رواية يالطيف يالطيف بقلم سمية عبدالله | كاملة

✨♥️ انتى كنت فين ياسوما وراجعه هدومك كلها تراب الساعه ٣ الفجر مكنتش ف حته واوعى من قدامى بقا لا مش هوعا غير لما تقوليلى كل يوم بتروحى ف الوقت دا فين وبتتسحبى زى الحراميه من غير ما احس ليه ورجعالى عنيكى منفخه وهدومك كلها تراب اكنك بتتمرمغى فيها مريم بالله عليكى انا ما نقصاكى ريحى دماغك وسبينى علشان انا تكه وهقع ف الارض . مريم بصوت عالى : كل يوم والتانى جيالى اخر الليل والفجر بياذن وانا وانتى بنات ف بيت غريب الجيران تقول علينا ايه انتى هتجننينى طيب لولا شكلك المبهدل وعينك دى كنت قولت بتسهرى ف مكان مش بطال بس افهم بقا بتروحى فين متجننيش مريم بزعيق : ماتسبنيش وتدخلى هنا خدى بقولك سوما: دخلت ورميت نفسى ع السرير وانا سمعاها بتزعق زى كل يوم ان دا ماينفعش وان رجوعى ف الوقت دا غلط .اعرفكم بنفسى انا سوما أرملة شعر العسل ..ههه اه زى نا بقولكم كدا...