عفاف بصدمة وذهول: بنتي! كلهم بصوا مكان ما هما بيبصوا. كلهم اتصدموا. عفاف جرت عليها، أخدتها في حضنها. عفاف بذهول: أنا مش بحلم، صح؟ أنتِ عايشة؟ أنتِ هنا، ده مش حلم، صح؟ عفاف أخذت تتفحص وجهها بأيديها. عفاف: أنتِ عشق، صح؟ أنا مش بحلم... عفاف بصت لمحمد اللي واقف في حالة صدمة. عفاف: بنتي يا محمد، عشق عايشة! أنا مش بحلم، صح؟ أنتوا شايفينها؟ شبهي! محمد راح بسرعة حضن عشق من عفاف. محمد: أنتِ كويسة؟ وبخير؟ وما حصلكيش حاجة؟
الحمد لله يا رب. أسيل بذهول: ده بجد؟ دي دي عشق؟ منة بعياط: قلتلكم! محدش صدقني! قلتلكم إني شفتها وإنها عايشة! زين بص لها بندم. مروة أخيراً فاقت من صدمتها. مروة بذهول: دي عشق، صح؟ ده مش حلم، صح؟ كلهم اتلفوا حولين عشق. سيف أخدها من حضن محمد وحضنها. سيف: وحشاني أوي. من بعدك اتدمرنا. عشق كل ده ومش فاهمة حاجة، ومتوترة وتايهة. سيف مسك وشها بإيده. سيف: أنتِ كويسة يا قلبي؟ أسيل بدموع: وحشتينا أوي يا عشق. كنتي فين كل ده؟
وإيه اللي حصل؟ مش مهم كل ده، المهم إنك بخير ومعانا. منة بعياط: كنت حاسة إنك عايشة وإن كل ده كذب. آه، وفهد كمان مصدقش وقال إنك عايشة. وتأكدت إنك عايشة لما شفتك من يومين. زين: وحشتيني أوي يا "أشا". كنتي فين كل ده؟ والعربية اتقلبت بـ "أمين". مازن: آه، وجعتي قلبنا عليكي. فهد: اهدوا و براحة عليها، وتعالوا نقعد. سيف أخد عشق وقعدها في حضنه. عشق حست في حضنه بالأمان، وكانت بتحاول تبعد بس هو كان ماسكها جامد. كلهم قعدوا.
فهد: عشق فاقدة الذاكرة. أسيل بصدمة: إيه ده! كلهم اتصدموا. سيف بص لعشق بحزن. عفاف: يا حبيبتي يا بنتي... بس الحمد لله يا رب إنها عايشة، ودلوقتي معانا. فهد: ده فقدان ذاكرة مؤقت، وممكن تفتكر في أي وقت، وممكن مع العلاج. مروة بدموع وفرح: أهم حاجة إنها عايشة وفي وسطنا. عفاف بدموع وفرح: آه، الحمد لله. مازن: طب هي كانت فين كل ده؟ فهد: كانت في غيبوبة، ولسه فايقة من يومين، وكانت عند الناس اللي أنقذوها.
عفاف بصت لها بحزن وقد إيه هي تعبت واتعذبت في حياتها. محمد: خديها يا أسيل واطلعوا فوق ترتاح. أسيل أخدتها وطلعت، ومنة طلعت معاهم. فهد: عشق عارفة إننا متجوزين وعلاقتنا عادي زي أي اتنين متجوزين، فهي هتعيش معايا. سيف: اختي مش هتبعد عن حضني تاني، أنت فاهم؟ أنا مش مستعد أخسرها تاني. محمد: اهدي يا سيف. وانت يا فهد هتقعدوا معانا هنا لحد ما ننقل حاجاتنا في الفيلا وننقل فيها. (اللي اشتراها من سنة وكانوا هينقلوا فيها)
منة من على السلم: إحنا هننقل في الفيلا. محمد: آه. منة بفرح: وأكيد عملت كل اللي اتفقنا عليه؟ محمد بضحكة: أيوه. منة وهي بتتنطط: هااااااااااااي! زين بضحكة: احسبي يا بت، اللي تقعي. منة بصت له بعتاب وزعل، ومردتش عليه، وراحت المطبخ. زين في نفسه: مالها دي؟ زين افتكر اللي عمله وزعل جداً إنه زعلها. عفاف: فين فريدة؟ فهد: في الفيلا. عفاف: طب خليها تيجي وهات حاجاتك. سيف ببرود: أنا هروح أجيبها.
فهد بص له ورفع حاجبه: وانت تروح تجيبها ليه؟ سيف ببرود: وأنت مالك؟ سيف قام وسابهم وخرج، راح يجيب فريدة. فهد بغيظ: إيه اللي "أنت مالك" دي؟ أختي. مروة بضحكة: معلش، هدي نفسك بس. عند عشق. منة: دي أوضتك. عشق: ممكن تعرفوني بنفسكم؟ أسيل ومنة بصوا لها بحزن. عشق بسرعة: والله مش بإيدي، بس أنا حبيتكم أوي وعايزة أفتكر، وانتوا عيلتي، عايزة أفتكركم وأعرفكم وأفتكر علاقتنا كانت عاملة إزاي وحياتي كانت إزاي.
أسيل بابتسامة: واحنا هنسعدك يا قلبي. منة بفرحة: وأهم حاجة إنك معانا، وإن شاء الله الذاكرة هترجع لك. أسيل قعدت جنبها. أسيل: بصي يا ستي، أنا أسيل، وبنت خالتك، وأختك بالرضاعة، وصحبتك. منة: وأنا منه، بنت عمك، وأختك بالرضاعة، وأنتِ أختي وصحبتي وكل حاجة. عشق فرحت عشان لقت عيلتها وقد إيه بيحبوها، وشايفة الحب ده في عينهم. عشق: والباقي؟ أمي وأبويا؟ وعندي أخوات تاني؟ منة ببعض الحزن: مامتك مي وباباكي أحمد متوفين من وإنتي صغيرة.
عشق بصت لها بصدمة وحزن. أسيل بسرعة: بس هما عايشين في قلوبنا، كلنا، وفي قلبك. وكمان عندك أخ اسمه سيف، اللي كان حضنك وثبت فيكي تحت ده. وعمك محمد زي أبوكي، وهو أبو منة. وفوفا مرات عمك زي مامتك، وهي أم منة. وميرنا أخت منة وأختك. وأكملت بحزن: بس هي في غيبوبة. عشق بحزن: ليه؟ منة بحزن: لما عرفت إنك، بعد الشر، موتي، تعبت وعملت عملية ودخلت في غيبوبة عشان مكنتش متقبلة الواقع وإنك خلاص مش معانا.
عشق بحزن: إن شاء الله هتقوم بالسلامة. أسيل كملت عشان تخفف عنهم الحزن: وعندك يا ستي كمان الواد زين الغلس ابن عمك. منة: بس يا بت، متقوليش عليه غلس، ده عسل. أسيل بسخرية: القرد في عين أمه غزال. عشق ضحكت عليهم. عشق بابتسامة: ومين تاني؟ أسيل: فريدة أخت فهد وصحبتنا وزي أختنا. والواد أخويا مازن. وأخوكي. ومرمر أمي وخالتك. وأميمة صحبتنا وسرنا. الولا مازن بيحبها. منة بضحكة: وسيف بيحب البت فريدة برضه. أسيل: مفضحين أوي.
عشق بفرحة: أنا عيلتي كبيرة وعندي صحاب وأحلى إخوات! أعههههه! منة بابتسامة: ربنا يديمك لينا يا رب، ومتبعديش عنا أبداً تاني. عشق: يا رب ويديمكم ليا. منة وأسيل قعدوا يحكوا لها عن مواقف ليهم والمصايب اللي كانوا بيعملوها. عند سيف. كان وصل قدام الفيلا. سيف كلمها وقال لها تنزل، وهي استغربت ده ونزلت بسرعة. فريدة نزلت وركبت جنبه. سيف بص لها واتعصب. سيف بغضب: أنتِ نازلة كده إزاي؟ فريدة: كده إزاي؟ سيف بغضب: بصي لنفسك كده.
فريدة بصت لقت نفسها لابسة بجامة النوم، وهي نزلت بسرعة ونسيت تغير. فريدة خبطت إيديها على راسها. فريدة: أوبس... نزلت بسرعة وما أخدتش بالي. سيف بغضب: ما أخدتيش بالك؟ والحرس؟ فريدة: آسفة والله، ما أخدتش بالي. وكمان الحرس مش شافوني. خلاص بقى. سيف: تمام، بس لو حصلت تاني مرة... فريدة بسرعة: لا لا مش هتحصل. سيف: شطورة يا قلبي. عندي لكِ مفاجأة. فريدة بفرح: مفاجأة إيه هي؟ هه هه. سيف: لما نروح البيت هتعرفي. فريدة: بس فهد...
سيف ببرود: عارف. فريدة بفرحة: طب يلا بسرعة سوق، خلينا نروح، عايزة أشوف المفاجأة. سيف: هتروحي كده؟ فريدة افتكرت اللي لابسه. وكانت هتنزل بسرعة، بس سيف مسك إيديها بغضب. فريدة: إيه في إيه؟ هطلع أغير. سيف بغيرة وغضب: والحرس اللي واقفين دول يشوفوكي كده تاني؟ فريدة: طب أعمل إيه؟ ألبس طقم إخفاء؟ سيف بص لها بغيظ، وقلع الجاكت بتاعه. سيف: البسي يا أختي. سيف لبسها الجاكت وكان كبير أوي عليها، وإيديها مش باينة منه.
سيف: كده مش بطال شوية. فريدة: بس ده كبير أوي. سيف بص لها بـ"بصة" أرعبتها. فريدة بخوف: ده ده جميل أوي أوي. فريدة نزلت من العربية بسرعة وجرت دخلت الفيلا. سيف ضحك على طفولتها. وشوية ونزلت بعد ما لبست دريس أسود وفردت شعرها، وركبت جنبه. سيف بحب: إيه الجمال ده؟ فريدة وشها احمر من الخجل. فريدة بخجل: شكراً. سيف ساق العربية ومشوا. عند ميرنا. مالك كان قاعد على الكرسي وماسك إيدها.
مالك: وحشتيني أوي. وحشني جنانك، وحشني عيونك البندق، وحشني صوتك يا طفلتي المجنونة. بعشقك ونفسي تفوقي. يا رب. مالك حط راسه على إيدها وغمض عينه. وإيد ميرنا التانية اتحركت. عند سيف كان وصل، ونزل هو وفريدة ودخلوا. في الداخل. كانت عشق نزلت قعدت معاهم واتعرفت عليهم، وكانت فرحانة أوي إنها معاهم وحاسة براحة نفسية. منة بفرحة: ديدة! فريدة شافت عشق ووقفت بصدمة. فريدة بصدمة: س سيف! أنا شايفه عشق! س سيف...
أنا بتخيل عشق من كتر ما هي وحشاني. أتمنى تكون حقيقية، مش خيال، بس ده مستحيل. سيف: لا مش مستحيل يا قلبي، ده حقيقة. فريدة بصت له بصدمة وعدم فهم: يعني إيه؟ يعنييي... سيف بابتسامة: آه، جربي كده. فريدة جرت لحد عشق وحضنتها. فريدة بدموع: دي دي حقيقية! إزاي؟ دي دي عشقققققق! فريدة خرجتها من حضنها ومسكت وشها بإيديها. فريدة بعياط: د ددي بجددد! مش بتخيل! دي عشقققق بحق وحقيقة! فريدة بصدمة: بسسسس! إزاي؟ أنااا مش في حلم، صح؟
يا رب ما أكون بحلم! فريدة بصت لعفاف: أنا مش بحلم، صح؟ عفاف بابتسامة: آه يا قلبي. أسيل راحت قرصت إيد فريدة. فريدة: آآآآه! إيه ده؟ يخربيت إيدك. تقيلة. أنا كده اتأكدت إني مش في حلم. طب إيه الحكاية؟ فريدة بعدت عن عشق بسرعة. فريدة بخوف: آآآآآع! شبح! آآآآآآع! شبح! عفرررريت! وبصت لهم كلهم وقالت: عاااافررييييت!
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
المهم المهم إن دي عشق حضنت عشق جامد منه: إيه ده، طارت منها خالص! عفاف: بس يا بت، سيبي البت هتموت في إيدك. عشق باختناق: عندك حق يا فوفه، هموت. الحقوني! فريدة بعدت عنها بصدمة. فريدة بعدم استيعاب: دي بتتكلم! أسيل: أمال بتهوهو؟ زين: نينينينينننني يا ظريفة. بعد شوية فريدة أخيراً استوعبت إن عشق عايشة. فريدة بفرحة: المهم إنك بخير ومعانا. وأكملت بدموع: وحشتيني أوي! عفاف: يلا، العشا جاهز. راحوا ياكلوا.
خلصوا وقعدوا كلهم مع بعض. عشق: تسلم إيديكي يا فوفه، الأكل تحفة. عفاف بحب: تسلمي يا قلبي. أسيل: أكل فوفه لا يُقاوم. فريدة: فعلاً. عشق حست إنها عدى عليها لحظات زي دي قبل كده وشافت صور في دماغها بس مش واضحة. منه: هنروح لميرنا. سيف: آه هنروح. أسيل: طب يلا يا بنات نغير هدومنا. البنات أخدوا عشق وطلعوا يغيروا هدومهم. وشوية ونزلوا، وعشق أصرت تروح معاهم. عشق كانت لابسة بنطلون أسود وتي شيرت بينك، وعاملة شعرها سنبلة.
ومنه كانت لابسة سوبليت جينز وتحتها تي شيرت أبيض، وعاملة شعرها ضفيرة على جنب. وأسيل كانت لابسة دريس أحمر وطرحة سودا. وفريدة كانت لابسة بنطلون جينز وتي شيرت أسود، وعاملة شعرها ديل حصان. زين شافهم صفر. زين: إيه الجمال ده! عفاف: بسم الله ما شاء الله، قمرات ربنا يحفظكم. مروة: يا رب ويسعدهم. وكلهم خرجوا. وركبوا العربيات. عشق وسيف وفريدة وفهد في عربية. وزين ومنه وأسيل ومازن في عربية. ومحمد وعفاف ومروة في عربية.
وطلعوا على المستشفى. وبعد وقت وصلوا. نزلوا وراحوا أوضة ميرنا. كان هناك. مالك شاف عشق اتصدم. مالك بصدمة: دي عشق! سيف: آه. مالك: دي عايشة إزاي؟ سيف: دي حكاية طويلة، هبقى أحكيهالك. منه قعدت جنب ميرنا على السرير ومسكت إيديها. عفاف بصتلها بعياط وحزن: وحشتيني أوي يا بنتي. محمد أخد عفاف في حضنه يهديها. محمد: بس كفاية عياط يا قلبي، هتكون كويسة. منه بفرحة ودموع: ميرنا بصي، عشق عشق! عايشة! ماتتش! أيوه أهي عايشة! يلا قومي بقا!
ارجعيلنا انتي كمان... عشق عايشة، عشق حبيبتك عايشة! يلا قومي! عشق قعدت على الكرسي جنبها ومسكت إيديها بعطف وحب. عشق: أيوه قومي، أنا عايشة... أنا صح مش فاكرة حاجة، بس أنا حسيت معاكم بالأمان وراحة كبيرة وفرحانة أوي إني معاكم وإني ليا عيلة حلوة كده. كلهم بصولها بحب وفرح على وجودها معاهم ورجعها ليهم. عشق بصت لميرنا. عشق بلهفة وصدمة: حركت عينيها!
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!