في مستشفى المحمدي، في مكتب تميم. خرج تميم على صوت عالٍ، نادى على أحد الممرضين: "هو في إيه؟ الممرضة بزعر: "في حادثة جامدة أوي وفي حالات كتير في الطوارئ." تميم: "تمام، أنا جاي معاكم." في الطوارئ، راح تميم على طفل عنده حوالي ٩ سنين. الطفل: "ماما، شوف ماما يا دكتور، شوف ماما مالها؟ تميم: "اهدى، اهدى خالص، وماما هتبقى كويسة، بس خليني أكشف عليك وأشوف دراعك ورجليك." الطفل بعياط: "طب شوف ماما الأول." تميم:
"أوعدك ماما هتكون كويسة، هي أصلاً معندهاش حاجة، هما هيكشفوا عليها زي ما أنا هعمل معاك وهتفوق، ماشي؟ الطفل: "ماشي." *** في المطبخ، عند كارما وهي بتظبط المطبخ. فجأة لقت حد عمال يمشي إيده عليها. كارما بزعر وخوف: "ريان! إيه اللي بتعمله ده؟ وحاولت تبعده. ريان: "وحشتيني." وحط دماغه في رقبتها وعمال يشم ويبوسها من رقبتها، وإيده عمالة تتحرك على جسمها. كارما بعياط: "ريان، لو مبعتش هصوت، ابعد عني، حرام عليك اللي بتعمله ده."
ريان بعد عنها: "فكري بس تعملي حاجة أو حد يعرف، ساعتها هقول إن إنتي اللي بتغريني وإن إنتي اللي بتقربي مني، يا قطة." خرج ريان من المطبخ، وقعدت كارما على الأرض فضلت تعيط. بعد كده مسحت دموعها وخرجت تحطلهم العشاء. سجى: "تعالي كلي إنتي كمان يا كارما إنتي ومليكة." نعمة: "لا، هما بياكلوا في أوضتهم، أنا بدّلهم أكلهم." يونس: "إيه الفرق يعني؟ تعالوا كلوا معانا بدل ما تاكلوا لوحدكم." نعمة:
"خلاص يا يونس بقى، وإنتي يا كارما، أكلك إنتي ومليكة في الأوضة بتاعتكم." دخلت مليكة الأوضة وخدت شاور. مليكة: "أنا جعانة أوي... إيه ده؟ هو ده أكلي وأكلك؟ الأكل كان رغيف جبنة وخيارتين. كارما ابتسمت بقهراً: "لا يا حبيبتي، أنا كلت وأنا بعمل العشا، ده أكلك." مليكة: "لا، إنتي ما أكلتيش، إنتي بتكذبي، لأن مرات عمك مانعة إن حد فينا ياكل حاجة غير اللي هي تدهنالنا. بصي، إحنا نقسم الرغيف على الأقل يسد أي حاجة في الجوع." كارما:
"لا يا حبيبتي، أنا مش جعانة، أنا هنام، كلي إنتي ونامي عشان المدرسة." *** تاني يوم، في شقة يونس. سجى: "يونس حبيبي، اصحى، هتتأخر على الشغل." يونس: "صباح الفل يا قلبي." سجى: "قوم يلا خد شاور وأنا حضرتلك اللبس." يونس بخبث: "طب أنا عايز أصبّحها عشان مودّي مش حلو." سجى: "حاضر يا حبيبي، هعملك أحلى قهوة." يونس: "قهوة إيه؟ أنا عايز كريز." وشدها عليه. سجى: "يونس، هتتأخر على...
قاطع كلماتها بين شفايفه بقبلة عميقة، وذهبوا في عالمهم. *** في فيلا المحمدي. علي: "محدش يصحى تميم." غادة: "تميم بايت من امبارح في المستشفى." غرام: "هو يزيد هيرجع إمتى يا ماما؟ غادة: "واللهي يا بنتي معرفش، كل ما أكلمه وأسأله يقولي لما أخلص أو يتوه في الكلام أو يقولي قريب." علي: "متقعديش تزني على الواد يا غادة، سيبيه يشوف مستقبله، ده بيتدرب تحت أكبر دكاترة جراحة في العالم، خليه ياخد خبرة كويسة عشان يعرف يبني اسم لنفسه."
غادة: "ربنا معاه ويوفقه يارب." علي: "وإنتي يا حلوة، يا اللي مبلطالي في البيت، إنتي! غرام: "نعم يا بابتي يا حبيبي؟ علي: "آآآآه، أيوه، خشّيلي بالشويتين دول، بس لأ، مش هيخلوا عليا المرة دي. يا تنزلي تتدربي في شركة أخوكي، يا أكلم لك حد من صحابي يخليكي تتدربي في شركته، أما قعدتك في أوضتك ٢٤ ساعة دي لأ. والجامعة اللي بتروحيها يومين في الأسبوع دي عادي، متبقاش تروحي الشركة اليوم اللي هتروحي فيها الجامعة." غادة:
"طب واللهي فكرة حلوة، على الأقل تبني نفسك وتعملي لنفسك كيان بدل ما إنتي ٢٤ ساعة في أوضتك كده." غرام: "ماشي، خلاص، هنزل في شركة تميم." علي: "تمام." *** في شركة F.O.T. يدخل الشركة بكل أناقة وشياكة تحت أنظار الكل وهمسات الموظفات عن جماله وملامحه الرجولية. سارة: "صباح الخير يا فندم." تميم: "صباح النور... شوفيلي ياسارة فهد فين وخليه يجيلي ضروري، وهاتيلي فنجان قهوة سادة، وتعالي قوليلي عندنا إيه النهاردة." سارة:
"حاضر يا فندم." *** نعمة: "ريحة فين يا وعد كده من غير ما تفطري؟ وعد: "لسه جيالي مكالمة إني قبلت في الوظيفة والنهاردة أول يوم." نعمة: "طب استني أخلي زفتة تعملك حاجة تاكليها قبل ما تمشي، مش كنتي صحيتي بدري شوية كنتي فطرتي معانا." وعد: "خلاص بقى، هاكل أي حاجة هناك، سلام." نعمة: "إنتي يا زفتة، يا اللي اسمك كارما! إنتي! يا نيلة! إنتي! يا هبابة! إنتي يا بت! (كارما مش سامعة من صوت المياه.) نعمة وهي بتجيب كارما
من شعرها وبتضرب فيها: "أنا مش بنادي عليكي مش بتردي ليه؟ ها، اتطرشتي خلاص؟ ريان سلك شعر كارما من مامته وحضنها. ريان وهو عمال يمشي إيده على جسم كارما بطريقة مقززة: "إيه ياماما، معلش، مسمعتكيش خلاص، معلش." نعمة: "كتك الارف." ومشت. كارما بعياط: "أوعى إيدك دي يا حيوان." ريان: "خسيتي عن الإجازة اللي فاتت يا كرميلة." وسابها ومشي. *** في شركة F.O.T. في مكتب تميم. الباب اتفتح. تميم: "أعوذ بالله! إنتي بتعملي إيه هنا؟ غرام:
"فرمان من السيد الوالد إني أتدرب في شركة حضرتك." تميم: "طب هو عايز يخلص منك عشان يخلاله الجو مع مراته. اتبلى أنا واللهي، حرام." غرام: "بقى هي كده؟ ده أنا نسمة." فهد: "قصدك إعصار زعبيب، لاكن نسمة دي لأ." غرام: "واللهي إنتوا الاتنين مش عارفين قيمتي أصلاً، وهتشوفوا أنا هعمل إيه لما الشركة بتاعتكم المعفنة دي أنا غرام هانم أتدرب فيها." فهد: "أفلسنا والحمد لله... بص، أنا همسكك شغلانة حلوة أوي." غرام بفضول: "إيه؟ إيه؟ ها؟
إيه؟ فهد: "البوفيه عندنا، العامل اللي كان شغال فيها مات، خدي إنتي المهمة دي." تميم: "تصدق فكرة، وبالفوطة الصفرا بقى وجلابية واسعة وهتبقى قمر." غرام وهي تدبدب على الأرض بغضب طفولي. فهد: "بس خلاص بقى، نتكلم جد." "أنا جييييييييييييت! فهد وتميم: "يادي النيلة." عدي: "واللهي إنتوا الاتنين متربتوش." غرام: "أيوه فعلاً، دي حقيقة." عدي بسرحان: "غرام، إزيك؟ غرام: "الحمد لله." فهد ضربه في رجله. عدي: "إيه يا عم الغباء ده؟ فهد:
"بس ياض، إحنا كنا مستريحين منك أصلاً، إيه اللي جابك؟ غرام ببرائة: "خلاص بقى، أنا همشي وأروح أقول للدكتور علي المحمدي، تميم وفهد مرضوش يخلوني أتدرب في الشركة عندهم، سلام." تميم وفهد اتنطروا من على الكرسي. فهد بغيظ: "إحنا نقدر برضه نرفض القمر ده؟ ده حتى هتكون أول شركة تفلس بطريقة مختلفة." تميم: "خلاص، هخلي أحمد يدربك." فهد: "أنهي أحمد؟ أبو عيون خضرا وشعره أصفر ده؟ تميم: "آه." عدي بسرعة:
"لآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآئ
ب ا ل ت ا ل م و ا ل ج ا م ع ة ا ل ت ي ت ر و ح ه ا ي و م ي ن ف ا ل ا س ب و ع د ي ع ا د ي م ت ب ق ا ش ت ر و ح ي ا ل ش ر ك ة ا ل ي و م ا ل ل ي ه ت ر و ح ي ا ل ج ا م ع ة.
غادة: "طب واللهي فكرة حلوة، على الأقل تبني نفسك وتعملي لنفسك كيان بدل ما إنتي ٢٤ ساعة في أوضتك كده." غرام: "ماشي، خلاص، هنزل في شركة تميم." علي: "تمام." *** في شركة F.O.T. يدخل الشركة بكل أناقة وشياكة تحت أنظار الكل وهمسات الموظفات عن جماله وملامحه الرجولية. سارة: "صباح الخير يا فندم." تميم: "صباح النور... شوفيلي ياسارة فهد فين وخليه يجيلي ضروري، وهاتيلي فنجان قهوة سادة، وتعالي قوليلي عندنا إيه النهاردة." سارة:
"حاضر يا فندم." *** نعمة: "ريحة فين يا وعد كده من غير ما تفطري؟ وعد: "لسه جيالي مكالمة إني قبلت في الوظيفة والنهاردة أول يوم." نعمة: "طب استني أخلي زفتة تعملك حاجة تاكليها قبل ما تمشي، مش كنتي صحيتي بدري شوية كنتي فطرتي معانا." وعد: "خلاص بقى، هاكل أي حاجة هناك، سلام." نعمة: "إنتي يا زفتة، يا اللي اسمك كارما! إنتي! يا نيلة! إنتي! يا هبابة! إنتي يا بت! (كارما مش سامعة من صوت المياه.) نعمة وهي بتجيب كارما
من شعرها وبتضرب فيها: "أنا مش بنادي عليكي مش بتردي ليه؟ ها، اتطرشتي خلاص؟ ريان سلك شعر كارما من مامته وحضنها. ريان وهو عمال يمشي إيده على جسم كارما بطريقة مقززة: "إيه ياماما، معلش، مسمعتكيش خلاص، معلش." نعمة: "كتك الارف." ومشت. كارما بعياط: "أوعى إيدك دي يا حيوان." ريان: "خسيتي عن الإجازة اللي فاتت يا كرميلة." وسابها ومشي. *** في شركة F.O.T. في مكتب تميم. الباب اتفتح. تميم: "أعوذ بالله! إنتي بتعملي إيه هنا؟ غرام:
"فرمان من السيد الوالد إني أتدرب في شركة حضرتك." تميم: "طب هو عايز يخلص منك عشان يخلاله الجو مع مراته. اتبلى أنا واللهي، حرام." غرام: "بقى هي كده؟ ده أنا نسمة." فهد: "قصدك إعصار زعبيب، لاكن نسمة دي لأ." غرام: "واللهي إنتوا الاتنين مش عارفين قيمتي أصلاً، وهتشوفوا أنا هعمل إيه لما الشركة بتاعتكم المعفنة دي أنا غرام هانم أتدرب فيها." فهد: "أفلسنا والحمد لله... بص، أنا همسكك شغلانة حلوة أوي." غرام بفضول: "إيه؟ إيه؟ ها؟
إيه؟ فهد: "البوفيه عندنا، العامل اللي كان شغال فيها مات، خدي إنتي المهمة دي." تميم: "تصدق فكرة، وبالفوطة الصفرا بقى وجلابية واسعة وهتبقى قمر." غرام وهي تدبدب على الأرض بغضب طفولي. فهد: "بس خلاص بقى، نتكلم جد." "أنا جييييييييييييت! فهد وتميم: "يادي النيلة." عدي: "واللهي إنتوا الاتنين متربتوش." غرام: "أيوه فعلاً، دي حقيقة." عدي بسرحان: "غرام، إزيك؟ غرام: "الحمد لله." فهد ضربه في رجله. عدي: "إيه يا عم الغباء ده؟ فهد:
"بس ياض، إحنا كنا مستريحين منك أصلاً، إيه اللي جابك؟ غرام ببرائة: "خلاص بقى، أنا همشي وأروح أقول للدكتور علي المحمدي، تميم وفهد مرضوش يخلوني أتدرب في الشركة عندهم، سلام." تميم وفهد اتنطروا من على الكرسي. فهد بغيظ: "إحنا نقدر برضه نرفض القمر ده؟ ده حتى هتكون أول شركة تفلس بطريقة مختلفة." تميم: "خلاص، هخلي أحمد يدربك." فهد: "أنهي أحمد؟ أبو عيون خضرا وشعره أصفر ده؟ تميم: "آه." عدي بسرعة:
"لآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!