رواية الملاك و القاسي الفصل الثامن عشر 18 - بقلم جنات

فى عربيه فارس كان بيسوق وفرح قاعده جمبه. وصلوا المول ودخلوا محل كله لبس محجبات. فارس اختار دريسات كتير لفرح. فارس: يلا ادخلى قيسى. فرح بصت لكميه الدريسات اللى مع البنت: نعم. فارس للبنت: طب معلش استنيها جوا. فرح: ادخلى قيسي يالا. فرح: اقيس ايه؟ اقيس كل دول؟ فارس: ايوا يلا يافرح. فرح: لالا ده كتير اوى انا مش هاخد غير واحد او اتنين بس. فارس: فرح اسمعى كلامى ادخلى قيسي يالا. فرح: لا مش هقيس انا اسفه.

فارس نادى على البنت: شوفيلى حسابهم لو سمحتى. وياريت تجيبلى طرح ليهم. البنت: حاضر يافندم. فرح بصت لفارس وهو راح يحاسب واخدها وخرجوا من المحل. فارس: هندخل محل الشوزات. عارفه لو مسمعتيش كلامى هيكون لينا حساب لما نرجع البيت فاهمه. وشدها ودخلوا المحل وجبلها كوتشيات وشوزات كتير وشنط وحاسب وخرجوا من المول وركبو العربيه. فارس بص لفرح اللى عينيها كلها دموع: ممكن افهم بتعيطى ليه الوقت؟ فرح: انا عايزة اروح لوسمحت.

فارس بعصبيه وصوت عالى: هو انا اعاملك وحش بتخافى وبتعيطى، اعاملك كويس بردو بتعيطى، انتى مجنونه يافرح؟ فرح بصتله واتكلمت بعصبيه لاول مرة: مجنونه... مجنونه عشان شايفه ان كل ده مش من حقى ولا انا استاهله، ولا عشان مش طمعانه فى فلوسك ابقي انا كدا مجنونه. شكرااا يافارس بيه. فرح لفت وشها الناحيه التانيه وفارس بصلها وشغل العربيه ومشي. بعد شويا وصلوا القصر وفرح نزلت ودخلت القصر بسرعه. فرح طلعت الجناح ودخلت الحمام وفضلت تعيط.

فارس دخل الجناح وسمع صوت عياطها. خبط عليها: فرح ممكن تخرجى ونتكلم زى اى اتنين عاقلين. فرح فتحت الباب وخرجت: نعم. فارس: فرح انتى مراتى وانا اشتريلك كل ده من حقك على فكرة. فرح وهى منهارة: لا الكلام ده لو الجواز حقيقى. لكن انت متجوزنى عشان تتاكد اذا كنت انا اللى سرقت الورق ولا لأ. ولما تتاكد هتطلقنى وترمينى. فاطمه وملك اجو على صوتهم العالى. فارس: اهدى يافرح ومافيش حاجه من دى هتحصل. مين قال انى هطلقك. فرح: انت...

انت اللى قولتى كداا. وانا حلفتك ان انا ماليش دعوة بحكاية الورق وبردو مش مصدقنى. خطفتنى وضربتنى واجبرتنى على الجواز منك. وكل ده ومش مكفى حضرتك جبتنى هنا عشان تذل فيا كمان. ملك بصت لعمتها. فاطمه: اهدى يافرح اهدى ياحبيبتى. فاطمه اخدتها فى حضنها وفرح عيطت بصوت عالى وده وجع قلب فارس. خرج من الجناح وملك قربت منها: ياحبيبتى يافرح. فرح فضلت تعيط لحد ماهدت خالص وبعدت عن حضن فاطمه. فاطمه: انتى كويسه ياحبيبتى.

فرح: اه ياعمتو انا هنزل اتمشى فى الجنينه شويا. ملك: طب هاجى معاكى. فرح: لا خليكى انتى ياملك انا عايزة ابقي لوحدى ممكن. ملك: حاضر ياحبيبتى. فرح نزلت تتمشي فى الجنينه وفارس كان قاعد عن ماكس فى الجنينه الخلفيه. فرح وقفت عند حمام السباحه وسرحت فى كل حاجة حصلت معاها من وقت وفاه والدتها. وعيطت وبصت للسما: وحشتنى اوى ياماما. نفسي اترمى فى حضنك واعيط كتير اوى.

وفجاه حد زق فرح ووقعت فى حمام السباحه وهى مش بتعرف تعوم وبقت تحاول ترفع نفسها. فاطمه حكت لملك اللى فارس عمله فى فرح. ملك: فرح صعبانه عليا اوى. فاطمه: بس فارس كمان بيحبها ياملك. ملك: بس هى مفكره انه هيطلقها ياعمتو. فاطمه: طب قومى شوفيها هى فين اتاخرت. ملك: حاضر. ملك خرجت وراحت تدور على فرح لقيتها فى حمام السباحه بتحاول ترفع نفسها. ملك بصوت عالى: فااااااارس. فرح معتتش بتتحرك وملك هتجنن وهى كمان مش بتعرف تعوم.

ملك: فااااااارس الحق فرح. فارس سمع صوتها وجه بسرعه وشاف فرح ونط بسرعه فى حمام السباحه وطلعها. والكل اجو على صوت ملك. فارس نيم فرح على الارض وبدأ يضغط على بطنها. فاطمه: اعملها تنفس صناعى يافارس بسرعه. فارس عملها تنفس صناعى ويضغط على بطنها وفرح كحت وخرجت ميا كتير من بوقها. وفارس قومها واخدها فى حضنه. ملك: انتى كويسه يافرح. فرح هزت راسها. عادل: خدها على اوضتها عشان متبردش يابنى.

فارس اشتالها ودخلها الحمام وملك ساعدتها وغيرت هدومها. وسندتها وخرجت قاعدت على السرير. فاطمه: انتى وقعتى ازاى يافرح. فرح بتعب: انا كنت واقفه قدام حمام السباحه وفجاه حد زقنى ووقعت. فارس: مين اللى زقك. فرح: معرفش ماشوفتش حد. فارس خرج من الاوضه وراح على اوضة المكتب وفتح اللاب وجاب الكاميرات اللى فى الجنينه وشاف شيرى وهى بتزق فرح. فارس اخد اللاب وخرج من المكتب وقف فى نص القصر: شييييييييرى.

كل اللى فى القصر نزلو بسرعه وفرح سمعت صوته وقامت بسرعه ونزلت مع ملك. شيرى بخوف: نعم. زيزى: مالك بتزعق كدا ليه. عادل: فى ايه يابنى مالك. فارس حط اللاب على الترابيزة قدامهم كلهم وفتح الفيديو اللى شيرى بتزق فرح. فارس: عرفتو بقي بعلى صوتى ليه. فاطمه وقفت قدام شيرى: انتى ازاى اتعملى كدا افرضى كانت بعد الشر جرالها حاجة. زيزى وقفت بين شيرى وفاطمه: بنتى مش هتعمل كدا من غير سبب اكيد البيئه دى عملت فيها حاجة ماهى تربية شوارع.

فرح دموعها بقت تنزل فى صمت. شيرى: ايوا البت دى حطانى فى دماغها من يوم ماجيت البيت. ملك: انتى كذابة على فكرة فرح من يوم ماجت هنا وهى فى حالها ومش بتكلم حد فيكو. هى دايما يامعايا يا مع عمتو. هضايقكو امته بقا. فارس: عايز تفسير للى انتى عملتيه وبسرعه. شيرى بعصبيه: عشان اخدتك منى. انا المفروض اكون مكانها مش هى. فارس ضربها بالقلم. زيزى: انت ازاى تتجرأ وتمد ايدك على بنتى.

فارس: للاسف بنتك ملقتش اللى يربيها ويعلمها الغلط من الصح. انا عديت اللى هى عملته فى الشركه بمزاجى. متفكروش انى معرفش كل مصايبكو. زيزى بتوتر: مصايب ايه. فارس: الملفات اللى اتسرقت من الشركه بنتك اللى سرقتها. والصور اللى اتبعتتلى وفرح بتسلم على مروان الصياد مش بنتك اللى مصوراهاا وحضرتك اللى بعتيهم. بس نقول ايه الغباء نعمة عشان تبعتيلى الصور من خط متسجل باسمك يامرات عمى.

فرح كانت مصدومة من اللى بتسمعه. يعنى هو عارف الحقيقة. طب لى خطفنى وبهدلنى. ليه كل ده. زيزى: كل ده كذب. فارس: لى الكاميرات اللى جابتها وهى بتاخد الملفات كمان بتكذب. شيرى: انت كذاب عشان الكاميرات كانت متعطلة. فارس ضحك: صح عشان اكرم باشا اللى ساعدكم عطلهم. بس اللى محدش يعرفه ان فى كاميرات سرية محدش يعرف عنها حاجة غيرى انا وعامر. عادل بص لابنه: انت كنت بتساعدهم. اكرم مش عارف يرد يقول ايه.

زيزى: ايوا بيساعدنا عشان ياخد حقه من ابن عمه. فارس: حقك ليه. هو انا عملت فيك ايه يااكرم باشا. اكرم: اخدت مكانى فى كل حاجة. حتى عند ابويا ده بيحبك اكتر منى. وامى الله يرحمها كانت بتحبك كمان. انت عارف انت وصلتنى لدرجة ايه. انه لما عرفت انه اتضرب بنار كنت فرحان فيك ونفسي انك تموت. عادل ضربه بالقلم: كويس ان امك ماتت عشان متشوفش ابنها اللى ربيته وتعبت فيه جواه الغل والحقد ده كله. مش عايز اشوف وشك.

عادل مسك قلبه ووقع فى الارض. فارس والكل جرى عليه. فارس اشتاله وطلعه اوضته وطلب الدكتور. بعد شويا الدكتور وصل والكل واقف قدام الاوضه وفارس مع الدكتور جوا. الدكتور خرج مع فارس. فاطمه: طمنا يادكتور. الدكتور: زى ماقولت لفارس ازمة قلبيه. وياريت تبعدوه عن اى ضغط او توتر وبلاش حاجة تزعله الفترة دى. فارس: شكراا يادكتور. رعد وصل الدكتور. رعد: اتفضل يادكتور. فارس بص لاكرم: اظن سمعت الدكتور قال ايه.

اكرم: كل اللى حصل لابويا بسببك انت. فاطمه: اكرم كفاية اوى لحد هنا. اكرم سابهم ومشيو. فاطمه: وانتى يازيزى انتى وشيرى هتقعدو هنا يبقي باحترامكووو فاهمين. احسن مانا اللى هطردكوو من القصر. زيزى وشيرى مشو هما كمان. فرح عينيها على فارس وفى اسئلة كتير نفسها تسالها. ليه وهو شايفها. وعارف انها عايزة تتكلم كتير. فاطمه: خد مراتك يافارس وروحو جناحكو يلا. انا هفضل مع عادل وانت ياملك روحى اوضتك يلا. الكل مشو وفاطمه دخلت عند عادل.

فى جناح فارس دخل وبعده فرح راحت قعدت على الكنبه وكأنها فى عالم تانى. فارس قعد جمبها: انا عارف ان فى اسئلة كتير فى دماغك وانا مستعد اجاوب عليهم كلهم. فرح بهدوء ومن غير ماتبصله: وانا مش عايزة اتكلم ولا اسال. فارس: اومال عايزة ايه يافرح. اللى انتى عايزاه انا هعمله. فرح: توفى بوعدك ليا. فارس: وعد ايه. فرح: وعدتنى لما تعرف الحقيقة وانى بريئة هطلقنى. فارس قام وقف: انتى اتجننتى يافرح.

فرح: لا انا عاقلة جداا. واظن ده كان اتفاقنا سوا. لما تعرف الحقيقة هطلقنى. فارس: وانا مش هطلق يافرح. وده اخر كلام عندى. وجهزى نفسك عشان هنسافر بكرة الصبح. فرح: وانا مش عايزة اسافر. انا هروح عند زياد. فارس قرب عليها ومسكها من دراعها: ااااااه. تروحى لابوكى ومراته عشان يضربو ويهينو فيكى صح. فرح دموعها نزلت: مانت عملت زيهم بردوا. فارس بعد عنها: ادخلى حضرى الشنط ونامى عشان نصحى بدرى يالا.

فارس دخل الحمام وفرح قعدت تعيط وقامت قلعت الاسدال ونامت على الكنبه. بعد شويا فارس خرج من الحمام وشافها نايمه على الكنبه اضايق جدا منها وراح عشان يحضر الشنط وقرر انه هيحضر شنطه فرح على مزاجه هو. فى اوضة زيزى وشيرى بنتها قاعده معاها. زيزى: بقي عايزة تطردنا من القصر. شيرى: عندهم حق يمامى بعد اللى احنا عملناه. زيزى: اخرسي انتى. كل حاجة اتكشفت بسبب غباءك. شيرى: انا يامامى.

زيزى: ماحضرتك لو مكنتش زقتيها فى حمام السباحه ماكنش فارس هيتكلم. شيرى: انا قولت هتموت وهنخلص منها. زيزى: هنخلص منها ومنه قريب ان شاء الله. صباح يوم جديد. فرح صحت وكان فارس بيسرح شعره. وكانت لاول مرة تشوفه لابس كاجول مش بدل. كان لابس بنطلون جينس ازرق وتيشيرت ابيض وكوتشي ابيض. فارس: صباح الخير. فرح: صباح الخير. فارس: انا جهزت الشنط يلا البسي عشان هنمشي. فرح: شنط ايه؟ انا مش هسافر فى حتة. فارس

قرب عليها وهى رجعت لورا: قولتى ايه. فرح: متفكرش بحركاتك دى انى كدا هخاف. انا مش هخاف تانى يافارس. فارس: وانا مش عايزك تخافى منى يافرح. يلا البسي بدل مانا اللى هاجي والبسك بنفسى. فرح شهقت. فارس: بسرعه بقي. فرح لبست دريس بلون الاسود وفيه ورد ابيض وطرحه وكوتشي ابيض ونزلت. كان فاطمه وملك قاعدين فى الرسيبشن. فرح: صباح الخير. الكل: صباح النور. فرح: عمو عادل عامل ايه الوقت. ملك: الحمدلله بقي احسن.

فارس: السفريه دى يومين يافطوم وهحاول اخلص شغلى بدرى وهجاى على طول. فاطمه: لا ياحبيبي فرح من يوم مااتجوزتو وانتو مش بتخرجو. قضو يومين حلوين فى شرم وبعد كدا تعالوا. فارس: حاضر يافطوم. فاطمه: خدوا بالكو على نفسكوا. فارس وفرح: حاضر. فى العربيه فارس سايق وفرح قاعده جمبه وبتتفرج على الطريق من الشباك. فارس وقف العربيه وفرح بصتله: وقفت ليه. فارس: انتى هتفضلى كدا يافرح مش هتتكلمى.

فرح: مافيش حاجة نتكلم فيها. انا اللى عايزاه قولته ومستنى حضرتك توفى بوعدك. فارس شغل العربيه: اللى فى دماغك مش هيحصل يافرح. بعد فترة وصلوا شاليه بتاع فارس اللى فى شرم. وكان البحر. وفرح عجبها المكان جدا. فارس: ايه رايك فى المكان. فرح: حلو اوى. فارس: طب تعالى نطلع نغير ونرتاح شويا عشان عندى اجتماع مهم بليل. فارس وفرح طلعوا. وفرح دخلت بتفتح الشنطه واتفاجت باللى فيها. فرح بعصبيه: فااااااارس.......