رواية أذلني ولكني أحببته الفصل السادس والعشرون 26 - بقلم مريم علي

فى المشفى ما ان يدلف مؤمن الى غرفة ملك حتى يبتسم بشدة ..مؤمن بحب :حمد الله على سلامتك ياملكملك بفرحة لرؤيته :الله يسلمكشعرت هنا بما يدور بداخل كل منهم فنهضت من مكانها قائلة :اهى يااخويا اللى كنت مرعوب عليها امبارح بقت زى الفلانا هروح بقى اطمن على البنوتةاااااه صحيح انت هتسموها ايهنظر مؤمن لملك وقال :ملك هتسميهاملك بفرحة :هسميها

فرحهنا باابتسامة :الله فرح مؤمنتحفة الاسم انا هروح اطمن على فروحتىما ان خرجت هنا من الغرفة حتى جلس مؤمن جانب ملك ..مؤمن بااسف :انا اسفة ياملك وضعت ملك يدها على شفتيه وقالت وهى تنظر بقوة فى عينيه:ششششش متتأسفش كفاية انك جنبى ومعايامؤمن بصدمة نظر لها ولم ينطق ..ملك :هنا قالت لى انك كنت خايف عليا اوووى ومنمتش من امبارحمؤمن بحب شديد :كنت خايف عليكى اوووى ياملك خفت تضيعى منىملك بهمس :ربنا يخليك ليامؤمن بصدمة :نعم ..

انتى قولتى ايهملك بحب :ربنا يخليك ليا يامؤمنمؤمن ومازال على صدمته :هى انتى بعد ماولدتى اتحولتى ولا ايه فين ملك التانيةملك بضحك :لا مش اتحولت ولا حاجة انا ملك نفسها مراتك وحبيبتكملك يامؤمن اللى انت حبيتهامؤمن وهو ينهض من مكانه :لا انا هروح انادى الدكتور يكشف عليكى الظاهر انك لسه مش فى وعيكملك بزعل مصطنع :وهتسبنى لوحدى اخس عليك يامينومؤمن بدهشة:مينو .. يالهووووى هو فى ايه بالظبط مالك ياملك هى الولادة دى شربوكى فيها

حاجة ولا اييييهملك بدلع :انت مالك بارد كده ليه مش كل بنت اول مابتقوم من ولادتها جوزها بيحضنها وبيقولها كلام حلومؤمن بصدمة اكبر :انا بجد دلوقتى خايف منك يابت انتى مش متعود عليكى كداانا هروح اشوف البت بنتى وارجع لك تانى تكون ملك جات وانتى روحتىما ان خرج مؤمن من الغرفة حتى ابتسمت ملك بحب وقالت :بحبك اوووى يامؤمن _فى احدى الاماكن على النيلكان مكاوى يجلس فى انتظار نيفين ..نيفين :اتاخرت عليكمكاوى باانتباه :لا ابدا

انا اللى جاى بدرىنيفين :ايه بقى الموضوع المهم اللى جايبنى عشانهمكاوى :طب اطلبى حاجة تشربيها الاولنيفين :مش مهم يامكاوى المهم ايه الموضوع اللى عاوزنى فيهمكاوى :ملك بنت عمكنيفين بتنهيدة قوية:مالها .. وانت تعرفها منينمكاوى :مش مهم اعرفها منين المهم انها كانت بتولد امبارحنيفين بلهفة :بجد وهى عاملة ايهمكاوى :الحمد لله هى بخير بس مش دا الموضوع اللى عاوزك فيه بردوصمتت

نيفين فتحدث مكاوى :انا عارف كل حكاية ملك ومؤمن عزام وعارف القصر والشركات اللى انتوا سرقتوها منهم والقرف اللى خططوه لها هى ومؤمننيفين بصدمة :وانت عرفت دا كله منينمكاوى :مش مهم المهم ان انا حسيت انك انسانة صادقة يانفين لما وافقتى تساعدينى وتوصلينى باانور منير راس الحية عشان بس حسيتى انى محتاج مساعدتك بنت عمك هى كمان محتاجة مساعدتك يانفيننفين:اساعدها

ازاى معدش ينفع بقىمكاوى :لا ينفع ونص متستنيش عذاب ربنا عليكى انتى وخطيبك وامكاعملى حاجة تكفر عن ذنبك فى الحياة ورجعى لليتيمة دى حقهانيفين والدموع تترقرق فى عيونها :قولى ازاى وانا هنفذمكاوى :تمام .. بصى ياانسة نيفين انتى هتدخلى مكتب انور منير وهتجيبى لى كل الورق اللى ملك مضته من خزنة الشركة اللى موجودة فى مكتبهانتى الوحيدة اللى تعرفى تعملى كدا الورق دا اللى

هيرجع لملك حقهانيفين بخوف:ولو انور حس بحاجة وماما اللى لو عرفت حاجة زى كدا ممكن تروح فيهامكاوى :يستحيل هيحس لانى هشغلهولك فى الوقت اللى هتروحى فيه الشركة وهتدخلى مكتبه بصفتك بنت صاحب الشركةوبالنسبة لوالدتك فملك بردو ملهاش ذنب انكوا تسرقوا حقهانيفين بخوف تنهدت بشدة وبدات تسمع مايقوله مكاوى ولكنها لم تتردد ثانية عن تنفيذه وفجااااااااااةنهضت من مكانها حينما رن هاتفها برقم والدتها فصرخت بشدة :بابا ..

_كانت هنا امام غرفة فرح ( الحضانة ) تنظر على البيبى وفجاة انتبهت الى مؤمن الذى يقف جانبها ..مؤمن بلهفة :شاورى لى عليها ياهناهنا بحب اشارت عليها فادمعت عينى مؤمن فور رؤيتها ..هنا بطريقة طفولية :ياخلاثى يامؤمن مسكرةدخلتلها دلوقتى وبوست ايديها الصغنونة وريحتها فظيعةليها ريحة حلوة اوووىماتدخل تبوسها وتشوفها يامؤمنمؤمن بلهفة : بلااااااش عشان لو دخلت هاخدها واخليها فى حضنى ومش هدخلها تانى خلينى ابص عليها

من هنا وخلاصهنا بتنهيدة :مش هنقول لماما يامؤمنمؤمن :لا ياهنا خلى ملك ترتاح شوية كفاية اللى حصلها وان شااء الله هبقى اقولها بنفسى ربنا يهديها لينا بقىصمتوا بعض الوقت وهم ينظروا على فرح ثم تحدث مؤمن بتردد:بقولك ياهنا هى البنات اللى بيبقوا لسه ولدين جديد بيبقوا متغيرين يعنى بينسوا اى حاجة حصلت قبل الولادة ولا ايههنا بضحك :بسسسسسسسسيبقى ملك قالت لك كلام حلو كدا وانها عاوزة تحضنك صحمؤمن بصدمة :نعمهنا

بدهشة :هاااا نعم ايه هى مش قالت لك كدا يبقى انا خرفتطب انا هروح لها بقى عشان هى لوحدها ماشىسلام يامؤمنما ان ذهبت هنا حتى قال مؤمن بهمس :لا الموضوع كبير بقى هى البت دى اتحولت بعد الولادة ولا ايه _فى القصرتدلف نيفين بلهفة وخوف شديد على والدهاوفجاة تقف مكانها مصدومة حينما ترى والدتها المنهارة من البكاءوانور الذى يقف صامت للغاية وبعض الناس الذين يرتدون اللون الاسود وعلى وجوههم الحزن الشديد ..نيفين

بصريخ :فين بابا هو فين جرا له ايييييهانور وهو يحاول تهدئتها :اهدى يانيفيننيفين ومازالت على حالتها :بقولك بابا فينانور بهدوء :البقاء للهفجاة نهض الجميع من اماكنهم حينما سقطت نيفين على الارض ..حملها انور ودلف بها الى غرفتها مع والدتها التى كانت منهارة من البكاء ..بعد وقت طويلاستيقظت نيفين فوجدت والدتها معها بالغرفة تتحسس شعرها برقة ..نيفين ببكاء :بابا راح خلاصنظرت لها سعاد ولم تنطق ..نيفين وهى تحاول ان تعتدل فى جلستها

قالت بصوت ضعيف للغاية :طب دا هو الوحيد اللى كان طيب ياريتنى اخدت طيبتهدا مات وهو مفكر ان ملك فعلا عملت حاجة غلطدا مشافش ابنها اللى خلفتهاحنا مظهرناش الحقيقة قبل مايموت كدا هو ميت وزعلان عليهاياريتنى قولت له الحقيقة ياريتنىانا اسفة ياباباثم دخلت فى نوبة بكاء وانهيار شديد حتى ان والدتها لم تحتمل ان تراها بهذا الشكل فتركتها وخرجت من غرفتها ..

_على الجانب الاخرفى المشفى كان مؤمن يقف سارح فى ملك وابتسامة جميلة مرسومة على شفتيه وهو ينظر على فرح ..فجاة انتبه مؤمن على يد احد الاشخاص على كتفه ..مكاوى باابتسامة :كنت متوقع انك

هتبقى هنامؤمن باانتباه :هاااا اه ببص على فرحشايف حلوة اوووى ازاى يامكاوىاحساس غريب اوووى يااخى وجميل اوىحاسس ان قلبى هيقف من جمالها البنوتة الصغنونة دىمجرد انى ابص لها بحس ان مفيش حاجة فى الدنيا محتاجها خلاصمن حقه احمد ومراته يبقوا زعلانين وقلبهم واجعهم اوى كدافعلا دى نعمة ربنا يرزق كل مشتاق بيها ياربمكاوى باابتسامة :ياااااااه للدرجة دىوالعسل دى اللى خطفت قلبك انتوا سمتوها فرحتتربى فى عزك يارب عقبالى

انا كمان بقىمؤمن بضحك :ايه دا انت نويت تتجوز ولا ايهمكاوى بثقة :بصراحة اه نفسى اكمل نص دينى بقىوفى بنت عاوز اتقدم لها واتمنى ان اهلها يوافقوامؤمن :بجد .. الف مبروك مقدماطب وهتتقدم امتىمكاوى:اول ماتخرجوا من المستشفىمؤمن بااستغراب:اشمعنة ؟ ااااه عشان تاخدنى معاك يعنىمكاوى بقلق ولكنه تحدث بثقة :لا عشان اطلبها منك ماهى البنت اللى عاوز ارتبط بيها تبقى هنا اختكنظرت لها سعاد ولم تنطق ..نيفين وهى تحاول ان تعتدل فى جلستها

قالت بصوت ضعيف للغاية:طب دا هو الوحيد اللى كان طيب ياريتنى اخدت طيبتهدا مات وهو مفكر ان ملك فعلا عملت حاجة غلطدا مشافش ابنها اللى خلفتهاحنا مظهرناش الحقيقة قبل مايموت كدا هو ميت وزعلان عليهاياريتنى قولت له الحقيقة ياريتنىانا اسفة ياباباثم دخلت فى نوبة بكاء وانهيار شديد حتى ان والدتها لم تحتمل ان تراها بهذا الشكل فتركتها وخرجت من غرفتها ..

_على الجانب الاخرفى المشفى كان مؤمن يقف سارح فى ملك وابتسامة جميلة مرسومة على شفتيه وهو ينظر على فرح ..فجاة انتبه مؤمن على يد احد الاشخاص على كتفه ..مكاوى باابتسامة :كنت متوقع انك

هتبقى هنامؤمن باانتباه :هاااا اه ببص على فرحشايف حلوة اوووى ازاى يامكاوىاحساس غريب اوووى يااخى وجميل اوىحاسس ان قلبى هيقف من جمالها البنوتة الصغنونة دىمجرد انى ابص لها بحس ان مفيش حاجة فى الدنيا محتاجها خلاصمن حقه احمد ومراته يبقوا زعلانين وقلبهم واجعهم اوى كدافعلا دى نعمة ربنا يرزق كل مشتاق بيها ياربمكاوى باابتسامة :ياااااااه للدرجة دىوالعسل دى اللى خطفت قلبك انتوا سمتوها فرحتتربى فى عزك يارب عقبالى

انا كمان بقىمؤمن بضحك :ايه دا انت نويت تتجوز ولا ايهمكاوى بثقة :مؤمن :بجد .. الف مبروك مقدماطب وهتتقدم امتىمكاوى:اول ماتخرجوا من المستشفىمؤمن بااستغراب:اشمعنة ؟ ااااه عشان تاخدنى معاك يعنىمكاوى بقلق ولكنه تحدث بثقة :لا عشان اطلبها منك ماهى البنت اللى عاوز ارتبط بيها تبقى هنا اختك