الفصل الرابع عشر والأخير

رواية زواج عن صفقه الفصل الرابع عشر والأخير عدت ايام وكان متبقي أسبوع على فرح رعد ونرمينرعد كان مع زمايله وجاله اتصال رد عليه وبعد ان انهى اتصاله ركض مسرعا الى المستشفىرعد بقلق وخوف: بابا فين واى اللى حصلنرمين: جدو عز رن علينا وقال ان عمو ثائر تعبان ف اخدناه على المستشفىرعد: طيب والدكتور قالكم اىعز: لسه يابنى منعرفش حاجهنغم: مالك خايف كدا ليه يارعدرعد: لان اللى جوه دا ابويا مش حد غريب ومن حقى اخاف عليهابتسمت

نغم على كلام رعدرعد: انا هدخل اطمن عليه بنفسينرمين ونغم وعز بتوتر: لا لا لا متتدخلش قصدنا يعنى استنى لما الدكتور يخرج ونشوف مالهرعد: ما انا دكتور وعايز اطمن عليه بنفسينرمين: على اساس الدكتور اللى جواه دا دكتور حمير عشان كدا عايز تخش تطمن عليهرعد: انا مقولتش كدانرمين: ولو مقولتش ابقي اعرف بتقول اىلسه رعد هيتكلم قاطعهم صوت نغمنغم: احنا فى اى ولا فى اى احترموا على الاقل ان احنا واقفينخرج الدكتور ورعد

اتجه اليه مسرعاالدكتور: للاسف المريض جاتله نوبه قلبيه مقدرناش نساعدهرعد: قصدك اىالدكتور: البقاءالله المريض اتوفىرعد بصدمه: انت بتقول اىالدكتور: للاسف دى الحقيقهغادر الدكتور ورعد دخل الغرفه اللى فيها ثائر مسرعا وحضنهرعد بدموع: لا انت مستحيل تسبنى مش كفايه مشبعتش منك وانا صغير ليه تحرمنى منك تانى انت لازم ترجعلىفضل رعد بيكى ونغم حطت اديها على كتف رعدرعد بصلها وفضل يبكىرعد: قوليلوا

يرجع متخلهوش يسبنىعز: محدش ب ايده حاجه ابوك كانت امنيته انك تسامحه وترجعوا تعيشه مع بعض وتبقوا عيله سعيده كان نفسه يرجعكم لحضنه من تانىرعد بص لثائر بدموع: مسامحك يابابا واللهى مسامحك ارجع بقي عشان تحقق امنيتك وعشان نرجع تانى لو مقومتش مش هسامحك ولا هنرجعلكثائر: لا وعلى اى هقومرعد بصله بصدمه و مش فاهم حاجهرعد: انا مش فاهم حاجهثائر بص لنغم ونغم بصت لنرمين ونرمين بصت لعز وفضلو الكل يبصوا لبعضرعد: انتو بتبصوا لبعض ليه...

يعنى دى كانت خدعهنغم بتوتر: بص يارعد انا هفهمك كل حاجهرعد: ايوا انا عايز افهم كل حاجهعز: بصراحه يابنى دى كانت خطه عملناها عشان نخليك تحس ان الانسان من غير اب ولا حاجه وكمان عشان نقدر نعرفك ان مهما الاب يعمل الابن مستحيل يقدر يكره فعملنا الخطه دى عشان نقدر نخليك تسامحه وترجعه تانىرعد خرج وهوا فى كميه الغضبنغم كانت لسه هتخرج لكن نرمين وقفتهانرمين: خليكم انتو هنا وانا هتصرف معاهنرمين ذهبت ورا رعد ووقفتهنرمين:

رعد استنارعد: سبينى ف حالى عاوزه منى اىنرمين: انت بتكلمنى كدا ليهرعد: عشان انتى كنتى عارفه بكل دا مش كدا انطقيييييينرمين: ايوا كنت عارفه وساعدتهم كمان فيها اىرعد: لا مفيهاش حاجهكان لسه هيمشه لكن نرمين مسكت ايده ومنعته انه يمشىرعد: نرمين سيبى ايدىنرمين: لا مش هتمشى غير لما تسمع اللى هقولهرعد: عايزه تقولى اىنرمين: اللى انت بتعمله دا غلطرعد:

واى الغلط بقىنرمين: الغلط انك محستش ب أبوك مجربتش شعوره وغير كدا حكمت عليه من غبر متفكرانا معاك بأن امك اتظلمت كتير لكن كمان امك غلطت لما خبت على ابوك موضوع حملهاوانت غلط لما سمعت ل امك ومسمعتش ل ابوك لانك زى مسمعتها كنت لازم تسمعه عشان متظلمش حدرعد: كنتى عايزاتى اعمل اى يعنىنرمين: عايزاك تحط نفسك مكان ابوك واتخيل ان انت اللى شوفتنى مكان امك كان ردت فعلك هتبقي اىسكت رعد

ونرمبن كملت كلامهانرمين: قبل ما نعمل اى حاجه لازم نفكر فيها عشان منجيش بعدين ونندموكمان امك غلطت وابوك غلط وكل واحد عرف غلطه وسامح التانى ونسيوا كل حاجه وحابين يبداؤ من جديدوانت كمان لازم تنسي وتبداء من جديد عشان نعيش حياه سعيدهرعد بصلها وهيا حطت اديها على شهنرمين بترجى: عشان خاطرى يارعد انسي وسامح ابوكرعد نزل اديها ومشي و هيا اتجهت لداخل المستشفى ب احباطنغم: فى أىنرمين: مافيش حاجهنغم: طيب فين رعدنرمين: هوا..رعد

بمقاطعه: انا هنانرمين ب ابتسامه: انت رجعترعد: رجعت اقول لا ابويا انه مش لازم يتعب عشان يعرف يرقص فى فرح ابنهثائر عينه دمعت من الفرحه وقام حضنه: انا مبسوط اوى انك رجعترعد: يعنى افهم من كدا انك هترقصثائر ب ابتسامه: طبعا مش هبطل رقص لحد ما العمود بتاعى يتكسررعد بغمزه: طب ولما يتكسر هتعوض الايام ازاىضحك الكل على حديث رعدوثائر اخذ نغم وراح عند المأذون واتجوزها تانى ومر اسبوعنرمين: حماتى القمر كنت عايز اخد

رائيك فى الفستان دانغم: جميل اووى ياحببتىنرمين: طيب خشي البسيه اما اشوفه عليكىنغم: البسه ليه هوا انا العروسهنرمين بضحك: خشي البسيه بس واقرائى الرساله دى بعد ما تلبسيهنغم:

هوا فى اىنرمين بغمزه: هتفهمى بعدين بس اعملى اللى قولتلك عليه وانا هروح اجهزنغم لبست الفستان وعجبها اوى وفضلت واقفه فى المرايا مبسوطه جدا وبتفتكر ايام مكانت شابه وقد اى كانت نفسها تلبس فستان فرح زى دا ثم اتذكرت الرساله وفتحتها وبداءت تقراء فيهاانتى كل حياتى انتى نغمى حبيت اعوضك عن كل حاجه انتى مريتى بيها حبيت نبداء صفحه جديده كلها حنان وحب جبتلك الفستان دا عشان تلبسيه عشان انهارده اليله هتبقي ليلتين وعشان اول مره

معملناش فرح حبيت اعملك فرح تفرحى بيه زى اى حد، اكيد بتقولى انى كبرت فى السن الناس هتقول اى عايز اقولك ان الحب ملهوش سن وانا مش بيهمنى كلام الناس كل اللى هممنى وشاغل بالى هوا انتى، متأكد ان الفستان هيبقي عليكى حلو وانا منتظرك على نار عشان اشوفه عليكى يااحلى نغمه فى حياتىحبيبك ثائرنغم باست الرساله بكل حب وفرحت اوىوبعد مرور وقت نغم ونرمين جهزه ورعد اتجه للجناح اللى فيه

نرمين عشان ياخد عروستهرعد: اى الجمال دانرمين بخجل: اى رائيك طالعه ازاىرعد: طالعه شبه الملايكهنرمين اتكسفت جدا ورعد لاحظ دارعد شدها من وسطهانرمين: رعد انت بتعمل اىرعد: هشش بلا رعد بلا زفتنرمين: رعد وسع هنتأخر كدارعد: بقولك اى ماتيجى اختفك وفكك من الناس والفرحنرمين اتكسفتولسه هيقبلها لكن دخلت تسنيمتسنيم: انت كل دا بتجيب عروستكرعد: اعمل اى فى امك دىتسنيم: بتقول حاجهرعد: لالا دا انا بشكر ربنا عشان

رزقنى بيكى ياعسلتسنيم: وسع ايدك ياض ويلا هات عروستك وتعالى وبلاش شغل المحن داضحكت نرمين ورعد كان واقف متغاظ من تسنيمرعد: عجبك اللى امك بتعمله دانرمين بضحك: عملت اىرعد: لا ياختى معملتش حاجه يلا انجرى معايا ربنا يعدى اليله دى على خبرنرمين انكجته وضحكت على تصرفاتهنغم كانت واقفه وخجلانه اوىجه ثائر من خلف نغم وحضنهانغم بكسوف: ثائر ابعدثائر: تؤتؤ مستحيل ابعد عنكنغم: ثائر وسع افرد حد جيهثائر: خليهم يجواثائر لفها

ليه لاقها بتدمعثائر بقلق: مالك ياحببتى بتعيطى ليهنغم: مش مصدقه انى بين اديك وانى رجعت لحضنك من تانىثائر: يعنى دا سبب يخليكى تعيطى فى يوم زى داثائر باس راسها وكمل: خلاص خلينا ننسي اللى فات ونبداء مع بعض حياه جديدنغم ابتسمت وهزت راسها بماشيكل واحد اخذ عروسته وبداؤ يغنوا ويرقصوا طول الفرح ورعد كان مبسوط اوى وعمال يغنى ل نرمينوعدت الليله بكل فرح وحبوبعد مرور سنوات نرمين

كانت بتجرى ورا بنتهانرمين: دانا هاتى الشوكلاته عشان خاطرى مش انا مامتك حببتكدانا: تؤ الشوتلاته (الشوكلاته) دى تاعتى (بتاعتى) اناكان الكل بيضحك على نرمينأدهم: ماما انتى بقيتى تاكلى حجتنا كلهانرمين: قصدك اى وكمان خليك قاعد على رجل جدك كدا ليل ونهار ملكش داعوه بياثم وجهت كلامها ل لانا تؤام دانا: لانا ياحببتى ادينى الشوكلاته اللى معاكىلانا: لا دى تيته تسنيم ادتهانىنرمين زعلت جه رعد ونرمين كانت لسه هتروح تحضنه لكن

دانا جريت عليه وحضنتهدانا: بابا حبيبي شوفت ماما تانت (كانت) عايزه تاتل (تاكل) الشوتلاته (الشوكلاته) تاعتى (بتاعتى) رعد: وعملتى اىدانا: تالتها (كالتها) تلها (كلها) رعد ب ابتسامه: شطوووره متخليش حد ياكل حاجتكنرمين اضايقت: بقي انا حدنرمين زعلت و دخلت اوضتهاتسنيم: روح يارعد شوف مالها لحسن من ساعت ماعرفت انها حامل فى الرابع ومزجها مبقاش حلو ابدارعد ذهب خلف نرمين واول مدخل اتصدم لما شاف نرمين بتعيطرعد قرب

منها وشدها لحضنهرعد بقلق: مالك ياحببتىنرمين: انا محدش بقي بيحبنى فى البيت دا حتى عيالىرعد: مين قال كدا كلهم بيحبوكىنرمين بدموع: لا محدش بيحبنى ادهم ديما مع عموا ثائر لانه بيعوض الايام اللى فاتته ولانا ديما مع ماما مش بتفارقها ودانا بتحبك اكتر منى انا بقي مين بيحبنىرعد مسح دموعها: انا بحبك ومش عايز حد يحبك غيرىنرمين: طيب جبلى شوكلاته زى ما بتجبلهمرعد: بس كدانرمين هزت راءسهاورعد باس نرمين ودخلت لانالانا:

انتو بتعملوا اىرعد: عاجبك تربيه امك اهى بقت نسخه عنهاضحكت نرمينرعد: جاين ليهادهم: جاين نعتذر لمامانرمين: لا مش عايزه حد يعتذر يلا برادانا: هديتى (هديكى) شوتلاته (شوكلاته) نرمين: بجددانا قربت على نرمين وادتها الشوكلاتهوادهم ولانا حضنوها واعتذوا من اللى حصل ونرمين فرحت اوىوعاشت العيله بسلام و سعاده تمت رواية كاملة عبر مدونة