رواية بقلبك نبضي الفصل الأول 1 - بقلم نشوة عادل

لما تلاقى نفسك اشتاقتى ليا اوى حطى ايدك اليمين على قلبك واسمعى نبضه. وحسى بنسمات الهوا الدافية وهى بتلمس خصلات شعرك ووشك برفق. وقتها تأكدى انى لسه حى فى نبض قلبك. شوفت الماسدج وابتسمت وفى نفس الوقت كنت مستغربة انى بعد ما فوقت من العملية ملقتهوش جنبى. *** من 25 سنة. نيڤين: يالا يا مروان هنتأخر، طنط ندى بتولد ولازم نكون جنبها، ملهاش حد غيرنا. مروان ببراءة: حاضر يا مامى، هى لما تخلف هتجيبلى نونو عشان العب معاه.

نيڤين: اه يا حبيبى وهتكون بنوتة كمان. مروان: الله، كان نفسى من زمان يكون عندى اخت بنوتة عشان العب معاها وادلعها، يالا بسرعة عشان نلحق بقى. *** فى الوقت ده مروان عمره 4 سنين، وصلوا ع المستشفى وولدت ندى بنوتة جميلة. والممرضة عطيتها لنيڤين اللى فضلت قاعدة بيها لحد ما ندى فاقت. هانى: حمدالله ع سلامتك يا حبيبتى. ندى: الله يسلمك يا حبيبي، اومال فين النونة؟ عايزة اشوفها، هى كويسة؟!

هانى: اه يا حبيبتى بخير وهى مع نيڤين بره، استنى انده ليه. *** ندى هانى ع نيڤين اللى دخلت بالنونة وقالت: حمدالله ع سلامتك يا صاحبتى، النونة هتطلع نسخة منك. شالتها ندى بحب وحضنتها. بعدها عطيتها لهانى اللى حطها فى سرير صغير جنبه. مروان: هى صغننة اوى كده ليه. ندى بضحك: عشان لسه مولودة يا حبيبى، بكرة تكبر وتلعبوا سوا. مروان: مستنى بكرة ده بفارغ الصبر، مامى الحقى دى فتحت عيونه. نيڤين: ها يا جماعة نويتوا تسموها ايه؟

هانى: والله مش عارف، انا سايب المهمة دى ع مامتها، هى الاحق بتسميته. ندى: وانا برضه محتارة ما بين كذا اسم مش عارفة اختار اى واحد فيهم. فجأة سمعوا مروان بيقول: شروق، وشها بينور زى شروق الشمس. بصت ندى لهانى ونيڤين: انا مكنتش مخططة للاسم ده، بس والله ما هزعلك يا مروان هسميها شروق. *** قعدت 6 سنين وكبرت شروق ودخلت المدرسة، وكانت بتلعب مع مروان بالشارع لعبة الغميضة. شروق: بص بقى يا ميوان (مروان)

انا هستخبى وانت حاول تلاقينى، بس اوعى تغش وتفتح عيونك. مروان: تؤ اوعدك مش هفتح عيونى. استخبت وهو حس بشعور غريب انه يمشى باتجاه الشجرة، فضل يعد خطواته لحد ما وصل للخطوة 50. بص على يمينه ولقاها مستخبية ورا الشجرة فمسكها. شروق بطفولة: انت بتغش صح؟ اكيد فتحت عيونك وشوفتنى. مروان: والله ابدا، انا معرفش كأن قلبى كان بيدق جامد عشان امشى هنا، بس مش غشيت. *** تمر السنين وشروق تبقى فى الصف الاول الاعدادى وتجيب درجات ضعيفة.

فضلت تعيط ومشيت وسابت البيت. ندى بقلق وخوف: يعنى هتكون راحت فين؟ دور ع بنتى يا هانى ارجوك. هانى اتصل ع ندى وسألها وقالتله انها مش عندهم وده زود خوفهم. وطبعا مروان سمع المكالمة. مروان: طمنيهم يا ماما انا عارف مكانها وهرجعها. *** نزل مروان وهو مش عارف رايح ع فين، وافتكر البحيرة اللى كانوا بيروحوا يلعبوا فيه. قرب وسمع دقات قلبه بتعلى وعدى بصوت عالي لحد ما وصل لرقم 50. بص ع البحيرة لقاها قاعدة بتعيط فقعد جنبها وضمها ليه.

مروان: كده يا شروق تسيبى البيت وتخوفى مامتك وباباكى عليكى. شروق: جيبت درجات وحشة اوى مع انى والله حليت كويس يا مروان. باسها من راسها وطلع فونه اتصل ع ندى وطمنها انها معاه. وبعدين بعدها عنه وبص فى عيونها وقال: وايه يعنى جيبتى درجات ضعيفة التيرم ده؟ تعوضيها التيرم الجاى يا بطلتى، وبعدين انا جايبلك هدية. شروق بفرحة: بجد يا مروان؟ جيبتلى ايه؟ اخرج مروان حظاظة بها نص قلب، كانت شروق عايزة تشتريها. اخدتها ولبستها

بفرحة وبعدين بصيتله وقالت: المفروض انهم حظاظتين مش واحدة، فين التانية؟ مروان: لبستها انا عشان يبقى نص قلب معاكى والنص معايا وتفضل ذكرى معانا لاخر العمر. *** اخدها مروان ورجعها ع البيت. ولما وصل لقى مامته بتتكلم مع ابوه فيديو كول وبتقوله: مش عارفة ازاى هقنع مروان! جمال: مروان واقف وراكى ع فكرة. نيڤين: حمدالله ع السلامة، لقيت شروق؟ مروان بشك: ايوة لقيتها، بس خير ايه بالظبط اللى حضرتك عاوزة تقنعينى بيه؟

نيڤين: مروان بصراحة بابا عاوزنا.