الفصل 4 | من 31 فصل

رواية وعد المستقبل الفصل الرابع 4 - بقلم شهد علاء

المشاهدات
15
كلمة
3,565
وقت القراءة
18 د
التقدم في الرواية 13%
حجم الخط: 18

غيابك طال ولا في يوم هيرجع تاني، مجاش ليا وراح وسابني مكاني. وصل أحمد المستشفى ودخل الأوضة الخاصة بيه، غير هدومه ومسك براويز فيها 3 صور. صورته مع أمه، وصورة شهد مع أمها، وصورة ليها لوحدها. بص لهم أوي وبص لشهد، اتنهد وحطها مكانها ولبس البلطو وراح شغله. شهد نزلت صالة التدريب ووراها ياسين. ياسين همس: بت انتي خليكي جنبي. : خايف ليه يا نغم؟ ياسين: أيوه يا ستي خايف، خليكي جنبي بقى. (معقول هو حاسس بيا إني مرعوبة؟

كل شئ جايز. الله، في بت هناك أهي. وسبته وطلعت أجري.) ياسين: يا بت الهبلة، دا اللي هتفضلي جنبي. خدي يبت. أحم، السلام عليكم. بنت: وعليكم السلام، أزيك يا قمر؟ انتي تدريب زي ولا ظابطة هنا؟ : تدريب. انتي اسمك إيه؟ مدتها: عنود. : أنا شهد، تشرفت بيكي. ياسين: يا بت المجنونة، أحم أهلاً عنود. عنود: أهلاً بيك. ياسين: وأنا ياسين. : انتوا اتعرفتوا على بعض؟ عنود: أيوه يا ياسين، شكراً. غور بقى.

ياسين: أيوه يا واطية، ماشي. أما أوريكي. ضحكت شهد. ياسين: بالضحكة دي قلبي متعلق. أحم تشرفت بيكي يا عنود، أنا هروح بقى أتعرف على الشباب. بت أنا جنبك هنا لو احتجتي حاجة، انتي فاهمة. ومشي. عنود غمزتلي: ده حبيبك؟ : حبيب مين! السحلية دي؟ لا طبعاً. عنود: سحلية إيه، ده قمر. : خدي والله هو جدع وطيب ومحترم جداً. عنود: يا بت يعني بجد مش حبيبك ولا حتى كراش؟

: وربنا أبداً، ده معرفة من الكلية بس فرحت لما لقيته معايا، يعني صحاب بس مش قوي. عنود: اممم طيب، انتي مع القائد أسد الدين؟ : أيوه مع الأسد الأسود. ضحكت. القائد أسد: الكل يجمع. أهو جه، جبنا في سيرته القط. انتي مع مين؟ عنود: مش عارفة، بس كلهم هناك أهم واقفين. تعالي يلا احنا كمان نروح. (روحنا مع بعض وشفت ياسين اتعرف على صحابه وفضل عينه عليا. والله الواد ده جدع أوي.)

القائد أسد: اللي لسه متعرفش عليا أو مسمعش عني، أنا أسد الدين متوكل. هنادي على مجموعة منكم هيبقوا تحت قيادتي، والباقي هيبقا تحت قيادة القائد سيف. طبعاً أنتوا عارفين الظابط المخابرات لازم يكون عنده مؤهلات إيه. أنا مش بحب الظابط النايم، أنا عايز وحوووووش، مفهوم؟ أحم يلا هبدأ أنادي. الظابط أحمد محمد ياسر، شهاب عبد العزيز، شهد علاء، ياسين... الخ الخ. ياسين غمزلي وهمس: بت انتي معايا، مش عايز جنان ها؟ يلا!

ياسين: ماشي أما أوريكي. عنود بتركيز: بس عشان أسمع اسمي. القائد أسد: مدحت صالح، عنود رامي... الخ الخ. فرحة: يس، انتي معايا. عنود بضحك: أيوه شفتي. بصت في تليفونها. أحم: هو انتي كل شوية تبصي في تليفونك ليه؟ عنود بجدية وغرور: شهد، انتي طيبة جداً وفضولية أوي، بس شغال. يا ستي هستحملك. (اتكسفت جداً وقررت أسكت شوية وأنتبه.) اليوم خلص في التدريب والشغل الشاق من أول يوم كدا. وطلعت من المكان أنا وعنود.

ياسين جي يجري: شهد، انتي يازفتة! اقفي يابت الله. : في إيه يا عم ياسين؟ ياسين: إيه ماشية كدا من غير سلام ولا كلام. أخص أخص، واطية. عنود طلعت التليفون بتاعها: شهد، عندي مكالمة ضروري. ثواني وأكون معاكي. وراحت بعيد. ياسين: مش ناوي تديني رقمك بقى ويبقى في بينا مكالمات ضروري وحركات؟ : يا دي النيلة عليا وعلى سنيني السودة. ولا أنزل من على وداني؟ بقولك إيه، البت عنود دي حلوة، أكراش عليها وأخلع بقى.

ياسين: يا شيخة اتقي الله، دا أنا هاخد بالي منك طول السنة، ده غير أيام المليّة. فكرة ولا ناسيه؟ ها؟ : انت هتذلني؟ ياسين: يبقى تتلمي بقى وتخليني أعرف أشقطك. : كلمة كمان وهديك بأي حاجة في وشك. تمام، غور يااض. ياسين: طب وربنا انتي اللي خرسانة. ده أنا البنات بتجري ورايا. : عشان يحدفوك بالطوب. اجري يااض. ياسين: ماشي يا ستي، بس مسيرك تقعي. باي باي يا قطة.

ومشي المهزأ وأنا عمالة أرفع البنطلون بتاعي في الشارع. الخياطة مظبطتوش. فالحة تاخد فلوس وخلاص. عنود بتتكلم في التليفون. : طيب يا أحمد، أنا غلطانة. أووف بجد، بدأت تحسسيني إني رامية نفسي عليك. بقا كدا، تمام. خلي الشغل ينفعك. وقفت وراحت لشهد وهي مدمعة. : أنا همشي يا شهد، أشوفك بكرة بقى. : إيه دا مالك؟ : مفيش، أنا تمام. بصي أنا مش هدخل، بس لو حبيت صحبة تتكلمي معاها، أنا موجودة. أخدت نفس: انتي ساكنة فين؟ : في ****.

: تحبي أوصلك؟ : انتي معاكي عربية؟ ضحكت عنود: لا، بس أتمشى معاكي. يلا بينا يا شقي. ومشينا مع بعض واحنا ساكتين. عنود أخدت نفس: هاخد رأيك في حاجة. : زين ما اخترتي يا أختي. قولي قولي. ضحكت عنود: مش مطمنالك بس تمام. ههه. بصي، في واحدة صحبتي بتحب واحد أيام الثانوي وهو ولا معبرها. ولما جت الفرصة إنهم يتكلموا وبقوا صحاب، بقى بيحسسها إنها مرمية عليه. وقال إيه بيحب واحدة من زمان ومش قادر ينساها. أعمل إيه؟ أقصد أساعدها إزاي؟

: بصي، الحب الأول ده مش بيتنسي أبداً مهما عملتي. دمعت وحطت إيدها على صدري. (على السلسلة يا جماعة.) ابتسمت: أو عملت يعني، والأفضل إنها تحفظ على كرامتها وتبعد عنه. ممكن يبقوا صحاب، ماشي. لكن تبطل تتكلم معاه زيادة عن اللزوم. ده عشانها هي. عنود: يعني البعد الحل؟ مش ممكن ينسى ويحبها؟ : مظنش، لأن اللي بيحب بجد مش بينسى ولو مر زمن. عنود أخدت نفس: بس دي بتموت فيه. : اممم، خليها تكلمني وأنا هعرف أقنعها تشيله من دمغها.

عنود بملل: إن شاء الله. ترن ترن: آسفة، مضطرة أرد. الو. : الحقيني يا شهد، جودي وقعت وهي نازلة من على السلم المدرسة. بصدمة: إيه! جرالها حاجة؟ : لا، إن شاء الله خير. المدرسين خدوه على مستشفى *****. وأنا في الطريق أهو. : في ثواني هكون هناك. وقفت وجريت. عنود بصوت عالي: في إيه؟ : اختي! تاكسي، تاكسي. وقفت التاكسي وركبت. ولقيت عنود ركبت من الناحية التانية. عنود: في إيه؟

: اطلعه يا أسطى على مستشفى *****. وقعت من على السلم في المدرسة. يارب هات العواقب سليمة. عنود طبطبت عليا: اهدى شوية، هتكون بخير إن شاء الله. وساق التاكسي لحد المستشفى اللي قلت له عليها. شهد دخلت زي المجنونة ووراها عنود. وكان في نفس الوقت الإسعاف جت بحالة تانية ومجموعة من الدكاترة كأنهم بيجروا منهم. أحمد (طبعاً متوقعين إن شهد وأحمد هيشوفوا بعض؟ لاااااااا. أنا محدش يتوقعني)

. خبط أحمد في شهد. من غير ما تبص، شورت بإيديها بمعنى معلش وجرت. وهو مأخدش باله وطلع للحالة. شهد سألت الريسبشن عن أوضة جودي وراحت. بخوف: إيه يا ميس عبير؟ مالها جودي؟ ها؟ مالها؟ ميس عبير: اهدي يا بنتي، هي كويسة والله. دا كسر في الدراع. : هي فين؟ ميس عبير: عشان تتهد شوية، دي مش مبطلة شقاوة. زهوة: تتهد إيه يا وليه؟ بزعيق: جودي في أنهي أوضة؟ زهوة: أهي يا شهد. دخلت و عنود لأنها عارفة المستشفى، عمالة تدور عليه بعيونها

(أيوه أحمد الكراش بتاع عنود، وعنود هتبقى أم صرم الرواية) : جودي حبيبتي. وجرت حضنتها. جودي: شفتي يا شهد، وقعت واتعورت. كله من الحيوانية اللي هناك دي (شورت على زهوة) . هي اللي حسدتني الصبح. زهوة: أنا؟ يا كدابة. وربنا ما هسيبك يا جودي. ميس عبير: عيب كدا يا جودي. ألف سلامة عليها يا شهد. عن إذنك، إحنا بقى. تعبتك معايا. ميس عبير: ولا يهمك يا بنتي. يلا، السلام عليكم.

: وعليكم السلام ورحمة الله وبركاته. انتي يا مقصوفة الرقبة مش قادرة تستني لما الميس تمشي وبعد كدا اشتموا بعض. عنود ضحكت: أحم، ولم عنود تمشي برضه عيب. عنود: ألف سلامة عليكي يا جودي. وجعتي قلب شهد عليكي. زهوة كانت بتبصلها بقرف. وأنا حضنت جودي أوي. جودي: الله يسلمك يا موزة. ضحكت عنود. شهد: أنا مضطرة أمشي. بصي، هاتي رقمك عشان أبقى أطمن عليكي وعلى جودي. : تمام، اتفضلي. 01270****** عنود: تمام، سجلته. يلا باي.

لحظة عنود. زهوة اللي بتبصلها بقرف راحت بصة باستغراب ومشيت. : في إيه يا بت؟ عمالة تبصلها بقرف، في إيه؟ زهوة: مين الولية دي؟ : هحكيلك في البيت. حد كلم سما؟ زهوة: لا، ولا هي كلمتني. : تمام، هرن عليها. ******** سما كانت خلصت اليوم وكانت طالعة من الكلية. خبطت في واحد كان داخل. سما: آه، مش بتحاسب؟ الشاب: أنا برضه اللي أحاسب؟ سما بصتله بقرف وبصت على الكتاب اللي وقع منها، وبصتله لقيته لسه جاي يمشي. راحت شداه من دراعه.

سما: إيييييه، هو انت لسه داخل عالم الرجولة جديد ولا إيه؟ الشاب بغضب: نعم؟ سما: نعم الله عليك يا حلو. انت مش خبطني ووقعت الكتاب؟ ما توطي تجيبه. ولا الجديد إن الأنثى هي اللي بتوطي؟ لو دي الرجولة خالصاً، معاك. الشاب شال النضارة بتاعته اللي كانت في التشيرت ولبسها وقال: لا، ما أنا مش شايف أنثى. وسابها ومشي. وهي نفخت بضيق ووطت جابت الكتاب وطلعت التليفون اللي عمال يرن وردت بعصبية. ـالو. : الو ياحيوانة، مش بتردي ليه؟

قلقتني عليكي. ـسوري يا شري، في إيه؟ : انتي فين؟ ـلسه خالصة اهو وكنت هروح. : تمام ياقلبي، روحي كدا وأنا جايه اهو. ـهي، جودي روحت؟ : لا، جودي في المستشفى. بخضة: إيه! لي؟ إيه اللي حصل؟ : اهدي وروحي على طول وأنا جايه اهو أنا وزهوة وجودي. متقلقيش. ـطيب، أنا هروح. متتأخروش. : حاضر، باي. ـباي. ومشت. : هروح أنادي الدكتور ييجي يشوف هتروح ولا إيه. : أيوه هتروح دي زي القرده. ناقصها شجرة وتتنطط. : قرد لم ينط في وشك.

: بت وربنا هعـ. : بااااااااس. بس أنا آسفة ليكم انتوا الاتنين. ممكن كفايا؟ حرام عليكم. روحي نادي انتي الدكتور يا زهوة، ده أنا لو سبتكم شوية مع بعض هتموتوا بعض، أنا عارفة. : حاضر عشانك انتي بس يا شوشو. أموووووه. زهوة بستني وطلعت لسانها لچودي وطلعت. : طفلة طفلة والله. بعد شوية شهد أخدت جودي وزهوة وراحت. كانت سما في البيت عملت أكل بتاع العينين اللي كلنا عرفينه، شوربة خضار وفرخة. سما فتحت الباب بخضة: چودي مالك؟ في إيه؟

: مالها إيه؟ زهوة: دراعها مكسور. قدامك إيه؟ غباء وعما كمان. سما: بس يابت انتي. زهوة: وربنا انتوا عيال مش متربية. يا دماغي ياااااباا. ممكن يا سما هانم تحضريلي لقمة أكلها قبل ما أروح الشغل. (أيوه نسيت أقولكم إني بشتغل على النت بوصل أوردرات ميكب وحاجات كدا تبع محل ميكب كبير) سما: اوكييي. وجرت تحضر الأكل. زهوة: هروح أطمن على بابا وأجيلكم تاني. سما من جوه: بت يازهوة، خليكي كولي معانا.

زهوة: لا، هروح يابت أتغدى مع أبويا عشان ياخد الدوا بتاعه. بقولك إيه، متجي تباتي معايا النهاردة؟ زهوة افتكرت عنود: لا، خلي ست عنود هي اللي تبات معاكي يا أختي. ضحكت: بت يازهوة، انتي بتغيري؟ زهوة: نعم نعم؟ أغير؟ دا إيه ومن مين دي؟ حيلة واحدة شفتيها انهارده، لكن أنا البيست بتاعتك. قال أغير قال. : أيوه كدا. هههههه. زهوة: يلا، هروح بقى وأقوله إني هبات معاكي. قمت وقفت: طويل العمر يطول عمره وينصره على مين يعديه. هاي هئ.

زهوة بضحك: وربنا هبلة. أهبل ظابطة في الدنيا. متتاخريش وهاتي عشا وانتِ جاية. جودي: أيوه وهاتي شوكولاتة كتير لأني مريضة. زهوة: مريضة، كتبك الهم دا. انتي اللي هتمرضينا. حضنت جودي: برحتها. زهوة وهي متجهة للباب: فريدة، ولقيت أختها. يلا سلام. ونزلت. وأنا دخلت الأوضة بتاعتي وبدأت أغير هدومي. ولبست تيشرت بنص كم أسود وعليه بنطلون بوي فريند. وبسرح شعري قدام المرايا. فشفت السلسلة. فضلت بصالها وسرحت. فجت سما الأوضة وقفت ع الباب.

سما: سرحانة في إيه؟ مين واخد عقلك؟

اتخضيت أوي:

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآفآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآلآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآ

ابق قريبًا من جديدنا

تابعنا وما يفوتك جديد

اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.

أكمل القراءة في التطبيق

تجربة قراءة أفضل مع إشعارات الفصول الجديدة والوضع الليلي المريح



التعليقات (0)

جاري تحميل التعليقات...