايز حاجه

عاصم:عايزك يقمر

فريده:استاذ عاصم الزم حدودك وخلى بالك من كلامك

عاصم مسك ايدها وشدها ليه :ليه بس كده دانا هبسطك

فريده:ابعد عنى يا حيو*ان زقته وطلعت جرى على الاوضه وهى بتعيط

احمد: مالك يا فريده

فريده:اصل شوفت صرصار تحت فى المطبخ وانا بخاف منهم

احمد ضحك وقال:خايفه من صرصار اومال ازاى هتتعاملى مع عاصم الحيوان ومراته االحيه

««««««««««««««

اما تحت

عاصم:انا هسافر يا دريه عشان عندي شغل فى المانيا

دريه:خلاص ماشي وانا هسافر باريس اغير جوه

عاصم:وهتسيبى احمد ومراته

دريه:وايه يعني هقعد اعملهم ايه دول هو انا هحبس نفسي عشانهم وبعدين انت خايف من ايه ما اخوك معاق وانتى متقدرش تعمل حاجه

عاصم:خلاص براحتك يروحي

وسابها ومشى

«««««««««««««

فوق فى اوضه احمد وفريده

احمد:ها يا سفيان مشيوا

سفيان:ايوا ياحمد يلا انزلوا

احمد:طيب سلام

احمد لفريده:يلا بينا

فريده:هنزل ازاى والحراس اللى تحت دول

احمد:ملكيش دعوه سفيان مجهز كل حاجه متخافيش

فريده:طيب يلا

وووووووووو

Stop.

البارت خلص اشوفكوا فى بارت جديد يا حلوين سلام☺️💙

#❤️✨

رواية تزوجت معاق وأصبحت جيشه الوحيد الفصل الثالث

لو لقيت تفاعل حلو على البارت ده كمان وياريت يكون اعلى من اللى قبله هنزل البارت الرابع على الساعه واحده بليل ان شاء الله💙

البارت التالت (روايه تزوجت معاق واصبحت جيشه الوحيد) ❤️✨

ونزلوا لتحت وقابلوا سفيان واخدهم للمطار وودعهم ورجع هو على باريس

فى ايطاليا

كانت الشركه اللى مسافر عاصم عشان يتمم معاها الصفقه مش راضيه عشان هو ليه حصه قليله اوى فى اسهم الشركه وكان احمد هو اللى متفق معاهم مش عاصم وكانوا عايزين احمد هو اللى يجى وعاصم كان بيموت من الغيظ رغم ان اخوه معاق بس لسه تحت رحمته

عاصم رن على دريه

دريه من باريس شافت الفون باسم عاصم قامت وسندت ع ض*هر راجل نا*يم جنبها

دريه:الو عايز ايه يا عاصم

عاصم:الشركه مش راضيه تتمم الصفقه الا فى وجود احمد

دريه:طيب وانا مالى بتكلمنى ليه

عاصم:عايزك تنزلى مصر وتخلى البت اللى مع احمد تقنعه يعملى توكيل عشان اعرف اخلص الصفقه دى

دريه:طيب ماتنزل انت انا مش هسيب متعتى عشان صفقتك دى

عاصم:مينفعش انزل والا هيلغوا الشغل كله

دريه:طيب وانا هستفاد ايه من كل ده

عاصم:عايزة ايه يا دريه اخلصى

دريه:عايزة10٪ من اسهم شركه الصويفى

عاصم:انتى بتحلمى

دريه:خلاص براحتك يبقى مش هنزل واتصرف انت بقى

وقفلت الفون فى وشه

سفيان:فى ايه يا حبيبتي

دريه:عايزنى انزل مصر اخلى احمد يمضى على توكيل ليه عشان الشركه رافضه ان عاصم ياللى يتمم الصفقه ...تخيل مش راضى يكتبلى اي حاجه مش عارفه اخد حاجه منه

سفيان:اهدى بس يا حبيبتي اتصلى على عاصم وقوليله انك هتسمعى الكلام وهتنزلى مصر

دريه:ايه انت بتقول ايه عايزنى اسيبك وانزل مصر

عاصم:مانتى لما تخلى احمد يعمل توكيل لعاصم وعاصم يحصله حادثه يموت ولا يتشل فيها زى اخوه ساعتها انتى اللى هيبقى ليكي كل حاجه

دريه عجبتها الفكرة وقالتله:خلاص هكلمه واقوله انى نازله بكره

سفيان:لا مش بكره قوليله هتنزلى بس بعد يومين ماحنا عايزين نستمتع بالسفريه دى

دريه بضحك مايصه:اوكى يا بيبى

«««««««««««««««««««««

وبعد عدة ساعات وصلوا المانيا

«««««««««««««««

فى المانيا كان احمد قاعد على السرير لما جاله فون من باريس

احمد:ها يا سفيان ايه الاخبار

سفيان:الخطه ماشيه زى ماحنا عايزين بالظبط والشركه معطله عاصم هناك زى ما اتفقنا

احمد:طيب كويس خليك متابعه كل حاجه لحد ما اعمل العمليه وارجع مصر بس اهم حاجه محدش يرجع قبل مانا ما ارجع سفيان:متخفش كله تحت السيطرة

احمد بضحك:طيب سلام

فى الوقت ده دخل الدكتور

الحوار مترجم

الدكتور: ها مستر احمد جاهز للعمليه

احمد:ايوا جاهز بس حضرتك ضامن العمليه دى

الدكتور:انا بقالى عشر سنين فى المانيا وبعمل العمليه دى وبتنجح بس برضو الاول والاخر ده بفضل ربنا

احمد:وانا واثق فى ربنا وفى حضرتك من بعده

الدكتور:طيب انا هبعت دكتور التخدير عشان يخدرك

احمد:طيب ممكن تبعتلى فريده الاول

الدكتور:حاضر

خرج الدكتور من الاوضه وبعت فريده زى ما طلب احمد

فريده:ها ياحمد كنت عايزنى فى ايه

احمد:كنت عايز اشوفك قبل ما ادخل العمليات ومسك ايدها

فريده حست برعشه فى جسمها بس تجاهلتها وفضلت سايبه ايدها فى ايده وعينها فيها دموع

احمد: مالك

فريده:خايفه عليك

احمد فرح لما قالت انها خايفه عليه

احمد:متخفيش دى بيسطه وان شاء الله هخرج منها بالسلامه

*فريده حبت تغير الموضوع*

فريدة بضحك: اه ولما تقوم بالسلامه ان شاء الله هتكتبلى الشيك اللى على بياض

احمد:اقوم بس وانا هديكى اللى انتى عايزاه

فريدة: كل اللى عايزاه تقوم بالسلامه

وفى اللحظه دى دخل الدكتور ومعاه دكتور التخدير

الدكتور: يلا يا مستر احمد

قربت فريده من احمد فى حركه جريئه وباست جبهته وقالت: ان شاء الله هترجع زى الاول وأحسن

وخدوا الدكاتره احمد وباسوا فريده فى الاوضه

عدت ساعه والتانيه والتالته وعده ساعات على احمد وهو جوه لسه مخرجش وفريده فى اوضه تانيه غير بتاعت احمد قاعده بتصلى وتدعى م بتمل ولا بتكل ودعاء مسحوب بالعياط لحد ما الفون بتاع الاوضه رن

فريده: الو

الدكتور: تعالى يا مدام فريده مستر احمد خرج

فريده بفرحه: حاضر جايه

وراحت فريده لاوضه احمد لقيت احمد نايم والدكتور معاه لحد مهى تيجي

فريده: يا دكتور هو كويس

الدكتور: ايوا

فريده: طيب العمليه نجحت

الدكتور: مش هنعرف غير لما يفوق بعد اذنك

فريده: اتفضل

وقعدت فريده على الكرسى اللى فى الاوضه وفضلت تعيط وتدعى انه يقوملها بالسلامه والعمليه تنجح وفضلت على الحال ده لحد نهار تانى يوم وهى بتعيط وتدعى لحد ما جه همس من وراها

احمد:فريده

فريده بصت ناحيه الصوت لقيت احمد واقف وراها

فريده:ايه ده احمد انت واقف قدامى بجد ولا انا دماغى فوت من كتر مانا مشغوله بيك احمد ضحك وقال:لا واقف قدامك بجد

فريده:طيب ياحمد انا هغمض واعد لحد تلاته لو انا بيتهيألي انك قومت ارجع للسرير تانى عشان متجنش ولو انت قمت بصحيح خليك واقف

وفعلاً غمضت عينها واعدت لحد تلاته وفتحت عينها بس لقيت احمد شايلها من على الارض

فريده: انت طويل ولا انا اللى قصيره اوى

ضحك احمد على كلامها

وفى اللحظه دى دخل الدكتور

الدكتور:الف مبروك يا مستر احمد

احمد نزل فريده وفريده اتكسفت

احمد:الله يبارك فيك يا دكتور

الدكتور:طيب ممكن ترجع على السرير عشان اكشف عليك اطمن

ورجع احمد للسرير وبعد ما خلص الدكتور كشف

الدكتور: كده خلاص حمدلله ع سلامتك ده كله بفضل ربنا وبفضل دعوات مدام فريده

فى الوقت ده فريده اتكسفت وبصت فى الارض

الدكتور: انا هكتبلك على شويه تمارين وادويه عشان رجلك ترجع لليونه بتاعتها تاني بس اهم حاجه تهتم بالمواعيد

احمد: حاضر يا دكتور

الدكتور:بعد انكوا

فريده:اتفضل

خرج الدكتور

احمد: كنتى بتدعيلي من قلبك

فريده:كل كلمه كانت طالعه من قلبى

احمد:كنتى خايفه عليا

فريده:طبعا مش انت جوزى

فون احمد ترن ترن

احمد:الو يا سفيان

سفيان:ها ياحمد عامل ايه

احمد:الحمدلله العمليه نجحت يا سفيان

سغيان بفرحه:الف مبروك يا حبيبي

احمد:الله يبارك فيك انا راجع مصر النهارده

سفيان:ترجع بالسلامة

وووووووووووو

Stop.

البارت خلص نشوفكوا فى بارت جديد ان شاء الله ☺️💙

#❤️✨

رواية تزوجت معاق وأصبحت جيشه الوحيد الفصل الرابع

اهو البارت الرابع وكده فاضل بارت واحد هنزله بكره ان شاء الله بس عايزة تفاعل حلو على ده عشان انزل الاخير🌚👀

البارت الرابع واللى قبل الاخير (تزوجت معاق واصبحت جيشه الوحيد) ❤️✨

رجع احمد وفريده مصر

وبعدها دريه وصلت

دريه كانت قاعده فى اوضه الصالون ودخلت عليها فريده قعدت وحطت رجل على رجل

دريه: انتى عبي*طه يابت انتى ازاى تقعدى قدامى كده ازاى اصلا تقعدى انتى تقومى تقفى وتبصى فى الارض انتى نسيتى نفسك

فريده: ليه هو زمن الاسياد والعبيد رجع تانى ولا ايه وبعدين انتي اللى نسيتى نفسك ونسيتى انا مين انا مرات احمد الصويفى اللى انتى قاعده فى املاكه

دريه بغضب: انتى جر*بوعه وخدامه هنا

فريده ببرود مستفز: لما انا خدامه انتى تبقى ايه وبصتلها بنظرة استحقار .. وسابتها وطلعت الاوضه

دريه كانت واقفه بتشيط ندهت على الخدامه هنيه

هنيه:نعم يا ست هانم

دريه:روحي اندهى علي عبد الحميد

دريه:بس يا ست هانم فريده هانم قالتلى اطلعلها الغداء

دريه ضربت هنيه بالكف:مفيش هانم هنا غيرى ومفيش كلام يتسمع هنا غير كلامى روحي يلا اندهى للزفت اللى اسمه عبد الحميد

هنيه بعياط:حاضر يا هانم

««««««««»»»»

فى اوضه فريده

كانت فريده طالعه وفرحانه انها قدرت تقف قدام حد وتكلمه كده وكانت سرحانه لحد ما احمد جه من وراها ومسكها من وسطـ ها وحضنـ ها من ضهـ رها

فريده بتوتر وخوف:احمد انت بتعمل ايه

احمد:ايه انتى مراتى

فريده:على الورق وهنطلق

احمد قلبه انقبض بس فضل ماسك فيها:ولحد ما نطلق انتى حلالى ومن حقى اعمل اللى انا عايزه

فريده:طيب سابنى عشان هدخل الحمام

احمد سابها وفريده دخلت الحمام تاخد شاور

«««««««««««««

عبدالحميد:نعم يا ست هانم

دريه:بنتك اطاولت عليا ولازم تتربى عشان انت معرفتش تربيها دلوقتي تطلع تحيبها تعتذر وتبوس رجلى

عبدالحميد:حاضر يا هانم

«««««««««»»»»

عبد الحميد دخل الاوضه بهم*جيه لقى احمد قاعد ع السرير مدهوش اهتمام ولا كأنه موجود وفضل يزعق

فريده كانت فى الحمام وسمعت صوته الخوف دب فى قلبها وكانت خايغه تخرج بس فضلت تشجع نغسها عشان احمد ميفقدش اعصابه ويقوم يضربه وساعتها ينكشف كل حاجه

فريده: ايه انت بتزعق كده ليه

عبدالحميد:انتى نسيتى نفسك بتقغى قدام الهانم

فريده:انا مبقتش اخاف وزى ما هى هانم انا هانم

عبدالحميد:انتى مفكره نفسك عشان اتجوزتى المعاق ده (وشاور ع احمد)يبقى خلاص بقيتى هانم شكلك وحشك كف ابوكي عبد الحميد عشان تفوقى من اللى انتى فيه

فريده لاحظت تغير ملامح احمد فخافت ليقوم فحاولت تهدى الموضوع

فريده:عايز ايه دلوقتي يعني

عبدالحميد:تنزلى تعتذر لدريه هانم

فريده:حاضر هتفضل انت وانا هنزل وراك

عبدالحميد شدها من شعرها وقال:لا ياروح امك انتى هتنزلى معايا دلوقتي

احمد كان هيقوم بس فريده شاورت بعينها وقالتله لا

وعبد الحميد عمال يش*تم فى فريده ويشدها اكتر احمد مستحملش قام وضرب عبدالحميد بالبوكس وقعه ع الارض و...

ووووووووووووو

Stop.

خلصنا لحد هنا اشوفكوا فى بارت جديد سلام☺️💙

#❤️✨

☁️💙

رواية تزوجت معاق وأصبحت جيشه الوحيد الفصل الاخير

احمد قام وضرب عبد الحميد بوكس وقعه ع الارض وقوم فريده ووقفها ورا ضهره

عبد الحميد قام وهو مصدوم من اللى شايفه

عبد الحميد: ازاى انت بتتمشى

احمد: اه بمشى ولو حد عرف الموضوع ده هيبقى اخر يوم فى حياتك وملكش دعوه بفريده تانى فاهم

عبد الحميد بخوف: فاهم بس والله عاصم بيه ودريه هانم هما اللى بيخلونى اعمل كده غصب عنى

احمد: قصدك اشتروك.. واعمل حسابك فريده مش هتنزل

فريده: لا ياحمد انا لازم انزل وابين انى ضعيغه قدامهم دلوقتي بس عشان ميشكوش فى حاجه

احمد: عندك حق

نزل عبد الحميد وفريده معاه للدريه فريده كانت واقفه قدامها وعينها فى الارض وبتعتذر ودريه قاعده وحاطه رجل على رجل

دريه: لا تعالى هنا تحت رجلى واعتذرى

فريده قعدت جنب رجلها واعتذرت منها وهى في عينها كسرة حقيقه من اللى بيحصل دريه زقتها برجلها ع الارض

دريه:ايوا كده ناس مش بتيجي غير بالعين الحمرا

فريده قامت وطلعت تجرى على الاوضه

««««««»»»»»»«««

عند احمد فى الاوضه

احمد:الو يا سفيان

سفيان:ايه ياحمد

احمد:عبدالحميد عرف انى بمشى وعايزك تخفيه عشان ده كلب فلوس وعاصم ودريه لو ادوله قرشين هيعترف بكل حاجه

سفيان:اعتبره حصل

احمد:طيب سلام

وقام دخل الحمام فى الوقت ده فريده دخلت الاوضه وفضلت تعيط فى صمت لحد ما حست ان الباب بيتفتح مسحت دموعها عشان احمد مياخدش باله خرج وقعد على السرير

احمد:تعالى يا فريده عايز اقولك على حاجه

فريده:طيب ثوانى هجيب الجهاز عشان اعملك الجلسه

جابت الجهاز وحطته على رجل احمد وقعدت جنبه

احمد:فريده انا كن….

قاطعته فريده:عارفه انك عايز تكلمنى فى موضوع الطلاق انا موافقه وتحت امرك فى اى وقت لو عايز دلوقتي انا موافقه برضو

احمد سكت اتصدم من الكلام هو مكنش عايز يقول كده هو كان عايز يقولها قد ايه هو بيحبها وعايزاها تفضل معاها ومش عايز يطلقها بس هى سبقت فى الكلام

احمد:اه انا كنت عايز اقولك كده بس مش دلوقتي ان شاء الله بعد ما ارجع حقى من عاصم واللعبه دى تخلص

فريده:وانا معاك

««««««««««~«~~~«

عدى شهرين

وفريده بتاخد احمد لاحدى صالات الرياضه عشان يجرى عشان ليونه رجله ترجع تانى

«««««««««««(««

فى ايطاليا

عاصم:مستر وليم مينفعش كده انا بقالى شهرين هنا ومش عارف ولا ارجع مصر ولا بعمل حاجه هنا حاسس كانى محبوس

وليم:مستر عاصم مستر احمد لما كان بيجى كان بيفضل هنا بالسنه وبعدين لو مش عاجبك ممكن تنزل مصر من دلوقتي بس ساعتها هنلغى الشغل اللى بينا وشركه الصويفى هتدفع الشرط الجزائى اللى فى العقد مستر چورچ كلها عشر ايام ويرجع بس انت وراحتك بقى

عاصم:لا انا كان قصدي انى مليش لازمه وقاعد وبس بس لو ع عشر ايام هستنى

««««««««««««««««

بعد عشر ايام م عدو كان احمد وفريده راجعين من صاله الرياضه

دريه: كنتوا فين

فريده: كنت بتمشى باحمد شويه

دريه: مستاذنتيش ليه

فريده: ليه هو انا كمان هستاذن عشان اخرج انا وجوزى شويه

دريه بغضب: ايوا واتكلمى عدل

فريده: انا اتكلم براحتى وانتى ملكيش دعوه بينا

دريه قامت مسكت الكرسى اللى قاعد عليه احمد وزقته واحمد وقع على الارض

فريده بصويت: الحقونا حد يلحقنا

سفيان دخل يشوف فى ايه لقى احمد واقع على الارض جرى عليه وسنده هو وفريده ورجعه على الكرسى تاني

سفيان: مدام فريده خدى استاذ أحمد واطلعى على فوق

فريده خدت احمد وهى بتعيط وراحت للاسانسير

سفيان: انتى اللى عملتى كده

دريه باستغراب: ايوا انا.. بس انت زعلان اوى كده ليه مش هو واخوه اللى عايز تدمرهم

سفيان بتوتر: ها وبعدين قال ايوا هما بس ده معاق يعنى لا حول له ولا قوه وانا ميرضنيش انى اذيه كفايه اللى هو فيه ملكيش دعوه بيه تاني يا دريه خلينا نخلص وناخد اللى احنا عايزينه

دريه: حاضر يا بيبى

(يتك البلا ملزقه😒)

«««««««««««««

فى اوضه احمد فريده قاعده تعيط

احمد: خلاص والله انا كويس مفيش حاجه

فريده: كنت خايفه عليك

احمد ابتسم: خلاص طيب انا والله كويس

««»»«««««««««««

بعد ساعات جه عاصم من السفر وكان فى استقباله دريه وفريده واحمد

دريه: حمدلله على سلامتك

عاصم: الله يسلمك

دريه: وحشتني اوى

عاصم وهو باصص لفريده: وانتى كمان وحشتيني اوى اوى

فريده اتضايقت من نظراته بصت الناحيه التانيه

احمد: حمدلله على السلامة

عاصم: الله يسلمك ياخويا… اومال ايه ده ياحمد احلويت وبقيت شبه البسكوته بس يا خسارة مش لاقى اللى يقدرك

فريده اتضايقت وخدت احمد ودخلوا الصالون

««««««««««««««««

تاني يوم فريده نزلت تحضر الفطار ليها ولاحمد عشان ملقيتش حد من الخدم دخلت المطبخ وسمعت صوت جاى من وراها

عاصم: بتعملى ايه يا حلوة

فريده اتخضت وبصت وراها لقيته لابس برنس الحمام وبس

فريده: انت جاى ليه

عاصم: جايلك.. عايزك

فريده: ابعد عني

عاصم وهو بيقرب: ابعد اى انتى عارفه انا عملت ايه عشان اللحظه دى.. دانا اديت دريه علبه منوم كامله عشان تنام ويخلالى الجو

وانقـ ض على فريده مسكها وكان بيحاول يعتـ دى عليها وهى بتزقه بكل قوتها وتصوت

فريده: ياحمد ياحمد الحقنى

عاصم: احمد مين اللى يحلقك المعاق ده مش بيقدر يحمى نفسه هيحميكى انتى وفرى على نفسك

«»«««««««««««««

اما فوق عند احمد

احمد: بجد شكرا يا وليم على اللى انت عملته

وليم: متشكرنيش داحنا اخوات.. زمان دلوقتي الشرطه جايه تزف عاصم وتحط الاساور فى ايده

احمد بضحك: انا بقول انك متربى فى شبرا

وليم: انت نسيت انى مصرى وبعدين اللحظه دى بيتمناها سفيان لعاصم ع العموم سلام عشان الشرطه زمانها فى الطريق

احمد: سلام

قام احمد لبس بدله سودا وقميص ابيض وفاتح اول زرارين من القميص وقف قدام المرايه وقال

احمد: اخيرا احمد الصويفى رجع تاني وهيرجع يتربع على عرشه

««««««««

خد نفس طويل وخرج من الاوضه وهو نازل على السلم سمع صوت فريده بتصوت جرى لمصدر الصوت لقى عاصم بيحاول يعتـ دى عليها

شده وضربه بوكس وقع على الارض

عاصم بخوف: والله يا احمد دى هى اللى كانت بتحاول معايا

احمد مسكه ضربه تانى وقال: اخرس يا حيو*ان انت مفكرها مراتك اللى بتستغل انك مسافر وتسافر تتنقل من حض*ن راجل للتانى انا كنت مفكر ان وساختـ ك وساخـ ه طمع فلوس وبس بس توصل بيك انك تتعـ دى على مرات اخوك

فى الوقت ده دخل سفيان والبوليس معاه

الظابط: استاذ عاصم اتفضل معانا مطلوب القبض عليك

عاصم: ليه انا معملتش حاجه

الظابط: مطلوب القبض عليك بتهمت قت*ل رأف الصويفى والشروع فى قت*ل احمد الصويفى

احمد: لا ولسه فى تهمه تانى بعد خمس ثوانى

فون البيت ترن ترن

احمد لعاصم: رد

عاصم: الو

شخصيا: الحق يا عاصم بيه البوليس لقى البضاعه اللى كانت جايه فى الشحنه الحق نفسك بسرعه

عاصم: شحنه ايه وبضاعه ايه

الظابط شظ الفون من عاصم

الشخص: بضاعه الهيروين

الظابط للعساكر: اقبضوا عليه

عاصم والعساكر وخداه: والله دى مش بتاعتى

احمد: اومال فين دريه عشان تاخد جزأها هى كمان

فريده: عاصم حطلها منوم تلاقيها نايمه دلوقتي

احمد: طيب ابعتي حد يصحيها

فريده: مفيش حد عاصم اداهم اجازة النهارده انا هطلع اصحيها

احمد: استنى هنيجى معاكى

طلع احمد وسفيان وفريده يصحوا دريه

احمد: دى مش بتتنفس دى ماتت

فريده: باين قلبها مستحملش الكميه عشان ده كان حاططلها علبه كامله

احمد: الحيو*ان وعارف ان مراته عندها القلب

سفيان: خد مراتك وانزل ياحمد وانا هتصل بالاسعاف والشرطه

««««««««««««««

وبعد عدت ايام اتحكم على عاصم وعشان كل ظلم ليه نهايه اتحكم عليه بالاعدام

واحمد رجع لحياته وشغله وكل ما فريده تكلمه فى حكايه الطلاق يتهرب منها

«««««««««««««

وفى يوم وهما قاعدين على العشاء

فريده: احمد كنت عايزاك فى موضوع

احمد: ايه هو

قطع كلامهم دخول سفيان ومعاه واحده

سفيان:ايه رأيك فى المفاجأة دى

احمد قام وراح ناحيه ريفا:ريفا وحشتيني عامله ايه

ريفا وهى بتحضن وتبوس احمد: انت وحشتنى اكتر انت ايه اخبارك

كل ده تحت انظار فريده اللى وشها احمر من كتر الغيظ والغيره احمد كان واخد باله عشان كده حب يغيظها

ريفا: مين دى ياحمد

احمد: دى مراتى

ريفا: ايه ده انت اتجوزت دى

فريده راحت وقفت جنبه : ايوا يحبيبتي اتجوز دى وبعدين مالها دى مش عجباكي

ريفا: لا حلوة

احمد كان فرحان وهو شايف الغيرة فى عين فريده

احمد: انتى هترجعى ولا هتقعدى فى مصر

ريفا: لا هرجع بس مش دلوقتي لسه هقعد هنا كام يوم… يلا بقى سلام

ومشيت هى وسفيان واحمد وفريده رجعوا تانى على السفره

احمد: حلوة ريفا

فريده: ولا حلوة ولا حاجه ده كله نفخ وشد مغيش احلى من المصرى انا اهو جمال ربانى

احمد فضل يضحك على غيره فريده

فريده قامت وسابته وطلعت طلع وراها

«««««««««««

فى الاوضه

احمد: انتى غيرانه من ريفا

فريده: وانا اغير منها ليه

احمد: مش عارف اسألى نفسك

فريده: وانا مش غيرانه منها ولا حاجه.. وسكتت شويه وقالت.. احمد هو انا ليه كل ما اكلمك فى موضوع الطلاق تتهرب منى انا عايزة احط حدود للعلاقه دى مش عايزة ابقى تقيله

احمد: وتهربى ده مخلكيش تاخد بالك من حاجه

فريده: حاجه زى ايه

احمد: فريده انا بحبك ومش عايزك تسبينى عايزك معايا على طول

فريده بصدمه: بتحبنى؟!!

احمد: ايوا انا بحبك من ساعه ما كنتى بضفاير ساعه لما كنتى بتيجي مع ابوكى وتسقى الورد وكنتى دايما بتسقى وردة بيضه كده لوحدها ولما سافرت امريكا كنت بخلى سفيان ينقلى اخبارك ويبعتلى صورك كل ما تكبرى ولما عرفت انهم اختاروكى انتى عشان اتجوزك كنت فرحان اوى لكن زعلت لما قولتى انت معاق حسيت ساعتها انى عاجز فعلاً فرى انا بحبك تقبلى تكملى حياتك معايا

فريده وعيونها مليانه دموع حضنت احمد وقالت: وانا بموت فيك يا قلب فرى وهفضل معاك العمر كله ❤️