يوسف: أي اللي انتِ بتقوليه دا؟ أي اللي تلبسي هدوم ممرضة وتدخلي الأوضة ترشي منوم للمرضى اللي جوا؟
رندا: يا ابني مش هرش منوم ولا حاجة، أنا هحط منوم في منديل وأحطه على بوقها علشان تنام.
يوسف: أنا بقيت أخاف منك يا ولية انتِ، لحسن في يوم أزعلك تقومِ تكتمي نفسي وأنا نايم.
رندا: انت قلت ولية؟ أنا ولية؟
يوسف: لما تعمليلي فيها ريا وسكينة تبقي ولية وستين ولية كمان.
رندا: طب قوليلي عايزاني أعمل إيه يعني؟
يوسف: انتِ متعمليش، أنا اللي هعمل. انتِ روحي هاتي سارة وأنا هتصرف مع الممرضة.
رندا: هتعمل إيه يعني؟
يوسف: ملكيش دعوة انتِ بقى، أنا هتصرف. روحي انتِ هاتيها بس.
رندا: ماشي.
ذهبت رندا لتحضر سارة بينما دخل يوسف ليجد حلاً مع الممرضة.
في غرفة سارة.
سارة محادثة والدتها عبر الهاتف.
سارة: يا ماما والله أنا كويسة وبخير، متقلقيش.
ميرفت: طيب هتيجي إمتى؟
سارة: أول ما أطمن عليه هاجي على طول.
ميرفت: طيب والدكتور قالكم إيه؟
سارة: لسه يا ماما مش عارفة حاجة، لما أعرف هطمنك.
ميرفت: طيب يا حبيبتي خلي بالك من نفسك وأول ما تعرفي حاجة طمنيني.
سارة: حاضر يا ماما، سلام.
أغلقت سارة الخط لتجد رندا تدخل الغرفة.
سارة بهلع: كل دا تأخير يا رندا؟ إيه اللي حصل؟
رندا: متقلقيش يا بنتي، مفيش حاجة. يللا قومي معايا.
سارة بتساؤل: على فين؟
رندا: انتِ مش عايزة تشوفي قاسم؟ يللا قومي معايا.
سارة: طيب إزاي؟ قالوا ممنوع.
رندا: اقعدي انتِ ارغي كدا لحد ما نتأخر على يوسف ومنعرفش ندخل. إخلصي يللا.
سارة وهي تنتفض من الفراش: حاضر، ماشي، يللا بينا بسرعة.
نهضت سارة بمساعدة رندا وخرجا سوياً من الغرفة ليذهبا إلى يوسف الذي ينتظرهما أمام غرفة قاسم.
في الفندق المقيمة به نورهان.
مريهان بغضب: يا غبية إزاي كل دا يحصل ومتقوليليش؟
كريمة: يا هانم أنا مكنتش عارفة إن كل دا حصل، وأول ما عرفت قولتلك على طول.
مريهان: المهم هو حالته عاملة إيه دلوقتي؟
كريمة: مش عارفة، هي قالت أول ما تطمن عليه هتتصل تطمن مدام ميرفت. وبعدين متآخذينيش يعني، هو انتِ يهمك يجرالهم حاجة ولا لأ؟
مريهان منفعلة: ملكيش دعوة، وآخر مرة بقول لك أوعي تدخلي في أي حاجة من غير ما آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآفآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآئل؟
ساره: أنا... أنا هروح أجيب لك دكتور مش هتأخر عليك.
حاولت الوقوف ولكنه ظل ممسكاً بيدها ولم يتركها، فلم تعلم ماذا تفعل.