تحميل رواية أسيرة الفهد بقلم ندي احمد pdf

رواية اسيرة الفهد بارت 22

فهد نزل ندى برقة على السرير و بيقرب منها

ندى : فهد انا عايزاك تصلحنى

فهد : ما انا هصلحك دلوقتى

ندى: لاء مش كده

فهد: طب ازاى

ندى ثنت رجلها على السرير : ب..و..س..ه..ا ( بو*سها )

فهد اتجمد مكانة و وشه بدا يحمر

ندى بغرور : بو*س رجلى

فهد : انتى عارفة انى بحبك

ندى ببرود : طب اثبت

فهد حس ان ندى عايزة تكسر كبريائه كراجل

ندى : خلاص انا كنت عارفة و جت تقوم

فهد راح قرب من وشها

ندى بتزمر : بقولك رجلى مش وشى

فهد : ما انا عارف بس انا بطمنك علشان شايفك بترتعشى و انتى مش شايفة ايدك و جسمك بيرتعشوا اد ايه

ندى و هى بتحاول متركزش فى عنيه و تضعف : لا بيتهيالك

فهد نزل على ركبته و بكل رقة و حب و حنان مسك رجلها الصغيرة و طبع ق*بلة على رجله جعلت ندى تسير فى جسدها قشعريرة و انفاسها بدأت تعلو و بعدين ندى اتر*مت فى حض*نه و بدأت تعيط

فهد شدها لحض*نه اكتر و كأنها صغيرته : انا بعشقك يا ندى و انتى مكنتيش تستاهلى منى اى حاجة وحشة و انا اسف لو خليتك تخافى منى فى يوم

ندى وهى متعلقة فى حض*نه : انا مبكتش اخاف منك يا فهد انت بقيت آمانى

فهد انبسطت من اللى قالته: بجد يا ندى

ندى بصت فى عينه و طبعت قب*لة على خده: بجد يا فهودى

فهد قربها له و قبل ما يلتهم شفا*يفها فى قب*لة يبعث فيها شوقه و حبه لها : والله فهودك مابكاش قادر يصبر اكتر من كده و حاسس انى هطير من الفرحة

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند معتز و ملك

ملك : انا موافقة يا معتز بس بشروط

معتز من كتر الفرحة وقع تربيزة الاكل: بجد

ملك بخضة : عملت ايه يا معتز

معتز : مش مهم انا موافق على كل شروطك

ملك : اولا انا هديك فرصة عشر شهور ندرس بعض

معتز : ليه عشر شهور مش شايفة انهم كتير شوية يا ملك

ملك : تمام نخليهم سنة لو مش عجبك

معتز : سنة ايه طب مينفعش تنزليهم شوية

ملك : انت بتفاصل و بعدين ده اول شرط لسه

معتز : كملى

ملك : طبعا تبعد عن كل القرف اللى كنت بتعمله ده اكيد

معتز : طبعا انا فعلا حما*ر يا ملك علشان انا كنت سايب كنز و بروح للزبا*لة

ملك باشمأزاز : فعلا.... اكمل

معتز : اتفضلى

ملك : انا مش هسيب شغلى

معتز : بس احنا كنا متفقين انك هتسيبى الشغل لانى بغير عليكى و شغلك فى احتكاك برجالة كتير

ملك : ده كان زمان لكن دلوقتى اتفاق جديد و لو مش هتقدر على شروطى خلاص

معتز : هو ايه اللى خلاص بس احنا ممكن يعنى نوصل لحل وسط لشروطك انا راجل برده يا ملك و بغير عليكى و انتى مش مراعية ده

ملك : انا كنت مراعية ده زمان و انت عملت ايه

معتز: خلاص يا ملك مش هنتكلم فى اللى فات و انا موافق طالما ديه شروطك علشان ترجعيلى

ملك فى سرها : ده لازقة

معتز سمعها: علشان بحبك يا ملاكى

ملك : انا هستاذن دلوقتى علشان اروح الشغل خلص

معتز : هتوحشينى يا ملاكى لبكرة مع السلامة خلى بالك من نفسك و طمنينى اول ما توصلى

ملك : حاضر مع السلامة

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

تقى و على و زينب كانوا بينقوا فستان الفرح

تقى بدأت تنقى و تجرب كتير

تقى : شكله حلو ده انا مش عايزة الفستان منفوش

على : لاء ده هكون مجسم عليكى و ضيق لاء

تقى : طب ايه رايك فى ده

على : هقف جنب فين هو يا اما ضيق يا اما منفوش اوى ده المفروض أقف بعيد عنك متر لما تلبسيه

تقى : بص الفساتين ديه حلوة ازاى متوافق يا على و نبى

على : أوافق على ايه ان المعازيم اقولهم اتفرجوا على مراتى

تقى : خلاص هدور تانى تقى جربت فستان كان تحفة

زينب : بسم الله ماشاء يا حبيتى هتطلعى قمر يوم فرحك يا توتا

على بعيد عن البروفة : ممكن اشوفه عليكى

تقى : لاء يا على فال وحش بلاش

على : هموت و اشوفك بيه

زينب : خلاص فرحكم كمان اسبوع و هتشوفها براحتك ان شاء الله يتمملكم على خير يا ولاد هو انتوا حددته الفرح خلاص فى الصعيد

على : ايوة ان شاء الله انتى عارفة يا طنط علشان كل عائلتى هناك و احنا ان شاء الله تانى يوم الفرح هنرجع على بيتنا

زينب: ان شاء الله يا ابنى

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

معتز بليل اتصل بملك

ملك كانت بتضحك اول ما شافت انه هو اللى بيتصل : الو

معتز : ايوة يا ملك

ملك : خير يا معتز انت كويس

معتز : هو انا كويس بس انا مش عارف انام بسبب حاجة هو الادوية فيها ايه يا ملك

ملك بتظاهر ان مفيش حاجة : مالك ده كل الادوية المفروض تنايم اصلا المفروض تنام دلوقتى

معتز : مش عارف يا ملك انتى متأكدة انها بتنيم

ملك : طبعا انت حاسس بايه مالك

معتز : ايه لاء مش هينفع اقولك خلاص سلام و قفل

ملك تذكرت قبل ما تمشى ادته دواء منش*ط خاص للرجال علشان تربيه شوية و فضلت تضحك على صوته فى المكالمة : صبرك بالله عليا يا معتز

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند ندى و فهد

فهد : ايه رايك نسافر نقضى شهر عسل بعد فرح تقى بدل اللى ضاع فى المشاكل ده

ندى : بجد هنسافر سوى

فهد : ايوة بجد شوفى اخدتك فى بيت بعيد لوحدنا و برده مش بعرف اتلم عليكى فيه و بعدين انا الصراحة استفرد بيكى شوية

ندى بتتعدل علشان تقوم و كان ضهر*ها عا*ريان و ظهرت وحمة على شكل قلب بلون يميل للاحمر

فهد اول مرة يلاحظها راح مسكها من ضهرها و فضل يبص عليها باعجاب

فهد : ايه ديه

ندى : ديه وحمة

فهد : هى طنط كانت بتتوحم عليكى فيا ولا ايه

ندى : دمك خفيف اوى سبنى اقوم بقى

فهد : لاء خليكى فى حض*نى شوية كمان

ندى قربتله و هو فضل يملس على شعرها و كأنها طفلته

فهد قام فتح الدولاب و خرج علبة قطيفة : كل سنة و انتى طيبة اخيرا كبرتى يا ندوشتى

ندى بفرحة : ايه ده انت افتكرت

فهد : انا منستش علشان افتكر

ندى فتحت العلبة لاقيت عقد الماظ روعة : ده جميل اوى ذوقك حلو اوى يا فهدى

فهد : انا ذوقي حلو علشان اخترتك يا قلب فهدك انا مش مصدق انك كبرتى انت اللى يشوفك يقول متجوز عيلة فى اعدادى اصلا

ندى : رخم انت بس اللى طويل اوى و بعدين ايه عيلة ديه

فهد : لاء يا قلبى انت كبيرة و زى القمر

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

بعد اسبوع فى فرح تقى

تقى بدأت تجهزت و اخواتها كانوا جنبها و مبسوطين و خلاص جيه وقت الزفة و على طلع علشان ياخد عروسته اول ماشها بقى مش مصدق عينه و حض*نها و شالها و لف بيها الأوضة و على كان لابس صعيدى مش بدلة و نزله ندى لاقيت فهد برده لابس زيهم و غير البدلة و شكله كان قمر

فهد راح لها : ايه القمر ده

ندى : ايه اللى لبسه ده بس شكلك حلو

فهد : شوفتى والد على لبسهولى قالى بلا بدل بلا نيلة

ندى : بس ايه شكلك صعيدى صعيدى يعنى

فهد : ما انا اصلا من الصعيد بس بابا مش بيحب يروح هناك كتير

ندى : بجد

فهد : ايوة ده انا ليا بيت هناك هبقا اخدك هنا بعيد عن الدوشة ديه يا قمر

ندى : ماشى

شوية و فى نص الفرح فهد شد ندى

ندى : ايه يا فهد هنروح فين الفرح

فهد : الصراحة عايز ارقص معاكى بس بعيد عن الناس و راحوا مكان مدارى بس الأغانى كانت عالية

فهد قعد يرقص مع ندى و ندى تضحك و فهد شالها و فضل يلف بيها و هو مبسوط

خلص الفرح و بدا الناس تروح

تقى و على فى الأوضة

على : لو عايزة اساعدك فى تغير الفستان انا موجود و ضحك بزاوية فمه

تقى : لاء شكرا و دخلت تغير

و فجأة سمعت صوت ضر*ب نا*ر تقى اتخضت و جريت على على

تقى : هو فى ايه يا على

على : معلش بقى متجوزة صعيدى هما منتظرين

تقى : منتظرين ايه هو مش الفرح خلص

على : بجد انتى مش عارفة منتظرين ايه

تقى بعدم فهم : لاء

على : مش بتشوفي افلام عربى ولا اى حاجة

تقى فهمت و وشها احمر : ايه اكيد مش اللى انا فهمته صح

على: هو بالضبط

تقى : لاء يا على انا خايفة

على : متخفيش طول ما انا معاكى ادخلى غيرى و انا هتصرف

على عمل جر*ح بسيط فى ايده و رمى المنديل و قفل الشباك و هما مشيوا

تقى : كويس انهم مشيوا انت قولتلهم ايه علشان يمشوا

على : ولا حاجة

تقى بصيت لاقيت صباع على متعور : ايه ده يا على ليه كده و بدأت تعيط

تقى : المفروض كنت اكون سبب سعادتك مش تعبك مش كان يبقى عندى خبرة بدل الخوف اللى انا فيه ده

على : ده انا حبيت فيكى كسوفك تقوليلى خبرة و انا كفاية عليا بصة الخوف عليا ديه عندى بالدنيا يا بطتى و خلاص بقى مش عايز اشوفك بتعيطى يلا نصلى و فعلا صلوا و على بدا يقرب منها و تقى أصبحت زوجته أمام الله

استوب

رواية اسيرة الفهد بارت 23

فهد و ندى سافروا يقضوا شهر العسل

فهد صحى لقى ندى حاطة ايديها على شفا*يفه و سرحانة فى شكله و هو نايم و بتلعب فى شعره و هو عمل نفسه نايم يشوف هتعمل ايه

ندى : هو قمر ازاى كده انا بحبك يا فهدى اوى

فهد راح فجأة خلها تحته : وانا بحبك يا قلب فهدك ماتقوليلى الكلام ده و انا صاحى

ندى وشها احمر : انت صاحى من امتى

فهد : من اول انى قمر

ندى : فهد انا عايزة اعمل حاجة

فهد : ايوة بقى يا ندى فكى كده و غمزلها

ندى: لاء مش اللى فى دماغك هو انت مش بتفكر غير كده

فهد : و ماله ده احلى حاجة طب انتى عايزة ايه

ندى : عايزة اغسلك رجلك

فهد : ايه الجو سى السيد ده

ندى : و ماله انت احسن من ميت سى سيد انت رجلى يا فهد انت متعرفش انا بحس بالامان معاك اد ايه فهد انا اسفة على انك خليتك تبو*س رجلى

فهد : انت بتتاسفى على ايه انا بحبك و انا موافق اثبتلك حبى و انا عملت كده لانى عارف انك مش قصدك حاجة وحشة و بعدين مش حرام ولاعيب انى اظهرلك حبى ولا انتى كمان

ندى : بجد يا فهد انت متعرفش انت بتعلى فى نظرى اد ايه انا بحمد ربنا انك جوزى بجد انا عمرى ماتخيلت ان حد يحبني كده يا فهد

فهد : انا اللى عمرى ما كنت هعيش كل المشاعر و السعادة ده غير معاكى ، انتى جيتى غيرتينى يا قلبى

ندى بدأت تغسل رجله و كل ما تلمس رجله هو بيغير

ندى : انت بتغير يا فهد

فهد: خلاص والله يا ندى مش قادر انا مكنتش عارف انك هدلعينى كده

ندى : انا علشان بحبك عايزة اشوفك مبسوط و مدلع يا فهودى و نسبهم مع بعض شوية

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند معتز

ميرا جت تزور معتز

ميرا : معتز حبيبى عامل ايه دلوقتى انا اول ما عرفت جت لك على طول انت كويس

معتز : انتى ايه اللى جابك هنا مش طردتك جاية ليه

ميرا : كده يا معتز و انا اللى جاية اطمن عليك

معتز : مش عايز اشوف وشك تانى انتى فاهمة

ملك كانت بتتصنت على معتز و هى اصلا اللى قالت لميرا علشان عايزة تشوف معتز صادق ولا لاء

ميرا خرجت و ملك بعد شوية دخلت بالفطار و كانت مبسوطة ان معتز طرد ميرا و انه فعلا احترمها فى غيابها

ملك بابتسامة : صباح الخير يا معتز

معتز : صباح النور يا ملاكى

ملك بدات تفطر معتز باديها

معتز : ملك انا عايزة اقولك حاجة علشان مكنش بخبى عليكى حاجة

ملك بتظاهر انها ماتعرفش: خير يا معتز

معتز : ميرا جات هنا و انا طردتها والله

ملك : ما انا عارفة يا معتز شوفتها و هى خارجة بس انا واثقة فيك يا معتز و عندى احساس انك ممكن تتغير

معتز : بجد يا ملك

ملك : عندى ليك خبر حلو

معتز : ايه

ملك : انهاردة هتفك الجبس اللى على ايدك اليمين و بعد اسبوع هتفك اللى على رجلك

معتز : بجد

معتز كمل بخبث بعد ما اكتشف اللى عملته فيه : اللى صحيح يا ملك انا سالت الدكتور على الادوية اللى باخذها لاقى فى الدرج دوا كده مش تباعهم

ملك بقلق : ايه دوا ايه ده تلاقيه بالغلط ولا حاجة

معتز : بجد مش انتى اللى جايبة يعنى

ملك : تؤتؤ ليه بتسال

معتز : متستعبطيش انا عرفت انك اللى كنتى بتعملى كده

ملك : ايه عرفت ايه

معتز : طب استنى لما نتجوز و نبقى نشوف موضوع المن*شط ده يا ملاكى

ملك وشها احمر : معتز انت عرفت ازاى

معتز : اول مرة اشوف شريرة عبيطة زيك يا ملك يعنى حاطة الشريط فى الدرج جنب السرير و تقوليلى ازاى عرفت بجد

ملك : خلاص انت قلبك كبير و هتسامح صح

معتز راح شد ملك مد اديها بقيت لزقة فى جس*م معتز

معتز : ما انتى لازم تعملى حاجة مقابل انى اسمحك

ملك : انا اسفة خلاص يا معتز

معتز : لاء مش ده المقابل

ملك : بس انا معنديش حاجة اديهالك

معتز : لاء عندك

ملك بتوتر : طب ممكن تبعد و انت بتتكلم لو سمحت

معتز : لاء

ملك حاولت تقوم معرفتش معتز كان ماسكها جامد ملك و الدموع بتلمع فى عنيها : معتز مايصحش كده ابعد لو سمحت

معتز مسح دموعها: خلاص اهدى نبقى ناجل الموضوع ده بعد الفرح يا ملاكى

ملك خرجت

معتز لنفسه: فى ايه يا معتز هى انت مراهق مالك كانك اول مرة تشوف ست

قلبه : بس ده مش اى واحدة ملك فيها حاجة مختلفة عن اى واحدة عرفتها

ملك بره لنفسها : ده هو كده هو بدراع واحد و الباقى متجبس اومال لما يفك الجبس هيعمل ايه

شوية و دخلت تديله الدوا قبل الغداء

ملك من بعيد : اتفضل الدوا

معتز : انتى واقفة بعيد ليه متاخفيش يا ملاكى انا عمرى مأذي*كى

ملك من بعيد : مش خايفة بس لازم يبقى فى حدود

معتز : بكرة لما نجوز مش هيبقى فى اى حدود ما بينا و غمزلها 😉

ملك ادته المياه : شوية و تتغدى

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

فهد اخد ندى علشان ينزلوا البحر

ندى : ايه ده مفيش حد هنا ولا ايه

فهد : ما هو انا مش هنزلك البحر قدام الناس كده انا بغير

ندى انبسطت و قربت منه : وانا بحب غيرتك عليا

فهد و هو بيحاوط وسط*ها : كلمة كمان والله لتهور هنا و مفيش هنا حد

ندى ضحكت على كلامه : خلاص قلبك ابيض

فهد و ندى غيروا و لبسوا مايوهات

فهد لما شاف ندى : و تقوليلى تنزلى بحر فى ناس ده انا غيران عليكى منى اصلا

فهد و ندى نزله و ندى متشعلقة فى فهد

ندى : فهد الموج عالى هنا

فهد : ده انا جايبك مخصوص هنا علشان اللازقة اللى انتى لازقة ديه 😉 ... هو انا مش علمتك العوم

ندى : ايوة بس انا خايفة

فهد : متخفيش طول ما انا جنبك

و فجأة جت موجة قوية و فهد مسك ندى جامد قربه منها أشعل رجو*لته و بدا يحرك يده بجر*أة

ندى : فهد احنا مش فى البيت

فهد مغيب و مش مركز غير معاها : مش مهم

جات موجة أقوى من الأولى فرقت بينهم

ندى : فهههد

فهد شالها و طلعوا من البحر و ندى اغمى عليها و كانت شربت مياه كتير

فهد بخضة : ندى فوقى ندى و بدا يخرج المياه و هى بدأت تفوق

فهد اول ما فاقت راح حضن*ها : ندى قلقتينى عليكى

ندى بهزار : حتى البحر بيقطع علينا

فهد : انتى بتهزرى و الله انا بدأت اشك فى الموضوع ده طب البسى و انا هوديكى مكان

ندى و فهد غيروا و فهد هيودى ندى مكان تانى

استوب

رواية اسيرة اسيرة بارت 24

فهد اخد ندى لقصر اللى حاكلها عنه قبل كده فى الصعيد

فى الطريق

ندى : هنروح فين

فهد : عايز نكون لوحدنا مش عارف اروح بيكى فين

فهد شغل اغنية انا بعترفلك علشان يكسروا ملل الطريق

و فهد كان بيغنى و يبص لندى

إستني خليكي معايا ده أنا سيبت كل اللي ورايا

ما انا في الجمال شايفك آية ومفيش كده في الدنيا ديّ

وعليكي والله طريقة علقتي قلبي أنا في دقيقة

أنا مش بجاملك دي حقيقة حتى القمر جنبك عادي

قولي لي يلا إيه الجمال ده كله قولي لي يلا إيه الدلال ده كله

ده اللي زيك في الزمان ده قلوا، في الزمان ده قلوا

آه قولي لي يلا إيه الجمال ده كله قولي لي يلا إيه الدلال ده كله

ده اللي زيك في الزمان ده قلوا، في الزمان ده قلوا

فهد و ندى وصلوا

ندى : ايه المكان ده يا فهد

فهد : ده بيت بناه جدى لبابا و هو مش بيقعد فيه بس انا ساعات بحب اجى اقعد هنا ده حتى ماما مدخلتوش يعتبر انتى اول ست تدخل البيت ده

ندى : بس المكان هنا حلو ازاى باباك مش بيحب يقعد هنا

فهد : بيبقى مشغول و هو مش بيحب الجو هنا

ندى : بس فعلا المكان هنا هادى و جميل اوى انا عايزة اشوف الجنينة معاك

فهد اخد ندى و بدأوا يفرجها على الجنينة

فهد : تحبى تركبى خيل

ندى : هو فى خيل هنا بجد

فهد : طبعا ده انا عندى خيل على أسمى كنت جايبه من و هو صغير

فهد : طب ماشى احنا كده هنروح عند جدى لان مفيش حد هنا و بسيبه عندهم

ندى بفرحة : تمام

ندى و فهد

راحوا لبيت جد فهد

فهد دخل

عمت فهد (فهيمة ) : ايه ده فهد اخيرا افتكرت انك ليك عمة تيجى تزورها ده جدك هيفرح لما يشوفك و بصت لندى هى ديه العروسة اللى اتجوزتها ديه زى القمر يا فهد و الف مبروك يا عروسة

ندى : الله يبارك فيكى ده من ذوق حضرتك

نزل جد فهد(فخر الشناوى ) : ازيك يا فهد

فهد باس ايد جده و بعدين سلم عليه : ازيك يا جدو كده يا جدو متجيبش الفرح

جدو : انت عارفني محبش اسيب البلد و بعدين انتوا افرحكم مش زى أفراح زمان تسلطن الواحد

فهد : ندى مراتى و راح فهد خبطها فى اديها براحة ندى فهمت انها تبوس ايد جده

ندى باست ايد جد فهد : ازيك حضرتك

جد فهد بص لندى و حط ايده على كتفها: والله وعرفت تنقى يا فهد

فهد راح شد ندى من ايد جده و راح باعد ايد جده بلطف : لاء يا جدى انا بغير على حريمى

جدو : ديه أصغر من احفادى

فهد: لاء انا عارفك شقى طول عمرك يا جدو

جدو : ولد اتادب

فهد : خلاص يا جدى هقعد ساكت و عن اذنك هاخد الخيل من عندك و مشيوا هو و ندى و فهد اخد الخيل و ركب ندى قدامه و فضل يجرى بيها لحد ما بقوا وسط الخضرة و مفيش حد فى المكان و الهوا ازاح حجاب ندى و ظهرت خصلات شعرها الذهبية فى الشمس و فهد بدأ يستنشق العبير الذى يفوح منها

ندى : فهد انا مبسوطة اوى انا حاسة انى فى حلم

فهد : لاء صدقى يا قلبى و لبسى الحجاب علشان محدش يشوفك

ندى : هو فى حد اصلا

فهد: البسيه برده

ندى لبسته و شوية و فهد و ندى جاعوا فهد راح يجيب اكل و دخل عمال ينده على ندى مش بترد

فهد دخل لاقى ندى لابسة عباية بلون نبيتى و لها فتحتان من عند الرجل و ذات فتحت صد*ر كبيرة و عملها شعرها كيرلى و حطة كحل و روج تقيل

فهد : ايه اللى انتى عمله فى نفسك ده يا ندى

ندى : انا مش ندى يا سى فهد انا خدمتك لينا ستى ندى نزلت راحت لبيت جدك

فهد بضحك : والله انتى شاربة ايه يا ندى

ندى : اوف بقى يا سيدى قولتلك خدامتك لينا

فهد : طب يلا يا بنت جهزى الاكل عقبال ما ستك ندى تيجى

ندى : حاضر يا سيدى

ندى نزلت المطبخ و فهد راح وراها

ندى : خير يا سيدى تؤمرني بحاجة و بمياصة و قربت من فهد ستى ندى ملهاش حق حد يسيب القمر ده لوحده فى البيت و يخرج

فهد: بطلى دلع يا بت و شوفى شغلك

ندى : ما انا بشوف شغلى اهو انت يا سيدى اللى دخلت عطلتنى

فهد خرج و شوية نده عليها

ندى : نعم يا سيدى

فهد : تعالى اقعدى عايزك

ندى ماشية تتمختر قدامه و بترقع اللبانة : اومرك يا سيدى

فهد ازاح شعرها ورا ودنها: انتى شكلك حلو يا لينا

ندى : يعنى انا احلى من سيتى ندى

فهد حب يشاكسها شوية : ايوة يا لينا انتى احلى و قرب منها

ندى : ابعد يا سيدى لستى تدخل تشوفنا

فهد : و هى فين ستك مش موجودة

ندى بجدية : بقى كده يا فهد بتخو*نى

فهد بضحك : بجد بخو*نك معاكى

فهد قرب عليها وراح قعدها على رج*له و طلع منديل من جيبه و بدا يمسح الروج لندى

ندى : خلاص يا فهد اتمسح انت بتمسح بضمير ليه كده

فهد : يعنى الروج يلمس شفا*يفك و انا لاء

و نسيبهم شوية

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

مراد : يعنى ايه مش عارف تنفذ

رفعت : يا باشا هو مش بيسبها خالص و هما دلوقتى مسافرين

مراد : لما يرجعوا احنا لازم ننفذ فى أقرب وقت انا عايز احر*ق قلبه

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند معتز بعد ما فك الجبس

معتز و ملك فى جنينة المستشفى لان معنز زهق من قعدة السرير

معتز : ملك انتى برده مصرة على موضوع الشغل ده

ملك : انت اصلا صدقت ده انا بحلم باليوم اللى اسيب فيه الشغل ده انا كنت بمثل عليك دور الاسترونج اندبندت ومن لكن انا من جواه مش وش شغل ده انا بشتغل بس فراغ

معتز : اصلا ده انا كنت قاعد بفكر هقنعك ازاى و اقولك ايه شوفى ده انا هستتك فى البيت يا ملاكى و كمل طب و حوار العشر شهور ده

ملك : ماله

معتز : ما تخليها اقل من كده

ملك : عايزه اد ايه

معتز : اول ما اخرج مز المستشفى

ملك : ايه ده انت عايزه الاسبوع الجاى طب ممكن تدينى فرصة اعيش كمخطوبة حتى يا عم

معتز : اشطا ده انتى طلعتى اهو حلوة فى التعامل اومال كان ايه اللى بيحصل فى الاول

ملك : ده الوش التانى

معتز : ان شاء الله منشوفوش تانى يا ملاكى طب تمام شهر كويس

ملك: تمام

معتز : انا مش مصدق اقسم بالله حاسس انى بحلم هو اللى بيحصل بجد و لا انا بهلوس

ملك : لاء صدق يا معتزى

معتز : انتى قولتى ايه

ملك: صدق

معتز : لاء اللى بعدها

ملك بكسوف و وشها احمر : معتزى

معتز : لاء قسما بالله انا مش قد الدلع ده كله انا اكيد بحلم

استوب

فات أسبوع على ابطالنا

فهد راح مع جده يوشوفوا كام موضوع فى الارض و ندى كانت مع عمته و اتعرفت على بنتها ليلى التى تبلغ من العمر ٢١ عام

ليلى موجه كلامها لندى : وانتى و فهد وخدين بعض عن حب و لا صالونات

ندى : لاء مش صالونات عن حب

ليلى : بجد و فهد برده بيحبك بقى ولا من طرف واحد

فهيمة : فى ايه يا ليلى ايه الكلام ده اتكلمى عدل

ليلى : خلاص انا هقوم اقعد فى اوضتى احسن

ليلى اتسحبت و خرجت الجنينة و شافت فهد من بعيد قاعد و مستنى جده يخلص حاجة مع المزارعين

ليلى لنفسها: انت كنت بتحبنى يا فهد زمان و انا بحبك كده تسبنى و تتجوز العيلة اللى جوه ديه و ذهبت لفهد بعد ما اتاكدت ان جدها مشغول و ذهب مع المزارعين و ترك فهد

فهد جاى يدخل البيت ليلى وقفته

فهد: ايه ده ازيك يا ليلى عاملة ايه

ليلى : كويسة يا فهد انت وحشتنى اوى يا فهد و كملت بعيط انت ليه اتجوزت يا فهد و نسيت حبنا انا و انت ده انا فضلت مستنية كل الفترة ديه علشانك

فهد : انتى بتقولى ايه حب ايه ده انا كنت فى ثانوى الكلام ده عدى عليه زمن

ليلى : بس عمر الزمن ما قدر ينسينى حبك يا فهد و اظن انت كمان تقدر تقولى كنت ليه كل شوية تنزل فى البيت اللى جنبنا و تيجى تزورنا طالما انت مش بتحبنى

فهد : ده كان زمان و بعدين يا ليلى انتى بنت عمتي مش اكتر

ليلى : لاء يا فهد اللى بينا كان اكتر من انى بنت عمتك

فهد: انا بحبك يا ليلى بس زى اختى و بنت عمتي مش اكتر و انا زمان كنت مراهق مش اكتر و انا متجوز دلوقتى و بحب مراتى شوفى انتى كمان حالك يا بنت عمتي

ليلى بكت : ماشى يا فهد هشوف حالى بس انا عمرى ما هنسى انك ك*سرت قلبى

فهد : ك*سرت قلبك ايه انتى كنتى صغيرة و انا كمان كنت صغير و بلاش منه الكلام ده

ليلى بصت فى عينه : بتحبها يا فهد

فهد بحب : ايوة بحبها يا ليلى مابحبتش غيرها

ليلى جريت على اوضتها تعيط و لكن كان فهد يغفل عن شئ كانت تفعله ليلى و هى انها كانت بتسجله

ليلى فوق و هى بتتوعد لفهد : هك*سر قلبك زى ما ك*سرت قلبى

فهد : دخل يلا يا ندى علشان نروح لانى عندى شغل كتير

ندى : حاضر و طلعت تجهز الشنط و فهد طلع وراها

فهد : ندى انتى قعدتى مع ليلى

ندى : ايوة

فهد : قالتلك حاجة او ضيقتك

ندى : فهد هى كانت بتسالنى اذا كنا بنحب بعض ولا لاء بس استغربت طريقة كلامها

فهد : هى طول عمرها كده متاخديش فى بالك

ندى و فهد روحوا

و تانى يوم الصبح فهد راح الشغل و ندى كانت قاعدة فى البيت و كانت بتحضر الغدا

ندى كانت بتكلم فهد فى التليفون

فهد : بقولك يا ندى انا رايح اجتماع مهم و احتمال اقفل تلفونى علشان لو اتصلتى و انا اول ما اخلص هكلمك

ندى : ماشى يا حبيبى لا إله إلا الله

فهد : سيدنا محمد رسول الله و قفلوا

و ندى بفرحة مسكت بطنها بعد ما اتاكدت انها حامل : النهاردة انا هعمل لبابا مفاجأة و اقوله انك موجود

شوية و لاقيت تسجيل من رقم غريب اترددت و بعدين فتحته و كان بصوت فهد التسجيل : (انا بحبك يا ليلى و محبتش غيرك )

ندى اول ما سمعت التسجيل حست ان ضربات قلبها بتزيد و كان أحد جيه ضر*بها فى قلبها و بدأت الدموع تتسرب لعينها

و كان لسوء الحظ ان مراد قدر يوصل للتسجيل ده من ليلى و ذلك بفضل مراقبة رفعت الشديدة و قرر انه هيبدا فى الانتقام

و ندى لاقيت رسالة مبعوته لو عايزة تعرفى فهد فين روحى العنوان ده

ندى بعتت : انتى مين و عايزة ايه

مراد بعت رسالة: انا حد عايز مصلحتك و قولت كفاية تبقى مخدوعة اكتر من كده

ندى تسرب الشك إلى قلبها و كانت مش عارفة تروح ولا تفضل تثق فى فهد ولكن كيف تثق فيه و ده صوته و فهد كمان كلمها عن ليلى قبل كده و كمان تذكرت كلام ليلى و هما قاعدين كل ذلك جعلها مشتتة و فهد قافل تليفونه و مش بيرد و بذلك عزمت ندى على النزول

ندى ركبت تاكسي و طبعا كان تبع مراد لان مراد كان يحسب كل شئ بدقة شديدة

و عند دخولها التاكسي فى ثانية السواق رش عليها منوم جعلها تفقد الوعى فى ثوانى معدودة

فهد فضل يتصل بندى مش بترد طبعا

و جاله تلفون من مجهول

مجهول : مش عايز تعرف ندى مش بترد ليه علشان هى دلوقتى مع عبدالله بتخو*نك فى شقته و قفل

فهد : انت بتقول ايه يا ابن ال*ك*ل*ب

ووجد من نفس الرقم ارسل له موقع الشقة و صورة لندى و بجانبها عبدالله ثم كسر المجهول الهاتف حتى لا يستطيع فهد العثور عليه

فهد للأسف راح و كان الغضب يعميه و مرضاش ياخد حد من رجالته علشان لو الكلام طلع صح محدش يعرف حاجة

عند مراد

مراد دلق جردل مايه على ندى

ندى بخضة : انت مين

مراد : انتى بقى القطة اللى فهد حبها و اتجوزها و بص علي جسم*ها بوقاحة بس عنده حق

ندى : انت عايز ايه حيوان

مراد : ليه الغلط ده يا قطة ده انا مكنتش عايز اتعامل معاكى بعن*ف

عبدالله دخل : متقربش منها و اطلع بره

مراد : ماشى يا عم الحبيب خرج و قفل الباب وراه

ندى : عبدالله ابعد انت بتقرب كده ليه انا ايه اللى جابنى هنا و مين الراجل ده

عبدالله : انتى يا ندى كنتى خطبتى و كنا هنتجوز وهو اخدك منى و انا اللى فضلت احلم انك تبقى مراتى ايام و ليالى و بشتغل بره علشان نتجوز

ندى : عبدالله انا وانت مكناش لبعض ارجوك خرجنى لو سمحت

عبدالله : مش هتخرجى غير لما ادوق فهد من اللى حسيت بيه و بعدين هرميكى لانك خلاص مش هتلزمينى

ندى : ارجوك يا عبدالله ده انا بنت خالتك

عبدالله بدا يق*لع هدومه و هجم على ندى و بدا يقرب منها

ندى صرخت و حولت تفلت منه وفضلت تقومه و بعدين خبط*ت عبدالله بحاجة ازاز جنبها و هو اغمى عليه

ندى خرجت تجرى من الأوضة مراد شدها

و مكنش فى حد غير رفعت و مراد و مراد ما اخدش حد من رجالته ظنا منه أن فهد لما يشوف ندى مع عبدالله و عبدالله يساومه على بعض الصفقات التى يتنازل عنها فهد لصالح مراد و مراد لا يظهر فى الصورة و عبدالله ياخد غرضه من ندى و يبقى حر*ق قلب فهد كمان على شر*فه

مراد : على فين يا حلوة هو دخول الحمام زى خروجه ولا ايه و لسه هشد حجاب ندى

فهد ك*سر الباب لما سمع صوت صريخ ندى

فهد ابعد ايدك عنها يا ابن ال🤬🤬🤬

و فهد هجم على مراد و رفعت و كله غضب دخل فى اشتباك مع مراد بعد ما ضر*ب رفعت لحد ما فقد الوعى و انتهى الاشتباك بأن مراد وقع على الأرض جنب رفعت و بعدين فهد بيبص على ندى و متجه لندى

ندى بصت كان مراد وراه و كان يمسك المسد*س و يصوب تجاه فهد ندى جريت على فهد حض*نته و اخدت الرصا*صة بداله و استقرت فى ظهرها و هى تلفظ انفاسها الأخيرة قبل ما تغيب عن الوعى

ندى : بحبك 🥺

فهد : ندى لا انتى هتبقى كويسة

و فهد مسك المس*دس و ضر*ب مراد رصاصة افقدته الوعى و لكن لم يمت

فهد اتصل بالبوليس و جرى على ندى لاقرب مستشفى و ندى كانت فقدت الوعى تماما

كنت حابة تقراوا كلمات الأغنية ديه مع الموقف اللى حصل 💔

كده، كده يا قلبي يا حتة مني يا كل حاجة حلوة فيّ

كده، كده هتمشي وتسبني وحدي في الحياة والدنيا ديّ

كده، كده يا قلبي يا حتة مني يا كل حاجة حلوة فيّ

كده، كده هتمشي وتسبني وحدي في الحياة والدنيا ديّ

يعني إيه يعني خلاص أنا مش هشوفك ثاني

مش هلمسك مش هحكي ليك عن حاجة تعباني

يعني، يعني خلاص أنا مش هشوفك ثاني

مش هلمسك مش هحكي ليك عن حاجة تعباني

كنت روحي لما كان جوايا روح

عمري ما إتخيلت إنك يوم تروح

ندى فى العمليات ما يقرب من الخمس ساعات و فهد اتبرعلها بالد*م مرتين و واقف قلقان محدش خرج يطمنه و لا يقول اى حاجة له

رواية اسيرة الفهد بارت 26

فهد واقف قلقان و اهل ندى كلهم كانوا قلقانين جدا

الدكتور خرج

فهد : دكتور طمنى

الدكتور: هو مدام ندى دخلت فى غيبوبة الرصا*صة كانت جنب الحبل الشوكى جدا بس هى الحالة مستقرة دلوقتى و بالنسبة للجنين فاحنا قدرنا نسيطر على الموقف و حالته هو كمان كويسة

فهد : هى حامل

الدكتور : ايوة فى شهر الاول

فهد : هى هتفضل اد ايه فى الغيبوبة ديه

الدكتور : الغيبوبة ملهاش وقت محدد على حسب استجابت الحالة و ديه حاجة مقدرش احددها ممكن ايام او شهور ساعات سنين

فهد اخد الصدمة و مش عارف يعمل ايه و شاف ندى و هى خارجة من العمليات و هى نايمة و مش حاسة باللى حوليها

جيه على بليل و الكل روح مفضلش غير فهد معاها فى الأوضة

فهد طول الوقت كان قاعد ساكت و مش مستوعب و مش مصدق لحد دلوقتى و جواه بينكر اللى حصل و مش مصدقه قرب من ندى على السرير و مسك ايدها

فهد ببكاء : ندى قومى يلا انا محتاجلك اوى ليه يا ندى كنتى سبتينى أخد الرصا*صة مش قادر اشوفك و انتى كده و انا مش قادر اساعدك اول مرة احس انى مكتف و مش عارف اعمل حاجة و حط ايده على بطنها قومى علشان ابننا او بنتنا محتاجنلك و كمان انا محتاجلك اوى و راح شدها فى ح*ضنه و نام

فات شهور و ندى لسه فى الغيبوبة و كل يوم فهد يجى و ساعات كتير بيبات معاها لانه مش عارف يقعد فى البيت و هى مش فيه

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

تقى : على انا عايزة اقولك حاجة

على : قولى

تقى : انا زهقانة و عايزة اخرج .. انا حامل .. و نشترى حاجات البيت لأنها قربت تخلص

على : حاضر .... انتى قولتى ايه

تقى : زهقانة ؟

على : لاء انا سمعت حاجة بعدها

تقى بابتسامة : انا حامل

على شالها و فضل يلف بيها : بجد يا تقى انا مش مصدق

تقى وهى بتتنطط : انا لحد ما التحليل طلع و انا مش مصدقة

على مسكها : لاء بقولك ايه بطلى بدل ما اربطك فى السرير لحد الولادة

تقى : خلاص انا مبسوطة اوى مش مصدقة ان ربنا كرمنا يا على

على : علشان انتى طيبة يا تقى و هتبقى احسن ام انا عارف

تقى : وانت هتبقى احلى بابا

على : بابا انا مش مصدق بجد

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

معتز و ملك انهاردة فرحهم

زينب : يلا يا ملك اصحى علشان متتاخريش

ملك : صباح الخير يا ماما

زينب : صباح النور يلا الساعة ١

ملك: ايه سبتينى انام كل ده

زينب : ما انتى اللى نايمة مش راضية تقومى

ملك: ماشى انا هلبس بسرعة علشان متاخرش

زينب و تقى مع ملك فى أوضة الفندق و هى بتجهز

زينب بعد ما عرف ان تقى حامل و قاعدوا كلهم يبركوا لها

زينب افتكرت ندى و فضلت تعيط على اللى حصل لبنتها

تقى : بتعيطى ليه دلوقتى يا ماما

زينب : فهد اتصل بيا انهاردة و بيقولى ان ندى حامل فى توأم ولد و بنت و لسه مفيش جديد فى حالتها انا كان نفسى تبقى قاعدة دلوقتى معايا و انا اللى اراعيها فى حملها و تتكلم معايا و تضحك انا عايزة بنتى و قعدت تعيط و تقى و ملك برده عيطوا

ملك : ان شاء الله هتبقى كويسة و تفوق

زينب : يا رب يا ملك

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

فهد عند ندى

فهد و مسك ايد ندى : قومى بقى انا مصعبتش عليكى كل ده طب قومى و انا مش هضايقك تانى انا اسف معرفتش احميكى و انتى معايا انا السبب فى كل حاجة كانت بضايق من ساعة ما اتجوزنا كنت فاكر لما نتجوز هتبقى معايا دايما فى امان و مبسوطة داخلتك فى مشاكل كتير ملكيش ذنب فيها بس خلاص حقك اتجاب

(كلا من مراد و رفعت و عبدالله اتحكم عليهم بمؤبد بتهمة الشروع فى قت*ل و الاختطاف )

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

الفرح خلص و معتز اخد ملك البيت

ملك : ممكن تطلع بره علشان اغير

معتز : نعم

ملك افتكرت انه مسمعش فكررت الجملة : تطلع بره علشان اغير الفستان

معتز : لاء انا سمعتك من اول مرة بس الصراحة بستعبط

ملك : طب ممكن بقى تفضل

معتز : اعتبرينى مش موجود و غيرى قدامى عادى

ملك : بالله عليك يا معتز بطل بقى و اطلع

معتز : ماشى هسيبك برحتك بس متتاخريش

معتز خرج

ملك مش عارفة تفك الفستان : كان لازم اجيب فستان برباط و سوسته كمان مش عارفة هغير ازاى دلوقتى

معتز فضل مستنى بره ساعة الا ربع و ملك مخرجتش و ملك فى الأوضة بتحاول و مش عارفة

معتز خبط على الباب و دخل

معتز : ايه ده انتى لسه بالفستان

ملك بكسوف : انا مش عارفة اقل*ع الفستان

معتز : مندهتيش عليا ليه اساعدك يا ملاكى و غمزلها😉

ملك: انا هتصرف و هحاول تانى بس انت اطلع بره

معتز مسك ملك من ضهرها : احنا هضيع الليل كله فى انك تحاولى ولا ايه و بعدين متتكسفيش اوى اومال هتعملى ايه فى اللى جاية

ملك بدات تخاف و بعدين بعدت شوية و بدأت اطرفها تبقى ساقعة و ضربات قلبها بتزيد

ملك و الدموع بتلمع فى عنيها : خلاص و نبى يا معتز اطلع بره

معتز مسح دموعها بسرعة : انا اسف انا كنت بهزر مش اكتر و الله خلاص بجد و بدا يطمنها والله انا بحبك يا ملاكى و عمرى ما هغصبك على حاجة و بعدين مش انا معتزك حبيبك

ملك بدأت تطمن له : ايوة

معتز : طب خلاص انا هساعدك و اخرج اسيبك تغيرى براحتك

ملك لفت و معتز بدا يفتح الرباط و بعدين بدا يفتح السوستة ببطء و بدا يظهر ض*هر ملك

معتز بياخد نفسه بصعوبة و بيبلع ريقه و بعدين خرج بسرعة و هو بيحاول يهدى شوية علشان ملك متخفش

ملك خرجت و كانت بكامل انوثتها و كانت فعلا كانها ملاك بيتحرك تجاه معتز

معتز اول ماشافها قرب عليها و مسكها من وسط*ها

معتز : انا مش مصدق انك خلاص يا ملك بقيتى مراتى و اننا مقفول علينا باب واحد

ملك بكسوف : و انا كمان

معتز و هو بيرجع شعرها ورا ودنها: شعرك حلو اوى انا بحب الشعر الطويل و فجأة قبلها قبلة و كان يشعر انه طاير من الفرحه و شال ملك و دخل اوضتهم و أصبحت ملك أصبحت زوجة معتز بحق

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند نرمين عمها منصور جوزها راجل كبير فى السن متجوز تلاتة و مخلف عيال اكبر منها و فى سنها لان حتى ابن عمها مرضاش يتجوزها بعد اللى سمعه عنها و نرمين أصبحت بتتعامل كخادمة عند زوجاته الثلاثة و منى جت تزور نرمين

منى : عاملة ايه يا بنتى انتى كويسة

نرمين : لاء انا مش كويسة يا ماما انا بكرهك

منى : تكرهيني يا نرمين

نرمين : ايوة انا وصلت لكل ده بسبب انى ملقيتش حد يقولى الصح من الغلط انتى مكنتيش فاضية ليا زى اى ام

منى : انا يا نرمين

نرمين : ايوة انتى تقدرى تقوليلى ندى اللى فهد بداها عليا ديه تفرق عنى ايه انا اقولك ان فهد شاف ندى حاجة غالية عايز يوصلها لكن انا كان شايفنى رخيص*ة و هو قالهالى كتير

منى : وانا اللى خليتك تروحى تقابلى فادى و انتى متجوزة انتى بتحسبينى ليه انتى اللى كنتى بتمشى بدماغك و محدش كان عارف يوقفك و دايما مكنتيش بتسمعى كلامى

نرمين : يا ريتني كنت عشت مع عمى من زمان ممكن كان مش ده حالى دلوقتى انا مش مسمحاكى على اللى حصلى

منى مشيت

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

فات تلات شهور و لسه ندى كما هى و جيه وقت الولادة و الدكتور هيولدها قيصرى و فهد و زينب و اخواتها و اجوازهم راحوا المستشفى

ندى ولدت و لكن لم تفق بعد و جسمها لم يعطى اى استجابة

الممرضة خرجت و هى شايلة ولد و بنت

فهد اول ما شافهم شالهم بلهفة و كان نفسه ندى تشلهم و تبقى صاحية و راح اخدهم لاوضة ندى و حطهم فى حضنها و هما سكتوا لما حطهم فى حضن مامتهم

فهد : شوفى ازاى سكتوا لما قربوا منك هما محتاجنلك اوى قومى علشانهم يا ندى

فات شهور و لسه على هذا الحال و فهد مش عارف يتصرف بيهم و ساعات كان بيخدهم عند زينب لان ميرفت مش بتعرف تتعامل مع الاطفال و فهد مش عايز يسبهم مع مربية لان مش هيبقى ضامن حد يسيب ولاده معاه ( نوح و نور ) اول حرف من اسم ندى

و ساعات فهد كان بياخدهم عند ندى و ينام وراه و يسند ضهرها و يخليهم يرضعوا منها علشان يفضلوا حاسين بوجودها و بحضنها

لكن الموضوع بقى صعب على فهد انهم طول الوقت محتاجين راعية دايمة ليل و نهار و مش هينفع يسيب ولاده عند جدتهم طول الوقت ولا عند اخواتها طول الوقت برده

ميرفت : فهد ايه رايك تتجوز علشان خاطر نفسك و ولادك كده مش هينفع

فهد : ........

استوب

خاتمة رواية اسيرة الفهد 💙

فهد بغضب و انفعال : حضرتك بتقولى انا عمرى ما هتجوز على ندى و ان شاء الله هى هتقوم بالسلامة انتى عايزنى اتجوز عليها و هى فدتنى بروحها انا مش وحش لدرجة ديه علشان اعمل فيها كده و كفاية اوى كده يا ماما و لو انتى مضايقة من الولاد انا مش هزعجك تانى

ميرفت : انت بتقول ايه يا فهد انا كان قصدى راحتك

فهد : انا كده مستريح و مش عايز حاجة من الدنيا غير أن ندى تقوم بالسلامة و مشى

فهد راح لندى و معاه نور و نوح

و فضل قاعد معها زى كل مرة و فجأة لاقى ندى بدأت تفتح عنيها و تحرك صوابعها

فهد بيبص و مش مصدق نفسه و نده على الدكتور الدكتور : الحالة بتفوق

فهد : بجد

ندى اخيرا فتحت عنيها براحة و الدكتور اتاكدت انها بقت كويسة و خرج و هيكتب لها على خروج بعد يومين

فهد قرب منها باس راسها : انا مش مصدق يا ندى انك بقيتى كويسة انا بحبك اوى

ندى : و انا كمان يا فهد بحبك اوى

فهد ساعد ندى تسند ضهرها و فضل وخدها فى حضنه

فهد : انا كنت هتجنن و انتى بعيدة عنى انا كنت حاسس انى عايش من غير روح لان روحى معاكى يا ندى

ندى : فهد هو انا سقط ولا ايه اللى حصل انا فاكرة انى كنت حامل

فهد : ثانية انتى كنتى عارفة انك حامل قبل الحادثة

ندى : ايوة

فهد : يعنى انتى ضحيتى بنفسك و انتى كنتى عارفة انهم فى بطنك ليه يا ندى عملتى كده

ندى : انا عمرى ما كنت هستحمل يا فهد ان يحصلك حاجة

فهد : ولا انا كنت عارف استحمل بس خلاص انا مش عايز نكلم فى الموضوع ده تانى انا عايز ترجعى بيتك تنوريه البيت وحش اوى يا ندى و بعدين انا و هم محتاجنلك اوى

ندى : هم هو انا خلفت اد ايه ولا انت عملت ايه بالضبط و انا فى الغيبوبة

فهد : لا متقلقيش انتى خلفتى توأم ولد و بنت نوح و نور

ندى : انت بتتكلم جد

فهد : اه والله انا هخرج اجبهم من الممرضة

فهد خرج و دخل و كان شايلهم

ندى مش مصدقة و دمعت من الفرحة و فهد راح خلها تشلهم

ندى بدأت تحضنهم و هما اول ما بيحسوا انهم فى حضنها بيبقوا هادين ندى باستهم و حضنتهم اوى و بصت لهم لاقت نوح شبه فهد اوى

ندى : شبهك اوى يا فهد

فهد : هو انا حلو كده دول شبهك اصلا

ندى : لاء بص بجد فعلا شبهك اوى هما عندهم اد ايه و انا بقالى اد ايه فاقدة الوعى

فهد : بقالك بالضبط عشر شهور و نص و هما عندهم شهرين و نص

ندى باستهم : يا حبايب قلبى

فهد : وانا مش حبيبك ولا ايه

ندى راحت باسته من خده : انا بحبهم علشان هما منك يا فهد

فهد راح واخدهم فى حضنه : انا مش مصدق ده انا و هما كنا زى ضاعين من غيرك

ندى : مجبتش حد يقعد بيهم

فهد : انا مردتش اخلى حد يقعد بيهم انا مش ضامن حد كانوا اغلب الوقت عند طنط و كمان انا خلتهم يرضعوا من طبيعى كتير لانهم مكنوش اغلب الوقت بيرضوا يرضعوا صناعى

ندى : بجد يعنى انا رضعتهم قبل كده.. انا نفسى ارضعهم دلوقتى

فهد ساعدها و اخد نوح و ندى بدأت ترضع نور و كانت حاسة بشعور اول مرة تحس بيه وهو شعور الامومة

فهد : انا مش قادر استنى اليومين دول علشان تنورى البيت يا ندى

و فهد اتصل يزينب و طمنها على ندى

بعد يومين

ندى خرجت من المستشفى و فهد كان يطير من الفرحة و عينوا مربية تساعد ندى بيما ان خلاص ندى رجعت و فهد هيبقى مطمن على الولاد

ندى بليل كانت فى أوضة الاولاد بتنيمهم

فهد دخل الأوضة براحة

ندى كانت بتنيم نوح

ندى حطته فى السرير و خرجوا يتسحبوا من الأوضة و فهد شالها لحد اوضتهم

ندى : انا مش مصدقة يا فهد لحد دلوقتى اننا فى البيت معك و مع اولادنا بجد انا مبسوطة اوى

فهد : ده انا اللى مش مصدق انهم ناموا انتى متعرفيش انا منتظر انهم يناموا اد ايه

ندى ضحكت على كلامه

فهد : اضحكى اضحكى ما انتى مش حاسة باللى جوايا انتى عارفة انك وحشتينى اوى ده و انتى بعيدة عنى يومين بتجنن ما بالك بقى عشر شهور و نص ده انا كنت بغلى لحد ما اتبخرت

ندى : و انت كمان يا فهد وحشنى اوى انت عارف انى كنت بحس بوجودك و انت فى الأوضة معايا

فهد باسها بلهفة و حب لدرجة انهم كانوا بحاجة للهواء و بمشاكسة : مش عايزة اخ او اخت لنور و نوح ولا ايه 😉 و نسبهم يغرقوا فى بحور عشقهم

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

عند تقى كانت بتولد

تقى بليل جالها ألم الولادة

تقى : على اصحى انا شكلى بولد

على : نامى و نبى يا تقى ديه المرة الخامسة اللى تقولى فيها كده و كل مرة اول ما نوصل المستشفى تخفى و شوية و تلاقى الوجع راح

تقى : لاء يا على انا فعلا حاسة انها مش زى كل مرة

على : كل مرة تقولى كده

تقى بدات تصوت : مش قادرة يا على الحقنى

على : ده بجد ولا ايه

على لبس تقى عباية بسرعة و نزل بيها

تقى فعلا كانت بتولد

تقى : انا كان مالى يا رب بكل ده انت السبب يا على فضلت تقولى بحبك يا تقى و بعدك عنى عذ*اب اهو انا اللى بتعذ*ب اهو

على : ماهو كان برضاكى هو انا كنت بغتصبك خلاص يا حبيبتى هانت

معتز و ملك كانوا وقفين

ملك : انا مش عايزة اتلم كده يا معتز انا خفت

معتز : متخفيش يا حبيتى كله يهون علشان الباشا اللى جاى و بعدين انتى لسه فى السابع متخفيش فاضل شهرين

ملك فجأة بدأت تصوت و حاسة بألم فى بطنها

معتز : مالك يا ملك

ملك بصويت : شكلى بولد ولا ايه الحقنى

و دخلوها العمليات

على دخل مع تقى العمليات و هى ماسكة فيها و بتصوت لحد ما سمعوا صوت بيبى كان ولد و سموه زياد

عند معتز ملك تعبت اوى و طولت فى الولادة بس اخيرا خلفت حازم

فهد واقف مع ندى بره

ندى لما فضلت تسمع صويت اخوتها اغمى عليها

ندى فاقت لاقيت فهد بيحضنها

ندى : ايه اللى حصل

فهد : انتى حامل

ندى : ايه

فهد : متقلقيش انا هساعدك فى كل حاجة انتى خلفى بالسلامة بس و ملكيش دعوه بالباقي

ندى حضنت فهد : بحبك يا فهودى

فهد : و انا بحبك يا قلب فهودك

⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘⚘

بعد مرور خمس سنين

ندى خلفت مرتين وجابت فى الاول حمزة و فى المرة التانية جابت أدهم و كيان

و تقى و على خلفوا بعد زياد بنت سموها أروى

و ملك و معتز خلفوا حازم و فيروز

و الكل كان قاعد و الولاد بيلعبوا مع بعض

معتز : بقولك ايه يا فهد ابعد ابنك عن بنتى كل شوية اشوفه بيحضنها انا راجل دمى حامى و بغير على بنتى

فهد بضحك : نوح ده كل يوم يقولى انه هيتجوز فيروز لما يكبر

معتز : لاء يا عم طلبك مرفوض معنديش بنات للجواز

فهد : ايه ده انا ابنى الف واحدة تتمنه و بعدين انت هتكسر بقلب ابنى ولا ايه

معتز : خلاص نفكر فى الموضوع ده بعدين و كمل بضحك ده انهاردة فيروز فضلت تسالنى شكلها حلو ولا لاء علشان نوح لما يشوفها عيال اخر زمن

على : فهد أدهم ابنك ده متأكد انه طفل بجد

فهد : ايه اللى حصل تانى

على : لاقيته مقعد أروى على رجله و بيقول لها بحبك انت ايه يا عم متأكد انك مخلف طفل برئ

فهد ضحك و بص لندى

ندى لفهد بضحك : طالع لابوه

فهد لعلى بتظاهر البراءة: وفى ايه دول اطفال

فهد بيبص لاقى حازم بيلعب فى شعر كيان و باسها فى خدها

فهد شد كيان : جرى ايه يا معتز لم ابنك

معتز بضحك : خلصانا يبقى نجوزهم لما يكبروا

تمت

بجد انا زعلانة ان الرواية خلصت و احب اسمع رايكم عن الرواية بلاش تم و ملصق و الكلام ده انا عايزة رايكم اكمل ولا لاء و بجد كنت بحب كلامك عن الرواية جدا