رواية الهجينة الفصل الرابع والستون 64 - بقلم ماهي احمد

( المشرط كان في الأرض، عز بيبص لقى اللي قعدت جنبه وأخدت المشرط. ) غرام: سيبني أتصرف. عمار: ٤٠ ثانية. ( عز بعد خطوة وغرام قربت وأخدت نفس وبصت على الفيديو وفتحت بالراحة جداً، والثواني بتقل مع كل ثانية. الارتباك بيزيد. عمار مكانش همه أي شيء غير إن يزن ما يتأذيش، وهو شايف غرام إيديها بتترعش. هي كمان في ثانية كان عندها ومسك إيديها اللي ماسكة بيها المشرط. ) عمار: لو مش هتقدري بلاش.

هدير: ٣٠ ثانية بالظبط ودقات قلبه هتبدأ تشتغل. غرام: ماتقلقش.. سيبني أشوف شغلي. ( فتحت القشرة الخارجية حاجة بسيطة وهي باصة على الفيديو. ) ( رعد كان واقف وهو متوتر جداً، رغم إنه مضايق جداً من يزن، بس لما شافه في الموقف ده بقى صعبان عليه جداً. ) ( عز رافع معصم إيده وبيبص في ساعته. ) عز: 3.. 2.. ( الكل كان في حالة ذهول وتوتر. الكل كان قلقان ومستني وبيراقب اللي غرام بتعمله. ) ( عز لسه هيقول واحد. )

( طلعت الشريحة بسرعة وهي ماسكاها بأطراف صوابعها اللي مليانة دم يزن. ) ( وهي بتنهج وبتمسح العرق من جبينها بإيد، وبإيديها التانية ماسكة الشريحة. ) غرام: أهيه.. أهيه طلعتها. ( غرام كانت قاعدة على ركبها. قعدت في الأرض وأخدت نفسها وهدير جريت عليها بسرعة وخدتها في حضنها وهي فرحانة. ) هدير: براڤو عليكي يا غرام.

( عمار قرب بسرعة من يزن ورجعت دقات قلبه تشتغل من جديد. العربي كان واقف في أوضة المراقبة وهو مستني إن الشريحة ترجع تشتغل تاني في أي وقت، بس ما اشتغلتش. غرام بصت لعز وهدير كانت حاضناها.. وعز بص لها وهو مبتسم وشاور لها براسه من فوق لتحت حاجة بسيطة. غرام أول ما ابتسم لها ودت وشها الناحية التانية على طول. ) ( قعد جنب يزن والدم نازل من دماغه. ) رعد: انتي مخلصتيش شغلك لسه يا غرام.. لازم نقفل الجرح.

غرام: لازم يروح البيت عشان أقدر أخيط له الجرح. هنا ماينفعش. ( داغر شد الشريحة من غرام وأخدها منها. ) ( بألم عشان شدها من إيدها. ) غرام: آآه. ( عز وقف قدام داغر واتكلم وهو متنرفز. ) عز: كان ممكن تطلبها عادي. داغر: وما طلبتهاش وأخدتها، هتعمل إيه؟ ( هدير استغربت هو ليه مضايق كده، قامت ووقفت ولسه هتروح لداغر. عمار وقف في النص ما بينهم بسرعة، هو ورعد. رعد بقى واقف قصاد عز وعمار وقف قدام داغر وقاله: ) عمار: في إيه يا داغر؟

( وهو دايس على سنانه وبيتكلم بغيظ. ) داغر: انت اللي هتقولنا في إيه، مش إحنا خالص يا عمار. ( عمار فهم قصد داغر وبص في الأرض ومشي من قدام داغر خطوة. ) رعد: عز اهدى شوية، محصلش حاجة لكل ده. ( شاور براسه على داغر. ) عز: قول لأخوك، ما تقوليش أنا. غرام: مافيش وقت للخناق، لازم نضملة الجرح في أسرع وقت. ( عمار كان في لحظة عند يزن وحط إيده على كتفه ورفعه معاه وقومه ومشي بيه على البيت. ) ( بص وراه قبل ما يمشي. )

عمار: غرام ماتتأخريش، هستناكي. غرام: أنا جايه وراك حالاً. ( هدير بصت لعز وداغر اللي واقفين قصاد بعض، ماتحركوش، وشاورت لغرام إنها تسيبهم لوحدهم. ) ( غرام قامت مع هدير وسابتهم ومشيت. ) رعد: استنوا خدوني معاكم. ( رعد بص لداغر. ) رعد: لو لسه يهمك أمر الذئاب اللي عايشة، فلسه بقيت القطيع عايش. ( بلهفة. ) داغر: لاقيتهم فين.. انطق. رعد: في الشمال بره أرضك خالص، ولو عايز تروحلهم عشان تنقذ اللي باقي منهم، فلازم حد يروح معاك.

( رعد بص على عز وقصده عليه. ) رعد: غير كده مش هتعرف. داغر: أنا مش محتاج لحد. ( هز كتفه حاجة بسيطة. ) رعد: براحتك. ( رعد سابهم ومشي. ) عز: لو حابب تنقذهم، أنا ممكن أجي معاك، ولو مش حابب، فأنا همشي وأنت حر. ( عز أدى ضهره لداغر ولسه هيمشي. ) داغر: استنى.. عايزك معايا. ( ابتسم ابتسامة بسيطة ولف وشه وبص لداغر. ) عز: وأنا معاك. ( زهره كانت لسه بتحضن شمس وبتعيط، مش مصدقة إن بنتها أخيراً بقت في حضنها. )

زهره: طمنيني عليكي يا شمس، قوليلي عملوا فيكي إيه وفكوا اللعنة إزاي.. يعني أقصد.. أقصد إن.. ( بتردد ) زهره: أقولها إزاي بس دي ياربي. ( بعدت عن حضنها ومشيت خطوة قدام وزهره وقفت مكانها. ) شمس: أعلم جيداً ما الذي يدور بداخل رأسك.. طمئني بالك وهدئي من روعك، ولكن ليس ذلك ما حدث. زهره: إزاي.. ما هو لو مش ده اللي حصل، يبقى فكوا اللعنة إزاي يا شمس؟

( رفعت البلوزة اللي لابساها حاجة بسيطة وبقت تشاور بصباعها على الوحمة اللي تحت سرتها. ) شمس: من خلال هذه. زهره: دي الوحمة اللي اتولدتي بيها؟ شمس: نعم.. هي. وليس شيء سواها.. العربي ورجاله ظلوا يقيدون يداي وأصبحت مقيدة اليدين، اعتقدت أنه سيفعل بي الذي جاء باعتقاد، وهو هتك عذريتي، ولكن لم يحدث هذا. ( ودموعها بتنزل منها وهي بتفتكر الليلة المشؤومة دي. )

وأخذ الخنجر المسنون ذو الرأس المدببة وغرزه بداخلي، فكنت أشعر بأن العالم توقف، ليس للحظات بل لسنين طويلة، وكان يشرب ويرتوي من دمي. ( رفعت إيديها وبقت تمسح لها دموعها اللي نازلة من عنيها. ) زهره: كفاية.. كفاية يا شمس، ماتعيطيش. شمس: أعتذر، ولكن عندما أتذكر تلك الليلة يساورني شعور غريب ولا أعرف ماذا أفعل. زهره: للأسف عمار معرفش يحميكي. ( اتكلمت بسرعة وقطعت كلامها. )

شمس: لا.. لا، فعمار فعل كل ما بوسعه حتى يحميني، ولكنه لم يستطع، فالعربي كان أكثر دهاء ومكرًا، للأسف. ( ياسين كان واقف في الأوضة وبيبص من الشباك، وكان بيبص على زهره وشمس ومركز أوي في اللي بيقولوا، وسمع كل كلمة كانت شمس بتقولها لزهره. ) ( زهره ابتسمت لما شافت شمس بدافع عن عمار أوي وبصت لها. ) زهره: بدافعي عنه أوي كده ليه؟ ( شمس وشها احمر واتكسفت وبصت في الأرض وأدتها ضهرها. )

شمس: لم.. لم أعني أن أدافع عنه، ولكن.. ولكن هو فعل الكثير من أجلي. زهره: طيب احكيلي عمل إيه؟ شمس: الكثير يا أماه.. ليس هناك كلمات أو حروف تستطيع أن توصف الذي فعله عمار من أجلي. ( ياسين وهو بيسمعهم ومركز أوي لأنهم بعيد عنه جداً، فلازم يركز كل سمعه معاهم. داس على سنانه وبيكلم نفسه. ) ياسين: ليه الحروف أثرت معاكي في حاجة؟ ما تقولي عمل إيه سي ليفه ده معاكي. ( بربروس كان واقف وراه وخبط على كتفه بإيديه. )

بربروس: ماذا تفعل أيها اللعين؟ ( ياسين شاور له بإيديه من غير ما يبصلوا. ) ياسين: هوووووش.. مابعملش. بربروس: هل تراني أبله؟ ( وهو مضايق. ) ياسين: أنا مش شايفك أصلاً عشان أراك. ( ضم حواجبه وهو مش فاهم. ) بربروس: وما الفرق بين الكلمتين؟ فالكلمتان نفس المعنى. ياسين: ربااااااااه اغيثني من هذا اللعين. بربروس: ولماذا كل هذا؟ ياسين: اسكت بقى شوية خلينا نشوف الولية دي هتقول إيه.

( ياسين رجع بص تاني ناحية الشباك وابتدى يركز سمعه أكتر ولسه هيبدأ يسمع. )

بربروس:

أتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتمتترت

متمتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتنكتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

تتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتتت

ايه اللي بتقوله ده وبعدين بقولك ايه لا تعز ولا تذل ( داس على سنانه بكل غضب ) ياسين: دي اصلا ماتسواش وبعدين سيبنا من الكلام الاهبل ده انا عايزك تقف كده وتاخد نفس عميق وتفكر في الايام الخ/را اللي انت داخل عليها ( شاور بأيديه لقدام ) بربروس: وهل سأدخل عليها بمفردي ( بص قدامه وفرك ايديه الاتنين سوا وهو باصص علي الشباك لشمس) ياسين: لاااا ماتخافش كلنا داخلين عليها سوا شمس وزهره بيبصوا لقوا عمار ماسك يزن وداخل بي جوه البيت

شمس: يزن ( زهره وشمس دخلوا بسرعه ورا عمار ومعاهم مارال اللي كانت واقفه بره وخايفه تدخل ) شمس: ماذا حدث له ياعمار فقط اخبرني ( وهو بيحط يزن على السرير اللي جنب علي واللي كانت نايمه عليه مارال ) ياسين: اهلاااااا .. ناقصينه ده كمان تقريبا كده الاوضه كانت نقصاه ( عمار بص لياسين بغضب ولسه هيقرب منه شمس مسكت معصم ايده وقربته منها ) شمس: ماذا حدث ليزن عمار: مافيش وقت دلوقتي ياشمس هحكيلك كل حاجه بعدين

زهره: طيب هو بخير طمنا على الاقل ( بصلها واتنهد ) عمار: هيبقي بخير ( عمار بص لبربروس وافتكر انه بيقدر يشيل الالم ) عمار: بس لو ( بربروس فهم ) بربروس: انا استطيع ان اداوي له الجرح او على الاقل اخفف من ألمه عمار: ياريت اكون شاكر ليگ ( بربروس لسه هيتحرك خطوه لقدام علشان يمسك ايد يزن ) ( ياسين مسك ايده ووقف قدام بربروس وبص لعمار) ياسين: يعني هو صاحبگ احسن من علي صاحبنا عمار: عايز ايه اطلب ياسين: الغريب .. الغريب الوحيد

اللي هيقدر يشفي علي عمار: ولو معرفتش اجيبه ( بص على يزن وهو بيتألم لان مفعول الحقنه ابتدى يروح ) ياسين: يبقى خللى صاحبك بقى يشفى واحده واحده وعلى اقل .. اقل .. اقل من مهله مافيش اكتر من الايام ( غرام جت ووقفت وراهم هي وهدير ورعد ) عمار: غرام .. لو خيطتي ليزن الجر/ح هيخف في قد ايه غرام: الجر/ ح مش هين عشان يخف بسرعه هياخد وقته اكيد عمار: وفي خلال الايام دي هيتألم غرام: اكيد ده شىء طبيعي بس مع الوقت هيبقى احسن

ياسين: ياريت تقرر بسرعه واحنا معاك هدير: الغريب كده كده هييجي ده مش بمزاجنا الغريب ساعدنا عشان ننقذ يزن وهو دلوقتي اللي محافظ على حياه ساره يعني لازم ننقذه ياعمار هينفعنا كتير ياسين: اسمع كلام ابله هدير .. لسانها بينقط حكم ( عمار بص لغرام وهدير ورعد اللي واقفين ورا بعض وكلهم شاورولوا براسهم بالموافقه ) عمار: موافق ( بيتكلم وهو الغل واضح في عنيه من ناحيه عمار ) ياسين: وعلى راي شيخنا (وفرحتاه ) ( بيتكلم بقرف )

ياسين: فرحت ( بربروس مد ايديه ومسگ ايد يزن وبقي بيمتص الألم من جسم يزن مارال شافت كده وشافت عروقه اللي بيتغلغل بواسطتها الألم وبيسحبوا من جسم يزن .. يزن مره واحده اخد نفس وهو مغمض عنيه وبقى ينام وهو مرتاح ) ( زهره بصت وراها لعلي لاقت جسمه بيزرق اكتر ) زهره: علي .. علي جسمه ازرق اكتر ياسين: لازم نتصرف بأسرع وقت ( مارال طلعت وهي بتشوف كل ده حواليها وهي مش عارفه ايه اللي بيحصل خافت وطلعت بره ) شمس: اذهب خلفها ياعمار

فهي بأشد الحاجه اليگ عمار: وهما كانوا فين لما كنت محتاجلهم شمس: الوضع هنا يختلف ارجوگ فليس لها ذنب و بحاجه للتوضيح ( هز راسه بالموافقه وطلع وراها ) ( الطفله نزلت من على السلالم وصحيت من نومها ) غدير: هدير كنتوا فين كل ده ويزن ماله ( ياسين اول ما شاف الطفله نازله بل شفايفه ومسح بأيديه دقنه ) بربروس: اثبت ..اثبت ايها الاحمق ولا تقدم على شىء تندم عليه طوال حياتگ ( شمس شافت ياسين وهو بيبص للطفله وفي عنيه الغدر )

شمس: أيمكن ان نذهب انا وانتي في نزهه صغيره ياغدير غدير: ايوه بس اعرف ماله انا قلقانه عليه اوي شمس: لا تقلقي فسيصبح بخير عما قريب رعد: استني ياشمس خوديني معاكي (هدير بصت لبربروس هي وغرام وعايزين يشكروه ) هدير: متشكره اوي علي اللي عملته مع يزن غرام: اللي عندك ده موهبه كبيره ربنا ادهالك وياريت دايما تستخدمها لصالح الخير مش اكتر بربروس: ادعي الله كل لحظه وكل وقت ان يستخدمني دائما لفعل الخير هدير: غريبه انت مش زيهم

ياسين: اه اصله مولود من ايام الفراعنه عشان كده تلاقيه دقه قديمه حبتين مش زينا هدير: انا ماقصدش بربروس: دعك من هذا اللعين الا يمكن ان اطلب منك طلب صغير هدير: اكيد بربروس: اريد ان اتوضأ واصلي واين القبله فالفجر اوشك علي الظهور ( هدير وغرام بقوا يبصوا لبعض وهما مستغربين ومش مصدقين اللي بيقولوا) بربروس: ماذا أأنتم لستم بمسلمين غرام: اكيد طبعا الحمدلله

لكن انت .. انت بتصلي وكمان حافظ القرأن كله وصوتك ما شاء الله عليك ازاي ده كله وانت يعني اصل المفروض انك ( بتشاور على ياسين بصباعها ) انك تبع ده ( ياسين وقف قدامها بغضب وبيتكلم بعن/ف وعنيه اتحولت للاسود ) ياسين: يعني ايه تبع ده اسمي ياسين ( غرام رجعت ورا هي وهدير والخوف مالي قلوبهم ) زهره: ماتقلقوش مش هيقرب منكم ( ياسين بص لزهره بصه تحدي ) ياسين: تحبي تشوفي هقرب منهم ولا لاء بربروس: يااااااااااسين

( بص وراه لبربروس بغ/ضب) بربروس: اتخذ خطوه اخرى .. فقط خطوه اخرى وسأقف امامك بنفسي ( بلع ريقه ورجع عنيه للونها الطبيعي وابتسم ابتسامه سخريه ظهرت بجانب شفايفه ) ياسين: وانا برضوا اخليك تقف قدامي بنفسگ مايحصلش طبعا .. وبعدين يعني طالما زهره قالت ماقربش فمش هقرب انت عارف دي تبقي عزيزه على قلب علي وماقدرش ارفضلها طلب ( قرب من هدير وغرام ) ياسين: اصل الوليه دي ( بيشاور علي زهره )

ياسين: عزيزه على قلبي اوي مابقدرش ارفضلها طلب عن ( ياسين في لحظه اختفى ومابقاش قدامهم ) (بربروس بص لهدير ) بربروس: حسنا اين المرحاض لكي اتوضأ واصلي ( حسام كان مع ميرا والعربي ) حسام: هاااا .. هنبدأ امتى نبني جيش قوي من فصيلتنا العربي: لما استعيد كل قوتي (حسام بص لميرا ) حسام: ياريت تطلعي تستنيني بره في الساحه ياميرا دلوقتي ميرا: حاضر ( ميرا طلعت بره وقفلت الباب وراها ) ( حسام ضر/ب بأيديه على المكتب بغضب )

حسام: يعني ايه ما التجربه نجحت واللعنه واتفكت وميرا قدامك اهيه حيه وانا اللي عضضها مش انت لمجرد اني واخد من د/ مك ايه بقى مستنيين ايه .. هنستني لما يفوقوا من صدمه يزن وبربروس وعمار يتحدوا سوا ( العربي في لحظه كان عند حسام ومسكه من رقبته وخنقه ولزقه في الحيطه وبقي بيكلمه بكل برود ) العربي: انا عايزك تهدى .. عايزك تبقى هااااادي خالص انتقا/مك من داغر هيحصل وهدير هترجعلك من جديد بس الصبر

( حسام بقى بيحاول ينزل ايد العربي من على زوره بس قوه العربي كانت اكبر من حسام بمراحل ) ( العربي فك ايديه من زور حسام ) العربي: عايزك تثق فيا ياحسام واعرف ان الكلمه الاولى والاخيره ليا انا.. انا وبس ودلوقتي اطلع وابدأ درب ميرا وخليها واحده مننا عشان هتنفعنا في الايام اللي جايه ( حسام اخد نفسه ورفع حاجبه للعربي ) حسام: تحت امرك ياعربي بيه ( حسام اخد نفس وعدل هدومه وراح لميرا ) حسام: جاهزه ميرا: لأيه

حسام: للي هتشوفيه وهتسمعيه ( حسام اخد ميرا وراحوا لساره ) (الغريب وهو بيكتب لساره في ورقه عشان خايف حد يسمعه ) الغريب: ماتخافيش انا .. انا كلمتهم وهما هييجوا ينقذوكي (ساره كانت نايمه على الشازلونج وباصه فوق للسقف ومكانش حتى هاين عليها تقرأ الورقه خلاص مابقيتش عايزه تعيش بعد ما افتكرت ان يزنن ما/ت ) الغريب كتب مره تانيه في الورقه ورفع الورقه قدام عنيها الغريب: على الاقل اقرأي اللي مكتوب

( الغريب سمع حسام وهو جاي قطع الورقه بسرعه وخاف لا حسام يشوفها مسك الورقه طبقها وبلعها على بوقه ) حسام: هااا .. ياغريب التجربه بنجحت ولا لسه الغريب: م .. مح.. محتا.. محتاج .. شو.. شويه .. وقت (حسام بص لساره من فوق لتحت وساره باصه لفوق وميرا واقفه ورا حسام ) حسام: افتكر انك مش شايف شغلك صح ياغريب الغريب: از .. از .. ازاي يع .. يعني حسام: يعني مثلا ( طلع ضوافره وغرز ضوافره في دماغ ساره ورا ودنها بالظبط )

( ساره وقتها اول ماضوافره غرزت فيها حاجه بسيطه بقت تصرخ من الالم والدم بقي نازل من ورا ودنها ) ساره: اااااااااااااااه ( حسام ابتسم ابتسامه سمجه وبص لميرا ) حسام: اهوه الصوت ده بيطربني . بيطربني ياساره (حسام حط ايده على كتف ميرا وقدمها قدامه خطوه ) حسام: قوليلي ياميرا مين دي ميرا: هو انا المفروض اني اعرفها ( ساره اول ما شافت ميرا اتصدمت مابقيتش مصدقه انها شيفاهه قدامها )

(ساره بلعت ريقها وكانت في قمه الالم وصوتها مش طالع ) ساره: مي.. مير.. ميرا ميرا: انتي تعرفيني حسام: الكل هنا يعرفك ياميرا .. اي حد هنا لازم يعرفك وانا بقى عايزك تتعرفي على وجبتك اللي جايه اسمها ساره اه د/مها مليان بالخ/يانه بس نعمل ايه بقي حكم القوي لازم نتغذى ( بص لسارع بقرف ) حسام: ان شالله لو على د/م الخاينين عايزك تعرفي حاجه واحده بس ياميرا (بص في عنيها وهو بيقنعها )

حسام: كل العالم ضدك الا انا والعربي معاكي فهماني ياميرا كل الناس بتكر/هك .. كل الناس مابتحبناش اوعي تثقي في حد مهما حصل (ميرا هزت راسها بالموافقه وحسام اخدها ومشي وساره من كتر التعب اغم عليها ) ( عمار راح ورا مارال بيبص لقاها قاعده على صخره وبتبكي اول ما لاقيته واقف قدامها مسحت دموعها بسرعه ووقفت قدامه ) عمار: بتعيطى ليه مارال: مابيعطش اصلا عمار: اصلا .. طيب براحتك .. انا كده عملت اللي عليا

( عمار اداها ضهره وجه يمشي ) عمار: انت بقيت كده ازاي ( حط ايده في جيوبه واخد نفس وبصلها ) عمار: بقيت كده ازاي يعني ايه مارال: بقيت قا/سي كده ازاي .. انت ماكنتش كده (مسكها من دراعها بغل واكنه شايف أمه قدامه، مبقاش شايفها) عمار: أنا اللي بقيت قاسي كده إزاي؟ هو أنا اللي بعتك زمان واخترتك للموت؟ أنا اللي شفتك بتموتي قدام عينيا ووقفت أتفرج. (وهي بتتألم من مسكة إيديه)

مارال: آه.. آه سيب إيدي ياعمّاي سيب إيدي. أنا مش ماما، أنا مايال أختك. (رجع لوعيه مرة تانية وشال إيديه من على دراعها) عمار: مش فارقة، إذا كنتي أختي ولا أمي، محدش فيكم سأل عني. مارال: إحنا افتكرناك متّ أصلاً، إنت نسيت الأجل ضيّب ناى عليك ومن وقتها وإحنا حياتنا كلها اتغيّرت من بعدك، أبوك مات وأمك... (والغضب اتملك منه) عمار: ماتقوليش عليها أمي، انتي فاهمة؟

أنا اللي متّ من لحظة ما اخترتني، مفيش أم تقدر تفرّق ما بين ولادها وهي اختارت. مارال: انت ما تعرفش إحنا عيشنا إزاي من بعدك. عمار: ومش عايز أعرف، انتوا مابقتوش تهموني. (عمار ساب مارال ولسه هيمشي) مارال: كذاااااااب. (وقف مكانه وهو مدلّها ضهره)

مارال: انت بتكذب، لو ما كناش نهمّك مكنتش أنقذتني من الوحش اللي جوه اللي اسمه ياسين وهو رافع مسدسه علّي في المعركة، وكنت سيبته يموتني، بس إحنا لسه نهمّك ياعمّاي، مهما حاولت تبين عكس كده، أنا متأكدة إننا جواك. (عمار اتنهد وسابها ومشي ودموعها نازلة منها. بربروس كان قريب منها وكان سامع كل اللي حصل ما بينهم) (شمس كانت ماشية هي والطفلة غدير وبقوا يتمشوا بعيد عن البيت)

شمس: أرى في عينيكي ألف سؤال وسؤال، هيا اسأليني أول سؤال. الطفلة: أول سؤال، إحنا هنفضل كده كتير؟ شمس: ما المقصود بهذه الكلمة؟ غدير: إن كل شوية حد مننا يموت، مرة الجدة ودلوقتي ميرا، وياترى الدور على مين بعد كده. (شمس قعدت في مستوى الطفلة على ركبها) شمس: أعلم جيداً أن كل ما يحدث لكي فهو فوق طاقتك، ولكن كلما اشتدت العتمة يأتي من ورائها النور. آمني بذلك، فقط عشت سنين طويلة بالظلام الحالك. (ياسين جه من وراهم)

ياسين: واسأليني أنا بقى عن الظلام الحالك ده. (بتساؤل وهو بيبص لشمس) ياسين: بس هو كان حالك أوي كده يعني؟ (شمس وقفت واخدت الطفلة على طول ورا ضهرها وبقت تحميها منه، وغدير مسكت في هدوم شمس وهي خايفة ومرعوبة من ياسين، وشمس كمان كان واضح على ملامحها الخوف منه) (ياسين وهو بيقرب منها بخطوات بطيئة) ياسين: هو أنا بخوف أوي كده عشان علامات الخوف والرعب دي كلها تبقى باينة عليكي؟ شمس: ماذا تريد؟

ياسين: أيوه.. أيوه بالظبط.. هو ده بقى اللي أنا عايز أريده. شمس: لم أستطع فهمك. ياسين: انتي بتتكلمي كده ليه ياشمس؟ طيب بربروس عشان من زمن عدى وفات، طيب وانتي يابنت امبارح. شمس: وما الذي يخصك؟ (رفع كتفه بعدم اهتمام) ياسين: هو ما يخصنيش أوي بصراحة، بس برضوا عايز أعرف غتاته. شمس: وإذا جاوبتك على سؤالك ترحل وتتركنا؟ (قرب منها وهو بيبص لملامحها) ياسين: للدرجة دي مش عايزة إنّي أبقى معاكي؟ شمس: نعم.

ياسين: مممم أحب صراحتك، ولو جاوبتي إجابة تدخل دماغي ساعتها هسيبك في حالك. شمس: أحب التكلم هكذا. (سقف بإيديه الاتنين وهو بيبتسم بسماجة) ياسين: لأ حلوة.. عجبتني إجابتك. (قرب منها ومسكها من إيدها وقربها لحضنه وبقى وشها في وشه وبيص في عينيها) ياسين: عارفة عجبتني إجابتك ليه؟ عشان معنى كده إنك مش عايزاني أمشي وعايزاني أبص في عيونك. (ودّت وشها الناحية التانية) ياسين: اللي مهما خبيتيهم عني هيفضلوا حبايبي ياشمس.

(عمار مرة واحدة جه وشاف شمس وهي قريبة أوي كده من ياسين وفي حضنه) عمار: يااااااااسين. شمس بصت ناحية عمار واتصدمت أول ما شافته.