رواية حكاية سارة الفصل السادس 6 - بقلم اسماء محمد

ساره أول لما شافت والد سيف اتصدمت

ساره بصدمه وخوف : مش معقول انت !!!!!

سيف باستغراب : انتي تعرفيه منين ؟؟؟

ساره القت نظره عليه شافته بيبصلها بتحذير أنها متتكلمش

ساره بتوتر : ه ها لاء ده شبه صاحب بابا مش اكتر

سيف بشك : اها تمام ادخلى اعملى حاجه ل بابا يشربها

ساره دخلت المطبخ بسرعه وكتمت شهقاتها بعنف وقالت : يارب خليك معايا يارب

سيف : أهلا يابابا نورت لسه واصل النهارده ولا ايه

هشام : أيوه بس جدع عرفت تختار كويس

سيف بثقه : طول عمرى ذوقى حلو

هشام : هطلقها امتي ؟؟

سيف بصدمه : أطلقها !! فى ايه اتجوزتها وفى ايه أطلقها يعنى

هشام : هي حلوه وكل حاجه بس اكيد عايز تعرف هي اتخضت ليه لما شافتني صح

سيف باستفهام : ليه ؟؟

هشام : عشان انا ال كنت موجود لما هي اتجوزت سامح ابن عمك عرفى

سيف بصدمه : انت بتقول ايه

ساره كانت بتسمع ودموعها بتنزل بخوف

هشام : هو ده ال حصل عشان كده بقولك طلقها خليها تروحله تاني البنت دي اخلاقها مش كويسه

سيف بغضب : وده قرارا وانا ال اقدر اقرره لوحدى

هشام بعصبيه : يعني بتعصى كلامي

سيف وقف وقال بجمود : وانا طول عمرى بسمع كلام حضرتك بس دلوقتي لاء

هشام وقف وقال : انت بتتحدانى ياولد

سيف : افهمها زي ماتفهمها انا مش لعبه فى ايد حضرتك

هشام بصله بغضب وقال : تمام يبقى انت ال اختارت

سابه وخرج من البيت ورزع الباب بشده

سيف وقف مكان ومسح على شعره بغضب وشاف ساره خرجت وقفت قدامه وعيطت برعشه وقالت : و والله ال هو قاله غلط انا

قاطعها سيف لما شافها بتترعش صعبت عليه شدها لحضنه وضمها بشده وقال : أهدى انا مصدقك

ساره بصتله بدموع وقالت : متسبنيش

سيف بصلها بابتسامه وقال : مش هسيبك

ساره فجأه نامت فى حضنه وهو شالها ودخلها الأوضه وقعد جنبها ومسك أيدها بحنان وقال : صدقيني مش هخلى حد يقدر يأذيكي ابدا طول مانا عايش

في مكان تاني

سامح بغضب : انت معرفتش تعمل حاجه يبقا انا ال هتصرف

هشام ببرود : عايزين نتصرف بالعقل

سامح : ده ال هو ازاى

هشام : سيف هو ال واقف فى طريقنا وهو السبب

سامح باستغراب : قصدك ايه

هشام بخبث : نق"تله

عند جهاد

جهاد كانت واقفه بتتكلم فى التلفون مع شخص وقفلت

جهاد بخبث : عايزاك تخلص على سيف فى أقرب وقت تمام

قفلت معاه ودخلت أوضتها عشان تاخد الدوا وبتدور عليه لاقته خلص

جهاد : يوووه دوا القلب خلص اكلم سامح يجيب وهو جاي

وفجاه جالها ألم شديد فى قلبها ومسكته بتعب وقالت : ااااااه

ووقعت على الأرض من التعب

تاني يوم

سيف دخل الأوضه عند ساره وشافها قاعده بحزن ومبتتكلمش قعد جنبها

سيف بابتسامه : تحبى تخرجى

ساره بصتله بتعب : نفسى أخرج

سيف مسك أيدها : طب يلا بينا

ساره بفرحه : بجد

سيف بضحك : اه يلا قبل لما اغير رأى

ساره قامت بسرعه وهو ضحك عليها لبست وخرجت بعد وقت قليل

سيف بإعجاب : قمر الصراحه

ساره بخجل : يلا

سيف مد أيده ليها وقال : يلا

خرجوا الاتنين وراحوا مطعم وبعدين اتمشوا كتير جدا وضحكوا كتير ونسيوا كل حاجه حصلت وبعد أما خلصوا ركبوا العربيه ورجعوا البيت

سيف : اتبسطتي

ساره بفرحه : جدا

سيف أخدها من أيدها بس وهما دخلين العماره فجأه رصا"صه اتضر"بت واستقرت فى ج"سد سيف وو"قع على الأرض

ساره بصراخ : سيييف