رواية شمس احمد بقلم تقي وائل | كاملة
قيّم الرواية:
لا توجد تقييمات بعد
من أحداث الرواية
انتى لسا مجهزتيش انتى بتستعبطى ؟! انا : مش هتجوزه . انا مش هتجوز اصلا .. بنت عمى بصوت ضحكه عاليه : انتى تحمدى ربنا اصلا انه هيتجوزك .. مش كفايه انك .. مش بنت . انا بصريخ : اخرصى يا هناء .. هناء : اجهزى يا حلوه يالا علشان تغورى من هنا .. بصيت للفستان الابيض الى قدامى وفضلت اعيط .. وبعدين قومت بصيت فى المرايه ولبست الفستان وحطيت ميكب كمان وخرجت وانا راسمه الأبتسامه على وشى .. وقفت قدامهم وابتسمت .. كلهم بصولى بأستغراب .. عمى ومرات عمى وبنت عمى .. عمى : يالا يا ابنى خد مراتك على بيتكم .. انا : يالا بينا ومسكت ايده وطلعنا بره .. فتحلى باب العربيه ركبت وفضلت اضحك كتير .. هو : بتضحكى على اى يشمس ؟ ! انا : بضحك علشان انت مُجبر انك تتجوزنى وانى مش مجبره زيك كدا .. احمد : وصيه جدى وانتى عارفه كدا .....
