رواية عهد رحيم (زواج تحت النظر) الفصل الخامس 5 - بقلم ديدا الشهاوي

رحيم لم يهتم و ق*طع هدومها بو*حشية ما اهتمش بأى حاجة و لا دموعها و كانت تستمع لكل ذلك كريمة و هى مبتسمة و طلعت بيتها

‏عند رحيم

‏بعد عن ريم و هو متفاجأ و يكاد يجن جنونه و بص لريم

‏رحيم بغضب : انطقيييييييييي ازاااااااااااااى انتى مش ب*نت

‏ريم بدموع و ضعف : انت بتقول ايه

‏رحيم : بقول ايه انتى هتستعبطينى يا ز*بالة انتى

‏ريم بدموع و هى مش فاهمة حاجة

‏رحيم : و عملالى مؤدبة و بنت ناس و انتى اصلا صا*يعة.

‏ريم : انا مسمحكلش تشكك فى أخلاقي انت عارفنى كويس يا رحيم و انا رايحة لابويا و عايزة ورقتى توصلى

‏رحيم : انتى هتستهبلى يا بت

‏ريم : بقولك مش هقعد فيها يا رحيم

‏رحيم : أنا هخليكى تك*رهى نفسك يا ريم و مش هطلقك و ط*ز فيكى و فى ابوكى كمان اللى معرفش يربيكى

‏سابها تبكى و نزل هو فات يوم و هو بره و كان قافل عليها من بره و نبه محدش يطلع لها

‏و على تانى يوم بليل دخل رحيم مصطحب فى أيده رحمة بنت خالته و هى مرتدية فستان فرح

‏ريم بضعف و هى بتصبلهم و محستش غير و هى مغمى عليها