رواية 30 يوم جواز الفصل الرابع 4 - بقلم احمد سعد

رواية 30 يوم جواز الفصل الرابع

مرام : بتتفرج على ايه . ؟

احمد : لن اعيش ف جلباب ابى

مرام : بحبه انا المسلسل ده

احمد : اه كلنا بنحبه خصوصا الولاد

مرام : ليه ؟

احمد : يعنى .. بيحكى عن قصه كفاح من الصفر او من تحت الصفر كمان لغاية ما تكون عندك امبراطوريه كبيره بتعبك وشقاك

مرام : فعلا معاك حق ( بتصوت بصوت عالى ) ايه ده إلحقققققققق

احمد : فيه ايه ؟

مرام : انا لمحت فار

احمد : فار ايه الله يخربيت كده ... مابحبهمش

مرام : ( بتضحك غصب عنها ) ايه ده انت بتخاف منهم

احمد : دنا بترعب . دى حيوانات مقرفه .. انتى شوفتيه فين

مرام : صغير اد كده بيجرى ناحيه المطبخ .. انا بقشعر من التفكير فيهم بس .

احمد : لا هتلاقيه خرج من الحته اللى جه منها . قومى انتى نامى يلا الساعه داخله على 2

مرام : انام فين . ؟ والله منا نايمه لوحدى

احمد : اومال هتنامى ع الكنبه يعنى هنا .. ادخلى يابنتى ماتخافيش مش هيدخل الاوضه بتاعتك

مرام : لا ياعم يفتح الله ... مش داخله ومش نايمه لوحدى

احمد : ايوه والعمل .. انا عاوز انام انا كمان ورايا شغل بدرى

مرام : معرفش اتصرف

احمد : ماهو كده ماقداميش غير انك تنامى ع الكنبه اللى قصادى دى النهارده يإما احنا الاتنين ننام جوا سوا

مرام : اخرس ... تنام جنبي بتاع ايه يا بابا

احمد : فيه واحده بنت ناس تقول لجوزها اخرس

مرام : انا مقصدهاش بجد انا بتكلم بهزار ماتقفليش ع الواحده بس انت عارف اللى فيها

احمد : طيب خلاص قومى نامى وسيبينى انام بقي

مرام : يوووووه . قموص اوى .. خليك ياخويا انا داخله انام . مابخافش اصلا .. وبعدين هو كان حته فار صغير

احمد : ( بيشد البطانيه عليه ) طيب ياختى تصبحى على خير

مرام : وانت من اهله ..

( بعد خمس دقايق بتيجى تتسحب من الاوضه )

مرام : بقولك .. انت ياأخ

احمد : امممممم عاوزه ايه سيبينى انام

مرام : خايفه ..

احمد : خايفه من ايه . ده حتى حتة فار صغير

مرام : بتتريق حضرتك ؟ بقولك خايفه انام لوحدى انا

احمد : هاتيلك بطانيه وتعالى نامى ع الكنبه اللى قصادى دى

مرام : لا الجو سقعه هنا انت بتنام هنا ازاى اصلا

احمد : معرفش بقي . انتى جايه تقطمينى ماتسيبينى انام

مرام : اوووووووووف طب قوم نام جوه .. بس هنحط فوطه بينى وبينك

احمد : انتى هتنيمينى على مزاجك .. انا متدفى كده خلاص ادخلى انتى نامى

مرام : ماتبقاش انسان انتهازى

احمد : انا انتهازى يا ستى فيه حاجه ؟

مرام : انت فاكر انك هتههدنى يعنى .. خليك نايم انا داخله . والمرادى مش هخاف

( بعد خمس دقايق بتتسحب وبترجعله )

مرام : يا استاذ انتهازى ... ياستغلالي بيه

احمد : نعععمين

مرام : قوم نام جوه ومش هنحط فوطه قوم

احمد : اوووووف بقي ... ربنا يقلقك زى ما قلقتى نومتى

مرام : معلش تعالى على نفسك جاك خابط ف مخك

احمد : قولتى حاجه ؟

مرام : بدعيلك ربنا يسد نفسك قصدى ربنا ياخدك .. يوووه قصدى ربنا يوفقك

احمد : طيب اتفضلى

مرام : اتفضل ..

.....

احمد : الله !! نامى بقي فيه ايه تانى

مرام : انا سامعه صوت زقزقه جاى من عند الدولاب ..

احمد : ( بيبتسم وهو نايم ) اه . ده شكله الفار ف الاوضه فعلا وبينخور ف الدولاب

مرام : انت بتخوفنى ؟ ماتخلنيش اقومك

( فيه صوت خروشه بصوت عالى بييجى من ورا الدولاب .. مرام لا ارادى بتمسك فيه وبتستخبى ف حضنه )

مرام : دى باينها ليله مش معديه

احمد : ( بيبتسم بينه وبين نفسه ومستأنس بالقعده والمسكه اللى هى ماسكاهاله ) احيه .. ده شكلهم عصابه .. فرقة فيران ف الاوضه . خليكى متبته بقي لاحسن ييجى يخطفوك

............