رواية ادهم وحور الفصل السادس 6 - بقلم فرحة حاتم

حور بخوف وخضة: مش لاقيه الدهب ي ادهم الحقنى! بيقوم ادهم من ع الكرسى بصدمه: انتى بتقولى ايه لا انتى اكيد مدورتيش كويس. حور بدموع: لا ولله انا كنت حطاه ع الكومدينو وبعدين ملقتهوش ودورت كويس ولله وشلت كل حاجة. بتحط ايديها ع وشها وبتعيط ف صمت. بيدخل ادهم الاوضه تانى يدور ع امل انه يلاقى. بيقعد يدور بس مش بيلاقيه برضه. بييجى يخرج بتلفت نظره حاجة. بيلاقى شعرايه جمب الكومدينو بيمسكها وهوا مستغرب.

ادهم بصدمه: ده شعر فيروز هى الوحيده البتوقع لما بتكون متوتره. بيقعد ع السرير بصدمه وهوا مش عارف يعمل ايه. بتدخل حور عليه بتلاقيه كده. بتقعد جمبه وبيسكتو لغايه مابيتكلم ادهم. ادهم بغضب شديد: قسما بربى ي حور لو عملتى اي حاجه تانى ورايه لاكون قاتلك فيكى. مفيش حد يدخل البيت تانى لا امى ولا اختى غير لما ترجعيلى. مفهوم. بترد حور بخوف: مفهوم. ادهم بمحاوله الهدوء: دهبك انا هجيبه من بكره يكون عندك. بتهز حور راسها بخوف وتسكت.

بيروحو ينامو وادهم ناوى ع شر. تانى يوم ف الصبح. بيكونو قاعدين يفطرو ومحدش بيتكلم. ادهم بتنهيده: معلش ي حور ع طريقه كلامى امبارح بس انتى عصبتينى لما عملتى حاجه من ورايه. حور بحزن: انا زعلانه من نفسى ولله متتاسفش. بيخلصو اكل وبيمشى ادهم. بيكون رايح الشغل فجاه بيلف العربيه ويروح ناحيه امه. بيدخل وغضب الدنيا ف عينهم. مامت ادهم بفرحه لما شافته: اخيرا جيت. ادهم بغضب شديد: فين الدهب. مامت

ادهم بخوف بس حاولت متبينش: دهب ايه ده. ادهم بغضب اشد: الدهب الجيتى انتى وبنتك خدتوه من بيتى وانا مش موجود فيييين. مامت ادهم بتمثيل الدموع: برضو كده ي ادهم ع اخره الزمن تسرقنى وياعالم هتغيرك ازاى تانى من ناحيتنا. ادهم وهوا بيقعد ع الكرسى قدامها بهدوء: انا عايز افهم دلوقتى انتى بتعملى كده ليه مش عايزه ابنك يكون مرتاح. بتسكت ومش بترد عليه. ادهم بهدوء: لو سمحتى ي ماما هاتى الدهب انتى عارفه انا عملت ايه عشان اجيبهم.

مامت ادهم بتنهيده.