يوسف: أي اللي انتِ بتقوليه دا؟ أي اللي تلبسي هدوم ممرضة وتدخلي الأوضة ترشي منوم للمرضى اللي جوا؟ رندا: يا ابني مش هرش منوم ولا حاجة، أنا هحط منوم في منديل وأحطه على بوقها علشان تنام. يوسف: أنا بقيت أخاف منك يا ولية انتِ، لحسن في يوم أزعلك تقومِ تكتمي نفسي وأنا نايم. رندا: انت قلت ولية؟ أنا ولية؟ يوسف: لما تعمليلي فيها ريا وسكينة تبقي ولية وستين ولية كمان. رندا: طب قوليلي عايزاني أعمل إيه يعني؟
يوسف: انتِ متعمليش، أنا اللي هعمل. انتِ روحي هاتي سارة وأنا هتصرف مع الممرضة. رندا: هتعمل إيه يعني؟ يوسف: ملكيش دعوة انتِ بقى، أنا هتصرف. روحي انتِ هاتيها بس. رندا: ماشي. ذهبت رندا لتحضر سارة بينما دخل يوسف ليجد حلاً مع الممرضة. في غرفة سارة. سارة محادثة والدتها عبر الهاتف. سارة: يا ماما والله أنا كويسة وبخير، متقلقيش. ميرفت: طيب هتيجي إمتى؟ سارة: أول ما أطمن عليه هاجي على طول. ميرفت: طيب والدكتور قالكم إيه؟
سارة: لسه يا ماما مش عارفة حاجة، لما أعرف هطمنك. ميرفت: طيب يا حبيبتي خلي بالك من نفسك وأول ما تعرفي حاجة طمنيني. سارة: حاضر يا ماما، سلام. أغلقت سارة الخط لتجد رندا تدخل الغرفة. سارة بهلع: كل دا تأخير يا رندا؟ إيه اللي حصل؟ رندا: متقلقيش يا بنتي، مفيش حاجة. يللا قومي معايا. سارة بتساؤل: على فين؟ رندا: انتِ مش عايزة تشوفي قاسم؟ يللا قومي معايا. سارة: طيب إزاي؟ قالوا ممنوع.
رندا: اقعدي انتِ ارغي كدا لحد ما نتأخر على يوسف ومنعرفش ندخل. إخلصي يللا. سارة وهي تنتفض من الفراش: حاضر، ماشي، يللا بينا بسرعة. نهضت سارة بمساعدة رندا وخرجا سوياً من الغرفة ليذهبا إلى يوسف الذي ينتظرهما أمام غرفة قاسم. في الفندق المقيمة به نورهان. مريهان بغضب: يا غبية إزاي كل دا يحصل ومتقوليليش؟ كريمة: يا هانم أنا مكنتش عارفة إن كل دا حصل، وأول ما عرفت قولتلك على طول. مريهان: المهم هو حالته عاملة إيه دلوقتي؟
كريمة: مش عارفة، هي قالت أول ما تطمن عليه هتتصل تطمن مدام ميرفت. وبعدين متآخذينيش يعني، هو انتِ يهمك يجرالهم حاجة ولا لأ؟
مريهان منفعلة: ملكيش دعوة، وآخر مرة بقول لك أوعي تدخلي في أي حاجة من غير ما
آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآفآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآئل؟
ساره: أنا... أنا هروح أجيب لك دكتور مش هتأخر عليك. حاولت الوقوف ولكنه ظل ممسكاً بيدها ولم يتركها، فلم تعلم ماذا تفعل.
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!