رواية عهد رحيم (زواج تحت النظر) الفصل السادس 6 - بقلم ديدا الشهاوي

بليل دخل رحيم مصطحب فى أيده رحمة بنت خالته و هى مرتدية فستان فرح

‏ريم بضعف و هى بتصبلهم و محستش غير و هى مغمى عليها

‏رحيم جرى عليها شالها

‏رحمة : تلاقيها بتستعبط سيبها و تلاقيها قامت لوحدها يا رحيم

‏رحيم مهتمش بكلام رحمة و راح دخل اوضته هو و ريم و فضل باصص ليها و انها ليه عملت فيه كده و هو حبها سنين و صعبت عليه شكلها و فوقها و جبلها عصير و قام

‏كريمة دخلت عليها الاوضة

‏كريمة : يلا يا ريم سيبى الشقة علشان ياخدوا راحتهم و تعالى باتى عندى فى اوضة رحيم تحت نضفتهالك الاوضة

‏ريم بحزن : رحيم قالك كده

‏كريمة بكدب : أيوة طبعا اومال يعنى هعمل كده من نفسى يا بنتى يلا

‏ريم حست فى الوقت ده بصوت ك*سر قلبها ممكن لأن فى اللحظة ديه أدركت أن حبيبها و جوزها دلوقتى مع حد تانى بيديلوا نفس المشاعر اللى المفروض كانت ليها لوحدها

‏نزلت ريم و رحيم فضل فى الاوضة مع رحمة حاسس أنه مخنوق و قاعد على الكنبة لحد ما نام و مكلمش رحمة كلمة واحدة

‏بينما ريم تحت فى اوضة رحيم

‏فجاة فى نص الليل

‏كان راجع اخو الصغير رحيم من الشغل ( ادهم ) و دخل اوضة رحيم زى كل يوم ينام فيها و داخل بكل تلقائية و هو بيفك زراير قمصيه ظنا منه أن مفيش حد فى الاوضة

‏و بيشغل النور وجد ريم نايمة زى الملائكة و كان أول مرة يشوفها بلبس بيتى و بشعرها و كانت نائمة نوم عميق هروبا من الواقع

‏فضل يتسرق النظرات و فجأة