رواية وردة يونس الفصل الأول 1 - بقلم رنا شريف

انا مستحيل اوافق على القرار ده آمال: اسمعنى بس يا يونس يونس بحده : لا يا امى مش هجيب واحده مطلق"ه وكمان م الصعيد واخليها تعيش فى بيتى ماجد بحده وغضب : ومالها بنت الصعيد المطل*قه يا يونس باشا مش احسن من الو*** اللى ماشى معاها يونس : لو البنت دى جات هنا انا هسيب البيت يا بابا. ماجد: بالسلامه انا مش هرمى بنت اخويا فى الشارع يونس بصدمه: للدرجه دى ماجد: واكتر يابن الرواي يونس بغضب خرج وسابهم وهما بصوا للباب بحزن

آمال بحزن: ليه كده يا ماجد ماجد: ابنك مينفعش معاه غير كده والواضح أن العيشه فى اسكندرية خليته ينسى أصله آمال: ربنا يهديه بس متقساش عليه ماجد: ياسمين فين ؟ آمال: بتلبس عشان تروح الكليه ماجد: ماشى انا هروح الشركه وخلى حد يجهز اوضه ل ورد وانا هجيبها وانا جاى آمال بابتسامه: حاضر ماجد سابها وخرج وآمال طلعت اوضة ياسمين ودخلت بعد ما خبطت ياسمين: صباح الفل يا ماما آمال: صباح الخير يا حبيبتي بقولك ايه يا ياسمين ورد

جايه انهارده ياسمين بفرحه: بابا قالى وانا مبسوطه جداً آمال براحه: كويس انا مش عايزاها تحس انها لوحدها أو غريبه وخليكى معاها دايما ياسمين: متقلقيش انا همشى عشان اتأخرت سلام آمال: مع السلامه فات ساعات وياسمين رجعت يونس بعد م والدته اتصلت بيه واقنعته يرجع وشويه وكان ماجد رجع ومعاه ورد و نبيل أبوه آمال قربت من نبيل وباس*ت ايده _حمدالله على السلامه يا عمى نبيل : الله يسلمك يا بنتى

آمال قربت على ورد وحضنت"ها : نورتى اسكندرية كلها يا ورد ورد بحزن : منورة بيكى يا مرات عمى يونس استغرب لهجتها وبصلهم بملل آمال: لا من النهارده فيه ماما وبس سامعه ورد : حاضر ياسمين نازله بتجرى على ورد وحضنت"ها ياسمين: وأخيراً جيتى ورد بضحك: اعقلى يا دكتورة ياسمين : اكتر من كده ياسمين سلمت على جدها واتجمعوا على العشا نبيل: مالك يا يونس ساكت ليه يونس : ولا حاجه يا جدى نبيل: عايز اقولكم حاجه مهمه الكل بص ل نبيل بتركيز

ماجد: اتفضل يا بابا نبيل: وجود ورد معاكم هنا غلط والناس كمان هتفضل تتكلم ورد دمعت وكانت هتقوم بس نبيل مسكها نبيل بحده : اقعدى واسمعى للآخر.. عشان محدش يجيب سيرتها بحاجة هتتجوز الكل بصدمه ماعدا يونس: نعم !! نبيل : هتتجوز يونس يونس.......