رواية حورية رابح الفصل الثالث عشر 13 - بقلم علياء خليل

نعمة : مش عايز تعرف مين اللى لحق حور و دخل جناحك فى غيابك رابح: مين نعمة : فهد دخل الجناح و كانت حور صاحية و هو اللى عمل فيها كده حور مش مر..يضة و لا حاجة و فتحت الموبيل و رويته صور فهد و حور فى الجناح رابح فجأة ضر*ب نعمة ق*لم جعلها تسقط أرضا رابح : أنا مكنتش اعرف ان الح*قد يوصل بيكى انك تعملى كده فى حد ايه انتى ايه شيطا*نة نعمة بخوف : فى ايه يا رابح

رابح : فى انى عرفت كل حاجة و انك اللى كنتى متفقة مع الدكتورة فى الاول و يتقال أن حور سق..طت و هى اصلا عذ... راء و لما لقيتى أن ده مأثرش بينا بعتى الخدامة تقول إن فهد عايز حور و انتى عارفة انى فى الجناح مع حور و تروحى تبعتى حد لفهد تقولى له أن حور عايزك فى الجناح و تقوعى الكل فى بعض و جاية دلوقت تكملى و تقوليلى حديتك الماسخ ده علشان ادخل اقت*لها و لا أطلقها هتستفدى ايه من كل الاذ*ى

نعمة بانهيار : علشان انت عمرك ما حسيت بيا و لا انى بحبك اد ايه أنا علشانك يا رابح موافقة اق*تل مش بس اك*دب و اخطط ..... انت ليه رفضت حبى ليك ليه عملت فيا كده يا رابح فضلت واحدة زى حور عليا و أنت عارف ان اخوك فهد عينه منها

رابح : اقسم بالله يا نعمة لو لمحتك أو عرفت انك عملتى حاجة تانى لأكون قايل كل حاجة لابوكى و انتى عارفة هيعمل فيكى ايه كويس و انا فهمتك كام مرة انى بعزك زى اختى و من قبل ما اعرف حور و انتى زى اختى يا نعمة و بخاف عليكى زى اختى و قولتلك شوفى حالى انتى تستاهلى حد يحبك متحاوليش مع حد مش عايزك يا نعمة متفكريش تمشى مشاوير لناس مش عايزة تمشى علشان خطوتين أنا بقولك كده علشان خايف عليكى و عايز اشوفك مبسوطة

نعمة خرجت من الجناح و هى بتعيط من كلام رابح حور تقوم من على السرير و تقف قدام رابح رابح : انتى كويسة ايه قومك من السرير حور : أنا سمعت كل حاجة يا رابح رابح: أنا حور و هى تضع اصبعها على فمه بحنان و تنظر فى عيونه: اشششش ...

أنا عايزة اقولك حاجة أنا حسيت بوجودك جنبى و انا تعبانة و نظرة القلق اللى فى عينك دلوقتى عليا كل حاجة بتعملها علشانى يا رابح غيرتك و خوفك عليا من اول مرة شوفتك فيها و انا كنت بحس دايما معاك بالأمان رغم انى مكنتش اعرفك كويس رابح و هو يقترب منها و كان يتكلم أمام شفا*يفها رابح : يعنى انتى يا حور بتحبينى احمر وجهها و أخفت ابتسامتها و أخفضت رأسها

رابح رفع رأسها و هو ينظر فى عيونها بخوف لا يريد أن ينك*سر قلبه فى يوم إذا قالت إنها لا تحبه ام أنه خائف من حبها رابح بتردد: قولى حور و هى تقترب أكثر : بحبك يا رابح لم تكمل و وجدت رابح محت..ضنها بحرا..رة و لهفة رابح : عمرى ما هسيبك يا حور حور : و انا كمان يا رابح فاتت الايام و حور و رابح حبهم بيزيد اكتر و اكتر و خلفوا ولد اسمه احمد ( اسم توكسيك اوى عارفة بس معلش لايق على اسم رابح 😂 ) و فهد كمل دراسته و التفت لمستقبله

و نعمة اتخطبت ب شاب اسمه ادهم و اهتمام خطيبها و حبه ليها خلها تعرف تختار صح و أن رابح مكنتش بتحب بس ببساطة هى اتربت معاه و حسيت انها متعلقة بيه فى غرفة حور و رابح حور على السرير و فى حضنها احمد بتنيمه رابح: ما تيجى اقولك كلمة سر 😉😂 حور بضحكة بدلع : اتلم احمد بكرة وراه مدرسة لو قومت هيصحى اقترب رابح منها و حملها بين ذراعيه و هو يهمس فى أذنها ببعض الكلمات جعلت حور تضحك احمد

بطفولية قام من تحت الغطاء: بابا .. بتعمل ايه و شايل ماما كده ليه هى تعبانة رابح : انت ايه صحاك مش كنت نايم .... كنت بحط لامك قطرة احمد : انا كمان عايز احط لريم (زميلته فى الفصل ) قطرة حور و رابح بصوا لبعض و ضحكوا رابح : قطرة ايه يا واد اوعى اومال لما تكبر صحيح طالع لابوك 😉😂😂 تمت