رواية قلب لايبالى شئ الفصل الرابع عشر 14 - بقلم ندا أحمد

فتح زين الباب لقى نانسى. زين: انتى بتعملى ايه هنا؟ نانسى: ازيك يازين... وسبته و دخلت. زين: انتى مين سمحلك تدخلى اصلا و بتعملى ايه هنا اصلا؟ كلهم جم على الصوت. نانسى راحت عند مالك: بتصل بيك مش بترد عليا قلقت عليك. مالك: انتى ايه الى جابك هنا؟ نانسى: ما انا رجعت من السفر الصبح و انت كونت وحشنى و عماله اكلمك مش بترد عليا ف جيت اشوفك وحشتنى. وبسته من خده. شمس: هو انتى بقى نانسى؟ نانسى: اه انتى مين؟

مالك: دى شمس اختى و مرات زين. نانسى: اه ازيك يا شمس. شمس: اهلا يا اختى حصلنا القرف. نانسى: اوه حور عامله ايه؟ حور: كويسه. البيبى اخباره ايه؟ نانسى: ايه ده انتى عرفتى منين؟ د انا كونت ناويه اعمل مفاجئه لمالك عرفتى منين؟ حور: معلشى بقى بنجم. نانسى: مش مشكله يا حياتى انا و انتى واحد... بقولك يامالك انا بقالى كام يوم كده عايزه اكل سوشى تعالا نروح ناكل.

حور: بس بتهيقلى يا قطه السوشى غلط على الحمل عشان حراق خلى نفسك ف حاجه تانيه. نانسى: انتى مالك انتى ولا غيرانه عشان انا حملت و انتى لا؟ مالك: نانسى احترمى نفسك. حور بتضحك بصوت عالى: اغير من مين و لا على مين اصلا انتوا الاتنين بالنسبالى ولا حاجه يا حببتى و هو بالنسبالى ولا حاجه حتى من قبل معرف انه متجوزك ف ريحى بقى و متعتبريش نفسك ف حرب ضراير و الجو ده عشان انا مش فضيالك ياله تصبحى على خير.

مالك بعصبيه: اتفضلى امشى من هنا و مشوفشى وشك هنا تااانى برااا. خرجت نانسى من الفيله و هى بتشيط. مالك: هى ايه الى قالته ده؟ شمس: انا مش عارفه بجد جيبه القوه دى منين دى كانت الى بيقولها كلمه تقعد تعيط. ياسين: حور اتغير عشان هى معتقده ان كله بيجى عليها عشان ابوها ميت و معندهاش اخ ولا حد تروحله حتى جدها جوزها لمالك و هو عارف ان هو قلبه قاسى عشان عارف ان مفيش حد هتعرف تروح تشتكيله.

زين: شايف القويه الى كانت قدامكم دى اطلع كده اقف جمب الاوضه بتعتها و شوف هتسمع ايه. دخلت حور اوضتها و قفلت على نفسها بالمفتاح و حطت وشها ف المخده و فضلت تعيط و تصوت لحد مراحت ف النوم. تانى يوم ذهب كل من مالك و زين للشركه. ف اوضه حور. حور: الو. لينا: الندله الى مش بتعبرنى. حور: حقك عليا م انتى عارفه الى فيها. لينا: انتى عامله ايه دلوقتى؟ حور: مش قادره هموت عامله فيها قويه و يتخاف منى و انا بموت. لينا: طب تحبى نتقابل؟

حور: انا مش عايزه اخرج بصى هبعتلك اللوكشن بتاع الفيله تعالى. لينا: ماشى. ف الشركه ف مكتب مازن. مازن: يعنى اقولك وحشتينى تقوليلى اتلم يرضى مين ياعالم؟ ايه: ايوه اتلم احنا ف الشركه. مازن: م انتى ربنا وعدك ب اخك نفسى انط ف زوماره رقبته قولت تبقى خطوبه و كتب كتاب قال خطوبه بس طيب ينفع نخرج؟ لا لما تبقى تخطبها و كمان بموفقتى ده لما يخطب ربنا هيوعده بواحد يمنعه من المكلمات حتى ياشيخه. ايه بضحك: اتلم ده اخويا.

مازن: يامثبت العقل و الدييين انا كده مش هستنا. ايه: بس بقى ..اشتغل و متندهش عليا غير لما تكون عايز خاجه فاهم. مازن: طب واحده بحبك طيب اى حاجه بلى ريقى الهى يتبل ريقك بمايه زمزم ياشيخه. ايه بضحك: بحبك. وطلعت تجرى من المكتب. ف فيله الجارحى. حور: لينا وحشتينى عامله ايه؟ لينا: تمام اناى ايه اخبارك؟ حور: اهو زى م انتى عارفه ..تعالى نقعد ف الجنينه.

حور: انا خلاص تعبت يا لينا انا عامله نفسى قويه و مفيش منى بس انا بموت امبارح جيه تقولى انتى غيرانه انى انا حملت و انتى لا؟ لينا: انا مالك ده بالنسبالى قبل منتجوز كان زى الابطال بتوع المسلسلات التركى الى بنقعد نتخيل نفسنا مكان البطله و الكلام ده و احنا عرفين ان مش هيحصل و لما يحصل معايا يطلع ابشع كابوس ممكن تعيشيه. لينا: حببتى بس هو قالك انه بيحبك و هو عمل كده عشان فرق السن و خاف لترفضيه.

حور: ارفض ايه يا لينا هو ادانى فرصه ارفض و لا اوافق و لا اقول اى حاجه هو الى خد القرار و هو الصدر الحكم و نفذ العقاب كمان و بعد كل الى عمله تقوليلى بيحبك ملعون ابو ده حب. لينا: بس اهدى يا حور اهدى. حور وهى بتمسح دموعها: انا خت قرار و هنفذه بموفقته بقى غصب عنه هنفذه. لينا: ايه هو القرار؟ حور: هظبط كل حاجه و هقولك. ف احد عيادات النساء. الممرضه: مدام شمس الجارحى. زين: ايوه... ياله ياحببتى عند الدكتوره.

الدكتوره: ازيك يا مدام شمس؟ شمس: الحمدالله يا دكتور بس انت بقالى كام يوم كده حاسه بوجع. الدكتوره: اتفضلى اكشف عليكى....... اممممم مدام شمس انتى محتاجه تنامى على ظهرك و متتحركيش خالص غير على قد الحمام لحد م الشهور الاوله دى تعدى و الحمل يثبت على خير. زين: هو ف حاجه يا دكتوره؟

الدكتوره: مش عايزه اقلقوا بس برضوا لازم تاخد بالها خصوصا ان هى جسمها ضعيف اوى و مش مستحمل ف امشى على التعليمات عشان ميبقاش ف خطوره لا على حياتك و لا على حيات البيبى. شمس: بس انا مش بتحرك كتير. زين: اكيد سلم الفيله الى بتطلعى و تنزلى عليه كل شويه. الدكتوره: لا لا سلم ايه الى تنزله و تطلعه لااا. زين: حاضر يا دكتوره هنمشى على التعليمات ف حاجه تانى؟

الدكتوره: اه هتاخد الادويه دى و سورى مفيش جماع ف الشهور الاوله عشان الحمل يثبت. زين: نعم. شمس: تمام يا دكتوره. بعد م خرجوا. زين بنرفزه: الدكتوره دى مش بتفهم. شمس بتحاول تكتب ضحكتها: معلشى يا حبيبى. زين بنرفزه: حبيبى ايه و زفت ايه بصى انتى ترجعى تقوليلى ابيه زى قبل منتجوز لحد الشهور الاوله الى قالت عليها دى تعدى. شمس ضحكت بصوت عالى. زين: و متضحكيش. شمس: حاضر. ف شركه الجارحى ف مكتب مالك.

نانسى: انا زعلانه منك بقى بتزعقلى امبارح. مالك و هو لوى دراعها جامد: نانسى فوقيلى كده ياروح امك انتى ايه الى وداكى لحور المستشفى و قولتلها ان احنا متجوزين؟ نانسى: انا قولت انك قولتلها فقولت اروح اطمن عليها مش مرات جوزى برضوا. مالك: وحيات امك لاياحببتى فوقى العبى على اى حد الا عليا و انا عارف انك مش حامل ماشى. نانسى: لا انا حامل. مالك: طيب ماشى ياله نروح نكشف عشان اشوف ابنى قومى ياله ....

مقومتيش ليه ياحببتى اكدبى على اى حد غير على مالك الجارحى ماشى ياله بقى غورى من وشى. ف الفيله الجارحى دخل ياسين الفيله. ياسين: سلام عليكى. حور: وعليكم السلام تعالا يا ياسين اعرفك علي لبنا صحبتى دى لينا يا ياسين و ده ياسين يا لينا ابن عمى و صاحبى. لينا: اهلا وسهلا اتشرفت بحضرتك.

ياسين باصصلها و سرحان ف لينا التى شدت اننتباه عندما وقع عينه عليها عيونها السمراء و بشرتها القمحويه و جمال ملمحها و نظرتها التى تحمل القوه و الضعف ف نفس الوقت. حور: ياسين انت معانا انت يا ابنى؟ ياسين: ها فى ايه. خجلت لينا من نظرت ياسين المتسلطه عليها. لينا: حور انا همشى بقى و هبقى اكلمك. حور: خليكى شويه. لينا: معلشى مره تانيه. ياسين: انا ممكن اوصلك. لينا: لا شكرا عن اذنكم. بعد م لينا مشي.

حور عماله تضحك: الله يخربيتك البت كانت هتموت من الكسوف ف حد يعمل الى انت عملته ده. ياسين: هو ف كده ايه ده ..حور حببتى. حور: انجز ياياسين خير. ياسين: هى مرتبط. حور: لا بس هى ملهاش ف العوج الى انت بتعمله. ياسين: ماشى. خرجت نانسى من الشركه وركبت العربيه. نانسى: الو يازياد. زياد: ايه يا نانسى. نانسى: روحتله الشركه و حكتله الى حصل. زياد: طب انتى متضيقه ليه. نانسى: عرف انى مش حامل.

زياد: انتى هبله يا نانسى موضوع الحمل ده انا عمله عشان ثقت حور ف تقل اكتر مش عشانه هو خالص و هو دلوقتى لو اتقلب قدامها قرد مش هتصدق انك مش حامل خصوصا بعد الى عملتيه امبارح. نانسى: يا ابن الجنيه. زياد: اقفلى يانانسى. ف المساء وصل مالك الفيله لقى حور قاعده ف الجنينه. مالك: وحشتينى. حور: ف حاجه يا ابيه. مالك: حور اديلى فرصه نبداء من الاول و اعتبرى الى حصل محصلش و انتى بتحبينى و انا بحبك. حور: و انت مين قالك انى بحبك.

مالك: بتحبينى ياحور متنكريش. حور: لا مش بحبك. و قامت وقفت عشان تمشى. مالك: خلاص نشوف. و مسكها من خصرها و شدها ليه و باسها من شفايفها جامد. حور بتلقائيه منها من كتر حبها ف لفت ايدها حولين رقبته و بادلته.