رواية أسيرة الفهد الفصل الحادي والعشرون 21 - بقلم ندي احمد

د

رواية اسيرة الفهد بارت 21 بقلمى ندى احمد

الناس اتصلت بالاسعاف و اخدوا معتز المستشفى و كانت برده اللى فيها ملك (سبحان الله على الصدف يا جماعة عدوها عادى )

و الناس حاولت تتصل بأى حد يعرف معتز

عند فهد و ندى

فهد اخد ندى بعد الملاهي و قعدها على النيل شوية

ندى : انا مبسوطة اوى يا فهدى

فهد مسك ندى من وس*طها و يحرك يده بجرأة : انا اكتر يا قلب فهدك

ندى : فهد احنا فى الشارع فى ناس حولينا

فهد : انتى مراتى و بعدين فين الناس دول احنا تقريبا الناس الوحيدة اللى هنا و بعدين انا هخدك بكرة لدكتورة تانية علشان اطمن عليكى و نشوف موضوع الاسبوعين دول انا مش قادر

ندى فى نفسها تذكرت ذلك اليوم و الدكتورة معها

فلاش باك

الدكتورة بعد ما خلصت اللازم مع ندى

ندى بحرج : هو يا دكتورة ممنوع جوزى يقرب*لى الفترة ديه صح

الدكتورة : يومين تلاتة بالكتير الجروح اللى عندك سطحية و النز*يف مش قوى للدرجة

ندى : راحة يومين تلاتة ازاى انا مش قادرة أقف على رجلى

الدكتورة : ده علشان حصلك اجهاد يومين و كل ده يتحسن مع الدواء

ندى : ممكن يا دكتورة اتفق معاكى على حاجة ارجوكى توافقى انتى شايفة حالتى و فعلا اتفقت معها على موضوع الاسبوعين دول علشان تربى فهد

باك

ندى : دكتورة تانى ليه ما انا مرتاحة مع علاج الدكتورة و بدأت اتحسن

فهد : انا هنروح علشان نطمن مش اكتر و بعدين انا شوية هطلع نار من ودانى يعنى يارب تكونى راضية عنى و قعدين فى بيت لوحدنا بس الظروف مش سامحة ده كده حرام انا حاسس انك بقيتى ادمانى يا ندى انا مش بقدر ابعد عنك خلاص

ندى بقلق و هتعترف خلاص : فهد انا..........

التليفون رن و كان رقم معتز

فهد : مش بقولك عينه فى الجوازة

فهد : ايه فين المستشفى

ندى و فهد راحوا المستشفى

معتز بقاله اكتر من أربع ساعات فى العمليات و مخرجش و فهد قلقان عليه و والد و الدة معتز لسه ميعرفوش فهد نسى يتصل بهم من الخضة

بعد ساعتين كمان و الصبح طلع الدكتور خرج

فهد : طمنى يا دكتور

الدكتور : هو الحالة كانت حرجة جدا و كمان حصله ك*سر مضعف فى رجليه الاتنين و ك*سر فى دراعه اليمين و الحمد دلوقتى مستقرة و دلوقتى احنا هننقله أوضة عادية و هيكون تحت الملاحظة

فهد : شكرا يا دكتور

فهد اتصل بوالد معتز و قاله

ملك الصبح راحت الشغل و كل مكنش لو سيرة اللى عن الراجل اللى نجا من حا*دثة المو*ت ديه

و فجأة ملك لمحت ندى فى المستشفى

ملك : ازيك يا ندى بتعملى ايه هنا

ندى : ملك معتز عمل حادثة و انا و فهد هنا من بليل

ملك : انتى بتقولى ايه وهو هنا من بليل و فهمت انه هو اللى كان فى الحادثة اللى سمعت عنها

عند معتز فى الأوضة فهد دخله

معتز كان واخد مسكنات و منوم علشان ميحسش بالألم

ندى دخلتلهم الاوضة و شافت فهد بيعيط على صاحب عمره

ندى حاولت تخفف عن فهد شوية و توسيه و لما اطمنوا عليه روحوا علشان يرتاحوا شوية

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند معتز بدا يصحى و لقى ملك قدامه و كانت بتعيط

معتز بخترفة: انا دخلت الجنة ولا ايه

ملك انبسطت لما معتز فاق و خرجت بسرعة و معتز نام تانى و صحى لاقى اهله و فهد و ندى موجودين

معتز : هو ايه اللى حصل انا فين

فهد : انت فى المستشفى انت كويس حاسس بيه

معتز : مش حاسس برجلى خالص هما فين

فهد : موجودين بس متجبسين الدكتور مديك مسكن علشان متحستش

والدة معتز : انت كويس يا ابنى طمنى

معتز : انا كويس يا ماما ...فهد قرب شوية

فهد قرب

معتز بيوشوش فهد

فهد ضحك : طب يا جماعة ممكن تطلعوا شوية لانه محرج منكم شوية

خرجوا معتز كان عايز يعمل حمام و مكسوف منهم فهد ساعده فهد كان هيخرج علشان يدخل اهل معتز

معتز : فهد عايز اسالك حاجة

فهد : قول

معتز : هى ديه المستشفى اللى فيها ملك

فهد : ايوة بس انت عرفت منين

معتز : ملكش دعوة و قولهم معتز عايز ينام و روحهم مش عايز ابهدلهم معايا

فهد : مش مطمنلك ماشى

فعلا اهل معتز ماشوا

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

فهد : ما تيجى ندخل للدكتورة هنا نطمن عليكى

ندى بتوتر : لاء بلاش يلا نروح

فهد : مالك قلقتى ليه احنا هنطمن عليكى و دخل ندى للدكتورة و كشفت عليها و قالت إنها كويسة جدا

فهد : حضرتك متأكدة انها كويسة و قالها الكلام اللى دكتورة قالته له قبل كده

الدكتورة : أسبوعين ايه لاء ديه سليمة و مفيش اى مشكلة

فهد فى العربية

فهد : انا كنت شاكك فى الدكتورة ديه من الاول

ندى : .........

فهد : مش بتتكلمى يعنى

ندى بقلق من اللى جاى : لاء عادى

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند معتز طلب مدير المستشفى

معتز اتفق معاه أن ملك تكون هى الممرضة الوحيدة اللى تهتم بالحالة بتاعته و محدش غيرها و ميكونش عندها حالة غيره و دفع للمدير كتير علشان يوافق على طلبه

المدير بلغها بكده

ملك : يعنى ايه مش فاهمة انا بشتغل فى المستشفى مش عنده

المدير : لو مش هتنفذى هتتطردى و بعدين ده من أهم المرضى اللى عندنا و بعدين هو فى حاجة يا آنسة ملك تمنعك انك تهتمى باستاذ معتز

ملك بتظهر ان مفيش حاجة : لاء عادى انا بس استغربت من الطلب

مدير : طب يلا على شغلك

ملك دخلت لمعتز و بدأت تقيس له النبض و تشوف درجة حرارته و إلى ما ذلك و خلصت و جت تخرج

معتز : انتى رايحة فين

ملك : خلصت لحضرتك و ورايا شغل

معتز : شغل ايه اظن انى انا شغلك بس يبقى انتى رايحة فين

ملك : اظن انى عملت اللازم لحضرتك و المفروض ترتاح مش اكتر

معتز : انا عايز اغير هدومى تعالى غيرهالى

ملك : لاء حضرتك فاهم غلط انا مش بغير لحد انا هنده لحد من الممرضين الرجالة يساعد حضرتك

معتز : لاء انتى مش ممرضتى الخاصة يبقى انتى اللى تساعدنى يا اما نجيب مديرك يشوف الموضوع ده

ملك بغيظ : خلاص يا فندم هساعد حضرتك

ملك بدأت تلبسه و ظهر أمامها عارى الصدر ملك اتكسفت و لفت وشها و معتز فجاة شدها من وسط*ها علشان تقرب

ملك راحت ض*ربت معتز قلم و كأنها كانت عايزة تديله القل*م ده من فترة : انت ازاى تجرأ و تمسكنى كده و جت تخرج معتز مسكها من اديها

معتز : انا اسف يا ملك مكنش قصدى كملى و انا اسف أنا بس كنت عايزك تقربى علشان انتى بعيدة و مش عارفة تعملى حاجة كده

ملك مش طايقة انها تبقى معه فى نفس الأوضة بس مضطرة و بدأت تغير لمعتز

ملك: عايز حاجة تانى حضرتك ساعة و معاد الدوا التانى مع الغدا اقدر أمشى

معتز : ملك انا عايز اتكلم معاكى و بعدين انتى بتتكلمى رسمى كده ليه

ملك : مش فاهمة حضرتك انت مريض و انا ممرضة المفروض اكلم حضرتك ازاى

معتز : لاء يا ملك انتى خطبتى و هتبقى مراتى

ملك : لاء حضرتك تقربيا غلطان احنا مفيش حاجة من ديه و اظن انك محتاج ترتاح و أعصابك تعبانة شوية و ملك جت تخرج

معتز حاول يقوم و لكنه عاجز عن ذلك و كان يقع

ملك بخضة : معتز انت بتعمل ايه انت تعبان و عايز تستريح

معتز : انا مش هستريح غير لما تقعدى و تتكلمي معايا

ملك بمسايسة له : طب انا مش جاهزة للكلام دلوقتى ممكن تدينى فترة و نشوف موضوع نكلم ده

معتز : ماشى يا ملك

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

ندى و فهد

فهد : انا مش مصدق و راح شدها له

ندى بتوتر و قلق : فهد انا عايزة اقولك حاجة

فهد : مالك يا ندى فى ايه

ندى : فهد انا اللى قولت للدكتورة تقولك كده

فهد : ايه طب ليه انتى مش عايزانى اقرب*لك

ندى بدموع : فهد انا كنت خايفة منك يوميها و ...

فهد بمقاطعة : و قولتى تربينى شوية صح

ندى : لاء يا فهد بس انت كنت ساعتها بتتعامل معايا بعصبية و كنت قاسي اوى و انا خوفت

فهد : انتى لسه خايفة منى

ندى :.......

فهد : ردى انتى خايفة منى دلوقتى و مش عايزة اقر*بلك قوليلى انك رفضانى

ندى : لاء يا فهد بس انا كنت عايزة وقت و انا لو مكنتش عملت كده كنت هتعمل كده و انا مش مستعدة نفسيا

فهد : انتى ليه مقولتليش انا كنت هتفهم موقفك للدرجادى خوفت منى طب انا وعدتك انى مش هغصبك على حاجة

ندى : فهد انا عارفة انا اطمنتلك بعدها بس

فهد : بس ايه كنتى بتحبى تشوفينى و انا بتعذ*ب ببعدك عنى

ندى : فهد انا اسفة

فهد جلس و كان حزين : متعتذريش على حاجة يا ندى انتى مغلطيش انا اللى ممكن اكون تقيل عليكى و انتى مش حابة معايا كده انا كان نفسى تكونى بتبدلينى نفس المشاعر بس خلاص انا مش هقرب*لك لو انتى مش عايزة

ندى : يا فهد انت فهمت غلط انا مش رفضاك و لا بحب اشوف بتتع*ذب زى و كملت بدون قصد و بحب كده معاك جدا انا بس كنت خايفة و انت طمنتنى بس كده و كملت بهزار قوم بقى من قدامى بدل ما اتهور و انت قمر كده

فهد بابتسامة : بجد

ندى : بجد ايه ؟

فهد : انك هتتهورى و عايزانى

ندى وشها احمر جدا : ه 😳😳😳

فهد قرب اكتر من ندى : مش انتى قولتى انك مش رفضانى انا قدامك اهو

فهد : لو مقر*بتليش دلوقتى هفهم انك رفضانى كزوج ليكى

ندى : ايه لاء

فهد : طب اثبتى

ندى قربت من شافي*فه و قبلته بجهل

فهد انبسطت و بمشاكسة : مش كده

ندى : اومال

فهد شالها و بيطلع الأوضة: انا هقولك

ندى بدلع : فهد لاء

فهد : ده انا بقالى اسبوع بغلى و محدش حاسس

و نسيبهم مع بعض شوية

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

بعد ساعة عند معتز

ملك دخلت و معها الغدا و ادته الدوا و ماشية

معتز : رايحة فين

ملك : هسيب حضرتك تاكل

معتز : ايه حضرتك اللى بتقوليها من الصبح ديه نادينى بأسمى و بعدين انا هاكل ازاى انا مش بعرف اكل بايدى الشمال

ملك قعدت و بدأت تأكله

معتز مبسوط اوى : انا لو حد كان قالى انى لما اعمل الحادثة هتاكلينى بيدك و تهتمى بيا انا كنت عملتها من زمان

ملك بدون قصد : بعد الشر عليك أن شاء الله تخف و تبقى كويس

معتز : انتى كنتى فى الأوضة الصبح

ملك : ايه انت كنت صاحى لاء لاء مدخلتش

معتز : بطلى انا كنت عارف انه مش بهلوس و انك كنتى خايفة عليا

ملك : لاء انا مكنتش هنا الصبح و مش بخاف عليك و بعدين انت بنسبالى حالة مش اكتر و انا بشفق عليها

معتز فجاة وقف اكل : انا مش عايز اطفح و شكرا لعطفك

ملك : انا مش قصدى انا التعبير خانى و انت لازم تاكل علشان الدوا انت ماكلتش حاجة

معتز : عايزانى اكل اتكلمى معايا فى موضوعنا

ملك : احنا مفيش ما بينا مواضيع اصلا يا معتز

معتز : خلاص خدى الاكل مش هاكل

ملك : لاء لازم تاكل علشان صحتك

معتز : ملكيش دعوة ان شاء الله اموت طالما مش راضية تدينى فرصة اكلمك معاكى

ملك : عايز تتكلم فى ايه يا معتز بس و انت بتتكلم تاكل موافق

معتز بفرحة : موافق و بدا ياكل

معتز : ممكن تخلينى افهمك انا عارف انى غلطان و حيو*ان و اى حاجة عايزة تقوليها بس انا عايز تدينى فرصة اخيرة اثبت فيها انى كويسة و ان اللى حصل ده مكنتش غير غلطة و مش هتتكرر و انا مش عايز حد غيرك انا عملت الحادثة ديه علشان كنت قاعد افكر فيكى و ندمان انى عملت كده انا رفضت ميرا و كمان بطلت اسهر بره و بقيت ماشى عدل

ملك : طب ده كويس لنفسك انا مالى و بعدين انا اديتك فرصة عملت بيها ايه

معتز : بالله عليكى ادينى فرصة و كمان انا مستعد لأى حاجة تطلبيها انا اكتشفت انى مكنتش مقدر نعمة وجودك فى حياتى يا ملك و ربنا جبلك حقك فيا أدام عينك اهو

ملك : اولا انا اكيد مش شمتانة فيك يا معتز بالعكس انا عايزاك تخف و تبقى كويس

معتز : انا عارف قولتى ايه هتدينى فرصة

ملك : ..........

استوب

يا ترى ملك هتقول ايه