رواية أسيرة الفهد الفصل السادس والعشرون 26 - بقلم ندي احمد

رواية اسيرة الفهد بارت 26 فهد واقف قلقان و اهل ندى كلهم كانوا قلقانين جدا الدكتور خرج فهد : دكتور طمنى الدكتور: هو مدام ندى دخلت فى غيبوبة الرصا*صة كانت جنب الحبل الشوكى جدا بس هى الحالة مستقرة دلوقتى و بالنسبة للجنين فاحنا قدرنا نسيطر على الموقف و حالته هو كمان كويسة فهد: هى حامل الدكتور : ايوة فى شهر الاول فهد : هى هتفضل اد ايه فى الغيبوبة ديه

الدكتور : الغيبوبة ملهاش وقت محدد على حسب استجابت الحالة و ديه حاجة مقدرش احددها ممكن ايام او شهور ساعات سنين فهد اخد الصدمة و مش عارف يعمل ايه و شاف ندى و هى خارجة من العمليات و هى نايمة و مش حاسة باللى حوليها جيه على بليل و الكل روح مفضلش غير فهد معاها فى الأوضة فهد طول الوقت كان قاعد ساكت و مش مستوعب و مش مصدق لحد دلوقتى و جواه بينكر اللى حصل و مش مصدقه قرب من ندى على السرير و مسك ايدها

فهد ببكاء : ندى قومى يلا انا محتاجلك اوى ليه يا ندى كنتى سبتينى أخد الرصا*صة مش قادر اشوفك و انتى كده و انا مش قادر اساعدك اول مرة احس انى مكتف و مش عارف اعمل حاجة و حط ايده على بطنها قومى علشان ابننا او بنتنا محتاجنلك و كمان انا محتاجلك اوى و راح شدها فى ح*ضنه و نام فات شهور و ندى لسه فى الغيبوبة و كل يوم فهد يجى و ساعات كتير بيبات معاها لانه مش عارف يقعد فى البيت و هى مش فيه ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ تقى : على

انا عايزة اقولك حاجة على : قولى تقى : انا زهقانة و عايزة اخرج .. انا حامل .. و نشترى حاجات البيت لأنها قربت تخلص على: حاضر .... انتى قولتى ايه تقى : زهقانة ؟ على : لاء انا سمعت حاجة بعدها تقى بابتسامة : انا حامل على شالها و فضل يلف بيها : بجد يا تقى انا مش مصدق تقى وهى بتتنطط : انا لحد ما التحليل طلع و انا مش مصدقة على مسكها : لاء بقولك ايه بطلى بدل ما اربطك فى السرير لحد الولادة تقى: خلاص انا مبسوطة اوى مش مصدقة

ان ربنا كرمنا يا على على : علشان انتى طيبة يا تقى و هتبقى احسن ام انا عارف تقى : وانت هتبقى احلى بابا على : بابا انا مش مصدق بجد ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ معتز و ملك انهاردة فرحهم زينب : يلا يا ملك اصحى علشان متتاخريش ملك : صباح الخير يا ماما زينب : صباح النور يلا الساعة ١ ملك: ايه سبتينى انام كل ده زينب : ما انتى اللى نايمة مش راضية تقومى ملك: ماشى انا هلبس بسرعة علشان متاخرش زينب و تقى مع ملك فى أوضة الفندق و هى بتجهز

زينب بعد ما عرف ان تقى حامل و قاعدوا كلهم يبركوا لها زينب افتكرت ندى و فضلت تعيط على اللى حصل لبنتها تقى : بتعيطى ليه دلوقتى يا ماما زينب : فهد اتصل بيا انهاردة و بيقولى ان ندى حامل فى توأم ولد و بنت و لسه مفيش جديد فى حالتها انا كان نفسى تبقى قاعدة دلوقتى معايا و انا اللى اراعيها فى حملها و تتكلم معايا و تضحك انا عايزة بنتى و قعدت تعيط و تقى و ملك برده عيطوا ملك : ان شاء الله هتبقى كويسة و تفوق زينب : يا رب يا ملك

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ فهد عند ندى فهد و مسك ايد ندى: قومى بقى انا مصعبتش عليكى كل ده طب قومى و انا مش هضايقك تانى انا اسف معرفتش احميكى و انتى معايا انا السبب فى كل حاجة كانت بضايق من ساعة ما اتجوزنا كنت فاكر لما نتجوز هتبقى معايا دايما فى امان و مبسوطة داخلتك فى مشاكل كتير ملكيش ذنب فيها بس خلاص حقك اتجاب (كلا من مراد و رفعت و عبدالله اتحكم عليهم بمؤبد بتهمة الشروع فى قت*ل و الاختطاف ) ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ الفرح خلص

و معتز اخد ملك البيت ملك : ممكن تطلع بره علشان اغير معتز : نعم ملك افتكرت انه مسمعش فكررت الجملة : تطلع بره علشان اغير الفستان معتز : لاء انا سمعتك من اول مرة بس الصراحة بستعبط ملك: طب ممكن بقى تفضل معتز : اعتبرينى مش موجود و غيرى قدامى عادى ملك : بالله عليك يا معتز بطل بقى و اطلع معتز : ماشى هسيبك برحتك بس متتاخريش معتز خرج ملك مش عارفة تفك الفستان : كان لازم اجيب فستان برباط و سوسته كمان مش عارفة هغير ازاى دلوقتى

معتز فضل مستنى بره ساعة الا ربع و ملك مخرجتش و ملك فى الأوضة بتحاول و مش عارفة معتز خبط على الباب و دخل معتز : ايه ده انتى لسه بالفستان ملك بكسوف : انا مش عارفة اقل*ع الفستان معتز : مندهتيش عليا ليه اساعدك يا ملاكى و غمزلها😉 ملك: انا هتصرف و هحاول تانى بس انت اطلع بره معتز مسك ملك من ضهرها: احنا هضيع الليل كله فى انك تحاولى ولا ايه و بعدين متتكسفيش اوى اومال هتعملى ايه فى اللى جاية

ملك بدات تخاف و بعدين بعدت شوية و بدأت اطرفها تبقى ساقعة و ضربات قلبها بتزيد ملك و الدموع بتلمع فى عنيها : خلاص و نبى يا معتز اطلع بره معتز مسح دموعها بسرعة: انا اسف انا كنت بهزر مش اكتر و الله خلاص بجد و بدا يطمنها والله انا بحبك يا ملاكى و عمرى ما هغصبك على حاجة و بعدين مش انا معتزك حبيبك ملك بدأت تطمن له : ايوة معتز : طب خلاص انا هساعدك و اخرج اسيبك تغيرى براحتك

ملك لفت و معتز بدا يفتح الرباط و بعدين بدا يفتح السوستة ببطء و بدا يظهر ض*هر ملك معتز بياخد نفسه بصعوبة و بيبلع ريقه و بعدين خرج بسرعة و هو بيحاول يهدى شوية علشان ملك متخفش ملك خرجت و كانت بكامل انوثتها و كانت فعلا كانها ملاك بيتحرك تجاه معتز معتز اول ماشافها قرب عليها و مسكها من وسط*ها معتز : انا مش مصدق انك خلاص يا ملك بقيتى مراتى و اننا مقفول علينا باب واحد ملك بكسوف : و انا كمان معتز و

هو بيرجع شعرها ورا ودنها: شعرك حلو اوى انا بحب الشعر الطويل و فجأة قبلها قبلة و كان يشعر انه طاير من الفرحه و شال ملك و دخل اوضتهم و أصبحت ملك أصبحت زوجة معتز بحق ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ عند نرمين عمها منصور جوزها راجل كبير فى السن متجوز تلاتة و مخلف عيال اكبر منها و فى سنها لان حتى ابن عمها مرضاش يتجوزها بعد اللى سمعه عنها و نرمين أصبحت بتتعامل كخادمة عند زوجاته الثلاثة و منى جت تزور نرمين منى : عاملة ايه

يا بنتى انتى كويسة نرمين : لاء انا مش كويسة يا ماما انا بكرهك منى : تكرهيني يا نرمين نرمين : ايوة انا وصلت لكل ده بسبب انى ملقيتش حد يقولى الصح من الغلط انتى مكنتيش فاضية ليا زى اى ام منى : انا يا نرمين نرمين : ايوة انتى تقدرى تقوليلى ندى اللى فهد بداها عليا ديه تفرق عنى ايه انا اقولك ان فهد شاف ندى حاجة غالية عايز يوصلها لكن انا كان شايفنى رخيص*ة و هو قالهالى كتير

منى : وانا اللى خليتك تروحى تقابلى فادى و انتى متجوزة انتى بتحسبينى ليه انتى اللى كنتى بتمشى بدماغك و محدش كان عارف يوقفك و دايما مكنتيش بتسمعى كلامى نرمين: يا ريتني كنت عشت مع عمى من زمان ممكن كان مش ده حالى دلوقتى انا مش مسمحاكى على اللى حصلى منى مشيت ⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘ فات تلات شهور و لسه ندى كما هى و جيه وقت الولادة و الدكتور هيولدها قيصرى و فهد و زينب و اخواتها و اجوازهم راحوا المستشفى

ندى ولدت و لكن لم تفق بعد و جسمها لم يعطى اى استجابة الممرضة خرجت و هى شايلة ولد و بنت فهد اول ما شافهم شالهم بلهفة و كان نفسه ندى تشلهم و تبقى صاحية و راح اخدهم لاوضة ندى و حطهم فى حضنها و هما سكتوا لما حطهم فى حضن مامتهم فهد : شوفى ازاى سكتوا لما قربوا منك هما محتاجنلك اوى قومى علشانهم يا ندى

فات شهور و لسه على هذا الحال و فهد مش عارف يتصرف بيهم و ساعات كان بيخدهم عند زينب لان ميرفت مش بتعرف تتعامل مع الاطفال و فهد مش عايز يسبهم مع مربية لان مش هيبقى ضامن حد يسيب ولاده معاه ( نوح و نور ) اول حرف من اسم ندى و ساعات فهد كان بياخدهم عند ندى و ينام وراه و يسند ضهرها و يخليهم يرضعوا منها علشان يفضلوا حاسين بوجودها و بحضنها

لكن الموضوع بقى صعب على فهد انهم طول الوقت محتاجين راعية دايمة ليل و نهار و مش هينفع يسيب ولاده عند جدتهم طول الوقت ولا عند اخواتها طول الوقت برده ميرفت : فهد ايه رايك تتجوز علشان خاطر نفسك و ولادك كده مش هينفع فهد : ........ استوب