الفصل 3 | من 19 فصل

رواية طفلتي الصغيرة الفصل الثالث 3 - بقلم سلمي حمدي

المشاهدات
20
كلمة
531
وقت القراءة
3 د
التقدم في الرواية 16%
حجم الخط: 18

تاني يوم صحت قمر قبل دياب، حاولت تقوم مقدرتش تتحرك. بصت على دياب اللي ماسكها بإحكام كأنه هيتهرب منه. دياب فاق على حركتها. دياب: صباح الخير. قمر بتزمر: هو انت ماسكني كأني هرب منك؟ دياب: ههههه، اه هتهرب. قمر: وسّع كدا، أنا جعانة. دياب بابتسامة: خلاص، يلا ادخلي خدي شاور لحد ما نعمل أحلى فطار أنا وإنتي. قمر بفرحة طفولية: ماشي. بعد مدة، طلع دياب وهو لابس لبس بيت. دياب: يلا. قمر: يلا. قمر: بابا. دياب: عيون بابا.

قمر: انت ليه طلبت من الخدم يمشوا؟ دياب شال قمر وحطها على رخامة المطبخ وبدأ يطبخ. دياب: لأني مش عايز حد يشوف دياب الحديدي وهو يطبخ. قمر: بابا، أنا عايزة أساعدك. دياب: مممم، طيب قومي حضري السفرة. قمر: حالاً. دياب: ☺ عادل: وليد طالب إيدك وأنا مش هوفق بدون ما آخد رأيك. ندي: بابا، أنا عايزة أكمل تعليمي وأنت عارف. عادل: وليد موافق إنك تكملي تعليمك. ندي: دياب جهز الأكل وحطه على السفرة. قمر: يمي، الأكل يشهي. دياب: بالهنا.

قمر: مممم، واو طعمه حلو، تسلم إيدك. دياب: 😊😊 قمر: بابا، ممكن سؤال؟ دياب: سئلي يا قلب بابا. قمر: هو انت عايش لوحدك؟ دياب: لا، عايش مع بابا وهو دلوقتي مسافر. قمر: طيب، فين مامتك؟ دياب كان مرة واحدة رمى السفرة على الأرض. دياب بغضب: وانتِ عايزة تعرفي ليه؟ قمر بدموع: أنا مكنش... دياب بيقطعها: بصي، انتِ مليكيش دعوة بيها. وكمل بصوت عالي: فهمة؟ قمر بدموع: فهمة. وطلعت تجري لفوق. دياب بغضب فضل يكسر في المطبخ.

ندي: أنا معنديش مانع، بس مش هنعمل الفرح دلوقتي. عادل: هو كتب كتاب فقط. ندي وهي تقبل يد أبوها: موفق. عادل بفرح: طيب، أنا هتصل على أخويا وأبلغه. ندي اكتفت بابتسامة. قمر كانت ضامة نفسها وبتعيط بهستيرية. وأصوات مزعجة بتتردد في أذنها.

قمر صرخت بصوت عالي:

آآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآآن.

دياب خاف وكسر الباب، بس اتصدم لما شافها مرمية على الأرض. جري عليها بسرعة ورفع راسها وحطها على رجله. دياب وهو يلطم على وجهها: قمر، قمر، فوقي يا قلبي، قمر.

ابق قريبًا من جديدنا

تابعنا وما يفوتك جديد

اختر المنصة اللي تناسبك وتوصلك الفصول أول بأول.

أكمل القراءة في التطبيق

تجربة قراءة أفضل مع إشعارات الفصول الجديدة والوضع الليلي المريح



التعليقات (0)

جاري تحميل التعليقات...