رواية يوميات محمود وتقي الفصل الثاني 2 - بقلم كريمة حمادة

:يا مس تقى انا بحبك

تقى ببسمة:وانا كمان يا آدم يا حبيبى كلكم بحبكم

ادم ببراءة:لا انا بحبك وعايز اتجوزك

تقى:وانا كمان يا...ايه تإيه يا خويا

ادم رمشلها بعينه وقال ببراءة متمشيش مع طفل:اتجوزك يا مس تقى فيها حاجة دى

تقى بصدمة:ولا انت واعى بتقول ايه بس يا حبيبى عيب الكلام دا

ادم:طب اتجوزى عمو محمود عشان تبقى معانا فى البيت

تقى:إذا كان كدا ماشى عمك خالك مش مهم

آدم:خلاث بكرة هجيب عمو معايا واخليه يطلب ايدك

تقى بدهشة:مش معقول سنك كد كدا بس عقلك اكبر منى والله انت ادهشتنى الصراحة
________________&
:قولى ياض عملت ايه النهاردة فى المدرسة

_طلبت ايد المس تقى

:جدع..ايه عملت ايه

_وقولتلها انى بحبها وعايز اتجوزها

:يخرب عقلك دانا معملتهاش وانا فى سنى دا يولا...وهى قالتلك ايه بقى

آدم بحزن:رفضتنى يا عمو يرضيك اترفض يا محمود يعنى

محمود بضحك:لا يا حبيب محمود انت متترفضش

آدم:بس أنا صلحت الموضوع يا حودا

محمود:عملت ايه يا قلب حودا

آدم:قولتلها خلاص هجوزك لعمو محمود

محمود:يا حلاوتك يا احمد انت ومروة فى ابنكم بيرمى أحزانه على عمه. اقولك على حاجة انت ادهشتنى يولا

آدم:مس تقى قالتلى كدا برضو

محمود:هى مس تقى دى حلوة ياض

آدم بحماس:دى جميلة وعينها زرقة يا عمو هتعجبك اوى

محمود بتفكير:امممممم شكلها كدا بدل ما تجوزنى امى هيجوزنى ابن اخويا

آدم:عمو انا قولتلها انى هجيبك معايا بكرة اوعى توطى راسى ومتجيش

محمود بسخرية:والله حاسس ابويا بيكلمنى...طب يا اخويا هنروح لما نشوف مس تقى ورقة مس تقى وجمال مس تقى
______________&
تانى يوم فى الفصل...

تقى ماسكة عص.اية وبتدور بيها فى الفصل وموقفة اتنين على السبورة ورافعين ايدهم لفوق

تقى بزعيق:انا قولت الواجب يتعمل ولا ميتعملشى. ها ليه لازم تزعلونى وازعلكم يعنى

:يا مس اخر مرة والله

تقى:ولو ولو. خليكم واقفين كدا الحصة كلها عشان تتربوا

_هى دى يلا مس تقى

:اه

محمود بصدمة:دى رقيقة دى؟

:اه

_تاك اوا دى هتاكل العيال

آدم بهيام:بس جامدة

_الواد بيحب على نفسه يلا ندخل يا آخرة صبرى

آدم جرى على جوة وكان هيقعد مكانه بس وقفته تقى

تقى:ادم استنى عندك ارجع عند الباب واقف ممكن اعرف اتاخرت ليه

_معلش أصله كان معايا

:مين حضرتك

_بشمهندس محمود عم ادم

آدم:عمو محمود يا مس تقى اللى قولتلك عليه انى هجوزهولك

تقى اتكسفت جامد ومعرفتش ترد

محمود:انا اسف دا عيل هتاخدى بكلام عيل

تقى بنرفزة:طب ربوا عيالكم بقى

_طب وليه الغلط طيب ما كنا كويسين

:انت هتهزر خد ابن اخوك ويلا هكتبه غياب النهاردة

_استهدى بالله يا أبلة بس

تقى بعصبية مكتومة:متقوليش أبلة أسمى مس..مس تقى

محمود بسخرية:الله يرحم الآبلة بقيت مس

_اتفضل برة لو سمحت متعطلنيش

:طب دخلى الواد طيب ملهوش ذنب انا اللى آخرته

_لا ومش هيحضرلى حصص تانى كمان

آدم:الله وانا مالى يا لمبى

تقى باستهزاء:بقى فى عيل فى ٥ ابتدائى يقول وانا مالى يا لمبى

آدم ببراءة:أيوة يا مس انا عمو محمود علمهالى عشان هو اللى مربينى

_وفين بابا وماما يا حبيبى لما عمك يربيك

:ما قالك انا اللى مربيه مشيها بقى ودخلى الواد الحصة

تقى بإصرار:قولت لا يعنى لا لما يتربى كويس ابقى هاته يحضر

محمود بمسكنة مزيفة:عشان خاطرى

_هو انا اعرفك عشان يبقى ليك عندى خاطر

:طب وحياة عيالك طيب

تقى بنفاذ صبر:استاذ محمود ارجع لورا كدا معلش انت وادم...أيوة أيوة ورا تانى كمان بس عندك،وقفلت الباب فى وشهم جامد

آدم ومحمود بصوا لبعض

:عجبك كدا يا خويا اهى قفلت الباب فى وشنا اهى

آدم:تعرف يا عمو انا غلطان انى جبتك انت معايا المرة الجاية هجيب خالى عمرو واجوزهاله هو

محمود رفعه من تيشريته ومشى بيه:امشى يلا بلا خالك والله ما حد متجوزها غيرى
_________________&

بعد سنة..

كانت تقى بتجرى ورا محمود وادم عشان صحولها بنتهم بعد ما نيمتها بالعافية

_والله منا سيباكم النهاردة. حرام عليكم نومتها بالعافية

:اهدى يا حبيبتى اهدى

آدم:أيوة اهدى يا مس يا حبيبتى

:ولا متقولهاش حبيبتى انا بس اللى اقولها كدا

آدم:تنكر انو لولايا انا مكنتش هتتجوزها يا عمو

:لا

آدم:يبقى تسكت

تقى:شوف العيل بيسكتك

محمود بجدية مصطنعة:آدم عيب كدا انا عمك يلا

آدم:حبيبى يا عمو هات حضن

محمود حضنه:حبيب عمه انت

تقى:ياااااختااااااى...
______________&

وتظن انك نجوت فتهزمك يوميات محمود وتقى..