رواية سكرتيرتي السمينة الفصل السابع 7 - بقلم غير معروف

اصبحت غرفته حطاماً يصدر زفيراً ترتعب منه القلوب. قلبه يتمزق، يتحطم، رغم قوة جسده الا انه يشعر بارتجاف مفاصله من الخوف. نعم، هو ذاك الرجل المغوار تهابه الرياح في غضبه، ولكنه يخشي فقدانها بشدة. هي ليست تلك الحسناء ذات الجسد المغري او القوام الممشوق، ولكنها فتاته الصغيرة السمينة، رقيقة القلب، مرهفة المشاعر. رامي: ااااه، لييييي؟ عاوزين تاخدوها مني لييييي؟ ويحطم كل شيء امامه ويصرخ بألم. رغم صرخته الرجولية الا انها تحطم القلوب. دخلت ام ياسمين خائفة مرتعبه، منذ متى وهو يفقد اعصابه بتلك الطريقة؟ ام ياسمين: مالك يارامي؟ في ايه ياحبيبي؟ لا يجيب عليها، هو لا يسمعها من الاساس، لا يسمع الا صوت صراخه من الداخل وصدا صوت جده وهو يقول انها ستتزوج بمراد بدلاً منه. رامي: (وهو يحطم المرآة) لااااااا! ام ياسمين: (صرخت بشدة لرؤيتها الدماء تنتشر في انحاء الغرفة) رامي! ايدك بتزف، يلا هوّي! رامي لم يشعر بألم، فقط ألم قلبه يسيطر عليه. اتت ياسمين على اثر صراخ امها ورامي. ياسمين بخوف واضح: رامي! واقتربت منه لتطمئن عليه، ولكنها زهلت من هول الصدمة. لقد حاوطها بيديه الرجولية ودفنها بين عضلاته لتغطيها الدماء. نعم، فهذا هو الحب يا سادة. للحبيب فقط تستكين قلوبنا ويحل الامن محل الخوف واليأس. للحبيب فقط القدرة على مداواة جروحنا. ليست اسطورة ولا كلام زائف، وانما هو سحر الحب، نهر الحياة بالنسبة لك اذا قتلتك الحياة، خزان الطاقة اذا انطفأت آمال العالم، بيت ودفء في قلب كانون الثاني. نتحرر من ملابس الوحدة واليأس لنلبس ثوبنا الابيض الدافئ، لتعلن عقارب الساعة بدء حياة جديدة شعارها الانس والرحمة. نعتزل الكبرياء ونرحب بالتسامح، فاليسود الحب قلوبنا حتى نملئ العالم مودة. ياسمين وقد شعرت بحنان افتقدته كثيراً. نعم، هو حنان الاب الذي لا يضاهي اي شيء. استكانت بين احضانه مستسلمة له. شعرت وكأنه سقط الوقت، فليذهب الجميع الى الجحيم، ودعوني استنشق عطره الذي اصبح ادماني. ماذا فعلت بي ايها الرامي؟ كم كنت أتمنى هذه اللحظة منذ سنين. اليوم انول مرادي بين يديك الجريئتان. ام ياسمين بغضب: رااااااامي! انتفضت بين يديه الجريئتين، ولكنه لم يتحرك. حاولت الفرار من يديه القويتين ولكن دون جدوى. ام ياسمين: ولللللللللد! هو خلاص ماليش لازمة؟ مش عامل لي احترام؟ نظر لها والشرار يتطاير من عينيه وتحول لونهما من الاخضر الى الاسود: محدش هياخدها مني! انا بحبها! بحبك يا ياسمين! بحبك! وخانته دموعه، ولاول مرة يبكي امام احد. مش هياخدوكي مني يا ياسمين، انتي روحي انا. عايش عشانك انتي وبس، من غيرك اموت يا ياسمين. مشاعرها مختلطة، تشعر تارة بالفرح وتارة اخرى بالاستغراب والدهشة. احقاً يحبني؟ اذا لم يكن يمزح، كانت نظراته لي نظرات شوق ورغبة. قلبها يتراقص. ياسمين وعلمت انه في نوبة غضب: اه ياحبيبي، اهدي. حصل ايه؟ رامي: قولي لسمير السماك اني خلااااااااص مش هسمع كلامه تاني، ومحدش هياخد مني ياسمين. هتجوزها غصب عنكم كلكم! تشرق الشمس لتداعب وجهها الملائكي، لتستيقظ صبا، يتيمة الاب حديثاً، وتتذكر ما حدث. صبا وارادت اعلان المها بصرخة تخرج فيها عذابها. ولكنها ابت حتى لا تضعف امها اكثر من ذلك. نهضت وجمعت قوتها واعدت الافطار لاشقائها الاصغر منها، وذهبت لامها. من ليكي ايتها اليتيمة الارملة بعد وفاة زوجك قتيلاً؟ من يمسح الدمع من عينيكي المنهكتين؟ انتهى كل شيء، فقد مات سندك وتركنا وحيدين في حياة لا مكان فيها للنقية قلوبهم. وملست على شعرها. ام اممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممممماااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااا

ام ياسمين: تعالي يبتي عاوزا اجولك حاجة

بعد عده دقائق

صبا: لييييييي فكرانا رميه عااااااد اروح اعيش عنديه وهو باعني دا لا يمكن يحصول ابدااااا