تحميل رواية مصيبة سكنت قلبي بقلم اميرة رمضان pdf
بقلم اميرة رمضان
جارٍ تجهيز التحميل... برجاء الانتظار
سيظهر زر التحميل خلال 10 ثانية
جارٍ توليد الملف...
التحويل يتم بالكامل داخل متصفحك — لا يُرفع أي شيء للسيرفر.
اختر مجموعة الفصول للتحميل (كل ملف حتى 10 فصول)
عن الرواية
لولولولوووووووووي وبقي عندناااااا عروووووووسه لاء ي بت ومش أي عروسه دي مجنونة الشلة حبايب قلبي المشرديني😂 شغلي ي بت الصب ده أخيراً بقي عندنا مناسبة وهنر قص _ ودلعي ي موزة اها ي منجة علي استكوزة شبح شبح شبح احنا الأخدنا اللقطة لولولولوووووووووي (كنت فرحانة أوي النهاردة مش عشان جايلي عريس وكده لا اللي كان مفرحني أكتر أصحابي والجنان اللي عملناه ورقصنا وضحكنا كتيييير * اعرفكم بنفسي اسمي ملك عمري 21 سنة وأصحابي سارة وريم وميرا وكلنا في آخر سنة في الكلية) هدي: ربنا يفرحكم يا ولاد يااارب واشوفكم انتو...
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الحادي والثلاثون 31 - بقلم اميرة رمضان
ساره: خير ي عز، حصل حاجة ولا إيه؟
عز: مفيش حاجة ي بت، كله تمام.
ساره: امال جاي ليه؟
عز: جاي عشانك.
ساره ببرود: ليه؟
عز: ساره، أنا قولت لجاسر إننا مخطوبين، ليه قولتي له إني بهزر؟
ساره: لأني فعلاً بهزر.
عز: طب إنتي مش نفسك نتخطب؟
ساره بقوة: لأ.
عز: لأ إزاي وأنا عارف إنك بتحبيني؟
ساره: فعلًا أنا حبيتك، بس إنت عمرك محسيت بيا ولا حبيبتني، بالعكس كنت بتدوس على قلبي أكتر.
عز: طب خلاص تعالي نحاول مع بعض، وأكيد هحبك.
ساره: عز، إنت بجح وأنانى.
عز: احترمي نفسك.
ساره: أنا محترمة غصب عن أي حد، وبعدين إنت جاي تقولي نحاول، إنت عبيط، إنت كل حاجة عايزها لازم تعملها، متعرفش تقدر حد ولا تحس بحد خالص.
عز: طب انسي كل اللي فات، إنتي مش عايزانا نتجوز؟
ساره: لأ مش عايزة، الأول كنت بحبك، دلوقتي لأ، بحترمك زي أخويا الكبير، ماهو أنا بنسبالك زي ملك وميرا وريم.
عز: ملك قالتلك؟
ساره: لأ والله، أنا اللي سمعتك وإنت بتقولها ووجعتني أوي بكلامك عليا، ولدرجادي شايفني هبلة وهطله، بس أنا مش كده ومش هسمحلك إنك تتعدى حدودك معايا، وكلامنا خلص، اتفضل.
(وسابته ومشت)
(لما نزلت سابت تليفونها وميرا رنت عليها، جاسر نزل يديها التليفون، شافها واقفة مع عز، غار عليها أوي، وقرب وسمعها وهي بتتكلم معاه، فرح أوي إن مفيش حد في قلبها)
يوسف: الو.
_ يوفي وحشتني.
يوسف: إيه ي غيبوبة، أنا زهقت من الرن عليكي ومفيش حد معبرني.
_ والله كنت نايمة وعاملاه صامت.
يوسف: بحبككككككك.
_ وأنا كمان بحبك أوي.
يوسف: أنا زهقت، أنا هاجي لأبوكي النهارده ونحدد يوم الفرح ونعمله قريب.
_ إحنا مش قولنا بعد سنة.
يوسف: السنة دي عند آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآيوف: السنة دي عند آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآبآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الثاني والثلاثون 32 - بقلم اميرة رمضان
زييين! فوق، انت مغمض عينك ليه؟
بصت على دماغه، لقتها بتنزف دم كتير.
ريم بصراخ: زيييييييييييييييين!
واحد من الموجودين: اطلبوا الإسعاف بسرعة!
ريم بانهيار: الإسعاف على ما يجي هيكون دمه اتصفى. حد بيعرف يسوق عربيات؟
الشاب: أيوه أنا بعرف.
ريم: طب بالله عليكم شيلوه بسرعة عشان نركبه العربية.
وركب العربية وريم كانت قاعدة تبكي وبتتكلم مع زين.
زين، ليييه كده؟ عاجبك اللي حصل لك ده؟ حراااام عليك وجع قلبي ده.
أنا آسفة يا حبيبي، كل ده بسببي.
أنا وميرا قاعدين ناكل لب وننم على خلق الله، كالعادة. وفجأة سمعنا صوت الناس بتصوت.
ميرا: استني يابت، الصراخ ده جاي منين؟
وقفنا في البلكونة بسرعة.
خالتو أم محمد: فيييييه! ااااااي!
الحقي ياملك! في ناس كانوا بيضربوا ريم. اااااااااااااي يالهوي! رييييييييم!
ونزلنا بسرعة.
هي ريم فييييين؟
واحد من الشارع: راحت المستشفى.
كريمة بصراخ: بنتيييييييييييي!
واحد تاني: الآنسة ريم كويسة، بس في واحد كان معاها هو اللي اتصاب. راح المستشفى وهي معاه.
ميرا: طب هما راحوا مستشفى إيه؟
واحدة جيرانا: استني هرن على ابني، هو راح معاهم، هسأله هما في أنهي مستشفى.
شويه وعرفنا اسم المستشفى وجرينا بسرعة على هناك.
سهر: كلي يانيفين.
نيفين: مش هاكل حاجة، أنا زهقت، وانت وبابي مش بتحبوني.
سهر: ليه بتقولي كده؟ ده انتي قلبي.
نيفين: عشان تسيبيني كده من غير ماحد فيكم يجيبلي حقي منها.
سهر: ومين قالك كده؟ ده أنا كنت باعتة ناس تغت*صبها، بس أخوكي سمعني ومرديش يخليني أعمل كده.
نيفين: أهو شفتي، يعني مجبتليش حقي.
سهر: لأ طبعاً جبته، بعت ناس تانية يضربوها ويشوهوا وشها من الضرب، وأنا مستنية منهم رنة عشان يقولوا تمام.
نيفين بشر: أحسن، خليها تتربى.
ريم قاعدة تبكي قدام أوضة العمليات.
يا رب احميه وقومه بسلامة يارب، رجعه لأهله سالم غانم يارب، متوجعش قلبي عليه بعد ما اتعلقت بيه.
ريييييم!
ميرا جرت على ريم، خدتها في حضنها أوي، وريم انهارت أكتر.
كريمة: يابنتي انتي كويسة؟ وجعتي قلبي عليكي.
ريم مش بتتكلم، بتبكي وبس.
ريم، إيه اللي حصل؟
كريمة: من اللي ضربك في وشك كده؟ اتكللللللمي!
ريم: أنا كنت جاية مع زين زي ماقالك.
كريمة: أيوه، وبعدين؟
(حكت لينا اللي حصل).
أنا بصدمة: يعني اللي جوا ده زين؟
ريم ببكاء: أيوا هو.
ميرا: يااااربي.
كريمة: ياحبيبي يابني، منهم لله.
أمي: بس هيكون مين اللي عمل كده؟
كريمة: مفيش غيرهم. (وقامت مشت).
ميرا: قبلة كريمة، انتي رايحة فين دلوقتي؟
كريمة: هرحلهم والله، لاندمنهم. (ومشت).
(رنيت على يوسف وقولتله اللي حصل).
تحية: رياااان!
ريان: نعم ياتيتة.
تحية: كنت فين لدلوقتي؟
ريان: إيه اللي كنت فين؟ منا كنت في الشركة وجاي اهو مع بابا.
تحية: انت رحت عند بنت رحاب؟
ريان: أيوه رحت، وللأسف مشوفتهاش، بس عادي، قريب أوي هشوفها.
عتمان: إيه اللي وداك هنااااااااك؟
ريان: عادي، كنت عايز أطمن على أختي.
سهر نزلت من فوق: أختككككك! إيه! انت ناوي تجنني؟
ريان: ليه؟ هي مش دي الحقيقة؟
تحية: أبوك طلق أمها من قبل انت وهي متتولدوا، يعني ملكش دعوة بيها.
وسمعوا صوت حد بيزعق برا.
دخل الحارس: يا فندم، في واحدة مصممة إنها تدخل تقابلك.
عتمان باستغراب: خليها تدخل.
دخلت كريمة.
كلهم اتفاجئوا إنها موجودة في بيتهم.
سهر ببرود: جاية ليييه ي كريمة؟
كريمة وهي بتبصلهم كلهم بقرف: أنا مش قادرة أتخيل إن فيه ناس عايشة عادي وهي جواها الوساخة اللي جواكم دي كلكم.
عتمان: كررررريمة! احترمي نفسككككك!
كريمة: اخرررررس! متجبش سيرة الاحترام على لسانكككك الزفر ده.
ريان: طنط، فيه إيه؟
كريمة: وانت كمان تخرررررس! أنا صدقتك لما جيت وقولت إنك سند أختك وكلام كله كدب، وطلعت أوسخ منهم كلللللللهم.
ريان بصدمة من كلامها: ليه بتقولي كده؟
كريمة: بقى كنت جاي عشان تعرف مكان ريم فين عشان تبعتلها ناس تموتهااااا؟
ريان بصدمة أكبر: إيه الكلام ده؟ لأ طبعاً.
كريمة: لأ طبعاًاا ليييه؟ وأنا بنتي كانت هتروح مني بسببكم؟
عتمان: مالها ريم؟
كريمة بغضب: انت فاكرني هصدقك انت ولا ابنك؟ أنا هعمل بلااااغ وهدخلكم السجن.
سهر: روحي شوفي بنتك عاملة مشاكل مع مين، انتي جاية تتهمينا وخلاص.
كريمة بغضب: ابنك هيشرف في السجن النهارده، لأني بلغت خلاص عليه.
سهر بغضب وهي مش واخدة بالها بتقول إيه: مش هخلي حد يقرب من ولادي، وأنا اللي عملت كده، بعتلها ناس تربيها عشان دي واحدة قليلة الأدب وبجحة، واحمدي ربنا إنها جت على قد كده، ده أنا كنت باعتة ناس تغت*صبها، بس لولا ريان وقف في وشي.
كريمة: والله مفي حد بجح إلا انتي! (ومسكت سهر من شعرها ووقعتها في الأرض ونزلت ضرب فيها).
عتمان بعدها عن سهر بالعافية ونده على الحرس.
عتمان: خدوه ارموه اااا برااااااا!
ريان وقف قدام كريمة: مفيش حد هيقرب منهاااااا! انت ااااي يعني مراتك هي اللي بعتت الناس عشان تأذي ريم وفي الآخر بتطرد طنط كريمة؟ انت مش بتشوف حاجة خااااالص؟
طخخخخخخخخخ!
عتمان ضربه بالقلم: اخرس ياقليلي الأدب!
نيفين: بابي، متضربوش كده، كل ده بسبب الناس الزبالة دي.
ريان: نيفييييييين! لو جبتي سيرة أمهم بالباطل على لسانككككك، أنا اللي هقف في وشكككك.
سهر: رحتي عندها شوية وقلبتك علينا كده، انتي اااااي؟ عايزة تخربي حياتنا؟
كريمة: أنا في حالي أنا وبنتي من زمان، انتي وبنتك اللي مش سايبنا في حاااالنا. حسبي الله ونعم الوكيل فييييييكم. (وجات تمشي).
ريان: استني ياطنط، أنا هاجي معاكي أشوف ريم.
عتمان: لو طلعت برا البيت ده معاها مش هترجع تاني.
ريان بص لعتمان ورجع بص لكريمة ومسك ايدها.
ريان: يلا ياطنط.
سهر: رييييييييان! أوووعي تطلع يابني، متعملش كددددده!
كريمة بصتله بحنان: خليك يابني، ويبقي أطمن عليها وقت تاني.
ريان: سيبك منهم، أنا مبقتش طااايق أعيش معااااااهم. (وخد كريمة وطلعوا).
في المستشفى.
الكل كان موجود وعيلة زين كلها جات، وكلنا كنا قلقانين.
الدكتور خرج من الأوضة.
كلنا في صوت واحد: طمناااااا ي دكتوووووور!
الدكتور: اهدوا يا جماااعة، هو الحمد لله عدى مرحلة الخطر وبقى كويس.
يوسف: طب هو فاق؟
الدكتور: لأ لسه، دانتو تحمدوا ربنا إنه عدى منها، لأن مكان الخبطة غلط، أصلاً كان ممكن تضر شبكية العين ويفقد بصره.
ريم 😳: اااااااي!
أحمد: اهدي ي ريم، بيقولك عدى مرحلة الخطر خلاااص.
أم زين: بس أنا عايزة أشوفه.
الدكتور: مش هينفع دلوقتي، لما يعمل الأشعة الأخيرة وبعدين هتشوفوا كلكم.
سارة جات بسرعة.
ريم ريم، إيه اللي حصل؟ أنا مش فاهمة حااااجه.
أهدي ي سارة.
سارة: فهميني انتي ياملك.
(عدى وقت وبعدين زين فاق ودخلنا نطمن عليه).
أم زين: حبيبي يابني، عملوا فيك إيه؟
زين: أنا كويس، ريم فيييين؟
ريم بدموع: أنا اهو، طمني عليك، أنا آسفة.
زين: حد منهم عملك حااااجه؟
ريم: لأ.
أحمد بمشاكسة: ريم، انتي لابسة كمامة لييييه؟
زين: اقلعي الكمامة.
ريم: لأ عشان عندي برد.
زين: قولتلك اقلعيها.
قلعتها ريم: وكان خدها وارم أوي من البوكس اللي خدته.
زين: يولااااد الكااا*لب! العيال دي لازم أوصلهم.
يوسف: إحنا بعتنه ناااس يدوروا عليهم في كل حتة ومتابعين الأماكن اللي راحوا فيها بكاميرات المراقبة اللي في الشارع.
أحمد: بس سيبكم انتو، أهم حاجة إن خطبت البت قبل المصايب بتاعتكم دي.
ريم: يعني هو ده وقت استظراف؟
أحمد: بس يابت، صحف شوية، يازين خدني جنبك.
زين: هو أنا هاخد ابن أختي؟ متتغور من جنبي.
(شويه وبلة كريمة دخلت اطمنت على زين وشكرته على اللي عمله مع ريم).
كريمة: ريم، تعالي، في حد عايزك برا.
ريم طلعت معاها وشافت ريان.
ريم: انت؟
ريان: انتي عرفاني؟
ريم: طبعاًاا، من زمان وأنا بشوف صورك على الفيس ومتابعة أخبارك لحظة بلحظة.
ريان: أنا آسف ليكي إني سبتك، بس حقيقي غصب عني.
ريم: أنا جوايا مليون سؤال ليك، وأولهم، انت جيت ليه؟
كريمة: ريان دافع عنك كتير.
ريان: كل الأسألة اللي جواكي هتعرفي إجابتها، بس الأول عايز آخدك في حضني. (وفتح دراعه).
ريم مبقتش عارفة تعمل إيه، بس هي عايزة حضن سندها وأخوها، دخلت في حضنه بسرعة وحضنته أوووي وفضلت تبكي.
أحمد كان شايفهم من بعيد: هااااار أسود! مين الشاب اللي ريم حضناه ده؟
زين: حضناااااااه! (وقام بسرعة من على السرير وشافهم).
زين بغضب: رررررررررررررررريم!
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الثالث والثلاثون 33 - بقلم اميرة رمضان
(قرب منها بغضب وشدها من حضن ريان)
ريم بخضه: في ااااي
ريان: انت مين وازاي تعمل كدددده
زين مسك ريان من ملابسه: انت اللي مييييين وازاي تحضنها كدددددده
ريم: زييييييين سيبو ده اخوووووويا
زين: نعم ي اختي اخوكي اي انتي هتستعبطي
ريان: كلمه كماااااان وهخلي امك تترحم عليك
زين ضرب ريان بالبوكس جامد: دانا اللي هخليهم يترحمو علييككككككك
ريم وقفت قدام زين: زييييييييين في اااااااي قوووووولتلككككك ده اخوووووويا
يوسف جه علي صوتهم: في اي مالكم لامين الناس عليكم كده ليه
أحمد: في فيلم هندي شغال
يوسف بعصبيه: اخفي من وشي انتي
كريمه: يابني بالله عليك هدي صاحبك شويه
ريان: اوعي ي ريم اما نشوف اخرتها معاه اي
ريم: اسكتو بقااا انتو الاتنين
تعالي ي ريان نمشي وانت ي زين لما تهدي يبقي نتكلم
(ومسكت ايد ريان)
(ولسه هتمشي شدها زين بعيد عن ريان)
وقال بغضب: انتي بتمسكي ايدو وقدااااامي
ريم: يااااااربي انت ااااي بقولك اخوووويا
يوسف: زيييين في اي متعصب كده ليه
زين: بتقولي انه ده اخوها ظهر ايمتي ده ماهو كلنا عارفين انها معندهاش اخوات
ريان بقله صبر: انا اخوها من الاب
(وطلع بطاقته الشخصيه)
زين شافها وبص لريم: الكلام ده صح
ريم: انت لسه هتتااااااااكد بعد كل ده
ميرا باستفزاز: وانت ي زين مالك متعصب ليه وكمان شامه ريحه غيره كدها
أحمد: انا بقول كده ممكن ترد علينا بقا
زين: انا دماغي هتتفجر مش عايز كلام
(ورجع الاوضه تاني)
_ انت ريان علفكره ريم كانت واكله دماغنا بكلامها عن
ريان بابتسامه: بجد طب كانت بتتكلم عليا بالخير ولا
_ هي كانت بتتكلم بالخير لكن احنا لاء كنا بنقول انك لو كويس علي الاقل كنت جيت سالت عليها مره لكن انت زي ابوك وامك
ميرا: بس بس اسكتي
ريان: خليها تتكلم ومعاها حق بس عرفت غلطي وجيت اهو
ساره: اخيرا بقااا عندك اخ كبير ي رورو زي مكنتي بتتمني
ميرا: هو سؤال غبي بس محيرني ازاي مامت ريم الله يرحمها كانت حامل في ريم قبل ابوك ميتجوز امك
ريم: ريان ابن سبع شهور عشان كده اتولد قبلي بيومين
ساره: توأم يعني علعموم ربنا يخليكم لبعض ومتبعدش عنها تاني
ريان: ابدااا والله خلاص مفيش بعد بس اللي اسمه زين كان متعصب ليه
ريم: يووووو انت هتعمل زيهم
__________
عمر: كفااايه كده ابوس ايدك
رنا: هو انا عملت اي ده لسه بدري اووي
عمر: ده كلو ولسه بدري بقالنا 6ساعات بنلف انا جبت اخري
(وقعد علي الكرسي)
رنا: طب روح هات عصير
عمر: طب هرتاح شويه
رنا: لاء هاتو الاول وبعدين نرتاح
عمر: امري لله وراح يجيب العصير
رنا كانت قاعده تغفلو بالتليفون وبتضحك عليه
وبعدين في واحد قعد في الكرسي اللي جنبها
الشاب: هو الجميل قاعد لوحده ليه مش عايزاني اونسك
رنا بثقه: قوم حالا من هنا عشان خطيبي لو جه هينفخكككك
الشاب: خطيبك ولا واحد ماشيه معاه
رنا: والله لسه ماشيه معاه ادعيلي نتخطب
الشاب ببجاحه: طب منا موجود وهقضي الغرض
رنا بعدم فهم: غرض اي انت عبيط
قوم من هنااا يلااااا
الشاب كان هيمسك ايدها
ورنا شدتها بسرعه: انت مجنوووووون
عمر شافها وجه بسرعه مسك الشاب
وعطالو علقه مو
رنا: لولولوووووووي اسم الله عليك ي بطلللل
الناس بعدت عمر عن الشاب
عمر بعصبيه مسك ايد رنا ومشي
رنا: اي ياض الجمدااان ده
عمر: انت عبيطه ي بت واحد كان بيضايقك واضربه تقومي تزغرطي بدل متصرخي
رنا ببرود: واصرخ ليه وانا معايا هركليز
عمر: بتثبتيني يعني
رنا: اتثبت صح
عمر: اركبي ي هطله
رنا ركبت العربيه: تعرف ي عمر اصحابي بيقولولي لما واحد بيدافع عن بنت بيحصل حاله حب وبيتجوزو
عمر بخبث: لاء لاء كذب
رنا: لاء والله حقيقي في كتير كده
عمر: يعني لو البنت اللي ماشيه هناك دي حد ضايقها وانا نزلت دافعت عنها هتجوزها
رنا بغيره: ده عشان اجيب اجلك انت وهي
وسوق بسرعه بقا خلينا نغووور
عمر بضحك: حاضر
________
ام زين: مين ريم دي ي ولا
دينا: حبيب اختك اللي هيقولي الحكايه من اولها
زين: حكايه اي روحي ي بت شوفي ابنك
دينا: حمزه مع ابوه ملكش دعوه قولي بقا حكايه ريم
زين بتنهيده: ريم دي اللي خطفت قلب اخوكي
دينا: ايواااا بقااااا
ام زين: طب فوق بسرعه عشان نروح نخطبها
زين: خطوبه اي ي امي ده لسه في حوار اخوها ده
دينا: اه فعلا لازم تعتذرلهم انت بوظت الدنيا
زين: منا اعمل اي معرفش انها عندها اخ من ابوها
أحمد دخل: والله ووقعنا كلنا طب كنت قولت من بدري كنا عملنا خطوبتي انا وانت مع بعض
زين: وانا علي اخر الزمن اعمل خطوبتي معاك انت
أحمد: ليه الغلط ده بقااا بالعمه اللي انت لابسها دي
جاسر جه: احمد قل في الكلام زين تعبان مش ناقص
زين: ايوا قوله
أحمد: تعبان اي ده صحته اقوي مني انا وانت ده مسك اخو ريم طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنة طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنة طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه طحنه
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الرابع والثلاثون 34 - بقلم اميرة رمضان
لو مقومتيش في خلال 3 ثواني هبو*سك.
قمت من على السرير بسرعة: ااااااااااايه 😳 انت هنا بجد.
يوسف: انتي شايفة إيه.
_ دخلت هنا ازاي.
يوسف: من الباب.
_ بطل رخامة، لاء بجد ازاي دخلت وأنا نايمة، يالهووووي شعري (وحطيت طرحة على شعري).
يوسف: بت أنا جوزك عادي أشوفك بشعرك.
_ هههههههه لاء ماهو أنا بغطيه عشان منكوش، وبعدين فرح إيه اللي انت بتقول عليه ده.
يوسف: أيوا النهارده فرحنا.
_ إزاي، انت هتجنني.
يوسف: سلامتك من الجنان يروحي، أنا اتفقت مع أبوكي من كام يوم بس قولنا نعملهالك مفاجأة.
_ يالهووووووووووووي، يوم فرحي بيعملوا مفاجأة، انتوا مجانييييييييييييين.
يوسف: وأنا اللي قولت هتفرحي.
_ أفرح إيه وبتاع إيه، أنا معزمتش أصحابي ولا جهزت نفسي ولا حتى عملنا الحنة، لااااااااااء، كلو إلا الحنة.
يوسف: بنسبة لأصحابي أنا خليت سارة وميرا وريم عزموهم، وبنسبة ليكي هتروحي دلوقتي البيوتي سنتر هيعملولك كل اللي انتي عايزاه، أما بنسبة للحنة هعوضك في الفرح.
_ استني، أنا أصحابي عارفين.
يوسف: أه قولتلهم.
_ والله لآطلع عينهم.
يوسف: ما أنا اللي قولت لهم ميقولش.
_ طب خليهم ينفعوك، واتفضل اطلع، أنا مش هتجوز.
يوسف: انتي زعلتي.
_ ملكش دعوة بيا.
(سبته وطلعت وقفت في البلكونة ودموعي نزلت).
يوسف: موكا، انتي بتعيطي، خلاص أنا مقصدش أزعلك والله، كنت عايز أفرحك، لو كده ناجل الفرح ومش عايز أشوفك زعلانة كده.
_ أنا متشتتة شوية، يعني لو انت صحيت من النوم قولتلك فرحك النهارده هتعمل إيه.
يوسف: هرقص من الفرحة.
(ضحكت)
_ أنا بقا اتخضيت، ما بحبش المفاجآت في الموضوع ده.
يوسف: خلاص المرة الجاية لما أجي أتجوز هقولك قبليها بفترة.
_ لما إيه.
يوسف: أتزوج.
(مسكت منفضة السجاد وجريت وراه).
_ ده أنا هخليها جنازتك مش جوازتك.
يوسف: اعقلي ي مجنونة.
_______
ريان: صباح الفل.
كريمة: صباح الجمال، يلا الفطار جاهز.
ريان: لاء أنا مش بفطر بشرب قهوة بس.
ريم: النظام ده مش حلو هنا، لازم تفطر وبعدين تشرب القهوة براحتك.
ريان: بقولك مش بفطر.
كريمة: بتقول ااااااي.
ريان: بقول هفطر حالاً.
ريم: أيواااا كده.
بقولك إيه، النهارده فرح صحبتي طبعاً هتاجي وتبقا معايا.
ريان: مش حابب بصراحة.
ريم: ليه.
ريان: مليش أنا في جو الأفراح ده خالص.
ريم: لاء هيبقي ليك.
ريان: وبعدين هو إزاي امبارح كان فيه مصيبة وواحد اتصاب ودخل المستشفى والنهاردة فرح.
ريم: إحنا كده مش بنحب الحزن ياخد وقت معانا، وبعدين فكرتني، عايزاك تاجي معايا نروح عند زين نشوفه.
ريان: امممم، ليه.
كريمة: الراجل ساعدني امبارح واتصاب بسببي، المفروض نشكره صح.
ريان بخبث: هنروح عشان ساعدك بس ولا عشان حاجة تاني 😉.
ريم: أقولك إيه بس، هو اعترفلي بحبه من هنا ونزل خد علقة موت.
ريان: وشككك نحس، يخربيتك 😂.
__________
جاسر: الو، مجتيش ليه لحد دلوقتي.
سارة: مش جايه، عندي فرح.
جاسر: ماهو الفرح بليل مش دلوقتي.
سارة: علفكرة أنا صاحبة العروسة يعني مشغولة مع العروسة ومش هفضي خالص، أجى الشغل.
جاسر: وأنا صاحب العريس وشايل الشركة كلها النهارده.
سارة: ليه أحمد مجاش.
جاسر: مجاش، واحد لسه خارج من المستشفى والتاني هيتجوز، أحمد بقا مجاش ليه مش عارف.
سارة: ههههههههه، إذا كان مش بييجي في الأيام العادية هياجي النهارده.
جاسر: عندك حق والله.
سارة: شد حيلك انت كمان عشان بليل.
جاسر: حاضر ي أختي.
_________
أحمد: أقسم بالله ي ميرا النهارده لو لقيتك حاطة حاجة في وشك لانفخك ومش هعديها.
ميرا: نينينيييييا.
أحمد: اتظبطي ي بت.
ميرا: هحط ميك أب خفيف.
أحمد: لاء خفيف ولا نيلة، متحطيش حاجة خالص.
ميرا: احماااااااا، بقولك إيه ده فرح صحبتي ولازم أكون شيك.
أحمد: اديكي قولتيها، فرح صاحبتك مش فرحك.
ميرا: ماهو انت كنت رافض في فرحي برضو.
أحمد: اسمعي الكلام بقا، أنا مش عايز صداع.
ميرا: وأنا صدعت منك أصلاً.
أحمد: طب والله لما أجلك.
ميرا: يالهووووي خلاص.
أحمد: مفيش خلاص، أنا جاي في الطريق، سلام.
ميرا: يخربيتك، أروح فين دلوقتي.
(وراحت عند ملك).
______
يوسف: يلا ي موووووكا بقا خلينا نمشي.
_ أنا مش قادرة أتخيل إني خلاص طالعة ومش هرجع تاني البيت 😢.
سارة بدموع: هتوحشيني ي لوكااا.
(وحضنتها).
ريم: هبقا أرخم على مين أنا بقا.
ميرا: مش قادرة أستوعب إنك خلاص ماشية ومش هترجعي معانا.
يوسف: بلاش انتي ي ميرا، انتي كلها شوية وهتبقي جيرانها برضو هناك.
ميرا بكسوف: تصدق.
(وسمعنا صوت جاي من برا).
: ميررررررررررا.
ميرا: هار أسووووود، أحمد جه.
_ في إيه ي بت.
أحمد: سلام عليكو، انتي بقا هتسمعي الكلام ولا أجيبك من شعركككككي.
يوسف: متحترم نفسك ي لطخ.
ميرا: شفت ي يوسف عايز يموتني.
أحمد: ماهو لو تقصي لسانك ده مش هيحصل حاجة.
ريم: خلاااااااااص، يلا امشوا عشان مفيش وقت.
سارة: وانتي.
ريم: لاء أنا هروح مشوار سريع كده وهبقا أحصلكم.
أحمد بخبث: مش في المستشفى، روح البيت.
ريم بتوتر: هو مين ده.
أحمد: المشوار.
______
ريم راحت لزين هي وريان.
وأنا جهزت ويوسف جه خدني.
يوسف: يخربيتك، إيه الجمال ده.
_ بس بقا بتكسف.
يوسف: لاء إحنا كده هنروح علطول، بلا فرح بلا بتاع.
_ نعاااااااام، يعني كمان مستكتر عليا الفرح.
يوسف: بااااااس، انتي هتشرشحي، يلا قدامي.
_ شيل معايا الفستان.
يوسف: حرام عليكي، كل ده فستان، متجيبي حاجة على قدك، وبعدين أنا هقف فين.
_ ههههههه، متقف في أي حتة، المهم إنني أفرح.
(وصلنا القاعة والكل كان فرحان، وريم كانت بترقص مع ريان وفرحانة بيه أووي، وأحمد ماسبش ميرا ثانية، طول الوقت معاها، وزين عينه على ريم في كل حتة، ورغم إنها بترقص مع أخوها بس زين كان هيقتل ريان).
= مبروك ي يوسف.
يوسف بصلها وعنيه اتحولت لشر: ااااااانتي إيه اللي جاااابكككككك.
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الخامس والثلاثون 35 - بقلم اميرة رمضان
مبروك ي يوسف.
يوسف بصلها وعينه اتحولت لجحيم: انـتي أي اللي جااااابكككككككك.
أنا اللي خليتها تيجي.
روفان بحزن: أنا ماشية.
استني ي روفان متمشيش، الله يبارك فيكي ي حبيبتي وشكراً إنك قبلتي دعوتي وجيتي.
يوسف بغضب: انتي مجنونة إزاي تخليها تاااااجي.
آهدي ي يوسف الناس بتتفرج علينا.
يوسف: مش ههدي، انتي نسيتي اللي عملته فيكي.
منستش حاجة بس خلي الموضوع يعدي.
(يوسف وقتها كان عايز يبلعني)
طب بقولك تعالي نرقص سلو.
الأغنية اشتغلت ووقفنا نرقص أنا وهو.
فك بقا التكشيرة دي، أنا بخاف.
يوسف: ماشي، لما نروح يحلها ربنا.
نروح فين.
يوسف: بيتنا، انتي فقدتي الذاكرة ولا إيه.
فكرتني ليه.
يوسف: هتعيطي ليه.
زعلانة إني هسيب أوضتي وسريري والورد.
يوسف: بت انتي وش نكد، بتخافي تفرحي لما تعرفيش تنكدي تاني.
***
جاسر: تسمحيلي جلالتك أقف معاكي شوية.
سارة بضحك: هههههههه إيه الكلام ده.
جاسر: عايز أقولك إن الفستان المرادي تحفة عليكي.
سارة: بجد حلو.
جاسر: هو مش قد كده بس انتي اللي مخليه الفستان روعة.
سارة: بس بقا متكسفنيش.
جاسر: عقبالك وهتبقي أجمل عروسة.
أم سارة: انتي ي بت أنا مش بنادى عليكي.
سارة: مسمعتكيش والله ي ماما.
جاسر: أهلاً بحضرتك.
أم سارة: أهلاً بيك يابني، سارة عاملة معاك إيه في الشغل.
سارة: إيه ي ماما، هو انتي بتسألي عليا في المدرسة.
أم سارة: منا عارفاكي دماغك صرمة مب تفهميش بسهولة.
سارة: مش قادرة أحكيلك ي جاسر عن الدعم النفسي اللي ماما بتدهوني طول الوقت، حاجة كده عظمة.
جاسر بضحك: منا واخد بالي.
أم سارة: بس طول بالك عليها ي بني وعلمها تكسب فيها ثواب.
جاسر: هههههه حاضر عشان خاطرك انتي بس.
سارة: انت هتعوم على عومها انت كمان.
أم سارة: بتقولي حاجة ي جموسة انتي.
سارة: لاء ي قلبي ولا حاجة.
***
ميرا: لولولولولوووووووووي.
الله يحرقكك يعني سايبة القاعة الطويلة العريضة دي وجاية تزغرطي في ودني، منك لله أصمّيتني.
أحمد: تعالي ي قلبي هنا، خسارة فيهم الزغروطة دي.
ميرا: عندك حق والله.
ريم: إيه محن الكلاب ده.
أحمد: محن إيييي ي اختي.
ريم: انت هتشرشح ياااااض، أقسم بالله أقلب الفرح على دماغك.
يوسف: كملو كملو كده، مش هينفع أقولكم اكسروا الكراسي على دماغ بعض.
أحمد: ماهو ي بن عمي هي لسانها طويل.
ريان: مين دي يااض.
أحمد: اهو جه البطل بتاعها اهو.
ريم: طبعاً بطل ي اخوووويااااا.
لاء بقولكم إيه، أنا فرحي هيبوظ، أقسم بالله أولع فيكم نفر نفر.
ريم شافت زين خارج برا القاعة.
ريم: طب سلام بقا عشان مش فاضية، بس لينا كلام تاني.
أحمد: مستنياك، هو أنا هخاف منك ولا هخاف.
ريان: انت قد الكلام ده.
أحمد: إيه ده انت بتصدق أي حاجة ي راجل.
***
ريم: زين.
زين: إيه.
ريم: طلعت ليه برا في حاجة.
زين: لاء مفيش، بس دماغي وجعتني من صوت الدي جي فخرجت شوية.
ريم: ألف سلامة عليك، قولت إيه في الموضوع اللي كلمتك فيه.
زين: انتي إزاي هتسامحيهم على اللي عملوه فيكي.
ريم: هي كانت ناوية ليا الشر وجات فيك انت، بس لما بلغنا الشرطة أنا وانت كنت فعلاً عايزة آخد حقي منها.
بس ريان وبابا هيتورطوا معاها وأنا مش عايزة كده.
زين: يعني هتتنازلي عن المحضر.
ريم: ده بعد إذنك طبعاً.
زين: اللي انتي عايزاه اعمليه، وأنا معاكي في أي قرار.
ريم: شكراً جداً ليك.
زين بخبث: هو في حد يشكر حبيبو.
ريم: حبيب مين، أنا مقولتش حد حبيبي.
زين: طب وبالنسبة للقلوب اللي طالعة من عينك دي اسمها إيه بقا.
ريم: ههههههه هو أنا مكشوفة أوي كده.
زين: أوووووي أووووي.
ريم بكسوف: طب أنا داخلة أكلم ملك.
***
رنا: أحمد علمني الرقصة دي.
أحمد: مش هتعرفي، غوري بعيد بقا.
رنا: طب تعالي نرقص على الأغنية دي.
أحمد: لاء ميرا بتغير عليا.
رنا: وحياة أمككككك.
أحمد: بهزر، دي مصدقت خلعت مني.
عمر: بتعملي إيه مع الزفت ده.
أحمد: بتتحايل عليا عشان أرقص معاها.
عمر: نعاااااام.
أحمد: شوفت، قعدت أقولها عمر هيزعل، عمر هيضربك، قالتلي فكك منه يضرب دماغه في الحيط.
رنا: أقسم بالله كداااااااب.
عمر مسك إيدها ومشي: طب تعااالي.
وقفت على جنب.
عمر: بقا عايزة ترقصي مع أحمد.
رنا بقوة: وانت مالك زعلان كده ليه، هو انت اللي هترقص.
عمر بغيرة: أنا لو شفتك جنب أحمد هموتك.
رنا: انت هتعملي حظر، أنا أعمل اللي عايزاه.
عمر بغضب: طب جربي كده وشوفي أنا هعمل إيييي.
رنا: في إيه ي سطي، أنا بهزر، يخربيت اللي يزعلك 😂.
***
الفرح عدى على خير، وطبعاً أنا وأصحابي وماما فضلنا نبكي كتير.
روحنا البيت.
يوسف: مبروك ي عروسة، نورتي بيتك.
إيه ده هما مش مظبطين ديكور الأوضة ليه كده.
شفت لما استعجلت عشان نعمل الفرح بوظوا الدنيا إزاي.
يوسف: ما علينا، يبقى ظبطيه بعدين على زوقك.
لاءءءءء تعالي نظبطه دلوقتي.
يوسف: نعم ي رووووووح امكككككك.
إيه قولت حاجة غلط.
يوسف: دانا اللي هعمل معاكي الغلط دلوقتي حااااااالا.
جريت على أوضة النوم وقفلتها.
يوسف: افتحي ي بت.
ههههههههه مش هفتح إلا لما تعقل.
يوسف: لاءءءءء ماهو مينفعش أعقل في يوم زي ده.
خلاص خليك كده بقااا.
يوسف: بتقولي إيييي.
بقول خليك كده لحد ما أغير الفستان.
يوسف: أيوا أحسب، طب مش عايزة مساعدة.
لاءءءءء مش عايزة، وخلي عند أهلك دم وابعد عن البااااااب.
يوسف: طب بس الله يخربيت جنانك.
(ولسه مخلصش كلامه فتحت الباب ووقفت قدامه)
يوسف: واقفة كده ليه، في إيه.
إيه ده، وشفت المنظر ومت من الضحك؛ ههههههههههههههه، همووووت، إيه ده.
تعالي حوشي الدبابيس اللي في الطرحة.
يوسف: منا قولتك عايزة مساعدة، قعدتي تصوتي.
اخللللللص.
وبعد ربع ساعة بالظبط.
يوسف: منكككك لله، دي كلها دبابيس في الطرحة، ده إحنا كده هنقعد للفجر في الطرحة.
عادي ي روحي خلينا نتسلى.
يوسف بغمزة: طب ماهو في حاجات تانية أحلى.
انت سافل ومش محترم.
يوسف: عارف.
طب فكلي الفستان من روا واطلعي على برا.
يوسف: طب خليني معاك عشان هتحتاجيني.
أنا قولت اطلعععععععع.
وبعد شوية.
يوسف: خلصتي ي روحي.
أيوا، ادخل.
يوسف دخل واتصدم.
يوسف: ااااااي اللي انتي لابساه ده.
إسدال.
يوسف: منا عارف إنه زفت إسدال، هو أنا أحول لابساه ليه.
عشان نصلي، إيه نسيت.
يوسف: طب تعالي نصلي.
صلينا وحط إيده على راسي ودعا ربنا إنه يجعله زوجة صالحة ليه، وبعد ما خلص لقيته بيقرب مني.
إيه ي يوسف، أهدي كده ووحد الله وابعد عني، خلييييككككك محترم.
يوسف: هو في حد بيبقى محترم في يوم زي ده.
طب استني هحكيلك على موضوع روفان.
يوسف بجراءة: بلا روفان بلا أم روفان.
خلص الكلام على كده، وتسكت شهرزاد عن الكلام.
***
تاني يوم الصبح.
فتحت عيني لقيت يوسف حاضني جامد وباصص عليا.
يوسف: واضح ي موكاا إنك مابتعرفيش تنامي بعيد عن سريرك ده، أنا كنت بقول إنك موتتي، إيه كمية النوم دي.
هو أنا عرفت أنام منكككك، حاضني وكاتم على نفسي.
يوسف: ده على أساس إنك ملاك وإنتي نايمة، ي بت دنتي بتتشقلبي مش بتتقلبي.
ههههههههههه شفت، مش قولتلك مش هتحس بيا وإنا نايمة جنبك.
يوسف: بس كلو يهون عشان أصبحت بالوش الجميل ده على الصبح.
لاء منتا مش واخد على كده، ده بس عشان الفرح وشعري مستشوراه يومين كده وهتشوفني وأنا صاحية من النوم هتتصرع.
يوسف: هههههههه أبو شكلك، طب سيبيني أتغزل فيكي شوية وبلاش الصراحة اللي انتي فيها دي.
يعني أخدعك ي روحي، لازم أعرفك كل حاجة عشان متتفاجئش😂.
يوسف بغمزة: طب بقولك إييي.
لاء متقولش أي حاجة بعد اللي عملته، ويلا قوم نصلي الصبح قبل الضهر ما يأذن.
وبعد شوية كنت واقفة أسرح قدام المراية ولقيت يوسف طالع من الحمام ولابس شورت برمودا وحاطط فوطة صغيرة على كتفه.
متستر نفسك، واعمل حساب إن في واحدة في الأوضة.
يوسف: هو انتي فاقدة الذاكرة ي بت ولا إيه، انتي مراتي ولا تحبي أفكرك.
(وبيقرب مني)
لاء لاء فاكرة والله فاكرة.
(وجريت بعيد)
يوسف: خدي ي بت، هو أنا متجوز غزالة، كل ما أقرب منك تطلعي تجري.
طب احترم نفسك وأنا مش هجري.
يوسف لسه هيتكلم والجرس رن.
يوسف: هو ده وقته.
أطلع افتح الباب.
يوسف: أنا عارف مين الرخم اللي حاطت إيده على الجرس ومش راضي يشيلها.
خد هنا رايح فييييين.
يوسف: طالع أفتح.
طالع كده البس هدووووومكككك.
يوسف لبس وبعدين طلع يفتح الباب وأنا وراه.
يوسف فتح الباب ووقف مبلم.
في إيه واقف كده ليه.
وشفت المنظر ومت من الضحك؛ ههههههههههههههه، همووووت، إيه ده.
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل السادس والثلاثون 36 - بقلم اميرة رمضان
فتح يوسف الباب ووقف مبلم.
"في إيه واقف كده ليه؟"
وشفت المنظر مت من الضحك: "هههههههههههههههه هموت، إيه ده؟"
أحمد كان لابس جلابية وعمة زي الصعيدي وماسك صباط موز.
واتكلم بصوت خشن: "صباح الخير يا عريس، مش هتقول لجدك؟ اتفضل."
يوسف قفل الباب في وشه.
وانا بضحك على منظر أحمد.
"حرام عليك يا يوفي، قفلت الباب ليه؟"
"هي دي أشكال نشوفها على الصبح؟"
"طب افتح له عشان خاطري، ناخد الموز منه واقفل الباب تاني."
أحمد برا: "افتح الباب ياقليل الأدب، حد يقفل الباب في وش جده؟"
"والله شكلي هفتح لك دماغك."
"ههههههههههه، وتودي نفسك في داهية يروحي، افتح له بقا."
فتح الباب ودخل أحمد.
وجه عمر.
"أنا دخلت أجيب عصير."
أحمد: "هااا، شرفتنا ولا عريتنا؟"
يوسف بثقة: "ابن عمك راجل ياض، متخافش."
عمر: "والله إحنا خايفين منك إنت ي أحمد."
أحمد: "أناااا؟ طب اسكت اسكت عشان مقومش أعملها معاك."
عمر مسك الطفاية وخبطها في أحمد: "تعمل إيه يا جعر إنت؟"
أحمد مسك الفازة وكان هيرميها على عمر.
وانا طلعت صرخت: "اااااانت بتعمللللللللل اااااااااااي؟"
أحمد ببرود: "هي الفازة دي تلزمك في حاجة؟"
يوسف خد منه الفازة ومسكه من قفاه وبيطلعو برا.
العمة وقعت.
أحمد: "حلو كده، وقعت عمت جدك ياض."
يوسف بصوت عالي: "غوووووووور من ووووووووووشي."
***
في الشركة.
ريم: "مستر زين، إيه اللي جابك؟"
زين: "إيه؟ مكنتيش عايزاني أجي ولا إيه؟"
ريم: "لأ والله مش قصدي، بس إنت لسه تعبان ولازم ترتاح."
زين: "أعمل إيه؟ يوسف يبخته اتجوز وواخد شهر إجازة."
(وبص لريم بحب)
"عقبالنا كده."
ريم: "زييييييين."
زين: "أول مرة تقوليلي زين من غير مستر."
ريم: "سوري ي مستر."
زين: "بس زين لوحدها طالعة منك زي السكر."
ريم بكسوف: "احم، مقولتش جيت ليه برضه؟"
زين: "ماهو زي ما قولتلك، يوسف في إجازة وأحمد ده الواحد ميعتمدش عليه في أي حاجة، كان لازم أجي عشان أباشر الشغل."
ريم: "طب خليك موجود بس متتعبش نفسك، قولي أعمل إيه وأنا أعمل على طول."
زين: "تسلميلي ي قُرة عيني ي سندي."
ريم: "مسترررررر، مش وقت الكلام ده."
زين بيقرب منها: "ليه مش وقته؟"
ريم بكسوف: "زيييين."
زين: "طب وقته إيمتي؟"
ريم: "لو قربت مني أكتر من كده متلومش إلا نفسك."
زين بحب: "هتعملي إيه؟"
ريم خبطته بدماغها جامد على الجرح.
زين: "ااااااااااه."
ريم: "قولتلك متلومش إلا نفسك."
وسابته وطلعت برا المكتب بسرعة وهي بتضحك.
***
سارة ركبت الاسانسير ولسه هيتحرك دخل وليد بسرعة وركب معاها.
سارة لزقت على جنب وسايبة مسافة بينهم.
وليد بجراءة: "حلو اللبس ده، مخليكي بطة أوي."
سارة بخوف بس بتداريه: "شكراً، مطلبتش رأيك."
وليد: "مجتيش الشركة امبارح ليه؟"
سارة: "ليه؟ فيه حاجة؟"
وليد: "مفيش، بس دي مش شركة أبوكي يعني تغيبي وقت ما تحبي وتيجي وقت ما تحبي."
سارة: "أنا مستأذنة من مستر يوسف وهو موافق، معتقدش إنك ليك دخل في الموضوع."
وليد وهو بيقرب منها: "لأ ليا، ده شركة ابن عمي برضه وأنا بخاف على فلوسه."
سارة: "ابعد لو سمحت."
وليد بيقرب أكتر وسارة اتوترت والورق وقع منها.
سارة بدموع: "لـ لو سمحت ابعد."
والباب اتفتح، سارة طلعت تجري من الاسانسير بسرعة وراحت عند جاسر.
وليد: "مش عارف أنا جاسر عاملك إيه، بس وحياة أمي لأعمل اللي في دماغي النهارده، كده كده يوسف وأحمد مش هنا وزين مش فايق أصلاً، ومفيش أنسب من إنهاردة."
(وعينه لمعت بفرحة)
"وقال ده شكل الليلة ليلتنا."
***
جاسر: "مالك؟"
سارة: "مـ مفيش."
جاسر: "لأ فيه، قولي حصل حاجة."
سارة: "أصل ركبت الاسانسير عشان أجي بسرعة وأنا بخاف منه، فا اتوترت شوية."
جاسر: "أنا مش عارف بتخافي منه أوي كده ليه، المهم جبتي الورق."
سارة بتوتر: "هااا، تقريباً نسيته في الاسانس..."
وقاطع كلامها دخول وليد.
وليد: "سارة، نسيتي الورق ده معايا، مش قولتلك ركزي."
جاسر بغيرة: "إنتي كنتي مع وليد ليه؟"
سارة بخوف من نظرة جاسر: "كان معايا في الاسانسير."
وليد: "طب سلام أنا بقا، وماتمشييش عشان هنكمل كلامنا."
(ومشي)
جاسر بغضب: "هو من إمتى إنتي بتركبي الاسانسير؟"
سارة: "منا قولتلك، ركبته عشان أجي بسرعة."
جاسر: "وأنا مش قولتلك متكونيش إنتي والزفت ده في مكان لوحدكم؟ رايحة تركبي معااااه الاسانسير؟"
سارة: "أنا كنت راكبة لوحدي وهو ركب بعديا."
جاسر: "طب هو قالك حاجة؟"
سارة: "لأ."
جاسر بغضب: "لأ إزاي وهو بيقولك يبقي نكمل كلامنا؟ وبطلي كذب بقااااا."
سارة بدموع: "أنا مش بكذب والله، بس بس..."
جاسر: "اهدي واتكلمي."
سارة: "هو بيقولي إني بغيب كتير والشركة دي بتاع ابن عمه وبيخاف عليها ولازم ألتزم وكده."
جاسر بغيرة: "هو ماله تاجي ولا متأجيش، شاغل باله بيكي ليه؟"
سارة بانفعال: "معرفش، هو إنت بتتعصب عليا كده ليه؟ أنا مش خدامة عندك."
(زين دخل هو وريم)
زين: "في إيه؟ صوتكم عالي ليه؟"
ريم: "في إيه ي سارة؟"
سارة بصت لجاسر: "مفيش ي ريم، دانا مكنتش عارفة أشتغل كويس وهو تعب معايا فشدينا مع بعض في الكلام."
زين: "يعني هو مزعلكيش؟"
سارة: "لأ، مفيش حاجة."
زين: "طب شدو حيلكم عشان في شغل كتير."
سارة وجاسر: "ماشي."
(وطلعو ريم وزين)
جاسر: "مقولتلهمش ليه اللي حصل؟"
سارة: "اللي حصل مش مستاهل اللي إنت عملته، ومش مستاهل إني أدخل حد بينا أنا وإنت."
جاسر بإعجاب: "مش عايزة تدخلي حد بينا ليه بقا؟"
سارة: "هو إنت عايز تتخانق وخلاص؟ لو كده أروح مكتب تاني أكمل شغلي."
جاسر: "على فكرة أنا مش عايز أتخانق، أنا عجبت جدا باللي إنتي عملتيه، شطورة."
سارة بغرور: "شكراً."
***
كنت قاعدة بتفرج على فيلم ولقيت يوسف جه قعد جنبي بسرعة وحضني أوي.
"إيه؟ في إيه؟ خضيتني."
يوسف: "مش قادر أصدق إنك خلاص بقيتي مراتي ومعايا ديما، خايف لتبعدي عني."
"لأ بقولك إيه، متقولش كده لا أتغر."
يوسف: "أنا بحبكككككككك."
وحضني أكتر.
"يوفي كفاية، عضمي هيتكسر."
يوسف بغمز: "طب سيبك من الحضن وتعالى أقولك كلمة مهمة جوا."
"لأ مش عايزة أك تقول حاجة، وابعددددد عني."
يوسف: "عشان تهربي بس، أنا مش هسيبك."
وقرب مني أكتر.
"يوسف متكسفنيش بقااااا، ابعد."
يوسف: "طب هاتي بو*سة الأول."
"لأ لااااااااء."
يوسف: "خدي ي بت، فلتي مني ي جزمة."
وجه يقوم بسرعة القهوة اتكبت على إيده.
يوسف: "ااااااااااه."
أنا اتخضيت عليه جامد: "يالهوووووووي."
"يوسف مالك فيك إيه؟ وريني إيدك."
ولسه بشوفها راح شايلني بسرعة.
يوسف: "وقعتي ي قطة."
"مش عيب تبقى راجل كبير كده وكداب."
يوسف: "أنا كداب؟ مااشي، هوريكي الكداب ده هيعمل فيكي إيه."
"يختاااااااااي، خلاص يخربييييتك ههههههه."
***
سارة بتتكلم في التليفون.
سارة: "خلاص أنا قفلت المكتب ونازلة اهو."
جاسر: "طب يلا بسرعة، أنا مستنيكي في العربية."
سارة: "خلاص والله، أهو. إنت هتروح عند يوسف؟"
جاسر: "أيوا، وهاخدك معايا."
سارة: "هههههه طب الحمد لله عشان كنت محتارة أروح إزاي."
جاسر: "أصحابك مش هيروحو؟"
سارة: "ريم خلصت من بدري وراحت هي وزين، وميرا أحمد أكيد خدها من الجامعة."
جاسر: "وأنا بقا اتدبست فيك."
سارة: "هو إنت تطول إن إني أركب معاك أصلاً؟"
وفجاء وليد طلع قدامها وخد منها التليفون ورماه في الأرض.
"اااااي، مش ناويه تيجي بقا؟"
سارة: "إنت متخلف، إيه اللي عملته في التليفون ده؟"
وليد: "سيبك من التليفون، خلينا في اللي هيتعمل فيكي دلوقتي."
وقرب منها بجراءة.
سارة برعب: "ااااابعددددددد عنيييييييييي."
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل السابع والثلاثون 37 - بقلم اميرة رمضان
وليد: ابعد، أي، أنا مصدقت إن كله مشي عشان الجو يحلالنا.
سارة زاحته بعيد وجرت بسرعة لتحت.
وليد نزل وراها ومسكها بالعافية.
سارة: ابعد عني، بالله عليك.
وليد مش مهتم لكلامها ولا لدموعها، وبيقرّبها منه أكتر.
سارة عضته وجرت على المكتب وقفلته وراها.
***
عند جاسر من دقيقتين.
"الو، الو؟"
"يا بنتي قفلتي التليفون مرة واحدة ليه كده؟"
وافتكر لما كانوا في المكتب وسارة قالت له إن تليفونها هيفصل شحن.
جاسر: يبقى أكيد فصل شحن، خليني مستني أما تيجي براحتها.
***
سارة قاعدة ورا الباب مرعوبة وبتعيط.
وليد: افتحي يا ساااااارة.
سارة بانهيار: غور بقى، ابعد عني.
وليد: متفتكريش إن حد هينقذك مني، فبدل الهبل اللي بتعمليه ده سلمي نفسك ليا وأنا أوعدك هكون حنين معاكي وهبسطك كويس.
سارة حطت إيدها على ودانها: منك لله، أنت إيه شيطاااااااان.
وليد: هههههه، شيطان دي حاجة قليلة، وأنتي مش هتبقي أول ولا آخر واحدة المسها، وطالما حطيت حاجة في دماغي هعملها. وافتحي الزفت ده.
(وخبط جامد على الباب)
سارة حست إن الباب خلاص هيتكسر.
"أعمل إيه يا ربي؟ جاسر بعيد عني أوي، مش هيسمعني لو صرخت، يا رب احميني منه."
وليد: هتفضلي مستخبية جوا كتير، افتتتتتتتحي.
سارة شافت تليفون أرضي على المكتب.
جرت عليه بسرعة.
سارة بتوهان وتوتر: أنا مش فاكرة أرقام حد خالص، أعملللل إيه؟
كان فيه ورق على المكتب وعليه رقم زين.
سارة كتبت الرقم بسرعة ورنت عليه.
***
جاسر: لأ، كده كتير يا سارة، فيه إيه؟
ونزل من العربية وراح يشوفها.
***
زين في العربية مع ريم.
ريم: خلص بقى، إحنا بقالنا ساعة ماشيين في الطريق، مش بتعرف تسوق ولا إيه؟
زين: بدلع، عشان إنتي معايا ومش عايز الطريق يخلص.
ريم: على السرعة دي هنوصلهم على الفجر.
وتليفون زين رن.
زين: لأ، مش وقت أي تليفونات خالص.
ريم: مين؟
زين: تليفون من الشركة.
ريم: طب رد.
زين: هيقعدوا يسألوني على ورق وحوارات وأنا راجل مريض.
ريم بضحك: معلش يا عم المريض، ماهو مفيش إلا أنت اللي تقدر تساعدهم لو محتاجين حاجة، رد عليهم بقى.
زين: خلاص، الرنة خلصت، لما يبقى يرن تاني أبقى أرد.
***
وليد بيخبط على الباب زي المجنون.
وسارة خايفة أوي جواه.
سارة: رد يا زين بقى، رد بالله عليك.
زين: الو.
سارة: الحقني يا زييييين.
زين بقلق: سارة، فيه إيه؟ وإيه اللي بيخبط جنبك ده؟
سارة بانهيار وصراخ: الحقني بالله عليك، وليد عايز...
وفجأة الباب اتكسر ودخل وليد.
سارة وقفت لحظة في صدمة.
وليد هجم عليها وشد الطرحة بعيد عنها.
زين: الو، ساااره، الووو.
ريم بقلق: مالهاااااا؟
زين سامع صراخها: لازم نروح ليهااااا، بسرررررررعة.
لف العربية وساق بسرعة رهيبة.
ريم سمعت صراخ صحبتها: يالهوووووووووي، هيعمل فيها اااااااااااااي؟
زين: ابن *******، وربنا ما هرحمه.
ريم بصراخ: مفييييييش حد في الشررررررركه خاااااالص ينقذهاااااا.
زين: جاسر، جاسر.
ريم مسكت الفون، زين بسرعة ورن على جاسر.
جاسر: إيه يبني، وصلت ولا ل...
قاطعته ريم بصراخ: اااااالحق سااااااااره، بسرررررررررعه.
جاسر بخوف عليها: هي فيييييييييين؟
زين: في مكتب رقم 9.
جاسر طار بسرعة على المكان وسمع صوت صراخ سارة من بعيد.
سارة: بالله عليككككككك متعملش كدددددددده، ابعددددددد عنيييييي.
وليد قطع ليها كم الفستان.
سارة بصراخ أكتر: ابعدددددددد ي حيوااااااااان.
هجم عليها وليد وقطع الفستان من عن الرقبة وبيقرّب منها أكتر.
جاسر دخل بسرعة وضربه بوكس في سنانه، وقع وليد في الأرض.
ااااااااااه.
سارة قامت بسرعة وانكمشت في نفسها.
جاسر بغضب وعينيه بقت جحيم، نزل ضرب جامد في وليد.
"بقى أنت يا و*سخ، مش هتبطل عمايلك الزبالة دي، وملقتش إلا سااااااره."
ونزل ضرب جامد فيه.
وليد ضرب جاسر بالشلوط في رجله، وقع جاسر على ضهره.
جاسر قام بسرعة وضرب وليد، وفضلوا كده لحد وليد مكنش فيه حتة سليمة.
جاسر كان عايز يخلص عليه، بس منظر سارة خلاه تايه.
قام بسرعة وراح لسارة: سارة، سارة.
سارة مبلمة مش بتتكلم.
جاسر بصوت عالي أوي: ساااااااره.
سارة اتخضت من الصوت وبصتله ودموعها نزلت بسرعة.
جاسر قلع الجاكت بتاعه ولبسه ليها وجاب الطرحة من الأرض وغطى شعرها.
سارة: هو ك ك كان...
جاسر: خلاص، خلاص، مفيش حاجة، مش هيقدر يقرب منك تاني، أنا موجود.
سارة بعد الرعب والزعر اللي كانت فيه، هو جه وأنقذها منه، مدرتش بنفسها إلا وهي بتترمي في حضن جاسر وبتبكي بكل جوارحها.
جاسر رغم خوفه عليها، كان فرحان إن هي حضنته وحست بالأمان معاه.
جات ريم وزين بسرعة.
ريم: ساااااره.
حضنتها جامد وسارة عيطت في حضنها كتير.
زين: أنا قولت ديل الكلب عمره ما يتعدل.
وليد: ااااه، ودوني المستشفى.
زين: مستشفى إيه؟ ده أنا اللي هطلع روحك في إيدي.
وهجم عليه وضربه جامد.
ريم بانفعال: بقى أنت يا وا*طي، كنت عايز تأذي صحبتي، عملتلك إيه يا كل*ب؟
وليد ببرود: هههههه، اااه، يعني أنتو كل واحد عايش مع واحدة وجايين زعلانين إني كنت هعمل كده في سارة.
زين: ماهو عشان أنت وسخ شايف الناس كلها وسخة زيك.
وليد: بقى عاملين كل ده عشان دي؟ (وبص لسارة وهي خافت واستخبت وراه جاسر).
جاسر: ده أنا أدفنك كمان عشانها.
ومسك وليد من رقبته وخنقه جامد.
زين: جاسر، متوسخش إيدك في الزبالة ده.
ريم بصراخ: ابعد عنه بالله عليك، ده واطي ميستهلش.
***
"لاء، ده كده كتير أوي، مش معقول كل ده تأخير."
ميرا: أنا رنيت عليهم 100 مرة وسارة تليفونها مقفول وريم قالت جايين في الطريق وبعدين مش بترد.
"أنا ابتديت أقلق، فيه إيه؟"
يوسف: متقلقيش يا قلبي، هفضل وراهم لحد ما حد فيهم يرد.
***
الشرطة جات وخدت وليد.
وليد: زيييييين، متخلهمش يخدووووووني.
زين: مخلهمش ياخدوك إزاي وأنا اللي مبلغهم أصلاً؟ إياك تتعلم الأدب شوية، واحمد ربنا إنها جت على قد كده.
سارة كانت حاضنة نفسها أوي بخوف وماسكة الجاكت جامد.
زين: أنا آسف يا سارة، حقك عليا وحقك هجبهولك لحد عندك.
جاسر: بلغت الشرطة ليه؟
زين: مكنش ينفع أسيبك تودي نفسك في داهية عشان كلب زي ده.
وهما طالعين من المكتب شافوا تليفون جاسر واقع على الأرض وبيرن.
زين: رد عليهم ومتعرفهمش حاجة.
جاسر: الو.
يوسف: انتو فين ومش بتردو على التليفونات ليييييه؟
جاسر: مفيش، بس كان عندنا اجتماع ضروري وقفلنا التليفونات.
يوسف: اجتماع إيه؟
زين خد التليفون ورد عليه: الاجتماع بتاع الشركة الإيطالية، إحنا أجلناه كتير أوي وكان لازم يتعمل.
يوسف: يعني هو ده وقته؟
زين: نعمل إيه بقى؟
يوسف: طب يلا خلصوا وتعالوا.
زين بعد التليفون وقال: بيقولوا خلصوا وتعالوا.
جاسر بص على سارة وكانت حزينة أوي.
جاسر خد التليفون ورد على يوسف: لأ، مش هينفع نيجي، خليها مرة تانية عشان سارة وريم تعبانين من الشغل.
وخلصوا كلام وقفل الفون.
ريم: مش هينفع سارة تروح كده.
جاسر: خليها ثواني هنا، هنزل أشتريلها فستان وأجي.
كل ده وسارة مش بتتكلم خالص والكل حزين عليها، إلا جاسر هيموت من الزعل والخوف عليها وغيران عليها من زين عشان شعرها باين من الطرحة.
***
ميرا: يعني إيه مشغولين؟
"هو الشغل أهم مننا؟"
يوسف: هما تعبانين وقالوا هييجوا بكرة طول اليوم.
"أما نشوف بقى."
أحمد: أكيد يا ميرا هتقعدي هنا لبكرة.
ميرا: آه يا أخويا، وماله. هتيجي توصلني ولا آخد تاكس؟
"حتى إنتي كمان يا ميرا هتمشي؟"
ميرا: معلش بقى يا روحي، هناجي كلنا بكرة.
"ماشي، يبقى طمنيني على البنات وخليهم يكلموني."
ميرا: أسطا. (ومشت هي وأحمد)
يوسف: سرحانة في إيه؟
"مش عارفة، حاسة إن فيه حاجة."
يوسف: حاجة إيه يعني؟
"مش عارفة، إزاي ريم كلمتني وقالت إنها جاية مع زين في العربية وشوية قالوا إنهم في اجتماع ومش هينفع يجوا."
يوسف: قصدك إيه؟
"قصدي إن حصلت حاجة وهما مش راضيين يقولوا."
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الثامن والثلاثون 38 - بقلم اميرة رمضان
كنت في المطبخ بعمل كيكة، وكل العادة باظت مني.
"أووووف بقا، مش كل مرة كده. نفسي مرة تتعمل حلو."
لقيت صوت يوسف جه من ورايا.
"إيه الكركبة دي كلها؟"
"بس بقا، سبني في حالي."
"في إيه؟"
"الكيكة باظت مني."
يوسف خدني في حضنه.
"طب وزعلانة ليه كده؟ هي يعني أول مرة؟"
بعدت عن حضنه بعصبية.
"انت بتتريق؟"
"بهزر معاكي يا روحي، بس انتي كنتي بتتخانقي في المطبخ ولا إيه؟ ده مفيش حاجة في مكانها."
أنا شفت كيس الدقيق وعيني لمعت بفرحة.
يوسف خد باله.
"لأ بقولك إيه، انسي اللي جه في دماغك ده خالص. أنا مش بحب الكركبة وإنتي هتبهدلي الدنيا أكتر."
"يوفي."
"مفيش يوفي ولا بتاع، أنا جاي من الشغل تعبان مش ناقص فرهدة."
ولسه مخلصش كلامه ولقى الدقيق لابس في وشه.
يوسف بصدمة.
"إيه اللي انتي عملتيه ده؟"
"ههههههههههه، شكلك قمر يا يوفي."
"بقا كده؟"
ومسك كيس الدقيق كله ورماه عليا.
"شععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع عععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع عععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع عععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع عععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع ععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععععع
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل التاسع والثلاثون 39 - بقلم اميرة رمضان
هو أي اللي في اااااااي مين دي اللي بتكلمها
عمر بهدوء: دي تبقي حبيبتي
رنا بصدمه: أي ا ا ازاي حبيبتك
(وقالت بدموع) انت بتحب
عمر: اممممم بحب
رنا حست انها تايهه ومصدمه: طب تمام أنا نازله عشان تتكلموا براحتكم
ولسه هتمشي عمر مسك إيدها وقال بضحك: انتي بتعيطي
رنا انهارت في البكاء
عمر خدها في حضنه: بس بس بهزر معاكي والله أنا شفتك جايه عملت نفسي بكلم واحدة عشان أشوف رد فعلك
رنا بعدت عنه: يعني انت مكنتش بتكلم حد
عمر: لاء خالص حتي خدي التلفون شوفي
رنا مسكت التلفون ودورت فيه كانت آخر مكالمة مع يوسف من ساعة
عمر: بس قوليلي بقا انتي عيطتي ليه
رنا بصتله بغضب: ده على أساس إنك مش عارف
عمر: دانا عملت المقلب ده كله عشان تقوليها
رنا: مش هقول حاجة لواحد مش بيحس
عمر: ومين قالك إني مش بحس، دانتي اللي جموسة ومش بتحسي
رنا: أنا
عمر: أيوا انتي، أنا أصلاً متقدم ليكي من زمااااااان بس قولت مش هعرفك إلا لما انتي تحسي بيا وأشوفك بتحبيني ولا لاء
رنا بعدم فهم: إزاي مش فاهمة
عمر: من سنتين قبل ما أسافر كلمت باباك ويوسف وقولتلهم إني عايز أتجاوزك، طبعاً هما كانوا موافقين بس أنا قولت لهم ميقولوش ليك حاجة إلا لما أشوف بتحبيني ولا لاء، فهمتي
رنا سكتت لحظة كده وبعدين اتكلمت بصوت عالي أووي: وااااااااااانت لسه جاااااااااي تعرفني دلوقتي، داناااااااا هموت عليك
يخربيت الكاريزما
عمر: يابت بلاش الدلقة دي خليكي تقيلة
رنا بضحك: تقل إيه داحنا دافنينه سوا
عمر مسك إيدها وب*اسها: بحبككككك
__________
لولولولوووووووووي مبروك ي عروسة
ريم: عروسة إيه
زين: لاء مش وقت غباء
ريان جه: إيه ي عم ده كلو تاخير، داحنا كنا هنام
(دخلو وقعدوا)
ريم: هو في إيه حد يفهمني
دينا: ببساطة كده إحنا جاين نطلب إيدك لأخويا
ريم: إحنا مش كنا مع بعض في الشغل مقولتليش ليه إنك جاي
ريان: قالي أنا واسكتي بقااا
زين: وإحنا جاهزين لكل طلباتكم
ريم: مش لما تاخدوا رأيي الأول
_ رأي إيه إحنا هنستعبط
زين: سيبكم منها، ها قولتلوا طلباتكم إيه
(واتفقوا على حاجة)
زين: طب أنا عايز الفرح الشهر الجاي
ريم: نعااااام
زين: لازمتها إيه فترة الخطوبة ملهاش أي لازمة
ريم: لاء ليها، أنا لسه بمتحن
زين: هتخلصي امتحان بعد 15 يوم وبعدين كتب الكتاب وبعديها ب15 يوم الفرح
ريم: انت بتكروت الموضوع كده ليه وفين الشبكة
زين: بسيطة هننزل بعد ما تخلصي امتحان نشتري الشبكة وألبسهالك يوم الكتابة
(سكتوا شوية وزين بيبص لريان)
ريان: بتبصلي كده ليه
زين: اللي عنده نظر أحسن من اللي عنده عذبة
ريان: اممم مسمحلكم ب3 دقايق لوحدكم
زين: أنا قولت انت موتك على إيدي
يوسف: طب خليها 5 دقايق عشاني
زين: والله هنفخكم
كريمة: تعالي ي حبيبي اقعدوا في الأوضة براحتكم، ملكش دعوة بيهم
(زين وريم قعدوا مع بعض يتناقشوا في الموضوع ده)
_ يوسف هطلع عند سارة وجاية
يوسف: ماشي ي قلبي بس متتأخريش
(رحت عند سارة شكلها حزينة أووي وخاسّة)
هتفضلي قاعدة كده
سارة: لوووووكا وحشتيني
#بقلمي_اميره_رمضان
وانتي والله بس أنا زعلانة منك
سارة: ليه
_ عشان مجتيش عندي ولا مرة
سارة: أنا مش بطلع أصلاً
: بتتتتت إحنا زهقنا من أعمالك دي، إيه الخوف ده، انتي جبانة ليه كده، مخلاااااص وليد خد جزاءه وانتي بنفسك اللي اتنازلتي عن المحضر وهو سافر وخلصنا منه خلااااص
ده غير إنك كويسة ومفيش حاجة، إحنا قولنا نسيبك والوقت هينسييكي لكن ااااااي بقااا مش كده
سارة: ماهو أنا برضو مش مبسوطة كده
_ ولا هتتبسطي طول ما انتي قاعدة بين أربع حيطان وكل شوية بتفكري في اللي حصل
اخرجي روحي الجامعة والشغل غيري جو، شوفي ناس جديدة، كل ده هيفرق معاكي وهينسييكي
سارة: جاسر جالي انهارده
_ بجد كان عايز إيه
سارة: جه اتكلم زيك كده وبعدين قالي لو مجتيش الشغل هيخليهم يجيبوا حد غيري
_ يوسف قالي إنهم عرضوا عليه كتير يجيبوا حد يشتغل معاه وهو رافض عشان لما ترجعي تلاقي مكانك فاضي
سارة بتنهيدة: مش عارفة أعمل إيه
_ بلاش تخلي خوفك يخسرك كل حاجة
وبعدين أنا كنت طالعة أقولك إن زين تحت عند ريم واتقدم لها
سارة: بجد
_ أيوا ي اختي، منتي لو مهتمية كنتي عرفتي، أنا بلغت ميرا وجات وانتي مش بتردي أصلاً على التلفون
(ونزلنا كانت ميرا تحت، دخلنا كلنا عند ريم وزين بعد ما اتفقوا على كل حاجة)
ريم بضحكة صفراء: منورين
ميرا: ده نوركم طبعاً
سارة: مبروك
زين: الله يبارك فيكي عقبالك
_ بقولك ي زين كنت عايزة أسألك تسمع الموهبة دي كده يمكن تقدم لها في ذا فويس
ريم بشك: إيه ده
سارة بضحك: هتعرفي دلوقتي
شغلوا الفيديو
ريم كانت بتغني بصوت وحش أووي
*ياللي حبيبككككك قاسي وسااااابك وي عذابك اااااااااااااااه
ريم مسكت الفون وفصلته بسرعة: وربنا ماهرررررررحمكم
_ ههههههه إيه رأيك فاكرة الكيكة
زين بضحك: إيه ي ريم الصوت ده، دانا كده هغير رأيي
ميرا: لاء ياباااااا البضاعة المباعة لا ترد ولا تستبدل
زين: خلاص كده اتدبست يعني
البنات في صوت واحد: طبعاًااااااا
__________
تاني يوم الصبح
صاحيت من النوم ملقتش يوسف جنبي
_ يوسف
لقيته طالع من الحمام وكل عادة لابس شورت والفوطة على كتفه
_ خليك كل شوية تطلع كده لحد ما تاخد برد
يوسف: منا طول عمري بطلع كده إيه الجديد يعني
بصيت عليه كده وقولت بتلقائية: هو انت بتروح الجيم
يوسف: كنت بروح من فترة بس دلوقتي لاء
قولت بإعجاب: غريبة عضلاتك لسه زي ماهيه
يوسف بخبث: وانتي باصة على عضلاتي ليه بقااا
_ م م ماهو
يوسف بضحك: مالك بتقطعي كده ليه
_ ملكش دعوة وأوعى من وشي عشان داخلة الحمام
(بعد شوية جهزنا ونزلنا تحت عند حماتي)
حمايا: نزلتوا بدري المرادي
يوسف: عشان ملك عندها امتحان
حماتي طلعت من المطبخ: ربنا معاكي ويوفقك ويسهل لك الصعب ي رب
رنا: دانتي مش بتدعيلي كده
_ هو أنا أي حد ي بت ولا إيه
رنا: إيه الغرور ده بس من حقك
_ كنتي بعتالي رسايل كتير على الواتس امبارح كان فيه إيه
رنا: ده على أساس إنك رديتي عليا
_ والله كنت مشغولة مع أصحابي ومفتحتش واتس إلا لما جيت بليل متأخر، قلقت وكنت هاجي أصحيكي بس لقيتك منزلة ستوري وبتقولي إنك مبسوطة، قلت طالما خير هستنى لصبح
رنا: لاء خليكي لما تيجي من الامتحان عشان ده موضوع كبيييير
____________
في الشركة
#بقلمي_اميره_رمضان
الباب خبط
جاسر: اتفضل
دخلت سارة
السلام عليكم
رواية مصيبة سكنت قلبي الفصل الأربعون 40 - بقلم اميرة رمضان
ساره: السلام عليكم
جاسر بفرحه: وعليكم السلام اخيرا نورتي الشركه
ساره: منوره بيكم طبعا
جاسر: طب يلا امسكي الورق ده عايزك تخلصيهم
ساره: دانا لسه بقول سلام عليكم اهدي شويه
جاسر: بصراحه مصدقت انك جيتي كفايه إنك بتونسيني
ساره: كنت حاسس بالوحده يعني
جاسر: أوووي أووووي
ساره بكسوف: طب يلا هات الورق
جاسر: مش هتعملي القهوه زي كل مره ولا نسيتي
ساره: لاء منستش هعملها في ثواني
***
أحمد: بقولك إيه
ميرا: خير
أحمد: إحنا عايزين نعمل فرحنا قبل مندخل في حوارات العيال دي
ميرا: حوارات إيه مش فاهمه
أحمد: زين هيخطب ريم وهو جاي علي جواز علطول وأنا مش هخليه يتجوز قبلي
ميرا: هههههه هو انت هتسابق
أحمد: هو كده أنا هتجوز قبله مليش دعوه
ميرا: طب هما هيتجوزو الشهر الجاي
أحمد: خلاص أنا هتجوز الأسبوع اللي جاي
ميرا: انت بتهزر لاء طبعا
أحمد: لاء ليييييه
ميرا: عشان امتحاناتي
أحمد: طب خلاص إيه رايك نعمل الفرح مع بعض
***
نيفين وسهر نزلوا من العربيه قدام العماره اللي ساكنه فيها ريم وبيت أهلي
سهر: هما في انهي عماره بقا
نيفين: ثواني هسأل
نيفين: لو سمحت
عز بص لها بإعجاب: نعم
نيفين: فين العماره اللي ساكنه فيها ريم عتمان
عز: هي العماره دي هما ساكنين في الدور التالت الشقه اللي علي اليمين
نيفين بإعجاب بشياكته: شكرا
وطلعت هي وأمها خبطوا على الباب وريم فتحت
ريم ببرود: أهلاً
نيفين: عايزين ريان
كريمه جات وشافتهم: طب اتفضلوا ريان 10 دقايق ويكون هنا
دخلو وقعدوا بغرور
كريمه: تشربوا إيه
سهر: مش عايزين منكم حاجه
ريم بضيق: امال جايين عندنا ليه
سهر: جايه اخد ابني اللي ضحكته عليا وخدته من حضني
ريم: بلاش الشغل ده انتي فعلاً لو واخده ابنك في حضنك مكنش سابك لكن للأسف مش مهتميه إلا بنفسك والفلوس وبس حتى بنتك سايباها ومش مهتميه بيها
سهر بغل: انتي مالك انتي هتعرفيني أتعامل مع ولادي إزاي
ريم: لاء مش بعرفك بس برد على كلامك
(ريان دخل)
ريان: كوكي
بص شاف أمه وأخته
سهر: ابني حبيبي كده تبعد عني كل ده
نيفين: وحشتني أوي
سهر: يلا تعالي معانا أنا جايه أخده
ريان: شكرا بس أنا مش هروح في أي مكان
سهر: لييييه هما عاملين ليك إيه
ريان: مقدمين ليا كل حاجه حلوه عايش هنا في جو العيله اللي بجد مش العيشه الكدابه اللي كنت عايشها في الفيلا
تقدري تقولي أنا هنا لقيت نفسي حتى لقيت حبيبتي كمان
ومش هرجع تاني أعيش معاكم
(بعد كلام كتير أوي بينهم كريمه أقنعت ريان بأنه يروح لأبوه يصالحوا ومش مهم يعيش معاه)
***
رنا: إتأخرتي كده ليه
_ماتأخرتش انتي اللي مستعجله
رنا: بصراحه آه
_عمر قالي بحبك
رنا: بجدددد
رنا: آه والله وهموت من الفرحه من امبارح
_مبروك ي روحي هاتي حضن جاي
(حضنتها)
رنا: واصلاً البيه كان متقدم ليا بس محدش قالي خااالص
_طب منا عارفه
رنا بغضب مصتنع: انتي كمان كنتي عارفه ومقولتليش
_يوسف قالي وقالي معرفكيش إلا لما عمر هو اللي يقولك
رنا: بصي أنا مش هزعل عشان مش عايزه أعكر مزاجي بس بعدين هطلع عينك
_وأهون عليكي ي رورو
رنا: بسسسسس مش عايزه حد يصالحني إلا هو
_هههههههه يخربيت هبلك
رنا: في سؤال شاغلني من فتره وكل ما أجي أسألك أنسي
_خير
رنا: هو انتي عزمتي روفان يوم فرحك ليه
_انتي لسه فاكره وبعدين أنا تعبت من كتر الإجابة على السؤال ده
رنا: هههههههه مجتش عليا بقا يلا قولي
_روفان ماشيه ورا كلام أمها وكمان هي موهومه إنها بتحب يوسف لكن هي لاء مش بتحبه عملت كده عشان يثبت للكل إنها حلوه واتجوزت واحد جنتل زي يوسف لكن هي مش كده هي كويسه
بس مش عارفه تطلع الحاجه الحلوه اللي جواها
رنا: طب انتي عرفتي منين
_قابلتها قبل الفرح بتاعي في المول واعتذرت لي
كتير أوووي وبصراحه سامحتها وعزمتها على الفرح
***
تاني يوم
ريم: انت رايح فين
ريان: والله مش عايز أروح بس مضطر رايح عند أبوكي
ريم: طب خدني معاك
ريان: بجد عايزه تاجي
ريم: طبعاً لازم أعرفه إني هتجوز وهطلب منه يحضر كتب الكتاب كمان
ريان: تفتكري هيوافق
ريم: دي حاجه ترجعله أنا هعمل اللي قالتلي عليه ماما كريمه غير كده مكنتش هكلمه في حياتي
ريان: كده أنا وانتي مجبورين من ماما كريمه على المشوار ده
ريم: ربنا يستر
***
جاسر: فرح أحمد وميرا وزين وريم هيتعمل أول الشهر الجاي
ساره: منا عارفه
جاسر: طب إيه
ساره: إيه
جاسر: أصحابك كلهم هيتجوزوا انتي هتفضلي قاعده كده
ساره: انت هتعمل زي امي
كل شويه تقولي مش شايفه أصحابي اتجوزوا انتي هتفضلي قاعدهالي كده
جاسر: طب مش ناويه ولا إيه
ساره: هو كان حد مناسب جه وأنا قولت لاء
جاسر بابتسامه حب: طب اجهزوا بكرا عشان إحنا جايين 😉
ساره: اااااي
جاسر: بحبككككككك
ساره اتكسفت أوي ووشها جاب مليون لون
جاسر: أموت فيك وانتي وشك أحمر كده
ساره: جاااااسر الله
***
كل عاده بنفطر تحت مع العيله
حمايا: إيه ي ملك خلصتي بقا الامتحان
_آه ي بابا آخر ماده كانت امبارح
حمايا: يلا خير إن شاء الله هتجيبي أعلى تقدير
يوسف: عايزين حاجه
_ثواني هعملك القهوه قبل ما تمشي
يوسف: بسرعه بس ي قلبي
_حاضر
قمت حسيت إن دماغي هتنفجر بس قولت مش مشكله دي من قلة النوم ودخلت أعمل القهوه
أمال: قومي ي بت هاتي إزازه ميه من التلاجه
رنا: ماشي
دخلت المطبخ وفجاء
رنا بصراخ: يالهوووووووووي يوووووووووووسف الحق ملكككككككككككي