رواية أسيرة الفهد الفصل التاسع عشر 19 - بقلم ندي احمد

رواية اسيرة الفهد بارت 19 بقلمى ندى احمد

نرمين كانت نزلة بس خافت و رجعت تانى و راحت قفلة تلفونها و طلعت تخبط على فهد فى المكتب و دخلت و قاعدت تتما*يص على فهد و تدلع و قعدت على المكتب و قربت منه و هى بتتكلم

نرمين : انت ليه مش عايز تدينى فرصة يا فهد ده انا بحبك فهد كان هيطردها ندى دخلت و هى بتسمع الكلمة ديه و نرمين كانت مقربة اوى منه

نرمين : انتى ازاى تدخلى كده المفروض تخبطى ايه ده

ندى بصت لفهد بصة كلها قهر و حزن و خرجت

فهد زق نرمين و جرى على ندى

فهد : ندى اقسم بالله مفيش حاجة هى اللى دخلت و انا كنت هطردها

ندى : مطردهاش ليه خلتها ليه تقرب منك اوى كده و قاعدة على المكتب و بتدلع عليك كمان

ندى بكسرة : فهد طلقنى انا مش قادرة استحمل اكتر من كده مش قادرة خلاص

فهد : ندى انتى بتقولى ايه انتى هتفضلى مراتى لحد اخر يوم فى عمرى انسى الكلمة ديه من حياتك كلها و راح مقرب منها و با*سها بلهفة وحب و نرمين كانت وقفة متغظة و ندى لمحت نرمين كانت عايزة تبعد عن فهد من الاحراج فهد شدها اكتر قدام نرمين و هى نزلت من غيظها و مش عارفة تعمل ايه علشان تبعدهم

فهد فوق بعد عن ندى لما حس انها بحاجة للهواء

ندى و هى بتاخد نفسها : نرمين كانت واقفة يا فهد ليه مابعدتش

فهد : وابعد ليه انتى حبيبتى و مراتى خليها تتفلك و لا ان شاء الله تو*لع بجاز و بعدين انا عندى ليكى خبر حلو

ندى : ايه

فهد: انا خلاص لاقيت العقد

ندى : بجد يا فهد انا مش مصدقة و راحت حض*نته من الفرحة

فهد مبسوط اوى و ندى بعدت شوية عنه

فهد راح مرجعها لح*ضنه : سبينى شوية فى حض*نك انا معرفتش انام امبارح و انتى وحشتينى اوى

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

نرمين فتحت تلفونها لاقت فادى متصل كتير جدا و كان بيتصل نرمين فتحت عليه

فادى : انتى لو مجتيش دلوقتى انا هاجى لجوزك البيت و افضحك

نرمين : خلاص جاية و قفلت

ندى و فهد كانوا سمعنها و نرمين خرجت

ندى : هو فى ايه يا فهد

فهد : مش عارف بس انا هروح وراها استنى هنا

ندى : لاء و نبى يا فهد انا بخاف اقعد لوحدى خدنى معاك

فهد و ندى راحوا وراها لاقوا نرمين طلعة أوضة فوق سطوح عمارة فى حتة شعبية

فهد : ياريتنى ما سمعت كلامك و جبتك معايا يا ندى انا مش عارف اسيبك فى العربية ولا عارف اطلع بيكى

ندى : لاء انا هطلع معاك متسبنيش فى العربية لوحدى

فهد طلع هو و ندى وراها و بعدين فهد ك*سر باب الأوضة و دخل لاقى نرمين فى وضع م*خل للأدب مع فادى

ندى اول ما شافت كده وقفت وراه فهد و غمضت عنيها من هول الموقف فهد مسك فادى علشان يضر*به

فادى فجأة شد ندى و مسك س*كينة على رقبتها

فهد : انت لو قربتلها انا هد*فنك هنا

فادى : تسبنى و تخرج من هنا من غير كلام كتير هسبلك الحلوة ديه

فهد كان بيسايسه و فجأة لو*ى دراع فادى و بدا يضر*ب فادى و فجأة فادى غفل فهد و ض*ربه

بس*كينة فى كتفه و جرى

ندى جريت على فهد و حاولت تربطله كتفه عقبال ما يروحوا اى مستشفى فهد راح مسك نرمين كت*فها و دخلها العربية و راحوا على البيت فهد حبس نرمين و وقف اتنين من رجالته على الباب عند نرمين علشان متهربش و راح للمستشفى و عملوا اللازم

ندى و فهد فى المستشفى ملحوظة هى ديه المستشفى اللى بتشتغل فيها ملك

فهد صحى لاقى ندى مسكة ايده و قاعدة تدعيله و تقرأ قرآن له

ندى اول ما شافته صحى : فهد عامل ايه دلوقتى انت كويس حاسس بحاجة وجعا*ك

فهد : متقلقيش انا كويس طول ما انتى جنبى

ندى : انا هفضل جنبك يا فهد بس انت خف و نمشى من هنا بسرعة

ميرفت و ممدوح و زينب و تقى و ملك راحوا يزورا فهد فى المستشفى

ميرفت : انت كويس يا حبيبى ايه اللى حصل

فهد : انا كويس مفيش حاجة يا ماما

ميرفت : انا سالت الدكتور قالى انك هتبات النهاردة و هتخرج بكرة انا هبات النهاردة معاك

فهد : مفيش داعى يا ماما ندى هتبات معايا

ميرفت : لاء يا فهد مش همشى

ممدوح: ما خلاص يا ميرفت قالك مراته هتبات معه انتى هتعملى ايه زيادة يعنى

ميرفت بصيت بغيظ لممدوح : ماشى خلاص

زينب: الف سلامة عليك يا ابنى ان شاء الله تقوم بالسلامة و احسن من الاول كمان

معتز دخل ملك اول ماشفته كانت عايزة تخرج

تقى مسكتها و قالتلها اتصرفى عادى ولا كأنه موجود

معتز : الف سلامة عليك يا صحبى

فهد : الله يسلمك

معتز بص لملك ملك ما استحملتش و خرجت و حاولت تتصرف عادى بس غضبا عنها عيطت و خبطت فى دكتور أسامة

أسامة باهتمام زائد شوية : مالك يا آنسة ملك انتى كويسة و طلعلها منديل

ملك : شكرا مفيش حاجة

معتز جيه عليها و شد ملك جنبه و مسك ايد أسامة جامد و هو بيسلم عليه : معتز خطيب ملك

أسامة: تشرفنا و مشى

ملك : انت ازاى تقوله حاجة زى ديه احنا فسخنا الخطوبة ديه خلاص و انت ازاى تشدنى كده اصلا

معتز : ادينى فرصة واحدة يا ملك انا عارف انى غلطان و ندمان

ملك: لاء و ابعد عنى انا مش عايزة اشوفك تانى ابعد عنى بقى و مشيت سابته

معتز لنفسه : لاء يا ملك مش هبعد انا مش عارف مالى انا مشدود ليكى و عايزك فى حياتى انا غبى غبى ضيعتها بس انا هفضل وراكى لحد ما ارجعك تانى

ملك قعدت فى اوضتها تعيط و بتسمع اغنية ماتبكيش يا عين

ماتبكيش يا عين و متدمعيش

علي اللي فارقوكي و مفتكرونيش

ملناش مكان جواكوا

سامحوني كان لازم انساكوا

علشان ملقتش راحتي وياكوا

ماتبكيش يا عين و متدمعيش

دول عاشوا حياتهم حتي مفتكرونيش

ندمان علي حالي ندمان علي دمعه نزلت عليكوا

اديتكم روحي وقلبي و مطمرش فيكوا

ملكوش مكان جوانا كان لازم ننساكوا

بامانه علشان استحاله تبقوا معانا

فيه منكم كتير بس صعب تلاقوني

صعب مش هتعوضوني

لا ده استحالة

تقى وندى دخلوا لها الأوضة و ندى عرفت من تقى الموضوع كله

تقى : فى ايه مالك يا ملك هو عملك حاجة

ملك حكتلها: انا مش عايزة اشوفه تانى انا لسه بحبه بس باللى عمله ده نهى كل حاجة

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

زينب و ميرفت و ممدوح روحوا و معتز قاعد مع فهد فى الأوضة و معتز حكله كل اللى حصل

فهد : تستاهل علشان انا نصحتك و انت مسمعتش و هى عندها حق انت ليه فضلت ماشى مع ميرا و انت خطب ملك

معتز : طب ما انت كنت ماشى مع بنات ولا هو حلال ليك