قامت من مكانها بخضة وبصت له بزعر. "انت بتعمل ايه هنا؟ ودخلت ازاي؟ قرب منها بخبث. "دخلت زي ما دخلت، انا قولت اجي اونسك بدل ما انتي قاعدة لوحدك يقطة." البنت بخوف. "ا اخرج من هنا أحسن حد يشوفك ونروح في داهية." قرب إبهامه يتحسس شفايفها بمكر. "خايفة عليا؟ البنت زقته بقرف وبصت له بحدة. "اطلع بره بدل ما أصوت واخلي اللي ميشتري يتفرج عليك وخطتك تخلص قبل ما تبدأ." عامر بابتسامة خبيثة. "ايده ايده دي القطة بقت بتخربش."
البنت قربت عليه بغضب وعضته في إيديه. "وبعض كمان، اطلع بره زي ما جيت." عامر بألم. "صدقيني انتي مش قدي، أنا أدعسك تحت رجلي." البنت ببرود. "معدتش تفرق كتير، يلا روح مطرح ما جيت." عامر بخبث. "خلاص نشوف الـ CD بتاعك." البنت بثقة زائفة. "م متقدر تعمل حاجة علشان أنا لسه منفذتش اللي اتفقنا عليه." عامر بمكر.
"تؤ تؤ، أنا أقدر أعمل أي حاجة في أي وقت. علشان كده معدش قدامك غير بكرة يا حلوة، يا تعملي اللي اتفقنا عليه يا مع السلام انتي بقا." البنت بصت له بقرف وهو بص لها بمكر وسابها وخرج من المكان اللي جه منه، وهي فضلت قاعدة في مكانها ودموعها نازلة على خديها بقهر. *** نزلوا على السلم ماسكين إيدين بعض بحب لحد ما وصلوا أوضة السفرة والكل كان منتظرهم. معاصي بابتسامة. "السلام عليكم." الكل باستغراب. "وعليكم السلام."
عاصي بصلها بحب وقال. "روح كانت عايزة تقولكم على حاجة." روح بتوتر. "انا م مش عايزة أقول حاجة." عاصي بتذمر. "قولي، انتي عارفة إني مش هعرف أقول." روح بغضب طفولي. "أوووف، ولا أنا." "... خير يا ابني في إيه؟ هتفضلوا تتخانقوا زي الأطفال، خبر إيه قولوا." عاصي بتوتر. "اصل يعني... الجد بجدية. "في إيه؟ هنفضل في اصل وما اصلش، متقولوا في إيه." عاصي ببرود. "محدش وجه لك كلام." روح بهدوء. "عاصي عشان خاطري مش عايزة مشاكل."
عاصي بص لها بهدوء ورجع بص لهم. "كنا عايزين نقول إن روح حامل." "... لولولولولولولولولوولولي يا ألف نهار أبيض." الكل قام وباركولهم بفرحة، أول واحد في العيلة. الجد بابتسامة. "مبروك يا ولاد." عاصي ببرود. "الله يبارك فيك." "... طب وأنا مش هتجوز بعني ولا إيه؟ عاصي بضحك. "شد حيلك انت وخلص آخر سنة ليك وأنا هجوزك." عبيد بحزن مصطنع. "وهيجرى إيه لو جوزتوني دلوقتي، اهو كانت تساعدني يجدع." الجد بحدة.
"عبيد قلتلك خلص كليتك وأنا أعمل لك اللي انت عاوزه." عاصي بابتسامة سمجة. "ماشي كلامك يا عم عبيد، دور على عروسة وأنا هجوزهالك." عبيد بفرحة. "يعييييييش عاصي باشا منقذ الغلابة." ابتسم عاصي ومسك إيد روح وقعدها عشان تاكل وقعد جمبها يأكلها بحب. *** "... أنا كنت عايز أقولك إني راجع خلاص." قاسم بسخرية. "توصل بالسلامة." سفيان بجدية. "هرجع تاني، أنا رايح بس عشان ليا حاجة مهمة هناك." قاسم باستغراب. "حاجة إيه؟ سفيان بابتسامة.
"هتعرف في الوقت المناسب." شوق ببرود مصطنع. "يلا في داهية، البيت هيهدى." سفيان بسماجة. "راجعلك يا أختي، متقلقيش. بس راجع ومعايا مفاجأة." شوق بغيظ. "إن شاء الله عنك ما رجعت، وأنا مالي." قاسم بضحك. "خلاص طيب، طيارتك امتى يا ابني؟ سفيان بابتسامة. "النهاردة الفجر." شوق بابتسامة. "يلا، المركب اللي توديك." قاسم بابتسامة. "توصل بالسلامة يا حبيبي." شوق بغيظ.
"توصل بالسلامة يا حبيبي
نينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينينين
"مالك؟ في حاجة حاسس إنك مضايقة كده، حاسبي لتفرقعي." شوق كانت لسه هترد عليه، شدها قاسم لحضنه وضحك. "اطلع انت ارتاح شوية عشان معاد طيارتك." سفيان بابتسامة. "ماشي كلامك." شوق بغيظ. "سكتني ليه؟ قاسم بحب. "هتفضلي تنقري فيه كتير؟ هو ضرتك؟ شوق بتذمر. "اه ها." قاسم بضحك. "ي بنتي ده أخويا وانتي بنتي وحبيبتي ومراتي." شوق بحب. "امممم ماشي." وأكملت بغيظ. "أحسن إنه هيمشي كان عامل زحمة." شدها لحضنه أكتر بضحك وباس راسها.
"بطلي لمضة يا وزعة." مردتش عليه وحضنته. *** "... يلا الف سلامة، ده البيت هيزغرط وانتي ماشية." مروة ببرود. "عقبال مينضف من وساختك يا عنيا." دلال بغيظ. "بت انتي اتلمي بدل ما ألمك عين أمك وأخليكي تروحيله، متشرحهم." مروة بابتسامة سمجة. "ولا انتي ولا عشرة زيك." دلال باستفزاز. "مش عارفة يختي، عاجبه فيكي إيه؟ بلا وكسة." مروة ببرود. "بنت ناس يا دلال، مش و***** زيك محدش يعرف لها أصل ولا شكل ولا منظر." دلال بابتسامة.
"ده أنا قمر، مكنش أبوكي هيموت عليا يا عنيا لو ماليش شكل." مروة بضحك. "قمر بالستر يا حبيبتي." خرج أبو مروة من الأوضة بضيق وقال. "كل واحدة تروح تشوف وراها إيه بدل ما انتوا قاعدين تردحوا قصاد بعض، يلااا يا مرا انتي وهيا." مروة بصت لهم بقرف ودخلت أوضتها ورزعت الباب في وشهم. "ودلال قربت من جوزها بدلع وقالت. "تعالي يا حبيبي عشان ترتاح شوية." وشدته وراها ودخلت الأوضة التانية. *** قاسم بابتسامة. "إيه الأخبار؟ منذر بجدية.
"كله تمام، مش هتنزل بقا ولا إيه؟ ولا إنت أخدت عليها؟ قاسم بضحك. "لا، إن شاء الله هنزل من بكرة، كفاية كده." منذر بابتسامة. "الشركة هتنور يا صاحبي." قاسم بحب أخوي. "منورة بيك يا حبيب أخوك، لولاك مكنتش الشركة دي لسه موجودة في السوق." منذر بابتسامة. "اديك بتقول أخوك، مفيش داعي للكلام ده بقا." قاسم بابتسامة. "طيب لو في أي إيميلات ابعتهالي أخلصها وأنا قاعد." منذر بجدية.
"تمام. بقولك، مروة هتنزل تجيب شوية حاجات وكنت عايز شوق تنزل معاها وروح رايحة معاهم وهنبعت معاهم عربية الحرس." قاسم بابتسامة. "خلاص تمام، طب ما هينزلوا هغير هدومي وأجيلك على الشركة." منذر بابتسامة. "تمام، مستنيك. سلام." منذر قفل الخط مع قاسم ورن على مروة. "... إيه ياحبيبي؟ منذر بحب. "عاملة إيه؟ مروة بابتسامة. "الحمد لله يا روحي." منذر بحنية. "هتنزل انتي والبنات والحرس هيبقوا وراكم، عايزك تجيبي كل اللي نفسك فيه."
مروة بحب. "حاضر." منذر بابتسامة. "هتنزلوا امتى؟ مروة بحب. "س 4 كده هنتقابل." منذر بابتسامة. "خلاص تمام، يلا هسيبك تجهزي نفسك انتي وأنا هروح أشوف شغلي." مروة بابتسامة. "تمام يا حبيبي." قفلو الخط مع بعض وكل واحد راح يشوف اللي وراه. *** بعد فترة البنات اتقابلوا وركبوا مع بعض واتجهوا ناحية المول. روح بابتسامة. "كنت عايزة أقولكم على حاجة." بصولها باهتمام واستنوها تتكلم. روح بفرحة. "أنا حامل."
شوق هجمت عليها بفرحة وحضنتها هيا ومروة. شوق بابتسامة. "مبروك يا حبيبي." مروة بفرحة. "مبروك يا قلبي، ربنا يكملهالك على خير." روح بابتسامة. "عقبالكم يا بنات." شوق بفرحة. "يلا يلا عشان أنا عايزة أجيب حاجة للبيبي." مشوا مع بعض بفرحة، إذا كان عشان حمل روح أو فرح مروة، جابوا حاجات كتير وكملوا مع بعض اليوم بسعادة.
تابعنا وما يفوتك جديد
اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.
التعليقات (0)
جاري تحميل التعليقات...
لا توجد تعليقات بعد
كن أول من يشارك برأيه!