رواية جميلة نوح الفصل الرابع 4 - بقلم الكاتبه الجديده

تانى يوم عند جميله. لبست جيبه وعليها سويت شيرت وكوتش وطلعت. كانت فاطمه قاعده لوحدها فى الصالون. جميله: صباحؤؤؤؤ عسل ابطوط عامله اي؟ فاطمه بحب: صباح الفل يا قلبى، الحمدلله انتى عامله اي؟ جميله بشقوه وضحك: عامله خط وماشيه عليه ياحتتى. الا قوليلى ابطوط انتى احلاوتى كدا ليه؟ فاطمه بضحك: بس يا بكاشه، ادخلى صحى نوح وتعالوا افطرو يلا عشان بعد كدا أنا وانتى نروح السوق. جميله بتوتر: اصحى نوح؟ طب ما تدخلى انتى تصحيه.

وبعدين قالت فى نفسها: لا يا جميله ادخلى اهى فرصه اعترف له انى بحبه. وكملت بصوت عالى: اقولك تمام يا خالتو هدخل. فاطمه بخبث: هو مش من شويه كنتى بتقولى ادخلى انتى؟ جميله بخجل: ورجعت فى كلامى، هدخل اصحيه. فاطمه: ادخلى طيب. جميله دخلت لقيته نايم وشكله حلو وشعره نازل على عينيه. راحت ناحيته وقعدت جمبه وفضلت تلعب فى شعره بحب وتلمس وشه. وفجاه وطت باسته من خده، ثم من جمب شفايفه.

واتكلمت بصوت واطى وقالت: انا بحبك اوى يا نوح وكل يوم بيفوت بحبك اكتر. وبحس بنار لما تجيب سيرة ياسمين وانك عايز تروح تخطبها. حته انى امبارح مكنتش مبسوطه أن خالتى جت. جميله عينيها دمعت بوجع وهى بتتكلم. ثم كملت: وبحب قربك منى، بس فى الاخر مينفعش نقرب اكتر من كدا لأنك مش هتكون ليا. ثم مسحت دموعها إلى نزلت وهى بتتكلم وبصت تانى لنوح وبعدت شويه وصحته. جميله برقه: نوح اصحى.

نوح باستعباط لأنه كان عامل نفسه نايم وهى بتتكلم ومستمتع. وكان فرحان جداً وهى بتعترف لي، بس زعل من نفسه أنها عيطت بسببه وهى بتتكلم وكان باين على صوتها. واتكلم: همممممم. جميله بصوت عالى: نوووووح قووووم يلا عشان تفطر. مكملتش الكلمة وكان شدها تحته وهو فوقيها وقرب منها جامد. وجميله مصدومة ومخضوضه. جميله بخضه: نوح خضتني. نوح بخبث وهمس: اي مالك يا قلب نوح؟ الا قوليلى كنتى بتقولى اي من شويه. جميله

بصدمه أنه سمع واتكسفت: معرفش مكنتش بقول ح... ااااااااه. سكتت بصدمه ووجع لما نوح عضها فى رقبتها. نوح بصلها بوقاحه وقال: كل ما تكدبى أو تحولى تهربى هعمل كدا. ها قولى كنتى بتقولى اي يا جميلتي. جميله بخجل شديد ويدها على صدره العريان بتبعده وقالت: كنت بقولك الفطار جاهز. وخالت نوح كتم بقيت كلامها فى بوسه عميقه وعنيفه. وفضلت دقايق وجميله بتضربه وهو وله هنا. نوح فصل القبله وهو بياخد نفسه بسرعه وجميله كذالك.

نوح بصلها بعد ما هدى: ها قولى بدل المره الجايه هقل. وهمس بكلمه خلتها اتكسفت جامد ووشها يحمر. وكمل: ها هتقولى وله اكمل؟ جميله بسرعه وخجل: كنت بقول انى بحبك اوى يا نوح. وحطت ايديها على وشها بسرعه من الكسوف. نوح بصلها شويه بفرحه بس افتكر ياسمين وقال لجميله: اطلعى برا يا جميله وانا هلبس جاى واركى. وبعد عنها وقام من على السرير. جميله بصتله بصدمه وعينيها اتملت دموع ولسه هتتكلم. راح تليفون نوح رن. بصت لقتها ياسمين.

ونوح اخد الفون ورد: اي يا حبيبتي؟ جميله لما سمعته بيقول كدا خرجت جرى على برا. وخالتها كانت فى المطبخ ونزلت الشارع تجرى وهى بتعيط. نوح بص عليها بوجع وهى طالعه وكمل كلام لياسمين: ها ي ياسمين عايزه اي عشان ورايا شغل. ياسمين بمياصه: فى اي يا نوح؟ بقالك يومين مش بترن عليا ولا جيت حتى. هي مش مامتك جت خلاص؟ نوح

بغضب مخفى بس اتكلم بهدوء: اه جت بس انا مش فاضى اليومين دول ورايا شغل. لما اخلص هبقى اجى. وقفل معاها ودخل الحمام ياخد شور. عند ياسمين بعد ما قفل فضلت تكسر فى الاوضه وتقول بعصبيه: انا زهقت بقا. اكيد امه العقربه هي اللي بتقوله ما يجيش. والله ما هسيبك يا وليه يا و*** وهيبقا ليا هو وفلوسه وكل حاجة. اصبرو عليا. وفجاه تليفونها رن. وكان شاب. فضلت تتكلم معاه.

عند نوح بعد ما خلص شور ولبس بنطلون جينز وقميص فاتح اول زراير من فوق ورش الريحه الخاصه بيه. وطلع فضل يدور على جميله فى الاوضه والشقة كلها وملقهاش. وسأل امه بقلق: ماما هي جميله فين؟ فاطمه بقلق: نعم فين؟ ازاي؟ ماهي كانت بتصحيك جوه. نوح بصدمه: بس هي طلعت لما لقتني بكلم ياسمين. فاطمه لما سمعت اسم ياسمين عفريت الدنيا بقت في وشها. فاهي تعلم أن جميله تعشق ابنها. اتكلمت بعصبيه: وانت تكلم الزفته دي ليه؟

وبعدين كملت: يا ترى روحت فين دلوقتي يا جميله؟ نوح: انا هنزل اشوفها فين. ممكن تكون تجيب حاجة. ونزل راح يدور عليها. وفات اربع ساعات. وكانت الساعة 7 بليل. وافتكر المكان اللي بتروح فيه لما تكون زعلانه. وراح لقها قاعده جمب قدام البحر وسرحانه. وراح ناحيتها بعصبيه شديده وغيظ. وفجاه.