رواية لقاء مستحيل ليآرا سمير الفصل العاشر 10 - بقلم ملك صلاح

تانى يوم بعد ما رجعت ريم من السفر راحت ل غاده ف المستشفى تشوفها اولا وتديها هديتها .وثانيا عاوزه تتكلم معاها فى ال حصل لما تعبت ...

غاده: روما حمد الله ع سلامتك

ريم: الله يسلمك وحشتينى يا دكتور

غاده: انتى اكتر ..عامله ايه واخبارك

ريم: الحمد الله

غاده بصت ع وشها: امم واضح ان السفريه دى غيرتك شوية انبسطتى ..احكيلى

ريم اخدت نفس: اولا هديتك اهى يارب تعجبك

غاده فتحتها: جميله ميرسى يا روما

ريم: السفريه نفسها كانت كويسه مكان جديد وناس جديدة وحياه مختلفه.. مكنتش متوقعه هتبقى كده وانى هكمل مده فيها بالرغم انى كنت زهقت ف الاول .. ورنا نوعا ما كانت معايا والوقت الي بتبقى فيها مشغوله ببقى مع مريم

غاده:مين مريم ؟

ريم: بنوته جاره رنا نصها عربى والنص التانى كورى بنوته عسوله فتره اقامتى هناك مسبتنيش وعرفتى علي اصدقاء جداد وروحت تخييم معاهم وخرجنا وكنا بنقعد نتكلم ونحكى مع بعض في المطعم بتاع باباها وهما اجانب كنوع من تبادل الثقافات..

غاده: كويس جدااا

ريم باابتسامه : اه ونسيت اقولك السلسله رجعتلى

غاده: بجد.. ازاى

ريم: الشخص الي لاقاها ف لندن واقعه قابلنى ف كوريا وادهالى

غاده: يااااه بعد سنتين ...باين عليه انسان امين

ريم بتضحك: بعد صراع وخناقات بقينا اصحاب

غاده: ليه كده

ابتدت ريم تحكى ل غاده علي اول مقابله ليها مع لوهان لغايه ما رجعت لندن

وغاده لاحظت ف ريم انها بتحكى ع حد غريب وراجل مش بنت غير رامى وهى مبتسمه ..

غاده: باين عليه شخصيه كويسه

ريم: احساسى بيقولى انه انسان كويس ..

غاده: .. طيب تمام ..مالك بقى

ريم اتنهدت: موقف الب حصلى ف التخييم والسينما معلقين معايا انا بقيت طبيعى بعرف اتعامل مع الناس كويس مدام حطالهم حدود ومش بيعدوها خوفى منهم قل يعنى .. لكن الضلمه والكوابيس مش بيسيونى ودايما بتحط في مواقف تخلى ال حواليا يفهمونى غلط.. مفيش حد يعرف انى بتعالج او حكايه مرضى غير اهلى حتى مريم تعرف تخاطيف بس ..
مش عارفه اعمل ايه علشان متحطش في المواقف دى انا بحاول اتماسك بس مش بقدر بستسلم فى الاخر ...؟

غاده قامت ومسكت ايد ريم: الوقت ..
مع الوقت كل حاجه هتبقى كويسه
انتى وصلتى لمرحله كويسه جدااا فاضل حاجات بسيطه كملى ووبلاش يأس اتحدى آلمك ووجعك وكملى عدى كتير فاضل القليل ياريم

ريم : تفتكرى انى هكون انسانه طبيعيه

غاده:ريم .. انتى انسانه طبيعيه وبلاش وهم ان فيكى عيب دا كل انسان معرض يحصله مشاكل وتاثر فيه انتى عيشتى المشاكل فتوغلت جواكى و كبرت معاكى ودا السبب انك واخده مده تخرجى منها .. تخرجى من الضلمه وهيحصل مع الوقت ..عيشى وقتك ومتخافيش من حاجه ولا من حد .. انبسطى وعيشى حياتك ..عوضى الي فات بالايام الجايه بحاجه احسن مش هتديكى فرصه تفكرى فى ال فات .. وربنا بيحط ناس كويسه قدامك بتساعدك وبتقولك فى حاجات حلوه زى مافى حاجات وحشه ولا ايه ...؟

ريم : اوكيه

غاده: ايه اخبار امير

ريم: عادى مكالمات علي فترات هدايا بتتبعت علي فترات نزل ترانزيت يوم وقضاه معانا ف كوريا ورجع سافر عادى حياته وكلامه وتلميحه هو هو

غاده: وانتى زى مانتى متغيرتيش من ناحيته ؟

ريم: لا خالص ... انا مفهماه وهو بيحاول ومحاولاته فاشله انا احسن يفضل عيلتى وصديق ليا عن مايكون حاجه تانيه.. انا فكره الارتباط مش في دماغى ولا بفكر فيها انا ال بفكر فيه حاليا انا عاوزه اخف ومقلقش لما اتحط في موقف محرج واعرف اتصرف والسنين ال عدت اعوضها بالاحسن ولا ايه يا دكتور ؟

غاده باابتسامه: فى الحياه ف عوامل مساعده ..

ريم: هما ايه ؟

غاده :من لطف ربنا لينا لما بتبقى ف حاجات بنتعرضلها صعبه وممكن منستحملهاش بيحط قدامنا اشخاص منعرفهمش نوعا ما بيبقوا طوق نجاه لينا .. اخ .. صديق.. حبيب.. زوج .. اى كانت صفته بيبقى عامل مساعد بيدفعنا للامام بيبقى هديه من عند ربنا لينا يساعدنا نكمل مشوارنا ..التعايش يا ريم ..وزى مافى ناس تهدم من معنوياتك وترجعك لورا فى ناس بتمد ايدها من غير ما تطلب حاجه علشان توصلك لفوق او تمهدلك طريق وانتى تكملى ... ف كلا الحالتين انتى باصرارك وارادتك هتوصلى ...احنا الي حوالينا بيحبونا بس بطريقتهم ولو ركزنا هنلاقى الي بيساعد علشان عاوز حاجه و في الي بيساعد من غير هدف معين غير انه عاوزنا نبقى احسن ... هى دى الحياه وهما دول الناس نوعين كويس ووحش وربنا ميزنا بعقل وقلب علشان نحكم عليهم ...انتى استمرى ف طريقك وهتخفى ان شاء الله ...

ريم باابتسامه: انتى اول الناس الي في حياتى يا غاده الي مدتلى ايدها وبجد مش عارفه اقولك ايه ولا اردلك ازاى الي عملتيه

غاده بتضحك: مفيش بين الصحاب الكلام دا ولو مش عارفه تعمليلى ايه هقولك

ريم: طلباتك اوامر بجد

غاده قامت لبست النضاره وراحت قعدت ع مكتبها : تقومى بقى علشان عندى مرور دلواقتى وفى مرضى مستنينى وانتى بترغى كتير علي فكره

ريم بتضحك: بتطردينى ما انا مريضتك برضه

غاده بتضحك: لا انتى انهارده جايه بصفه صديقه مش مريضه لانك انتى مش مريضه يا روما ..لكن فى مرضى مستنينى يلا .. out

ريم وقفت وبتضحك : اوكيه ..اوكيه ..هكلمك
وريم هى خارجه تليفونها رن وكان لوهان

ريم: لوهان ..

لوهان: Good Moring

بصت ريم ع الساعه كانت 10الصبح ..ريم: الي هيسمعك هيضحك عليك كده ..الوقت عندك 7 مساء

لوهان: انا بتكلم بصوت واطى متقلقيش

ريم بتضحك: امان

لوهان: ايوه ...انتى بره البيت بدرى كده

ريم: كنت بزور صديقه ليا

لوهان: انا بحسدها ..انها شافتك وانا بسمع صوتك بس

ريم بتضحك: اعتبرها معاكسه

لوهان: لا حقيقه

ريم: بتقول حاجه

لوهان: بقول عاوزه حاجه من اليابان انا مسافر كمان ساعتين

ريم: شكرا ترجع بالسلامه

كملت المكالمه مع لوهان وقفلت ورجعت علي البيت كان رامى رجع من المدرسه اتغدوا وراح رامى الاوضه عند ريم يذاكر وهى تساعده ونام جنبها ..!!!

وصل وهان الفندق فب اليابان وقاعد في اوضته بيستريح باب الاوضه خبط وكان صاحبه جو وون

جو وون: منمتش لسه

لوهان: شويا

جو وون قعد :متغير كتير يا ليو

لوهان: ازاى
جو وون: من وقت ما عرفت البنت العربيه و....

لوهان قاطعه : ريم اسمها ريم ...

جو وون: اوووه سورى .. انسه ريم وانت متغير يعنى نزولك لرياضه الصبح اقصاها بقت ساعه لما كانت موجوده كنت بترجع متاخر وبتغيب لساعتين تلاته ... بقيت تبص ع الساعه كتير وبتتكلم ف الموبيل اكتر (بيتكلم عن فرق التوقيت ) وبتسرح كتير .. هى علاقتكم ايه بالظبط

لوهان: الي بينا صداقه لكن مميزه او معنى اصح هى مميزه ليا

جو وون: ازاى مش فاهم

لوهان: اول مره شوفتها في لندن وشوفت ابتسامتها وحسيت بحاجه شدتنى اراقب تصرفاتها ولما شوفتها تانى مره صدفه وعملت الحادثه وشيلتها لمستشفى حسيت بحاجه غريبه اتجاهها زى ما اكون عارفاها من زمان ولما اتقابلنا صدفه تالت مره حسيت ان اكيد القدر بيجمعنا ..... فحسيت برغبه شديده ملحه انى اقرب ليها واعرفها عن قرب وكل ما اقرب ليها احس انى اكتشفت حاجه جميله بالرغم انها فتره قصيره الي اتقربنا فيها لكن انا حاسسها انا عارفها من سنين ....

جو وون: ايه الفرق .. ماهو انت عارف بنات من كل العالم يعتبر ومن اغلبيه الجنسيات ايه المميز الي فيها ..علشان عربيه من الشرق الاوسط يعنى

لوهان قاطعه: لا مش فكره كده انا اساسا بتعامل معاها ومش بفكر فى جنسيه ولا ديانه ولا فكر ... انا بتعامل مع انسانه ..وحسيت فعلا انى كسبت صديقه مميزه ف حياتى ...!!

جو وون راح حط ايده ع كتف لوهان: خلى بالك يا صديقى انت ممكن تروح طريق مش هتعرف ترجع منه..عاوز اقولك ان الصداقه والحب الفرق بينهم خط ضعيف لو عديته مش هتقدر ترجع تانى

لوهان بص ل جو وون وسكت لحظات وبعدين جمع نفسه :مبفكرش ف اى حاجه انا غير السعاده والراحه الي بحسها معاها وهى مرتاحه وابتسامتها مبتغبش ودا كفايه هطلب ايه تانى ...

جو وون بيضحك: هى يومى عارفه صداقتك الجديده مع ريم

لوهان بملامح المفاجئه : اووبس لا طبعا دى مجنونه انت عارف اى حد يقربلى هى بتعمل ايه معاه بتكون خارج السيطره هتسبق الاحداث وهتتصرف تصرفات طفوليه مع ريم ...وانا هعرفها لما يجى الوقت المناسب

جو وون: دى مستنيه انكم تعلنوا ارتباطكم الرسمى ف الشركه مطلعه اشاعات انكم هترتبطوا

لوهان بيضحك: انا من وقت ما جيت هنا ومبهتمش بالاشاعات مدام مفيش حاجه مؤكده وبعدين مش بقولك مجنونه .. علاقتى بيها اختى الصغيره واهتمامى بيها من زمان علي اساس دا ..وهى علشان كبرت واحنا اغلب الوقت مع بعض وخصوصا قبل ما ارجع كوريا من وانا في لندن ومامتها وماما كانوا اصحاب وكانت بتيجى كتير فاتوثقت علاقتنا كده ..انا عارف اعملها كنترول فمتركزش علي كلامها وياما شائعات طلعت عليا وعلى كل شخص موجود في الميديا عادى متركزش كتير اشاعه بتداريها اشاعه تانيه وهكذا ... برغم انها مجنونه بس قلبها طيب اتمنى تقابل الي يستاهلها وينطق بسرعه ...

جو وون حس بالتلميح عليه لانه معجب ب يومى : نركز بقى ع شغلنا وكفايه تضيع وقت ممكن

لوهان: ماله شغلنا ..الالبوم خلص وترويج الالبوم جدوله بيتظبط والحفلات كمان وتصوير الاغنيه هنا اهو ف ميعاده زى الجدول .. والاعلانات الي تخصنى بعملها ..انا مش معطلكم ف حاجه

جو وون: الوريث الاول والوحيد لمجموعه SSD وبراحتك

لوهان بيضحك: احنا اتفقنا اول ما جيت كوريا معاكم ومع بابا الشرط الوحيد ال هيخلينى ارجع اعيش هنا هو انى اعيش حر ..اعمل الي انا عاوزه مش الشركه والعقود عاوزاه مكنش مربوط وعندى حريه الاختيار والقرارات ودا مأثرش عليكم لغايه دلواقتى ... انا مليش فى التمثيل والدرامات والافلام انا تركيزى علي الغنا بس والموسيقى .. انتم حريين في تجاربكم انا مركز علي حياتى واعتقد مفيش تقصير باين

جو وون: بصراحه بالعكس برغم غيابك الي بيحصل فجأه ومن غير تحديد لكن انت ملتزم ف مواعيدك والالتزماتك من غير تاخير ...

لوهان حط ايده ع كتف صاحبه: اوكيييه يبقى مفيش مشاكل

جو وون: هى ريم تعرف انت ابن مين وبتشتغل ايه

لوهان: لا متعرفش غير اسمى وشغال فى شركه تفاصيل هى مسالتش وانا مقولتش

جو وون: وهو انت فى حد ميعرفكش ..

لوهان بيضحك: واضح انها مش مهتمه بال كى بوب هنا ولا المشاهير علشان كده معرفتنيش

جو وون :عاوز اعرف انت بتتخفى ازاى لما بتخرج فى المطار مش بتبان بتظهر ف لقطه وبعدها محدش بيشوفك وبنكون مع بعض ف طياره واحده ..كتير بتنكر انك مش جيت معانا

لوهان : انا بحب الناس وانا واحد من الناس.. لكن الشهره مش بحبها اوى ..بتربط خط معين تمشيه ومحكوم ...انا بحب اعيش طبيعى زى اى انسان طبيعى ومع ريم وهى مش عارفه ببقى علي طبيعتى جدا ودى حاجه مريحانى جداااا وعموما هيجى وقت وهقولها ..

جو وون: اوكيه .هسيبك تنام علشان ميعادنا الصبح

لوهان:اوكيه

مرت فتره واستمر مكالمات لوهان مع ريم والرسايل بينهم محادثات شات علي الموبايل وكان دايما لوهان بيلاحظ فرق التوقيت المناسب ل ريم وبيظبط ف وقت تكون ريم صاحيه وريم كانت تستغرب لان في اوقات بيبقى نص ليل ف كوريا وبيكلمها برضه ....

فى مره مريم كلمت ريم عزمتها علي عيد ميلادها كمان شهرين والحت عليها انها تروح ووعدتها انها هتحاول ..ولما قالت لمامتها وافقت ومعترضتش بالعكس فرحت انها بتغير جو وانها بتطلب تسافر من غير ما حد يلح عليها ... ولانها مش بتخرج من البيت غير مع رامى وقليل كمان ..واغلب قاعدتها يا فوق السطوح يا ف اوضتها ورامى معاها او لوحدها ....!!!

فى مره من المرات بيكلمها لوهان

لوهان: مريم كلمتك

ريم: ايوه وقالتلى علي عيد ميلادها

لوهان: وهتيجى

ريم: بفكر لسه

لوهان: لا هتيجى ..انت سافرتى من 4 شهور كفايه كده عاوز اشوفك

ريم بتضحك: حقيقى عاوزه اجى احضر عيد ميلاد مريم

لوهان: اوكيه اتفقنا ظبطتى امورك وهنستناكى اوكيه كلام انتهى

ريم مش لحقت ترد كان لوهان قفل الكلام وقفل المكالمه

مسكت الموبيل وبتبصله: بجد انسان مش طبيعى

عرفت رنا ان ريم جايه فرحت هى وفريد ورتبت نفسها ريم لكن المرادى سافرت هى ورامى ومامتها علشان يشوفوها .. وفعلا سافروا واستقبلتهم رنا راحوا علي البيت وهما قاعدين جرس الباب رن وكانت مريم دخلت بلهفه وحضنت ريم : روما وحشتيييينى

ريم حضنتها: وانتى كمان

حنان: يبقى انتى مريم الي ريم حكتلنا عليها

مريم : سورى يا طنط اصل ريم وحشتنى جدااا حمد الله علي سلامه حضرتك

حنان باابتسامه: الله يسلمك

مريم بصت ع رامى : اووه انت رامى ال روما مش بتبطل كلام عنه

رامى : هاى ..ازيك

مريم: هاى ..انتى ازيك ..اخوك احلى ما وصفتى يا روما كنتى مخبياه لغايه ما ادبست مع ادمز كده ينفع

رنا ضحكت: احنا فيها سبيه ورامى اهو

رامى راح حضن ريم: انا مرتبط ب ريم وبس
الكل ضحكوا وقعدت مريم واتكلموا وسلامات وهكذا ...!!!

شويا وريم شغلت خط الكورى ولاقت رساله من لوهان : WELCOME BACK

ردت برساله ايموشن وش بيضحك ‏‎grin‎‏ رمز تعبيري

دخلت مريم علي ريم الاوضه : كنت قلقانه انك مش هتيجى وهتفوتى المفاجأه

ريم: مفاجأه ايه مش عيد ميلادك

مريم : امممم كنت عاوزه اخليها مفاجئه لكل بس انتى مش هقدر اخبى

ريم: فى ايه

مريم بفرح: هنعلن خطوبينتا انا وادمز رسمى للكل
رفعت مريم ايديها وكان في خاتم وان ادمز عرض عليها الجواز

ريم بسعاده: مبروووووووك يا ريمو

مريم: احنا اتفقنا نفاجئ الكل يوم حفله العيد الميلاد

ريم: ربنا يسعدكم

مريم: عقبالك يا حبيببتى

ريم بتضحك: لا معتقدش انا مش بفكر بالموضوع دا

مريم: ليه

ريم: لا دا موضوع كبير

مريم: علي فكره دى حاجه مش بنرتبلها دى بتحصلنا من غير ترتيب وهتشوفى وتقولى ريمو قالت

ريم بتضحك :يمكن

مريم: كل الي بيجوا المطعم سألونى عليكى الا واحد
ريم موابيلها رن بصت وضحكت ورفعته ل مريم:شافت الاسم " لوهان"

مريم : ياابن الايه اتاريه اختفى خالص من وقت ما سافرتى .. اوكيه
يلا ردى ع المكالمه وبكره انتى معايا الحفله بعد بكره

ريم: اوكيه
ردت ريم ع المكالمه وعرفت من لوهان انه سافر لمده اسبوع وهيرجع
واكد عليها انها مترجعش لندن غير لما يشوفها ...!!

بره كانت رنا قاعده مع مامتها وبيتكلموا

حنان: مش ملاحظه ان ريم اتغيرت عن الاول بقت احسن

رنا: جدااا مع وجود مريم واصحابها غيروا في ريم كتير انا بسيبها معاهم وانا مطمنه جدااا رغم انشغالى وهى مشتكتش
ومريم ساعدتها وعرفتها علي اصدقاء تانين وريم بتتعامل كويس اوى  مع اى حد غريب عن الاول خوفها ورهبيتها خفوا كتير عن الاول يعنى

حنان :فعلا لاحظت دا ..انا كلمت غاده قبل ما اجى هنا وطمنتنى جداا وقالتلى سفر ريم شجع علي تحسين نفسيتها يعنى بقت احسن وفي تقدم واضح ..بتتعامل مع الناس من غير خوف ومبتتجنبهمش لكن الضلمه والكوابيس قالتلى هتاخد وقت هى محتاجه مساعده مننا

رنا: الحمد الله يا مامى حالتها بقت احسن

حنان: اعتقد بقى دا وقت مناسب نفاتحها في موضوع امير

رنا: طيب نستى شويا لما نطمن اكتر

حنان: عاوزه اطمن عليها فى بيتها واشوف ولدها زى ما مطمنه عليكى ومفيش غير امير المناسب ليها عارف ظروفها وهيقدر وغير كده صابر ومستنى .. انتى حاولى تلمحى يا رنا وفاتحيها واحنا لما نرجع لندن انا هفاتحها تانى ... اتفقنا

رنا: ياريت توافق وتبطل رفض فعلا مش هتلاقى احسن من امير

حنان: ان شاء الله هتوافق مين غيره هيحافظ عليها وع فلوسها غيره

ابتدت ريم ترتب لحفله العيد الميلاد مع مريم وقابلت اصحابها الي تعرفهم
وحضرت الحفله واعلنوا خطوبيتهم والكل كان سعيد معاهم وكانت حفله جميله بمعنى الكلمه ... وفى يوم نزلت هى ورامى يعمل رياضه الصبح ويتمشوا ومريم كانت هتحصلهم وهى بتتمشى مع رامى الصبح حست بشخص بيمشى جنبها مبصتش عليه
سمعته مقرب منها وبيقول بالكورى : وحشتينى
بصت وهى مفهمتش وكانت هتهزقه لاقته لوهان: لوهان

لوهان باابتسامه شال النضاره: بذات نفسه عامله ايه

ريم باابتسامه: خضيتنى ... انا تمام وانت جيت امتى ..

لوهان: امبارح بليل وفضلت سهران بعمل حاجات ولـ انك لما بتكونى هنا بتنزلى تعملى رياضه الصبح كالعاده وقلت اكيد هشوفك

ريم: هو انت علي طول بتسافر كده

لوهان اتلجلج: يعنى انا المسئول عن السفر وبعدين مكنتش اعتقد انك لاقيتى رفيق رياضه غيرى
وبتبص ريم ع رامى لاقت رامى باصص بيزغر ل لوهان ..

ريم بتضحك: رامى اعرفك لوهان

رامى بالعربى : الي بتتكلمى علي طول بالموبيل معاه

لوهان : قال ايه ..

ريم بضحك: بيسلم عليك

رامى بيبص ل لوهان واتكلم بالانجليش وملامح وشه عصبيه : انت لوهان ... انا عارف انك الي بتتكلم معاها علي طول علي  الموبايل ومش بتخلينى اعرف اقعد معاها وكويس انى شوفتك علشان عاوز اقولك حاجه

ريم متفاجئه من طريقه رامى ولوهان كمان : اتفضل
رامى وقف قدام لوهان :ممكن تسيبهالى ومتاخدهاش منى

لوهان اتفاجئ من طريقه رامى برغم صغر سنه: رامى .. الحقيقه هى ان ريم معاك... انت الي واخدها منى اقصد مننا.. انت الي كسبان مش احنا .. ومعنديش مانع نكون اصحاب انا وانت ايه رائيك

رامى : اممم افكر ووقتها هتقل كلامك مع روما ونتكلم احنا

لوهان بيضحك : موعدكش لاننا اصحاب والاصحاب بيكلموا بعض وقت ما يحتاجوا بعض ولا ايه وريم صديقتى وانت

رامى: اوكيه اوكيه ..هنكون اصحاب ومش هسيبلك روما ..روما بتاعتى انا

لوهان بااسلوب طفولى: بتاعتى انا دى صديقتى

رامى بعند الاطفال: دى اختى وبتاعتى انا
ريم ضحكت وحاولت تفك الجدال : ستوووب انا ليكم انتم الاتنين كفايه خناق اوكيه ..اوكيه

لوهان ضحك وبيبص ل رامى وعمل صباع الخنصر: اصدقاء

رامى بنظره شر عمل صباعه معاه : اصدقاء

ريم: دى اخرتها اطلع منها انا اوكيييه انا هسيبكم انا وامشى

ومشيت ريم بتجرى ووراها بيجرى رامى ولوهان وبينادوا عليها : رووما رووما

كان رامى دايما مع ريم لما بتخرج في اى وقت ويقعد مع اصحابها وكان الي مش بيفهموا ريم او مريم او لوهان يفهموا ..

فى يوم اتفق لوهان مع رامى انه هيدخلوا سينما فيلم انيمى ووافق وبعد الحاح واصرار رامى ريم وافقت بس بشرط انها مش هتدخل وهتستناهم فى الاستراحه بره القاعه علشان مش هتقدر تدخل ..خرجت ريم ومريم وادمز ولوهان ورامى وراحوا ع السينما ..قعدوا فى الاستراحه وكان لسه فاضل عرض الفيلم نص ساعه .. راحت مريم تشترى حلويات هى وادمز واخدوا رامى معاهم ...

لوهان: مش هتدخلى برضه

ريم : انت عارف ايه هيحصل وانا مش عاوزه رامى يقلق يعنى ويخاف انا عاوزاه ينبسط...وعموما هو عارف انى مش بحب السينما من زمان .. واتفقت معاه انه هيدخل معاك انت ومريم وادمز وهو مرتب نفسه علي الوضع دا

لوهان بملامح جد : هتفضلى طول عمرك رافضه تواجهى الهروب مش حل ؟

ريم بصت ل لوهان: بتقول ايه

لوهان بملامح جد : اقصد ..خوفك من الضلمه .. اعتبرى السينما اختبار لضلمه هو مكان مش ضلمه 100% دا بيبقى 85% ضلمه وفى ضوء بسيط ليه.. الاعمى بيواجهه عجزه ويعيش ... واجهى خوفك بدل ما بتهربى

ريم: مش هقدر صدقنى..
احساس الضلمه بيدينى احساس انى لوحدى و..

لوهان مد ايده وقاطعها: لما تخافى ممكن تمسكى ايدى علي الاقل تحسى انك مش لوحدك ومعاكى حد في نفس المكان وفى نفس اللحظه فى نفس الضلمه ... كل الي هيحضروا الفيلم معاهم شركاء ..وانا وانتى اصدقاء والصداقه مساعده وقت الاحتياج وانا هساعدك ومش هسيبك لوحدك .. ايدى اهى وقت ما تحسى بخوف امسكيها ومتتردديش وجربى مش هتخسرى حاجه

أثر نوعا ما كلام لوهان ف ريم وانتهز لوهان الفرصه وكمل علشان توافق : وممكن تصرفك دا يفرح رامى اكتر لما يشوفك قاعده جنبه ..قولتى ايه ؟؟

ريم فضلت باصه ع لوهان وهو بيتكلم وبصت علي ايده وحست بااحساس غريب اول مره تحسه من شخص مادد ايده يساعدها وهو ميعرفش عنها حاجه او سبب ازمتها وخوفها ايه ومسألش لكن بيدور ليها علي حل .. رامى ف اللحظه دى جه : روما الفيلم هيبدء..هتستنينا هنا

لوهان بسرعه ومن غير تفكير وانتهز فرصه ريم وهى لسه بتجمع: فى مفاجأه ليك يا رامى..ريم هتدخل الفيلم معاك ايه رائيك

رامى كان بيستوعب مش مصدق فرحه: بجد
ريم شافت فرحه رامى وافتكرت جمله لوهان ان رامى هيفرح وفرحه رامى مهمه ل ريم جدااا

تلقائى هزت راسها: علشان الابتسامه الحلوه دى اوكيه بس الجزء الاول اوكيه ؟

رامى رمى نفسه ف حضن ريم: بحبك يا ريم بحبك

لوهان قرب من ريم وبصوت واطى : شوفتى فرح ازاى يلا الخطوه الي بعدها وهتعديها وهتتغلبى علي الضلمه وايدى اهى بس بلاش عض اوكيه

ريم ضحكت وفضلت باصه ل لوهان حست انها متنومه مغناطيسى ودخلت قاعه السينما وقعدت بين رامى ولوهان.. لوهان: هدى نفسك وغمضى عينك وعدى 123 وفتحيهم براحه ومتتوتريش وامسكى ايدى ...

النور بينطفى لوهان حس بتنفس ريم كان سريع خبط ع دراعها وفتح ايده راحت ريم مسكت ايده بسرعه من غير تفكير ايد اتمدت لها تنقذها وتساعدها من الخوف وغمضت عينها فعلا وعدت 123 وفتحتهم بهدوء وللحظات الي مسكت فيها ايده قلل من توترها وحاولت تهدى ..

ولوهان حس بااحساس غريب لما مسكت ايده مخضوض وقلبه ابتدا يدق بسرعه لكن فرحان وهو ماسك ايديها مسك ايدها وضغط بسيط زى الي بيقولها متخافيش انا معاكى انتى مش لوحدك ...ريم فضلت تتماسك وهديت نوعا ما ..
جه وقت الاستراحه قامت خرجت وسابت رامى مع مريم وادمز خرجت وقعدت سندت راسها بين ايديها الاتنين وقعدت تتنفس
لوهان خرج ليها بسعاده: برافووو ..

ريم وهى بتنهج: مش عارفه انا استحملت كده ازاى

لوهان بيهزر كوسيله يشتت انتباهها : شكرا شكرا دا ااقل حاجه عندى

ريم بصت ل لوهان بعصبيه : بليز بلاش تضغط عليا ف حاجه تانى وسيبنى لوحدى ..انت متعرفش حاجه ..ممكن تسيبنى انا بجد تعبانه دلواقتى

لوهان: تحبى تروحى المستشفى

ريم بعصبيه : لا ..سيبنى لوحدى

راح لوهان بهدوء قعد جنبها وهو جنبها كان بيبص علي ايده ال كانت مسكاها ريم وع وشه ابتسامه وبص علي  ريم ولاحظ ملامحها المتغيره حس انها بتعانى من مشكله كبيره ورغم انه اضايق انه ضغط عليها لكن قرر انه يساعدها حتى لو هى رفضت وفضل باصص علي ريم ....

ريم هديت وبصت للوهان: سورى علي اسلوبى

لوهان باابتسامه: مفيش مشكله المهم انتى كويسه دلوقتى

ريم: كويسه

لوهان ميل ع ريم: برافوو انك قعدتى نص ساعه متواصله

ريم :دا انجاز بجد

لوهان بيتنك: معايا هتعيشى الانجازات سيبلى نفسك

ريم ضحكت علي اسلوب وطريقه لوهان .. لوهان بصلها وسرح

ريم لاحظت : مالك فى حاجه

لوهان: ضحكتك

ريم : مالها

لوهان: زى شرروق الشمس

ريم تنحت ..

لوهان فاق : اقصد بدل ما تبقى رعد وامطار زى ما كنتى من شويا الجو اتحول لربيع والشمس طلعت ...

ريم ابتسمت ..

لوهان: انتى قلتى انا معرفش حاجه ..انا بقى بقولك مش عاوز اعرف حاجه.. الي عاوزه انك تتغلبى علي خوفك واى حاجه تعباكى وابتسامتك متختفيش ..

ريم سرحت في كلام لوهان الي اول مره شخص يكلمها كده وميعرفش حاجه وفضل لوهان يهزر ويضحك وخرج رامى وانبسط من الفيلم

ريم شافت رامى بيجرى ناحيتها واتكلموا بالانجليش : بيبى انبسطت

رامى: جدا جدااا شكرا يا ريم

لوهان: وانا

رامى : شكرا يا صديقى

لوهان يلا نروح ناكل ايس كريم

رامى: يلا ..
مشيوا هما الخمسه ريم ورامى ومريم وادمز وقاعدين ياكلوا الايس كريم

ادمز: بتهرب من حفله خطوبتى يا ليو بيس

لوهان: متزعلش يا ادمز هديتك موجوده

مريم : انا بقبل كاش

لوهان: ماديه

ادمز: ايه الهديه حمستنى

لوهان: جزيزه جيجو لمده 4 ايام هديه خطوبتكم المفاجأة

مريم فرحانه: اوووووه واووووو بجد بتتكلم بجد
لوهان فتح موبيله ودخل علي موقع فندق في  جيجو ووراهم الحجز بااسم ادمز مدفوع..

مريم: بجد ..شكرا شكرا شكرا يا ليو

لوهان: اهلا بيكى دايما

ريم: رحله سعيده

مريم: ماتيجى معانا يا ريم والله هتنبسطى

لوهان : فكره ..اخد يومين اجازه ونروح

ريم بتضحك: لا صعبه اوووى ..احنا كمان يومين راجعين لندن

رامى: ايوه راجعين

مريم: ياخساره ..الفتره الي بتقعديها هنا بتبقى خفيفه وبتخلص بسرعه من غير ما نحس ..ماتيجى تعيشى وتستقرى هنا معانا يا ريم ..ها ورنا هنا اهى

لوهان: ياريت بجد ....

رامى فاجئه: تعيش فين ومع مين ..ريم مش هتسيبنى

رامى بص ل ريم: مش هتسبينى يا ريم صح

ريم حضنته: اطلاقا ..انا مقدرش يا بيبى

لوهان : المهم متغبيش علينا ..بتوحشينا

ريم: ان شاء الله

لوهان سرح شويا .

رامى بيكلمه : ليو ...

لوهان: ها

رامى: هتودينى فين تانى بقى مش انت كنت عاملى جدول

مريم بتضحك هى وادمز..

ادمز: وبقيت تعمل جداول يا ليو بدل ما تتعملك .

ريم: يعنى ايه

لوهان عمل نفسه مسمعش وبص ل رامى : ايه رأيك نروح الملاهى

رامى بفرحه : اوكيييييييييه..بكره

لوهان: لا مش بكره بس هكلم ريم بكره ونتفق لان بكره مشغول شويا اوكيه

رامى: اوكيه

رامى بص ل ريم: انا مبسوط اوى

ريم حضنت رامى : انا مبسوطه لانك مبسوط يا بيبى
لوهان شايفهم ومبسوط لانه شايف ابتسامه ريم الي مبتغبش ...!!!

رجعوا من الخروجه ورامى قعد يحكى لمامته علي ريم وحركه السينما واستغربوا ..

حنان: معقوله

ريم: مش اوى كده دا نص الفيلم وخرجت ف الاستراحه

حنان ورنا متفاجئين: كويس جدا يا ريم

ريم:انا داخله انام ...

وقعد رامى يحكى ل رنا وحنان علي الفيلم وع الخروجه وانه كان مبسوط وهيروح الملاهى ..هما مركزوش ف كلام رامى اكتر تركيزهم علي التطور الي بيحصل لريم المفاجئ ودى علامه انها بتخف فعلا وبدايه مبشره ....تانى يوم ريم راحت هى ورامى المطعم ابو مريم ولوهان مقدرش يروحلهم واتفق معاهم يقابلهم ف الملاهى تانى يوم وهو جهز التذاكر ....

طبعا ريم اتفقت مع مريم وكام حد من اصحابهم انهم يروحوا مجموعه ,,, واتقابلوا وراحوا هناك وكالعاده لوهان كان مستخبى في الكاب والنضاره ... لوهان شايف ريم فرحانه مع اصحابها وبيلعبوا الالعاب وبيهزروا ورامى مبسوط وبيجرى وكان من غير ما يحس بيقف يبص ع ريم ويسرح وقلبه بيدق دقات سريعه ..
ريم بصت عليه لاقته بيبصلها راحت عنده: يلا هنركب اللعبه دى

لوهان بص عليها لاقاها القطار السريع : هتركبى دى ..انتى مش خايفه

ريم بسعاده: اطلاقا .. يلا بينا

لوهان كان باين عليه ملامح خوف من اللعبه : انا جيت هنا علشان رامى مش علشان نموت احنا

ادمز شد لوهان: يعنى البنت موافقه وانت هتهرب يلا

راح لوهان بغصب ركب معاهم وكلهم ركبوا واول ما القطر اتحرك كلهم قعدوا يصرخوا نزلوا اغلبهم مبسوطين وفى الي كان دايخ ومنهم لوهان ..ريم قربت منه وبتضحك

ريم: معقوله دخت

لوهان: مش هسمع كلامكم تانى

ريم بتضحك: بجد مش مصدقه

لوهان بص ع ريم وهى بتضحك ومبسوطه سرح ف ابتسامتها وحس بقلبه بيدق حط ايده علي قلبه وهو باصص علي ريم بتضحك وبتهزر مع اصحابهم ومش فاهم ايه بيحصله كل ما بيشوفها حس بحاجه مش فاهمه مخضوض ولكن مبسوط ...

ريم شافته حاطط ايده ع قلبه اتخضت: لوهان انت تعبان

لوهان : ها .. لا لا مفيش

ريم: اتخضيت لما لاقيت ايدك ع قلبك

لوهان : ها ..لا مفيش

ريم بتضحك: انت علقت يلا بينا

لوهان: اوكيه اوكيه

مشيت ريم ماسكه ايد رامى ولوهان ماشى وراها مش فاهم ايه الي حصله وبيحصله وباصص علي  ريم بصت جنبها مش لاقته بصت ورا كان وراها بمسافه شاورتله يقرب شافها هز راسه وفوق نفسه وقرب منهم وهما ماشين
شافوا لعبه قفزه الثقه برج عالى جداااا ينط منه
ريم : عاوزه العب دى

لوهان بص لبرج: انتى مجنونه

ريم : بليز عاوزه اجربها احساسها حلو اوى اتحكالى كتير

لوهان بتوتر: كفايه عليكى تسمعى مش ضرورى تعيشى

ريم بصت لصحابها: مين عاوز يلعب اللعبه دى لانها كابلز ثنائيه
كله خاف وقالوا لا وبعدوا راحت ريم بصت ع لوهان

لوهان : لالالا انسى مستحيل

ريم: انت بتخاف بجد من الاماكن العاليه ازاى والجبل ...

لوهان: اطلع اه... انط لا استحاله

ريم: فين الكلام ال بتقوله واجهى خوفك ومتستسلميش انت بتبيع كلام بس صح كلام من غير فعل صح

لوهان : انتى بتستفزينى

ريم مدت ايديها: زى ما مديت ايدك ليا وشجعتنى فى يوم السينما انا هساعدك هنا وهبقى معاك وتتغلب ع خوفك

لوهان بص ع ريم وابتسامتها : اوكيه ..

مريم متفاجئه : انتوا الاتنين

ادمز بيضحك علشان عارف ان لوهان بيخاف من القفز من الاماكن المرتفعه : هتوحشنى يا ليو

لوهان بتوتر بص ل ريم : لو حصلى حاجه انتى السبب

ريم متحمسه : متقلقش هتنبسط صدقنى
طلعوا الاتنين ولوهان بيجهز وبيلبس الحزام وبيلبسوه وريم متحمسه

لوهان كان متوتر اوى .. لوهان: ريم

ريم واقفه قدامه ومسكت ايد واحده ايد لوهان والتانيه مسكت الحبل : غمض عينك وعد 123 وفتحهم بهدوء وامسك ايدى وكل حاجه هتبقى كويسه اوكيه .....

لوهان ابتسم: اوكيه

فعلا عمل لوهان بكلام ريم الي هو في الاصل كلامه ..وعدوا 1 2 3 وهما ماسكين ايد بعض لوهان وريم صرخوا وفى اللحظات لوهان الخوف الي عنده راح ولما نزلوا ..ريم بتضحك من الفرحه: ايه رائيك ممتعه صح

لوهان مستغرب من نفسه: جدااا جداااااا

ريم: يلا بينا اشوفهم صورونا ولا لا

لوهان واقف بص ع ايده ال كانت ريم مسكاها وحس بضربات قلبه الي بتزيد كل مايكون قريب من ريم او يمسك ايديها اكتر . يحس بكده .. واستغرب انه وريم ماسكه ايده احساس الخوف راح ......

ريم شايفاه واقف : ليو ..يلا

لوهان بصلها : اوكيه

خرجوا وقعدوا يتريقوا علي لوهان وضحكوا وكملوا اليوم ... وكل واحد روح بيته

لما روحت ريم البيت بعتت رساله للوهان تطمن عليه : انت كويس

لوهان شاف الرساله فضل باصصلها ورد عليها : كويس ..انبسطتى

ريم: جدااا ورامى كمان جدااا بجد شكرا ليك علي كل الي بتعمله الوقت معاك بيبقى مختلف عن اى وقت شكرا جداا تصبح ع خير

لوهان باصص لكلام ريم ومش عارف يقول ايه : تصبحى ع خير

حط الموبيل جنبه وقام وقف ناحيه الشباك وحس بقلبه بيدق حط ايده على قلبه وبيكلم نفسه : دا معناه ايه ..اكيد مش الي فى بفكر فيه صح اكيد لا
اكيد لا ..اكيد لا
راح لوهان قلع التيشيرت ودخل ياخد دش وينام ...!!

رجعت ريم لندن وامير مكنش موجود ومسافر وبعد رجوعها بااسبوعين فى يوم لوهان اتصل بيها

لوهان: ريم انتى فاضيه بكره

ريم: ليه

لوهان: اصل انا هنزل ترانزيت للندن ساعتين وعاوز اشوفك

ريم اتفاجئت: بجد ليه مسافر فين

لوهان مش عارف يرد ايه : كندا المهم انا هكون موجود الساعه 9 الصبح بتوقيت لندن

ريم: اوكيه وانا هستناك

قفلت ريم وهى مستغربه من تصرفه دا لكن كانت مبسوطه انها هتشوفه ...شويا وهى قاعده سهرانه تليفونها رن افتكرته لوهان وكان امير وردت

ريم: الو

امير: ريم ..وحشتينى
ريم بتحاول تتعامل عادى: ازيك ياامير عامل ايه

امير: مفتقدك جداا البيت كان وحش لما سافرتوا كلكم ولما رجعتكم انا سافرت ف شغل مهم ..عاوزه حاجه اجبهالك من فرنسا

ريم: ميرسى ..كفايه الي هدايا الب رجعت ولاقيتهم ف اوضتى ترجع بالسلامه

امير: ريم ممكن طلب

ريم: اتفضل

امير: ف ورق مهم ف درج المكتب ف اوضتى ممكن تجبهولى المطار بكره

ريم استغربت : انا اجبهولك

امير: انا هاجى لكن مش هلحق اجى البيت وبكره الميتنج ودى عقود مهمه موثقه مينفعش اخد كوبى منها .. وانا معايا الكوبى بس متنفعش ومش هثق ف حد يجبهملى المطار..مش هعطلك نص ساعه بس نشرب فنجان قهوه مع بعض وهرجع تانى

ريم معرفتش تقول لا : اوكيه.. طيارتك هتكون امتى وانا هستناك ف الكافتريا

امير: هكون ف لندن الساعه 9:00

ريم اتفاجئت: 9:00 الصبح

امير : ايوه .. متتاخريش عليا هستناكى
وقفل امير وريم حست بحيره...
كده مش هينفع تقابل حد فيهم ومكالمه امير لغبطت كل حاجه
اتصلت ب لوهان علشان تعتذره انها مش هتقدر لاقت موبيله مقفول

سابتله رساله ع امل يشوفها ... صحيت الصبح تبص ع الرساله وصلت ولا لا لاقتها مستلمهاش وموصلتش قعدت علي حرف السرير تفكر لانها بالشكل دا هى مش هتقدر تقابل حد فيهم بسبب الميعاد المتقارب جدااا والاماكن المختلفه ومش عارفه تعمل ايه من حيرتها عاوزه تقابل لوهان الي جى علشانها وعاوز تروح توصل ل امير الورق بتاعه ....مش عارفه توصل لـ اختيار طلعت ورقه الحظ وتلعبها وهى هتحدد هتروح لمين تقابله عملتها وكتبت ف ورقتين واحده لوهان والتانيه امير وقعدت لحظات تفكر ومدت ايديها واختارت ورقه وبصت على الاسم واتفاجئت وكان... ....!!!!